Ενώ προηγούμενες μελέτες έχουν συνδέσει τη διαλείπουσα ( διαλειματική) νηστεία με οφέλη όπως η μείωση του βάρους και ο κίνδυνος άνοιας, νέα έρευνα σε ποντίκια δείχνει ένα πιθανό μειονέκτημα της περιοδικής αποχής από το φαγητό: αύξηση του κινδύνου καρκίνου.
Η ανακάλυψη ακολουθεί μια προηγούμενη μελέτη που διαπίστωσε ότι η νηστεία σε ποντίκια οδήγησε σε ενίσχυση των αναγεννητικών ικανοτήτων των εντερικών βλαστοκυττάρων τους, προστατεύοντας από τραυματισμούς και φλεγμονές.
Τώρα μια διεθνής ομάδα ερευνητών διαπίστωσε ότι αυτή η αύξηση της παραγωγής βλαστικών κυττάρων επιταχύνεται καθώς τα ποντίκια ξανατρέφονται μετά από νηστεία. Επιπλέον, η κατανάλωση τροφής μπορεί να εισαγάγει μεταλλαξιογόνους παράγοντες – ενώσεις όπως οι ετεροκυκλικές αμίνες στα καμένα κρέατα, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν γενετικές μεταλλάξεις – που αυξάνουν τον κίνδυνο πρόκλησης καρκινικών όγκων.
«Η ύπαρξη περισσότερης δραστηριότητας βλαστικών κυττάρων είναι καλή για την αναγέννηση, αλλά πάρα πολύ καλό πράγμα με την πάροδο του χρόνου μπορεί να έχει λιγότερο ευνοϊκές συνέπειες», λέει ο βιολόγος Omer Yilmaz από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT).
«Η νηστεία είναι πολύ υγιής, αλλά αν είστε άτυχοι και ξανατρώτε μετά από μια νηστεία και εκτίθεστε σε ένα μεταλλαξιογόνο, όπως μια απανθρακωμένη μπριζόλα ή κάτι τέτοιο, μπορεί πραγματικά να αυξήσετε τις πιθανότητές σας να αναπτύξετε μια βλάβη που μπορεί να προκαλέσει καρκίνο».
Τα εντερικά βλαστοκύτταρα είναι από τα πιο πολυσύχναστα στο σώμα, συνεχώς διαιρούνται και αναπτύσσονται για να επανατοποθετηθούν στο έντερο κάθε 5 έως 10 ημέρες. Αυτό το υψηλό επίπεδο δραστηριότητας σημαίνει επίσης ότι οι εκτροπές που προκαλούν καρκίνο είναι πιο πιθανές – και ότι η πιθανότητα αυξάνεται ακόμη περισσότερο κατά τη διάρκεια της υπερφορτισμένης περιόδου μετά τη νηστεία, δείχνει η μελέτη.
Η ομάδα εντόπισε μια βιολογική οδό, που ονομάζεται mTOR, μέσω της οποίας λειτουργούν τα βλαστοκύτταρα. Αυτή η οδός εμπλέκεται στην κυτταρική ανάπτυξη και το μεταβολισμό και μετά από νηστεία αυξάνει την παραγωγή μικρών μορίων που ονομάζονται πολυαμίνες, οι οποίες οδηγούν στον πολλαπλασιασμό των κυττάρων.
Αυτά τα μόρια είναι το κλειδί για να βοηθήσουν το σώμα να ανακάμψει και να αναγεννηθεί αφού στερηθεί τα θρεπτικά συστατικά και την ενέργεια που παρέχεται από μια κανονική διατροφή. Ωστόσο, η μελέτη καταδεικνύει ότι η πιθανότητα εμφάνισης όγκων αυξάνεται επίσης, ειδικά σε συνθήκες ευνοϊκότερες για την ανάπτυξη του καρκίνου.
Όπως συμβαίνει συχνά σε μελέτες όπως αυτές, τα ζωικά μοντέλα μπορούν να μας πουν μόνο τόσα πολλά. Τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικά στο δικό μας είδος, απαιτώντας ακόμη περισσότερες μελέτες για να εμβαθύνουμε την κατανόησή μας.
Εν κατακλείδι, δεν είναι μόνο το “‘Πότε”‘ τρως ( ιδιαίτερα οταν παρακάμπτεται το Πρωινό και διακόπτεται οι βασικοί κιρκαδιανοί ρυθμοί στην κυτταρική, παλιοχρονοβιολογία!),αλλά το “‘ΤΙ”‘ τρώς ( αναφορικά με τις κετονικές-πρωτεινικές επιλογές και δη ,αυτών της ζωικής ισοζυγίας)!
Για αυτο λοιπόν ,κάντε σωστές,ηθικές και έντιμες προς την φυση σας, επιλογές ζωής!
Με εκτίμηση,
Κωνσταντινος Ν. Μουρούτης
Πηγή: