Μη ρωτάς τι θέλει ο κόσμος. Ψάξε τι είναι αυτό που σε ζωντανεύει και κάν’ το. Γιατί αυτό που θέλει ο κόσμος, είναι ζωντανούς ανθρώπους.Το μυστικό είναι να επιτίθεσαι. Τόλμησε και ο κόσμος πάντα θα υποκύψει. Αν καμιά φορά σε νικήσει, τόλμησέ το ξανά και ξανά και στο τέλος θα πετύχει.
Ζούμε στο κράτος της ”φαιδράς πορτοκαλέας”‘ ,σ ένα χρεοκοπημένο προτεκτοράτο όπου ,η διοργάνωση των εκλογών και λοιπών άλλων θεαμάτων,σκοπό έχει την πλάνηση της νόησης και την ισοπέδωση της ψυχής μέχρι πλήρους ξηρασίας στην κλιματική αλλαγή της ανοησίας η οποία…Αν μοιάζει με σκατά και ακούγεται σαν σκατά, τότε πιθανότατα είναι σκατά.
Ποτέ λοιπόν μην αγγίζεις τέτοια σκατά, ούτε με γάντι. Το γάντι γίνεται πιο σκατένιο, το σκατό δεν γίνεται πιο γαντένιο επειδή…Aν τα σκατά άξιζαν κάτι, οι φτωχοί θα γεννιόντουσαν χωρίς κώλο.
Τ’ αγγειά γινήκαν θυμιατά και τα σκατά λιβάνι. Οι βλάχοι γίναν δήμαρχοι κι οι γύφτοι καπετάνιοι…
Ο κόσμος σκηνή, ο βίος πάροδος. Ήλθες, είδες, απήλθες.Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να ξέρει τι σημαίνει ζωή, δεν μπορεί να ξέρει τι σημαίνει κόσμος, τι σημαίνει οτιδήποτε, ώσπου ν’ αποκτήσει ένα Όραμα,ένα αληθινό ,οικουμενικό Πάθος και να τ’ αγαπάει.
Ο κόσμος χωρίζεται σε ανθρώπους που κάνουν πράγματα και σε ανθρώπους που πιστώνονται τα αποτελέσματα. Προσπάθησε να ανήκεις στην πρώτη κατηγορία. Υπάρχει πολύ λιγότερος ανταγωνισμός.
Γεμίζουμε με celebrities ,με τυχάρπαστους,δημόσιους κρετίνους που μια σπιθαμή ομορφιάς δεν μπορούν να νιώσουν και τα δημόσια πρόσωπα είναι αυτοί που βγήκαν από τη σκιά για να βουτήξουν στα σκατά.Κατά τα σκατά όμως και το φτυάρι,λέει η λαός μας…ποιος είναι το πρώτο και ποιός το δεύτερο στο ρου της Ελληνικής ,σύγχρονης ιστορίας μας;
Και ο πολιτισμός μας: μια ωραία κοπέλα, πουδραρισμένη και μακιγιαρισμένη, γυμνή με τα οπίσθια έξω σε δημόσια προβολή,που κάθεται επάνω σε έναν σωρό από σκατά.
Κώλο είδες; Καρτέρα και τα σκατά του.
Ο κόσμος που παραλάβαμε και αυτος που παραδίδουμε,είναι ένας καθρέφτης και δίνει σε κάθε άνθρωπο την αντανάκλαση του δικού του προσώπου.Ευτυχώς που ο κόσμος δεν πάει καλά. Θα ήταν ανυπόφορο να τα πήγαινα άσχημα σ’ έναν κόσμο που θα τα πήγαινε καλά!Όλος ο κόσμος στηρίζεται πάνω μας. Όταν εμείς λυγίζουμε από το βάρος, όλος ο κόσμος γέρνει.
Για τον κόσμο μπορεί να είσαι ένα άτομο, αλλά για ένα άτομο μπορεί να είσαι ο κόσμος όλος.Αυτός ο κόσμος είναι γεμάτος από μαγικά πράγματα που περιμένουν υπομονετικά το πνεύμα μας να γίνει πιο οξυδερκές.Όμως η πραγματικότητα είναι η ακόλουθη:
“‘Σκατά εδώ, σκατά εκεί, σκατά κι ο κόσμος όλος
κι απ’ τα πολλά πια τα σκατά μου πιάστηκε κι ο κώλος.
Έρχεται ο ένας ο σκατάς, θαρρούμε πως σωθήκαμε,
σαν φύγει όμως βλέπουμε πως αποσκατωθήκαμε.”‘
Βαρύς ο κόσμος να τον ζήσεις,όμως για λίγη περηφάνια το άξιζε.Οι άνθρωποι που αγαπούν ζουν σε έναν κόσμο αγάπης. Οι εχθρικοί άνθρωποι ζουν σε έναν εχθρικό κόσμο. Είναι οι ίδιος κόσμος.Ο κόσμος αυτός λοιπόν χρωστάει κάθε ορμή για πρόοδο σε ανήσυχους και ξεβολεμένους ανθρώπους. Ο ευτυχισμένος άνθρωπος, αναπόφευκτα, αυτοπεριορίζεται μέσα σε πανάρχαια όρια.
Ο κόσμος είναι πολύ επικίνδυνος για οτιδήποτε άλλο εκτός από την αλήθεια και πολύ μικρός για οτιδήποτε άλλο εκτός από την αγάπη.Έτσι τελειώνει αυτός ο κόσμος: όχι με μια θεαματική έκρηξη αλλά με έναν λυγμό….με εναν λυγμό για την μεγαλοπρέπεια του να είναι ο κόσμος μου ,τοσο μοναδικός και μοναχικός διότι η επανάσταση αποτελεί την άεανη επιδίωξη του ανέφικτου.
Κλείνω τα μάτια μου κι όλος ο κόσμος πέφτει νεκρός.Ανοίγω τα βλέφαρά μου, και ξαναγεννιέται.Όταν η δύναμη της αγάπης ξεπεράσει την αγάπη για δύναμη, ο κόσμος θα γνωρίσει την ειρήνη.
Κωνσταντίνος Ν. Μουρούτης
ΥΓ. Η αρκετά ,ενισχυμένη και ανερυθρίαστη αισχρολογία μου ,αποτελεί ένα γαλήνιο Ξαλάφρωμα απο την τόση κοπριά που ,τόσοι κοπρίτες ,τόσα χρόνια ,έχουν κοπρίσει επάνω μου….