Το εν λόγω βιβλίο γράφτηκε από τον Professor Quigley στο Georgetown University και δείχνει την μετάβαση κυριαρχίας σε ζώνες επιρροής πολιτικά, ιδεολογικά,θρησκευτικά,οικονομικά. Ο ίδιος δηλώνει πως : “στην πολιτική ποτέ δεν συμβαίνει κάτι κατά λάθος ή κατά τύχη και Αν ποτέ φανεί ότι συνέβη έτσι ,δεν ήταν ποτέ κατά λάθος ή από τύχη!”
Επίσης ,ο ίδιος δηλώνει πώς : ” η παγκόσμια πολιτική-οικονομική εξουσία,ελέγχεται από μια Ελίτ της οποίας,αποτελώ μέλος!”.
Και ο καθηγητής Qigley ,μέντορας του Bill Clinton,δηλώνει ότι είναι Ιησουίτης…
( Για περαιτέρω μελέτη ,δείτε το εν λόγω υλικό:https://www.youtube.com/watch?v=OqIWvtaJ5mQ
Πιστεύετε αληθινά πως μπορείτε με συρματοποίηση μαζών,να επέλθει “αλλαγή” στην κοινωνία των γραικύλων;! Όταν Ολάκερη η παγκόσμια εξουσία βρίσκεται υπό τον έλεγχο μια θρησκευτικής Ελίτ που κινεί τα νήματα των μαριονετών ,και μια μέρα,σε μια πλατεία θα μπορεί να μεταμορφωθεί ο χαρακτήρας των κίβδηλων μαζών;!
Ω Τέμπη…
“Οι αντιδράσεις του Νεοέλληνα είναι αυτό που ονομάζεται στην ψυχολογία προβολή. Αποδίδουμε στους άλλους τα δικά μας αρνητικά χαρακτηριστικά. Καμιά συζήτηση για την κοινή ευθύνη, το ρουσφέτι, την αναξιοκρατία, το βόλεμα, την καθημερινή ανομία και ανοησία…
Διαπληκτίζεται ο κόσμος, μια εβδομάδα τώρα, ποιος θα «κλείσει», ποιος δεν, για την κυβέρνηση, για την αντιπολίτευση, για τη συγκάλυψη… Ρωτούν ο ένας τον άλλο αν θα απεργήσει γιατί φοβούνται να απεργήσουν από μόνοι τους, περιμένουν από το αφεντικό να τους δώσει άδεια να απεργήσουν! Καταγγέλλουν κάποιοι συνδικαλιστές όσους δεν θα «κατέβουν», κάνουν προγραφές όσων θα μείνουν να δουλεύουν. Πράγματα πολύ δημοκρατικά και καθόλου συγκαλυπτικά.
Ποιο το αίτημα της Παρασκευής; !
Δικαιοσύνη;
Δικαιοσύνη είναι να κάνει ο καθένας τη δουλειά του –όχι σαν τον σταθμάρχη, βέβαια, και όλους πάνω από αυτόν. Και να αφήνουμε τη Δικαιοσύνη πρώτη να αποφανθεί. Και δεν εννοούμε τη Δικαιοσύνη που μετατρέπει πολλές συλλήψεις και προσαγωγές σε απελευθερώσεις. Αλλά για αυτό δεν έχουμε κάνει διαδήλωση.
Και να μην ξεχνάμε ότι τον σταθμάρχη και τους πάνω από αυτόν διόρισε το κράτος, δηλαδή εμείς. Ας κοιτάξουμε λίγο στον καθρέφτη, όταν διαδηλώνουμε αγανακτισμένοι…
Τιμή στη μνήμη αυτών που πήγαν χαμένοι;
-Μετά από δύο χρόνια τους θυμηθήκαμε οι πολίτες, όπως οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι μας;
Ποια μνήμη;
-Πήγαν πολλοί για τους 21 μαθητές που αποκεφαλίστηκαν στα Τέμπη το 2003; —- -Πήγαν πολλοί για τους 104 στο Μάτι το 2018;
-Για τους 81 του «Εξπρές Σάμινα» το 2000;
-Για τους 121 της Helios Airways το 2005;
-Για τα 50 χρόνια τουρκικής κατοχής της Κύπρου από το 1974;
-Για τους χειμαζόμενους Βορειοηπειρώτες και τον Αναστάσιο;
Συλλαλητήρια κάνουμε μόνο για όσους πήγαν χαμένοι;
-Για όσους φύγαν δοξασμένοι δεν κάνουμε;
Μόνο για ό,τι μπορεί να κρύβει κομματική ευθύνη νοιαζόμαστε;
-Εθνική ευθύνη δεν νιώθουμε; !
Λένε ότι «κατέβηκαν» άνθρωποι από κάθε κομματική απόχρωση. Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε Ελληνική. Διότι όποιος έχει στοιχειώδη Ελληνική, δηλαδή ανθρωπιστική, αγωγή λιγοστεύει με κάθε ανθρώπου τον θάνατο.. .. Επίσης καλό να θυμόμαστε πως η κομματική απόχρωση του Νεοέλληνα αλλάζει γρήγορα και συχνά σαν του χαμαιλέοντα.
Και γιατί τιμή στους νεκρούς με τόσο ντόρο;
Για να χαθεί ο ντόρος των προβοκατόρων; Μια επιμνημόσυνος στη Μητρόπολη δεν θα αρκούσε; Για κομματική πόλωση; Μα τα πολύνεκρα στην Ελλάδα είναι υπερκομματικά…
Την Παρασκευή, λένε, όλη η Ελλάδα ήταν κλειστή.
Η Ελλάδα 50 χρόνια τώρα είναι κλειστή, απλώς τώρα το διαδηλώνει.”(1)
Οι άνθρωποι επιδιώκουν να βολευτούν. Μόνο όμως όσο είναι ξεβολεμένοι υπάρχει ελπίδα γι’ αυτούς.Ο χρόνος μου έμαθε να μη χάνω την ελπίδα, αλλά ούτε και να εμπιστεύομαι πάρα πολύ την ελπίδα.Είμαστε τσακισμένοι, μαραμένοι, χαμένοι μες στον κυκεώνα της σύγχρονης ζωής. Κανείς δεν περιμένει κάτι καλό από την Ελλάδα. Καμμιά ελπίδα δεν χαράζει πουθενά. Η στιγμή αυτή είναι βέβαια μια θαυμάσια στιγμή.
Κωνσταντίνος Ν. Μουρούτης
Πηγή:
1-Γιάννης Σ. Καργάκος