Ἴχνη ἔρωτα, ναί, θὰ ἤθελα νὰ μὲ ἀκολουθοῦν…
Δὲν θέλω ὅμως αἰσθητικὴ ἀγάπη γιὰ τὰ ἴχνη μου.
Θέλω νὰ τὰ ἀποκρυπτογραφοῦν ὅσοι θὰ συνεχίσουν νὰ μὲ ἀγαποῦν, συλλαβίζοντας προσανατολισμὸ στὸν ἔρωτα.
Τὴ μόνη ὁδὸ «σωτηρίας».
Καὶ γιατί μόνο ἡ ἐνανθρώπιση τοῦ Θεοῦ —ἡ ἱστορικότητα τοῦ κοινοῦ «τρόπου τῆς ὑπάρξεως» Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου μπορεῖ νὰ δώσει λόγο καὶ νόημα στὸν κόσμο καὶ στὴν ὕπαρξη, στὴν περιπέτεια τῆς ἐλευθερίας, στὸ κάλλος, στὸν ἔρωτα, στὸ αἴνιγμα τοῦ χρόνου καὶ τῆς φθορᾶς;
Ἕνα ὁλόκληρο βιβλίο γιὰ νὰ καταθέσω μόνο μιὰν ἔνδειξη δρομοδειχτική: τὸν πόθο μου. Θέλω τὴ στιγμὴ τῆς τελευταίας μου πνοῆς νὰ φεύγω μὲ τὴ λαχτάρα τοῦ γυρισμοῦ στὴν πατρίδα. Μὲ τὸ τρελὸ καρδιοχτύπι μιᾶς ἐρωτικῆς προσμονῆς. Αὐτὸ μόνο…
Σελιδες : 110
