Ἡ βλακεία τῆς τρομοκρατίας!

Ἡ βλακεία τῆς τρομοκρατίας!

Πῶς θά καταπολεμηθεῖ ἡ τρομοκρατία; Ἀπαντῶ: Μέ λιγότερη βλακεία.

Ὅλη ἡ πολιτική Εὐρώπης καί Ἀμερικῆς, ἦταν ἕνα Ἔβερεστ βλακείας.Ὅλοι προβληματίζονται πώς νά σταματήσουμε την τρομοκρατία. Ὑπάρχει ὅμως ἕνας πραγματικά εὔκολος τρόπος: νά σταματήσουμε νά εἴμαστε μέρος της.
Ἡ βλακεία των ἄλλων εἶναι μία ἀπειλή γιά τή δική μου ὅμως!
Ὁ ἰμπεριαλισμός καί ἡ τρομοκρατία εἶναι δύο δεινόσαυροι πού στό ἄμεσο μέλλον θά ἀναμετρηθοῦν, με τραγικές συνέπειες γιά την ἀνθρωπότητα.

Οἱ Τοῦρκοι θαρροῦν ὅτι ὁ πλανήτης φτιάχτηκε γιά νά τους φιλοξενήσει. Κι ὅταν ἀντιμετωπίζουν κρίσεις, καταφεύγουν στίς προκλήσεις. Αὐτό δέν πρέπει καθόλου νά μας ἐκπλήσσει. Εἶναι παλαιά τακτική.Το νά ξέρεις νά προκαλεῖς, δέν σημαίνει ὅτι ξέρεις καί νά ἀρέσεις.Ἡ σταθερότητα στίς ἀποφάσεις τους εἶναι συχνά ἁπλό δεῖγμα βλακείας. Δείχνει ἀνικανότητα νά σκεφθοῦν το ἴδιο πρᾶγμα δυό φορές.
Παρά τις προσπάθειες πού ἔγιναν -κυρίως ἀπό τή μεριά Ἑλλήνων πολιτικῶν- γιά ἕνα εἰρηνικό modus vivendi, ποτέ δέν ἔλειψαν ἀπό μέρους τους οι τριβές καί οι προκλήσεις. Οἱ καθημερινές σχεδόν παραβιάσεις του ελληνικού ἐναέριου χώρου καί ἡ προώθηση δεκάδων χιλιάδων προσφύγων καί λαθρομεταναστῶν πρός τα νησιά μας συνιστοῦν ἰσχυρή ἐπιβεβαίωση.
Ἡ ΕΛΛΑΣ, κατά την παροῦσα στιγμή, δέν ἐπιθυμεῖ καμία τριβή με τή γείτονα. Οὔτε, ἄλλωστε, ἐπιθυμοῦσε στό παρελθόν.Θά ἔλθουν καί γιά τις δύο χῶρες δύσκολοι στό ἐγγύς μέλλον καιροί. Θά χρειασθεῖ οι δύο λαοί νά εἶναι ἀλληλέγγυοι. Νά μήν ὑποσκάπτει ὁ ἕνας τή θέση του ἀλλοῦ. Ἡ Ἑλλάς το πράττει. Συχνά ταπεινωτικά. Ἡ Τουρκία ὄχι, συχνά ὑπεροπτικά. Αὐτό θά τή βλάψει μελλοντικά. Ὡστόσο, ὁ ἑλληνικός λαός, πάντα μεγάθυμος, ξέρει να συγχωρεῖ καί νά συμπαρίσταται.
Ἡ παγκοσμιοποίηση ὅμως ἔφερε τήν κυριαρχία τῆς Κίνας στήν οἰκονομία καί ἡ πολιτική τῶν ἀνοιχτῶν συνόρων δημιούργησε τό μεταναστευτικό «τσουνάμι» στήν Εὐρώπη. Τώρα, μετά τά νέα τρομοκρατικά χτυπήματα, ἔντρομοι οἱ Εὐρωπαῖοι πολιτικοί προσπαθοῦν νά ὑψώσουν γύρω τους Καβαφικά τείχη. Ἀλλά ἡ τύχη τῆς Εὐρώπης εἶναι βεβαία.

Ὅλα δείχνουν ὅτι προμηνύεται καταιγίδα. Καί εἶναι θλιβερό νά βλέπουμε σάν κωμωδία την πιό μεγάλη τραγωδία της νεώτερης ἑλληνικής ἱστορίας: το γενικό μαρασμό του Γένους, πού ἔβγαζε ρίζες καὶ κλαδιά σαν το περίφημο κυπαρίσσι του Μυστρᾶ καί στὰ πιὸ μαῦρα χρόνια της τουρκικῆς σκλαβιᾶς.

Ἐνῶ οι δεῖκτες των ἀξιῶν πέφτουν κατακόρυφα χρόνο με το χρόνο, ἀντίθετα ἀνεβαίνουν στόν τόπο μας αλματωδώς οι δεῖκτες της κακότητας καί της ἐγκληματικότητας. Ἕνας ἄνεμος δολοφονικῆς ψυχαγωγίας σάν «χαμσίνι» σαρώνει ἀπ’ ἄκρη ἧς ἄκρην την ἔρμη πατρίδα.
Ἄνθρωποι, πτώματα πολιτικά καί ἠθικά, «καναλοκρατοῦν» τή ζωή μας. Μαστιγώνουν ἀλύπητα μία ὄντως κακή πολιτική γιά τήν ὁποία ἔν τινι μέτρω ὑπεύθυνοι ἦσαν κι αὐτοί, μιά πολιτική, πού τούς ἐξέθρεψε καί τούς ἔθρεψε καλά καί περίκαλλα, καί μᾶς ὑπόσχονται «μάννα ἐξ οὐρανοῦ», γιά νά πάρουν τό δικό μας «μάννα», δηλαδή τήν ψῆφο μας, πού εἶναι γι᾽ αὐτούς νάμα, ἅγια κοινωνία γιά νά εἰσέλθουν στόν κάποτε ἱερό ναό τῆς δημοκρατίας, γιά νά συνεχίσουν ἀμετανοήτως –καί συχνά ἀνοήτως– τό ἀνίερο ἔργο, πού μετέτρεψε τήν ἑλληνική πολιτεία σέ ἀθλιοκρατία. Ἰδού ὁ μέγας ἄθλος τους!

Ἀλλά τώρα νομίζω δέν εἶναι καιρός γιά ἀστεῖα. Λυπᾶμαι πού τό γράφω ἀλλά τόσο καιρό, παρά τόν λεκτικό ταλανισμό, δέν ἄκουσα πρόταση σωτηρίας. Κι αὐτό γιατί λείπει ἡ ἰδεολογία τῆς σκληρῆς ἐργασίας καί τῆς ἐπιχειρηματικῆς αὐτενεργείας.
Ἡ στυγνή τρομοκρατία της διαφθοράς, σήψεως πνευματικῆς καί ἠθικῆς , ἀποχαλίνωση της ἀρετῆς καί απίσχανση κάθε ἐννοίας γιά ἰδανικά,,ἔχουν γίνει το μέρος του μένους του θηρίου τούτου! Πώς μπορεῖς να κάνεις πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, ὅταν ὁ ἴδιος ὁ πόλεμος εἶναι τρομοκρατία;

Ἡ παρακμή τῆς Δύσεως, πού εἶχαν προβλέψει ὁ Σπένγκλερ μέ τό ὁμώνυμο ἔργο του καί ὁ Καβάφης μέ τό «Περιμένοντας τούς Βαρβάρους» ἦλθε. Ἡ Εὐρώπη σέ λίγα χρόνια θά μεταβληθεῖ πληθυσμιακά σέ Νοτιοαφρικανική Ἕνωση. Καί τό κακό εἶναι ὅτι ἀνάμεσα στούς νέους πληθυσμιακά κυριάρχους δέν φαίνεται νά ὑπάρχει κάποιος Νέλσον Μαντέλα.

«Γιατί ἐνύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δέν ἦλθαν.
Καί μερικοί ἔφθασαν ἀπ’ τα σύνορα,
καί εἴπανε πῶς βάρβαροι πιά δέν ὑπάρχουν.
Καί τώρα τι θά γίνουμε χωρίς βαρβάρους.
Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί ἦσαν μιά κάποια λύσις.»

Ἄν λάβουμε ὑπόψη ὅτι ὁ Θεός περιόρισε την ἀνθρώπινη εὐφυΐα, φαίνεται ἄδικο πού δέν περιόρισε καί την ἀνθρώπινη βλακεία.Ποτέ ὁ σοφός δέν θά μπορέσει νά μιλήσει τόσο σοφά γιά τή σοφία, ὅσο βλακωδῶς ὁ βλάκας γιά τή βλακεία.
Ὁ Θεός ἀπέστρεψε το βλέμμα ἀφ’ ἡμῶν. Ψάλλουμε κάθε ἡμέρα: «Κύριε, Κύριε, ἐπίβλεψον καί ἴδε». Μὰ τι νά δεῖ; Τα χαλιά καί τα χάλια μας;

Με ἐκτίμηση,

Δρ. Κωνσταντῖνος Μουρούτης
-Δρυόκοπος ὁ Ἄρειος-

Νεότητα ή Αθλιότητα;Ανικανότητα για Ανωτερότητα..

Η «εθνική » εορτή πέρασε και μαζί με αυτήν και εκείνοι που …παρέλασαν χωρίς να μπορέσουν να βαδίσουν «ορθά» με τον ρυθμό της μπάντας…Είναι τόδο δύσκολο να σταθεί όρθιο ένα άδειο σακί.Και το πιο ενοχλητικό με τους ανίκανους είναι ότι αργότερα μιλάνε.Μα ,οποιος είναι καλός στις δικαιολογίες σπανίως είναι καλός σε οτιδήποτε άλλο!

ΩΣ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ του ’90 είχα το ακουστικό σθένος να παρακολουθώ την νεανική μουσική και συχνά να εμπνέομαι από αυτή. Με έκπληξη διαπίστωσα ότι οι τωρινοί νέοι είναι έξω από τον κύκλο των μουσικών ενδιαφερόντων της τότε εποχής. Κι όμως τα τότε τραγούδια είναι τόσο σύγχρονα!
Ιδού ένα δείγμα από κάποιο κάποτε μοντέρνο τραγούδι:

«Τα χέρια μου είναι δεμένα. Απ’ όλα όσα είδα, άλλαξα γνώμη. Kι όμως οι πόλεμοι συνεχίζονται όσο περνούν τα χρόνια κι όλα τα όνειρα σκορπίστηκαν. Η Ιστορία θάβει τις πληγές του δικού μας πολέμου».

Προαιώνιο ήταν το αίτημα για τερματισμό των πολέμων. Ιδιαίτερα στα χρόνια τα δικά μας, όπου η ζωή μας είναι διαρκώς εντοιχισμένη σ’ έναν αόρατο τάφο. Όπου νέοι Αττίλες προετοιμάζουν το μέλλον μας. Πάντα υποστήριζα ότι απαιτείται μια παγκόσμια σταυροφορία ειρήνης, μια παγκόσμια πολιτική ειρήνης, αλλ’ όχι με λόγια.
Εφόσον στον πλανήτη μας θα υπάρχουν πεινασμένοι, βομβαρδισμένοι, ξεσπιτωμένοι, ποτέ ειρήνη στον κόσμο δεν θα δούμε. Τότε ίσως γινόταν απόλυτα νοητός και αποδεκτός ο στίχος του ποιητή Γ. Ρίτσου: «Αδέρφια, μες στην ειρήνη διάπλατα ανασαίνει όλος ο κόσμος με τα όνειρά μας».

Δυστυχώς σε καμμιά χρονική περίοδο του ανθρώπινου βίου τα παιδιά δεν γαλακτοτροφούνταν από τη βρεφική τους ηλικία με τόσες ισχυρές ποσότητες βίας.Το κυριώτερο έδεσμα των παιδιών είναι η όπτικη και η ακουστική φρίκη. Και ο,τι δεν είναι φρικτό, είναι σαχλό. Φρίκη και γελοιότητα κυριαρχούν στον παρόντα καιρό. Έτσι, οι πράξεις βίας που θα έλθουν με τον καιρό, θεωρούνται άσκηση δικαιωμάτων. Ποιος τους μίλησε για άσκηση καθήκοντος; Οι υποχρεώσεις πέρασαν στη δικαιοδοσία του σκουπιδοφάγου.

Τους νέους, για να τους κερδίσεις, δεν πρέπει να τους θωπεύεις, πρέπει να τους εμπνέεις.Από το γελοίο όμως στο μεγαλείο είναι ένα μόνο βήμα.
Η νεότητα αρχίζει να σπανίζει στη χώρα μας.Ο λόγος απλός: Στις κηδείες πηγαίνουν περισσότεροι απ’ όσοι στις βαπτίσεις. Μειώθηκαν στο ελάχιστο οι γεννήσεις. Κι ακόμη πάμπολλοι νέοι παίρνουν το δρόμο του εξωτερικού. Δεν είναι τόσο η ανεργία όσο είναι η αδικία. Στα δικά τους μάτια η συντριβή του δικαίου αποδεικνύει την εσαεί υπεροχή της αδικίας.
Και λόγω αυτής της υπεροχής ο Εφιάλτης και ο Ιούδας ξαναγεννιούνται κάθε ημέρα. Ποιος στο σχολείο ή στο σπίτι τους δίδαξε το ηθικό μεγαλείο των Θερμοπυλομάχων; Φοβάμαι ότι το ποίημα «Θερμοπύλες» του Καβάφη θα έχει απαλειφθεί από τα νέα αναγνωστικά. Οι νέοι βρίσκονται σε μια ηλικία όπου το άνθος πρέπει να κρατάει τις υποσχέσεις του μπουμπουκιού. Αυτό γίνεται κατ’ ελάχιστον ποσοστό.Έτσι, η ζωή των νέων γίνεται μια τσιμεντένια παρένθεση.

Σήμερα, που ο πλανήτης συγκλονίζεται από κάθε λογής πράξεις βίας, στη χώρα μας, που βρίσκεται στην πιο ευαίσθητη περιοχή της Γης, κυριαρχεί η δικτατορία της ανευθυνότητας, η κυριαρχία του «γουστάρω», του «έτσι θέλω», και, φυσικά, του πολιτικού αμοραλισμού και της κρατικής παραλυσίας.
Κάθε ανευθυνοϋπεύθυνος, αρκεί να βάλει μια ταμπέλλα, μπορεί να κάνει ο,τι θέλει. Η νεότητα, λένε οι παιδοκόλακες, θα φέρει το καλύτερο. Αλλά κάθε νέο δεν σημαίνει και καλύτερο. Κάθε νέα χρονιά δεν μας κάνει νεώτερους.
Ένας νέος πολιτικός δεν φέρνει πάντα τη νεότητα στον πολιτικό βίο ούτε ανανεώνει το πολιτικό σκηνικό. Το νέο δημιουργείται όταν οι νέοι αλλάζουν χαρακτήρα, αλλάζουν νοοτροπία, τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς.
Το παράδειγμα, όμως, πρέπει να το παίρνουν από μας. Αλλιώς, με τη σχιζοφρένεια που κυριαρχεί, γρήγορα θα θρηνήσουμε θύματα.

«Είν’ η προσπάθειές μας, των συφοριασμένων·
είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων….
Όμως η πτώσις μας είναι βεβαία. Επάνω,
στα τείχη, άρχισεν ήδη ο θρήνος.»

Με σεβασμό,

Δρ.Μουρούτης(Δρυόκοπος ο Άρειος)

Τα παιδιά, η διατροφή τους και το μέλλον!

Μόλις απογαλακτιστούν, τα παιδιά είναι ακριβώς όπως οι μικροί ενήλικες όταν πρόκειται για τη διατροφή. Τα άμυλα (πατάτες, καλαμπόκι, ρύζι, γλυκοπατάτες, φασόλια κ.λπ.) πρέπει να παρέχουν το μεγαλύτερο μέρος των θερμίδων τους ώστε να είναι υγιέστατα. Το κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, μαζί με έλαια και απλά σάκχαρα, τα καθιστούν παχύσαρκα και άρρωστα. Δεν χρειάζεται ποτέ να ανησυχείτε για το αν τα παιδιά παίρνουν αρκετή πρωτεΐνη, απαραίτητα αμινοξέα, ασβέστιο, σίδηρο, ψευδάργυρο ή βασικά λιπαρά όταν έχουν μια διατροφή με βάση το άμυλο, όπως συνιστώ. Ωστόσο, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην παροχή επαρκών θερμίδων για ανάπτυξη.

Κοινές ανησυχίες γονέων
Πρωτεΐνη:
Το μεγαλύτερο διάστημα ανάπτυξης στη ζωή ενός παιδιού είναι τα δύο πρώτα έτη της ηλικίας του. Η ιδανική διατροφή κατά τη διάρκεια αυτής της διατροφικά απαιτητικής περιόδου είναι το μητρικό γάλα. Η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες του ανθρώπινου μητρικού γάλακτος είναι μόλις το 5% των συνολικών θερμίδων.
Αυτό το χαμηλό επίπεδο πρωτεϊνών δεν μπορεί να επιτευχθεί από μη επεξεργασμένα φυτικά τρόφιμα (άμυλα και λαχανικά), καθώς τα περισσότερα φυτικά τρόφιμα έχουν επίπεδα πρωτεΐνης που είναι υψηλότερα. Σκεφτείτε ότι οι γλυκοπατάτες έχουν 6%, το ρύζι 8%, οι πατάτες 10%, και τα φασόλια 28% πρωτεΐνη. Τα φυτά συνθέτουν όλα τα απαραίτητα αμινοξέα (τα ζώα μπορούν να κάνουν μόνο τα μισά από αυτά τα δομικά στοιχεία της ζωής) και επομένως η λήψη επαρκούς πρωτεΐνης στη διατροφή ενός παιδιού δεν θα πρέπει να αποτελεί ανησυχία εφόσον ακολουθούν διατροφή με βάση το άμυλο.

Ασβέστιο:
Τ ο μέταλλο αυτό προέρχεται από το έδαφος και εισέρχεται άμεσα ή έμμεσα σε όλα τα ζώα μέσω των φυτών. Το ασβέστιο από φυτικές τροφές αναπτύσσει ανθεκτικά άλογα και ισχυρούς ελέφαντες. Προφανώς, η παροχή των αναγκών των παιδιών σε μέταλλα πραγματοποιείται εύκολα από τα φυτά. Μια πρόσφατη ανασκόπηση από το περιοδικό Pediatrics δίνει διαβεβαίωση στους γονείς ότι τα γαλακτοκομικά προϊόντα δεν είναι απαραίτητα ώστε τα παιδιά να αποκτήσουν επαρκές ασβέστιο.
Το κρέας, τα πουλερικά και τα αυγά δεν περιέχουν ουσιαστικά καθόλου ασβέστιο. Η έλλειψη ασβεστίου δεν είναι θέμα ανησυχίας σε μία διατροφή με βάση το άμυλο.

Ωμέγα 3 λιπαρά:
Ο εγκέφαλος, ένας λιπώδης ιστός, αναπτύσσεται γρήγορα κατά την παιδική ηλικία. Αυτό έχει οδηγήσει τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι απαιτούνται εξαιρετικά συμπυκνωμένες πηγές βασικών λιπαρών από τα τρόφιμα. Μόνο τα φυτά μπορούν να συνθέσουν τα βασικά απαραίτητα λιπαρά (ωμέγα-3 και -6).
Είναι αλήθεια ότι τα ζώα (π.χ. τα ψάρια) επιμηκύνουν αυτά τα βασικά δομικά στοιχεία που προέρχονται από φυτά σε άλλα λίπη (όπως το EPA και το DHA), ωστόσο, τα παιδιά, που είναι επίσης ικανοί ζωντανοί οργανισμοί, κάνουν το ίδιο. Δεν χρειάζονται την βοήθεια κανενός άλλου ψαριού ή άλλου ζώου. Η έλλειψη βασικών λιπαρών δεν είναι λόγος ανησυχίας στη διατροφή με βάση το άμυλο.

Σίδηρος:
Το μέταλλο αυτό προέρχεται από το έδαφος και εισέρχεται άμεσα ή έμμεσα σε όλα τα ζώα μέσω των φυτών. Η ανησυχία για το χαμηλό σίδηρο, ειδικά για τα πολύ νέα παιδιά, έχει οδηγήσει μια οργάνωση, την Health Canada, να συστήσει το κρέας να δοθεί στα μωρά ως το πρώτο στερεό τους φαγητό. Σημειώστε ότι τα μέλη αυτής της οργάνωσης έχουν δεσμούς με τις βιομηχανίες φαρμάκων και τροφίμων.
Αντί να απομακρύνουν την αιτία, σχεδόν όλων των αναιμιών από έλλειψη σιδήρου στα βρέφη, το αγελαδινό γάλα, η σύστασή τους είναι να συμπληρώσουν με περισσότερο σίδηρο που προέρχεται από το κρέας.
Το αγελαδινό γάλα δεν περιέχει σχεδόν καθόλου σίδηρο. Επιπρόσθετα το ασβέστιο και η καζεΐνη στο αγελαδινό γάλα εμποδίζουν την απορρόφηση σιδήρου στο σώμα του παιδιού.
Η απώλεια σιδήρου ολοκληρώνει την τριάδα των μηχανισμών που προκαλούν έλλειψη σιδήρου: το αγελαδινό γάλα έχει αποτέλεσμα περίπου το 40% των αλλιώς υγιεινών βρεφών να αιμορραγούν από τα έντερα. Το κρέας ως πρώτη τροφή του μωρού δεν διορθώνει το πρόβλημα και δημιουργεί πολλά άλλα (παχυσαρκία, διαβήτη τύπου 2, αρτηριακή νόσος, καρκίνος κ.λπ.).
Μια σημαντική διατροφική διάκριση είναι ότι το ανθρώπινο μητρικό γάλα αυξάνει την απορρόφηση του σιδήρου και έτσι η έλλειψη σιδήρου δεν αποτελεί πρόβλημα για βρέφη που θηλάζουν αποκλειστικά. Τα φυτά είναι φορτωμένα με σίδηρο από το έδαφος και ικανοποιούν εύκολα τις διατροφικές ανάγκες των παιδιών (εφ ‘όσον αποφεύγουν τα γαλακτοκομικά προϊόντα). Η έλλειψη σιδήρου δεν είναι λόγος ανησυχίας στη διατροφή με βάση το άμυλο.

Βιταμίνη D:
Τα βρέφη και τα παιδιά χρειάζονται ηλιοφάνεια για πολλούς λόγους, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής βιταμίνης D. Η έκταση της έκθεσης εξαρτάται από παράγοντες όπως το χρώμα του δέρματος, το γεωγραφικό πλάτος, την εποχή του έτους και την ώρα της ημέρας.
Γενικά, περίπου δύο ώρες την εβδομάδα έκθεσης στο πρόσωπο και τα χέρια είναι επαρκή για τα παιδιά που είναι ανοιχτόχρωμα. Τα συμπληρώματα βιταμίνης D δεν αντικαθιστούν τον ήλιο και έχουν πολλαπλές ανεπιθύμητες παρενέργειες. Δεν συστήνω συμπληρώματα βιταμίνης D στη μορφή εμπλουτισμένων τροφών ή χαπιών (εκτός από ακραίες καταστάσεις). Η βιταμίνη D δεν είναι λόγος ανησυχίας στη διατροφή με βάση το άμυλο.

Βιταμίνη Β12:
Βακτήρια που βρίσκονται στο περιβάλλον και το ανθρώπινο έντερο παράγουν βιταμίνη Β12. Το κρέας περιέχει βιταμίνη Β12 που συντέθηκε αρχικά από βακτήρια. Τουλάχιστον εν μέρει, λόγω των υγειονομικών συνθηκών, των αντισηπτικών και των αντιβιοτικών στα οποία δίνονται έμφαση στη σύγχρονη κοινωνία μας, υπάρχει κίνδυνος έλλειψης βιταμίνης Β12.
Για να καλυφθεί αυτή η σπάνια πιθανότητα, τα παιδιά πρέπει να λαμβάνουν συμπληρώματα βιταμίνης Β12. Πέντε μικρογραμμάρια (mcg) ημερησίως επαρκούν και φαίνεται να είναι μη τοξικά ακόμη και στις υψηλές δόσεις που συνήθως βρίσκονται στα καταστήματα (500 έως 5000 mcg ανά δόση). Η βιταμίνη Β12 δεν είναι λόγος ανησυχίας στη διατροφή με βάση το άμυλο σύμφωνα με τις συστάσεις για το συμπλήρωμα της Β12.

Ύψος και επαρκείς θερμίδες:
Εάν η δίαιτα ενός παιδιού περιέχει αρκετές θερμίδες, τότε μπορoύμε να περιμένουμε μία φυσιολογική ανάπτυξη. Τα παιδιά χρειάζονται ενέργεια για να αναπτυχθούν (πρωτεΐνες, ασβέστιο και βασικά λιπαρά δεν αποτελούν ποτέ περιοριστικούς παράγοντες). Τα άμυλα (ρύζι, καλαμπόκι, πατάτες κλπ.) είναι χρυσορυχεία ενέργειας.
Προσθέτοντας ακόμα πιο θερμιδικά συμπυκνωμένα τρόφιμα, όπως ξηρά φρούτα, ξηρούς καρπούς, σπόρους, βούτυρα καρπών και αβοκάντο, μπορεί να ενισχύσει περαιτέρω την πρόσληψη θερμίδων. Οι χυμοί φρούτων είναι φορτωμένοι με θερμίδες (και απλά σάκχαρα, οπότε προσέξτε να ξεπλύνετε και να βουρτσίζετε τα δόντια λίγο μετά τους χυμούς για να αποφύγετε τη φθορά των δοντιών).
Το τελικό ύψος εξαρτάται από την πρόσληψη θερμίδων κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, αλλά είναι σημαντικό αυτές οι θερμίδες να προέρχονται από φυτά και όχι από ζωικές πηγές. Η εξάρτηση από τις ζωικές τροφές έχει ως αποτέλεσμα πολλά προβλήματα υγείας, συμπεριλαμβανομένης της πρόωρης εφηβείας.
Η προχωρημένη έναρξη της ωριμότητας σημαίνει γρηγορότερη έναρξη της σεξουαλικής δραστηριότητας, περισσότερες μη προγραμματισμένες εφηβικές εγκυμοσύνες, περισσότερη γυναικεία εξαθλίωση και περισσότερες ασθένειες αργότερα στη ζωή (για παράδειγμα, καρκίνο του μαστού). Η αποτυχία να επιτευχθεί το σωστό ύψος δεν είναι λόγος ανησυχίας στη διατροφή με βάση άμυλο.

Διατροφή σε Διάφορες Ηλικίες
Νεογέννητο έως 6 μήνες:
Το μητρικό γάλα μέχρι την ηλικία των έξι μηνών πρέπει να παρέχεται στο νεογέννητο αποκλειστικά (χωρίς χυμό, νερό κλπ.). Σε έξι μήνες το μωρό αναπτύσσει δόντια για να μασήσει στερεά τρόφιμα και συντονισμό χεριών επαρκή για να πάρει οτιδήποτε από τα χέρια της μητέρας. (Ο αποκλειστικός θηλασμός μετά από έξι μήνες μπορεί να είναι υγιής για τη μητέρα και το βρέφος.)
Η διατροφή της μητέρας είναι επίσης πολύ σημαντική. Η πρόσληψη θρεπτικών και μη θρεπτικών ουσιών επηρεάζει το γάλα της. Για παράδειγμα, η πρωτεΐνη γάλακτος αγελάδας που καταναλώνει καταλήγει στο μητρικό γάλα της, προκαλώντας προβλήματα στο μωρό της, όπως ο κολικός. Οι επιζήμιες περιβαλλοντικές χημικές ουσίες από τις επιλογές τροφίμων μπορούν επίσης να δηλητηριάσουν το γάλα της. Οι γυναίκες που θηλάζουν πρέπει επίσης να συμπεριλάβουν συμπληρωματική βιταμίνη Β12.

Για εκείνες τις λίγες γυναίκες που δεν μπορούν να θηλάσουν, συνιστώ την υποαλλεργική φόρμουλα που βασίζεται στο γάλα αγελάδας (επίσης αποκαλούμενες φόρμουλες υδρολύματος πρωτεϊνών).
Οι φόρμουλες αυτές έχει αναφερθεί ότι είναι συνήθως μέτριας γεύσης. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι φτιάχνονται με λιγότερη ζάχαρη από τις συνήθεις φόρμουλες που βασίζονται σε γάλα αγελάδας. Αυτή η διαφορά μπορεί να καλυφθεί προσθέτοντας 1 γραμμάριο ζάχαρης (περίπου 1/4 κουταλάκι του γλυκού) σε 60ml (100 θερμίδες). Καθώς το μωρό προσαρμόζεται, η προστιθέμενη ζάχαρη μπορεί να μειωθεί και τελικά να διακοπεί. Τα γάλατα από σόγια, καρύδια, ρύζι και βρώμη και άλλες φόρμουλες που παρασκευάζονται στο σπίτι δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σε βρέφη.

Ηλικίας 6 μηνών έως 2 ετών (απογαλακτισμός):
Τα παιδιά αγαπούν φυσικά τις γλυκές γεύσεις (η άκρη της γλώσσας έχει γευστικούς πόρους για γλυκιά γεύση). Τα πρώτα τρόφιμα κατά τον απογαλακτισμό μετά τους πρώτους έξι μήνες μπορούν να περιλαμβάνουν μαγειρεμένο ρύζι, καλαμπόκι, βρώμη και άλλα δημητριακά και αλεύρια δημητριακών αλλά και πατάτες και γλυκοπατάτες.
Τα μικρά παιδιά απολαμβάνουν μαγειρεμένα και καθαρισμένα φρούτα όπως μήλα, μπανάνες και αχλάδια. Τα μαγειρεμένα και πολτοποιημένα λαχανικά έχουν συχνά πικρή γεύση, επομένως το μπρόκολο, το κουνουπίδι, το λάχανο και το σπανάκι μπορεί να είναι πιο δύσκολο να εισαχθούν. Τα μαγειρεμένα φασόλια, ο αρακάς και τα κομμάτια tofu μπορούν να εισαχθούν μεταξύ επτά και οκτώ μηνών.
Το λιωμένο αβοκάντο, το ταχίνι και τα άλλα βούτυρα σπόρων που απλώνονται σε ψωμί και φρυγανιές μπορούν να εισαχθούν περίπου στον ένα χρόνο. Οι αλλεργίες στα φιστίκια και άλλους ξηρούς καρπούς δεν είναι ασυνήθιστες. Εάν υπάρχει ανησυχία λόγω του παρελθόντος ή του οικογενειακού ιστορικού, αποφύγετε ύποπτα τρόφιμα.
Τα μαγειρεμένα τρόφιμα είναι γενικά καλύτερα ανεκτά επειδή το μαγείρεμα διασπά τις πρωτεΐνες και τους υδατάνθρακες καθιστώντας τα πιο εύπεπτα και λιγότερο αλλεργικά. Ελαχιστοποιήστε τον κίνδυνο πνιγμού βάζοντας τα τρόφιμα στο μπλέντερ και κόβοντάς τα σε μικρά κομμάτια.
Τα τρόφιμα μπορούν να προετοιμαστούν εύκολα και φτηνά στο σπίτι, αλλά πολλοί γονείς επιλέγουν προπαρασκευασμένες παιδικές τροφές εμπορίου. Ελέγξτε τα συστατικά. Πρέπει να περιέχουν μόνο πολτοποιημένα και μαγειρεμένα δημητριακά, λαχανικά και φρούτα χωρίς πρόσθετο αλάτι ή ζάχαρη.

2 ετών έως 10 ετών:
Συχνά γεύματα και σνακ, καθώς και μεγάλες μερίδες, βοηθούν στην εξασφάλιση επαρκούς πρόσληψης ενέργειας. Τα λιπαρά είναι η πιο συμπυκνωμένη πηγή θερμίδων. Η πρόσληψη λίπους στα υγιή μικρά παιδιά μπορεί να γίνει ελεύθερα. Ωστόσο, τα παιδιά που είναι ήδη υπέρβαρα ή παχύσαρκα δεν πρέπει να τρέφονται με φυτικές τροφές υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά όπως ξηροί καρποί, σπόροι και αβοκάντο μέχρι να χάσουν το παραπανίσιο βάρος.
Αγαπημένα τρόφιμα για τα παιδιά και τα εγγόνια μας ήταν: κρύα και ζεστά δημητριακά με μισό κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη, τηγανίτες και βάφλες με μια κουταλιά σιροπιού σφενδάμου, τοστ με μια λεπτή στρώση μαρμελάδας, ζυμαρικά με σάλτσα (τα λαχανικά αρχικά δεν τα ήθελαν οπότε τα βάζαμε στο μπλέντερ μαζί με την υπόλοιπη σάλτσα ), σούπες λαχανικών και οσπρίων με ψωμιά, σάντουιτς με φυστικοβούτυρο και μία λεπτή στρώση γλυκού, σάντουιτς με στρώση οσπρίων, μπουρίτος με φασόλια, υγιεινές πίτσες και ρύζι, πατάτες ή ζυμαρικά με διάφορες σάλτσες.
Τους άρεσαν επίσης τα άμυλα (ρύζι, καλαμπόκι, πατάτες, γλυκοπατάτες, μπιζέλια, φασόλια, ζυμαρικά, ψωμιά κ.λπ.). (Τα απλά σάκχαρα, αλάτι και μπαχαρικά χρησιμοποιούνται για την ενίσχυση της αποδοχής των τροφίμων, αλλά σε λογικές, γενικά μικρές ποσότητες.) Το νερό είναι το καλύτερο ποτό. Τσάι βοτάνων μπορούν να είναι αποδεκτά.
Ο χυμός φρούτων είναι ζάχαρη και νερό, επομένως απαιτείται σωστό πλύσιμο και βούρτσισμα των δοντιών.
Κατά τη διάρκεια αυτών των ηλικιών, ο γονικός έλεγχος πρέπει να είναι απόλυτος, οι επιλογές τροφίμων δεν πρέπει να είναι στη διακριτική ευχέρεια του παιδιού. Βάλτε τα σωστά τρόφιμα στα ντουλάπια και το ψυγείο και το παιδί θα τα φάει. (Οι ανταγωνιστικές μη υγιεινές τροφές πρέπει να απομακρυνθούν.)

Ηλικίες από 11 ετών έως την ενηλικίωση:
Μία σημαντική ορμή ανάπτυξης εμφανίζεται κατά την εφηβεία. Τα άμυλα πρέπει να παρέχουν το μεγαλύτερο μέρος των θερμίδων τους, με επιπλέον ενέργεια από αποξηραμένα φρούτα και φυτικές τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά (ξηροί καρποί, σπόροι, αβοκάντο κ.λπ.). Η παχυσαρκία είναι ένα αυξανόμενο πρόβλημα αυτά τα χρόνια.
Σκεφτείτε ότι ένας στους τέσσερις νέους είναι υπερβολικά υπέρβαρος για να ενταχθεί στον αμερικανικό στρατό, σύμφωνα με νέα έρευνα. Η ασφάλεια της χώρας μας εξαρτάται από τη δύναμη και την αντοχή του στρατού μας, οπότε η παχυσαρκία και οι διατροφικές ασθένειες αποτελούν απειλή για την εθνική μας ασφάλεια.
Η εκπαίδευση είναι το κλειδί ώστε τα μεγαλύτερα παιδιά να επιλέγουν υγιεινή διατροφή. Εξηγήστε σε τους πώς οι επιλογές τους μπορούν να μειώσουν θέματα της προσωπικής τους εμφάνισης (από την ακμή έως την δυσοσμία και την παχυσαρκία).
Εξηγήστε τους πώς όλοι οι κορυφαίοι αθλητές τροφοδοτούνται από υδατάνθρακες (ρύζι, καλαμπόκι, πατάτες κ.λπ.). Τα δικαιώματα των ζώων και τα περιβαλλοντικά ζητήματα βρίσκουν απήχηση σε νέους, ευαίσθητους ανθρώπους που αναζητούν το μέλλον τους.

Κερδίζοντας το μέλλον για τα παιδιά μας
Τα παιδιά μας πρέπει να προστατευθούν και να θεραπευθούν. Εμείς, ως γονείς και παππούδες, έχουμε αυτήν την ευθύνη και πολλοί από εμάς έχουμε τη γνώση ώστε να αναλάβουμε δράση τώρα. Δυστυχώς, οι περισσότεροι άνθρωποι εξακολουθούν να είναι τυφλοί ως προς τη σπουδαιότητα της σωτηρίας όσων έχουν σιτιστεί υπερβολικά. Δεν βλέπουν τους πόνους ενός παχύσαρκου παιδιού να είναι τόσο βλαβεροί όσο αυτοί ενός παιδιού που είναι υποσιτισμένο.
Αλλά, είναι. Η εκτεταμένη ταλαιπωρία και πόνος στον σημερινό κόσμο που κυριαρχείται από το κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα αξίζει τις ίδιες προσπάθειες (ή και μεγαλύτερες) που οι ΗΠΑ κατέβαλαν για να σώσουν τα παιδιά που λιμοκτονούσαν στη Δυτική Ευρώπη μετά τον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο. Η δίαιτά μου με βάση το άμυλο είναι ένας 100% αποτελεσματικός, χαμηλού κόστους και αβλαβής τρόπος να ενισχυθεί ο κόσμος με ένα μέλλον γεμάτο από καλά σιτισμένα, δυνατά, υγιή και σε φόρμα παιδιά.

Με εκτίμηση,

Δρ.Μουρούτης-Δρυόκοπος ο Άρειος-

Επιμέλεια-μετάφραση κειμένου: Γ.Τζιφής
Πηγή
https://www.drmcdougall.com/misc/2012nl/sep/children.htm

«Ενός κακού μύρια έπονται..Όλα τα καλά από το Θεό, όλα τα κακά από τον άνθρωπο.»

Επεκτέινωντας τη σκέψη και μελέτη μας για τα των εμβολιασμών,διευρύνουμε το Πεδίο αυτό της μεγάλης «Διαμάχης» στο ευρύ κοινό,θέτοντας ίσως ενα λιθαράκι στο θάψιμο του Tomahok μεταξύ υμών και ημών…

Οι άνθρωποι σε παλαιότερες εποχές μπορεί να έζησαν ως νομάδες αλ­λά ποτέ ως μονάδες. Για να επιβιώσουν υποχρεώθηκαν να συμβιώσουν. Αλ­λά για να μην ξεπέσει η κοινωνική συμβίωση σε μια αγελαία συνάθροιση,είναι απαραίτητο κάθε κοινωνικό μέλος να θεωρεί ως υποθέσεις ατομικές τις υποθέσεις του συνόλου.Το στοιχείο της κοινωνικότητας αποκλείει τη μονομερή ενασχόληση του ανθρώπου με την ατομική του ευζωία και την αδιαφορία του για τα κοινά.
Αν σήμερα θελήσει ο άνθρωπος ν’ απαλλοτριώσει μό­νος την ιδιότητα του κοινωνικού, θα του απομείνει μόνο η ιδιότητα του ζώου. Ο άνθρωπος δε διαφέρει «φύσει» αλλά «δυνάμει» από τα ζώα. Την υπεροχή έναντι αυτών την προσφέρει η ικανότητα να μιλάει και να σκέ­πτεται.
Όσο κι αν διαφέρουν μεταξύ τους οι άνθρωποι, όσο κι αν εμφανίζονται ξεχωριστές προσωπικότητες, προικισμένες μ’ έξοχα χαρίσματα, αυτό δε σημαίνει πως μπορούν να ζήσουν, να διακριθούν και να ευτυχήσουν ξέχω­ρα από την κοινωνία τους.Ανάμεσα στο άτομο και την κοινωνία υπάρχει μια διαλεκτική σχέση αλληλεπίδρασης και αμοιβαίας αντίδοσης. Το άτομο, εφόσον δέχεται την ανθρωπιά του από την κοινωνία, οφείλει να συνεισφέ­ρει σ’ αυτή ένα μέρος της δράσης του.
Κάποιος έγραψε: «Ν’ αγαπήσεις τον άνθρωπο είναι το μεγαλύτερο μυστικό της ζωής κι ό,τι κυρίως απομένει από αυτήν». Αληθινά, μια φράση τέτοια μπορεί να βρει ανταπόκριση σ’ έναν κόσμο που ζει μέσα σε συνθήκες συμπυκνωμένης σκληρότητας, σ’ έναν αιώνα που οι γενοκτονίες κάνουν τις βαρβαρικές επιδρομές του παρελθόντος να μοιάζουν με αταξίες νηπίων;

Η αγάπη είναι σχέση. Οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων διακρίνονται σε βαθιές κι επιφανειακές, σε ειλικρινείς και ανειλικρινείς και τελικά σε πραγματικές και μη πραγματικές.
Είναι προφανές ότι μόνο όταν υπάρχει αγάπη στις σχέσεις των ανθρώπων, αποκτούν αυτές σημασία, γιατί μόνο τότε η ανθρώπινη επαφή έχει νόημα.
Και με τη φράση αυτή -«έχει νόημα»— δεν υπονοείται τίποτ’ άλλο παρά το γεγονός ότι η αγάπη είναι το «μεγαλύτερο μυ­στικό της ζωής», το μόνο που δε φθείρεται και δε χάνε­ται, όπως τόσα άλλα, μα παραμένει στοιχείο ζωντανό, που ομορφαίνει τη ζωή με την παρουσία του.
Ίσως γι’ αυτό η αγάπη είναι η πιο μεγάλη πολιτική. Κι ίσως η ζωή πήρε την κατιούσα στον αιώνα μας, γιατί εξοβέλισε την αγάπη κι αντικατέστησε τα αισθήματα με μπαταρίες. Όμως, τα αδιέξοδα στα οποία μας οδήγησε ο ψυχρός ορθολογισμός και η αδυσώπητη λατρεία του συμφέρον­τος κάνουν την αγάπη σήμερα την πιο αναγκαία, άρα και πιο ρεαλιστική πολιτική.
Γιατί, χωρίς αγάπη στην ψυχή, καμιά άλλη πολιτική δεν μπορεί να καρποφορήσει.

Ο αιώνας μας είναι «ζωντα­νό» παράδειγμα εποχής, που οι σχέσεις αγάπης έχουν δώσει τη θέση τους σε σχέσεις συμφερόντων, με αποτέ­λεσμα την εμφάνιση ψυχολογικών προβλημάτων, με τα οποία για πρώτη φορά έρχεται αντιμέτωπη η ανθρωπό­τητα. Μπορεί, χάρη την ιατρική, να καταπολεμήθηκε η φυματίωση αλλά τη θέση της πήρε η ψυχική φθίση, που λεηλατεί ανελέητα τη ζωή μας.
Αν­θρώπινες σχέσεις, χωρίς αγάπη, είναι ανάπηρες σχέσεις. Με την αγάπη τα λίγα αγαθά επαρκούν, χωρίς αγάπη δε φτάνουν ούτε τα πολλά. Με την αγάπη μπορούν να βρε­θούν λύσεις σε όλα τα ανθρώπινα προβλήματα, χωρίς αγάπη τα προβλήματα πολλαπλασιάζονται και διογκώ­νονται.
Γιατί αυτός που δεν μπορεί να αγαπήσει κανέναν, έχει σκοτώσει ουσιαστικά την ψυχή του.

Χωρίς αγάπη για το συνάνθρωπο ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να γίνει μισάνθρωπος ή μισός άνθρωπος, να οδηγηθεί στην ψυχική ερήμωση και το μαρασμό. Κανένας συγκινησιακός κραδασμός δε δονεί τις χορδές της ευαισθησίας του. Κι είναι δύσκολο ένας τέτοιος άν­θρωπος να ενταχθεί ομαλά στο σύνολο και να μετάσχει στις κοινωνικές λειτουργίες.
Όταν μεταξύ των κοινωνικών μελών δεν υφίστανται ιστοί αγάπης, τότε οι οποιοιδήποτε άλλοι δεσμοί θα είναι αυτό που λέει η λέξη: δεσμοί, δηλαδή δεσμά. Κι είναι χαρακτηρι­στικό πως το παιδί, που δε θα μεγαλώσει μέσα σε κλίμα αγάπης, θ’ απαντήσει στην έλλειψη αγάπης με μίσος.

Γιατί «αγαπώ» Ση-μαίνει ενδιαφέρομαι και συμπαραστέκομαι σ’ όλους τους ανθρώπους, χωρίς υστεροβουλίες και προκαταλήψεις, χωρίς προσδοκίες ανταπόδοσης.
«Αγαπώ» δε σημαίνει υπερασπίζομαι τον ισχυρότερο αλλά τον δικαιότερο, που συχνά μπορεί να είναι ο αδυνατότερος κι ο πιο αδικημέ­νος. Και «φίλοι» μου δεν είναι μόνο αυτοί από τους οποίους μπορώ ν’ αποκομίσω κέρδος αλλά κάθε αξιόλο­γος άνθρωπος που μου προσφέρει τη φιλία του.
Γιατί ο κόσμος δεν αποτελείται από το σπίτι μας, το σχολείο, το χώρο δουλειάς μας. Ο κόσμος μας είναι όλος ο κόσμος, άρα η αγάπη μας πρέπει να λειτουργεί χωρίς σύνορα.

Η αγάπη προς το συνάνθρωπο παίρνει έναν ευρύτερο αλτρουιστικό χαρακτήρα, που αγγίζει τα όρια της αυτοθυσίας.
Χαρακτηριστική περίπτωση οι ιε­ραπόστολοι, που όταν συνειδητά δεν υπηρέτησαν κά­ποια μεγάλα συμφέροντα, έφτασαν ως τις πιο μακρινές κι απρόσιτες περιοχές της γης, για να εξευγενίσουν και ν’ ανυψώσουν το πνεύμα του ανθρώπου.
Άλλοι αφιέρω­σαν τον εαυτό τους στην υπηρεσία της ιατρικής και στην περίθαλψη των αρρώστων, είτε με την ανακάλυψη σωτή­ριων φαρμάκων (περίπτωση Φλέμιγκ) είτε με την ίδρυση νοσοκομείων κάτω από άθλιες —συχνά— συνθήκες, όπως ο Άγιος των Μαύρων, ο γιατρός Σβάιτσερ στην Αφρική και η Αδελφή Τερέζα στην Ινδία..Η αγάπη, λοιπόν, είναι το πιο πολύτιμο αγαθό της ζωής, ο ήλιος που θερμαίνει τις ψυχές και που χωρίς αυτή κανείς δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος.

«Τίποτε δεν είναι, καλύτερο για την ψυχή από το να κάνει λιγό­τερο λυπημένη μιαν άλλη ψυχή».

Επειδή λοιπόν σήμερα υπάρχει απίσχανση,μαρασμός και απουσία της αγάπης και..ταυτόχρονη διόγκωση της πολιτικής, κοινωνικο-οικονομικής χρησιμοθηρίας και ευτελισμού..ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να εμβολιαστούμε με ολάκερο το Πρωτόκολο της επιστήμης και ψυχοβιολογίας..να λάβουμε τριπλές,πενταπλές και 7πλασίες δόσεις αλτρουισμού, αυτοθυσίας,αλληλεγγύης και άδολης Αγάπης που αποτελεί τον Πολιτσμό της ύπαρξης μας!
Πολιτισμός δεν είναι το να μη φαινόμαστε απολίτιστοι. Πολιτισμός είναι κάτι που φανερώνει την ανθρωπιά μας.
Είναι η εξάλειψη όλων των στοιχείων αθλιό­τητας και δυστυχίας που η ύπαρξη τους καταρρακώνει την ύπαρξή μας.
Πιο απλά, ο πολιτισμός μας κρίνεται από την προσήλωση στον ανθρώπινο πόνο κι όχι από ηχηρές δηλώσεις και φανταχτερές εκδηλώσεις…δεν είναι ούτε τα επιστημονικά, ούτε τα τεχνικά, ούτε κάποια καλλι­τεχνικά επιτεύγματα. Είναι η ψυχική ευγένεια σε καθημερινό επίπεδο ζωής.

Πολιτισμός είναι πάντα ο πολιτισμός «υπέρ του αδυνάτου». Η μέριμνα για τους ταπεινούς και καταφρονεμένους. Η προσφορά αρωγής και παρηγοριάς στους δυστυχισμένους, η προσφορά καταφυγίου στους κατατρεγμένους, η προσφορά εργασίας στους νέους. Μια κοινωνία μπορεί να χαρακτηρίζεται ως πολιτισμένη από την προσπάθεια που καταβάλλει για τον περιορισμό της αθλιότητας και της δυστυχίας. Ο πολιτισμός είναι πόνος για τον πόνο του άλλου…
Δυστυχώς, πολλοί μιλούν για πολιτισμό, λίγοι όμως δημιουργούν πολιτισμό. Όχι γιατί δεν έχουν τα μέσα αλλά γιατί δεν έχουν τη διάθεση. Ο πλούτος διατίθεται για επίδειξη και προβολή και όχι για την περιστολή της αθλιότητας.
Εδώ και μερικές δεκαετίες οι Έλληνες έχασαν τον προσανατολισμό τους. Στο δρόμο να βρουν τα πολλά έχασαν τον εαυτό τους. Δεν έχουν συνείδηση ότι το πρόβλημα της διπλανής πόρτας είναι και δικό τους. Δεν μπορούμε, λοιπόν, να μιλάμε για πολιτισμό στη σύγχρονη Ελλάδα, όταν ως κοινωνία έχουμε βυθισθεί στην απάθεια, απολαμβάνοντας μαζί με το βραδινό φαγητό τα «δελτία φρίκης» που προσφέρει αφειδώς η τηλεοπτική Κίρκη.

Η χλιδή και η φτώχεια, η ευτυχία και η δυστυ­χία. Αυτά τα αντιθετικά ζεύγη εικονογραφούν τη σύγχρονη ελληνική πραγματι­κότητα. Κι όμως αυτές οι αντιθέσεις θα μπορούσαν κάπως να γεφυρωθούν, αν υπήρχε διάθεση για κατασκευή μιας γέφυρας που οδηγεί στην πόρτα του άλλου. Μιας γέφυρας ανθρωπιάς. Η Ελλάς φοβείται να δείξει τα τραύματά της, για να μη φανεί η αδυναμία και η απροθυμία της να τα θεραπεύσει…και η ενσφήνωση απο ενέσεις δε θα «λυτρώσει» καμμια «ευπαθή» ομάδα του πληθυσμού της…

Αν, λοιπόν, θέλει κάποιος να λέγεται άνθρωπος, πρέπει να συμπεριφέρεται ως συνάνθρωπος. Τότε δημιουργείται πολιτισμός. Αλλιώς ο ανθρωπισμός γίνε­ται σελίδα βιβλίου, όχι βίωμα και εκδήλωση ζωής. Η ρημαγμένη ύπαρξη, που επαιτεί σε κάποιο σταυροδρόμι μάς αφορά όλους. Είναι και δική μας υπόθεση. Ακόμη και τα λάθη των άλλων είναι δικά μας λάθη, γιατί επιτρέψαμε να γίνον­ται, ενώ θα μπορούσαν χάρη στη δική μας μέριμνα να είχαν αποφευχθεί.

Όμως και η ευσυνειδησία είναι απότοκος του ανθρωπισμού. Και ανθρωπισμός, σημαίνει συν-είδηση του ότι το πρόβλημα του διπλανού, του κοντινού και του μακρινού, είναι πρόβλημα όλων μας. Η καταρρακωμένη ύπαρ­ξη που σέρνεται στους δρόμους μάς αφορά όλους.

Η καλή πράξη δεν είναι κάποια ετήσια εισφορά αλλά διαρκής προσφορά ζωής.
Ένας ποιητής έχει πει: «Δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου, αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος».

Εμείς δε θα πάψουμε να είμστε εκεί,κοντα ,δίπλα σας στον ακαταπαυστο αγώνα για ολα τουτα που αποτελούν στη ψυχή και το σωμα μας τον πιο δυνατό Μπολιασμό Ζωής,Χαράς,Αγάπης και Ελευθερίας!

Να είστε καλα,

Κων/νος Μουρούτης

Η Ορμονοθεραπεία κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού!

Μια ανάλυση δεκάδων μελετών διαπίστωσε ότι οι γυναίκες που λαμβάνουν τη θεραπεία με συνθετικές ορμόνες ,παραμένουν σε υψηλότερο κίνδυνο για περισσότερο από μια δεκαετία μετά τη διακοπή της χρήσης αυτών!

Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε την Πέμπτη στο Lancet, εξέτασε δεδομένα από δεκάδες μελέτες, συμπεριλαμβανομένων μακροπρόθεσμων δεδομένων για περισσότερες από 100.000 γυναίκες που ανέπτυξαν καρκίνο του μαστού μετά την εμμηνόπαυση. Οι μισές από αυτές τις γυναίκες είχαν χρησιμοποιήσει αυτό που είναι γνωστό ως θεραπεία με εμμηνοπαυσιακή ορμόνη, ή MHT. Όσο πιο πολλές γυναίκες πήραν το φάρμακο, τόσο πιο πιθανό ήταν να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού. Οι ειδικοί λένε ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να διαμορφώσουν το πώς οι γυναίκες και οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης αποφασίζουν πώς να διαχειριστούν τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης.
Οι γυναίκες έχουν από καιρό λάβει συνθετικές εκδόσεις για να αντικαταστήσουν τις ορμόνες που μειώνονται κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης. Τα φάρμακα — συνήθως παραδίδονται σε ένα χάπι, αλλά μερικές φορές σε ένα έμπλαστρο, γέλη, ή ένεση — παρέχουν στις γυναίκες είτε οιστρογόνα είτε έναν συνδυασμό οιστρογόνων και προγεστερόνης. Για πολλές γυναίκες, βοηθούν να επιβραδύνει τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, συμπεριλαμβανομένης της οστεοπόρωσης.

Για χρόνια, η έρευνα έχει προτείνει μια πιθανή σύνδεση μεταξύ MHT και αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Το 2002 και το 2004, η πρωτοβουλία για την υγεία των γυναικών δημοσίευσε εκθέσεις που έδειξαν ότι οι γυναίκες που χρησιμοποίησαν συνδυασμό MHT ήταν πιθανότερο να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού. Η χρήση MHT μειώθηκε αφού οι αναφορές έλαβαν εκτεταμένη κάλυψη. Αυτό ακολουθήθηκε από μια μείωση των ποσοστών καρκίνου του μαστού.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι σε σύγκριση με τις γυναίκες που ποτέ δεν χρησιμοποίησαν MHT, οι γυναίκες που είχαν λάβει ορμονοθεραπεια είχαν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο για την ανάπτυξη καρκίνο του μαστού. Εκτιμήσαν ότι το 6,3% των γυναικών που δεν χρησιμοποίησαν ποτέ το MHT ανέπτυξαν καρκίνο του μαστού, σε σύγκριση με το 8,3% των γυναικών που χρησιμοποίησαν το συνδυασμένο φάρμακο συνεχώς για πέντε χρόνια. Αυτή είναι περίπου μία επιπλέον διάγνωση καρκίνου για κάθε 50 χρήστες.

Όσο περισσότερες γυναίκες χρησιμοποίησαν MHT, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος του καρκίνου του μαστού.

Πρίν 15 έτη τόσο δια ζώσης αλλά και γραπτώς( μέσα απο τις καταγραφές μας στα βιβλία που συγγράψαμε) είχαμε καταδείξει τον κίνδυνο που έκρυβε η καινούργια αυτή θεραπεία…έστω και αργά ,δικαιωνόμαστε-όπως μάλλον και στα λοιπά θα γίνει το αυτό- με το τραγικό απολογισμό πολλών περιπτώσεων γυναικών με καρκίνο..εναν καρκίνο που θα μπορούσαν να τον είχαν διαφύγει ΑΝ..ΑΝ απλά κάποιοι παρέδιδαν ορθά την πληροφορία και ίσως …κάποιοι άλλοι να μην διέδιδαν( όπως πράττουν ακόμη και τώρα) ,τόσες και τέτοιες κατάπτυστες και ψευδέστατες ενημερώσεις διαδικτυακά!

Συνεχίζουμε αμετανόητα ακάθεκτοι στο Σκοπό της προσκλήσεως μας και ο «‘εχων ώτα ,ακούων ακουέτω!»

Με εκτίμηση,

Κων/νος Μουρούτης

Πηγή:
https://www.scientificamerican.com/…/hormone-therapy-duri…/…

Republished with permission from STAT. This article originally appeared on August 29, 2019

«Διδασκαλία θανάτου…» Κάθε αποχωρισμός είναι ένας μικρός θάνατος.

Κατανοώ τις ενστάσεις κάποιων αναγνωστών ότι τα κείμενά μου αποπνέουν κάποιες στιγμές απαισιοδοξία, την οποία, ωστόσο, προσπαθώ να μετριάσω με κάποια λείψανα ευτραπελίας που μου έχουν απομείνει.
Αλλ’ερωτώ, ποιος θα μπορούσε ν’αντικρίζει καθημερινά ένα πανόραμα αρνητικών πράξεων και να παραμένει αισιόδοξος;Και ασφαλώς η απαισιοδοξία μου θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη αν παρακολουθούσα τηλοψία, η θλίψη μου μεγαλύτερη αν διάβαζα τις καθημερινές ηλ. εφημερίδες, η απόγνωσή μου μεγαλύτερη αν διάβαζα «μοντέρνα» λογοτεχνία και αν συναγελαζόμουν με πολιτικούς και «άλλα κακοποιά υποκείμενα», όπως είχε γράψει πικρόχολα ο Ροΐδης προ 120 ετών παρά κάτι.

Βαρύς βεβαίως ο ροϊδικός χαρακτηρισμός, αλλά και πάλιν επιμόνως ερωτώ, ποία επαγγελματική τάξη έχει κατηγορηθεί για τόσες επιδόσεις λωποδυσίας και απάτης όσο αυτή των πολιτικών; Και το φοβερό είναι ότι τις κατηγορίες αυτές τις εκτοξεύουν εναντίον αλλήλων οι ίδιοι οι πολιτικοί. Ποια άλλη επαγγελματική κατηγορία έχει τόσο έντονα φονικά ένστικτα όσο αυτή των πολιτικών, ώστε διαρκώς να ακούμε για «συντροφικά μαχαιρώματα»;

Θα ήταν ασφαλώς εύκολη υπόθεση η αισιοδοξία, αν η ζωή μας δεν ήταν γεμάτη ευτέλεια. Δεν λέω δυστυχία, διότι και η δυστυχία έχει το μεγαλείο της. Όλοι οι παλαιότεροι είχαμε διδαχθεί ότι ζωή δεν είναι να διαβαίνεις κάμπο. Δεν είχαμε, όμως, διδαχθεί ότι είναι δρόμος μετ’εμποδίων σκανδάλων. Απεναντίας είχαμε διδαχθεί διά της γραφής του αλεξανδρινού ποιητή τα ακόλουθα:

Κι αν δεν μπορείς να κάμνεις τη ζωή σου, όπως τη θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον, όσο μπορείς μην την εξευτελίζεις…
Είναι καλύτερα να σ’ερωτούν γιατί δεν πήρες ένα αξίωμα παρά ν’απορούν γιατί το πήρες. Όμως σήμερα κανείς δεν απορεί όταν «οι τα πρώτα φέροντες» είναι «κυκλικοί»… Επιδέξια μηδενικά που κυλούν ανετώτερα και φθάνουν πρώτα πιο μπροστά. Αυτά αποτελούν την «πρωτοπορία», από την πολιτική και πνευματική μας ζωή ως τη δημοσιογραφία. Παντού κυριαρχεί η ανθρωποφαγία.

Μόνον αν πιστεύει κανείς στις φήμες, μπορεί να νομίσει ότι έχουμε δημοκρατία. Την Ελλάδα ουσιαστικά κυβερνούν άνθρωποι οι οποίοι κανονικά θα έπρεπε να βρίσκονται ισοβίως στη φυλακή. Οι πολιτικοί είναι απλά υποπόδιά τους. Μόνον η τύχη και ο καλός Θεός της Ελλάδος μας προστατεύουν από τα χειρότερα και τους χειρότερους.
Η ίδια η ζωή, όπως έχει διαμορφωθεί, «ξένη και φορτική», πάλι κατά τον αλεξανδρινό ποιητή, εξουθενώνει τους περισσότερους, έστω κι αν κάποια στιγμή –κι όχι πάντα παρ’αξίαν– έφθασαν ψηλά. Νέοι άνθρωποι με ταλέντο και μόρφωση και όχι ευκαταφρόνητα προσόντα, μετά το τσαλαπάτημα των ελπίδων τους από τις κομματικές ερπύστριες, χάνονται στην πλήξη, σβήνουν τη θέρμη τους στο αλκοόλ και δηλητηριάζουν τη ζωή τους στους «παραδείσους» των ναρκωτικών.
Νέες κοπέλες, έξυπνες, μορφωμένες και ωραίες δεν τολμούν να κάνουν παιδιά, για να κάνουν καριέρα, η οποία κάποια στιγμή θα τις αφήσει χωρίς ψυχή ή με ξερή ψυχή.

Κάθε ζωή, όπως οι νιφάδες του χιονιού, μοιάζει μοναδική στο σχήμα της δυστυχίας της και στη σπανιότητα των στιγμών χαράς της. Τα φώτα τής κάποιας επιτυχίας λίγων ημερών θαμπώνουν και με την πάροδο του χρόνου σβήνουν. Δύσκολα τότε η ψυχή μπορεί να ανθέξει σε τέτοιο σκοτάδι αφάνειας. Κι η ζωή γίνεται «πληγή από φριχτό μαχαίρι».

Είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς το γιατί οι άνθρωποι έπαυσαν να χαμογελούν (κάτι αλλιώτικο από το χασκογελούν), γιατί δεν χαιρετούν, γιατί αλληλοκοιτάζονται βλοσυρά και το γιατί είναι έτοιμοι με το παραμικρό να εκραγούν. Είναι σαν περιφερόμενες χειροβομβίδες.

Αμφιβάλλω αν πολλοί απ’όσους διέπραξαν φονικές πράξεις έχουν συνειδητοποιήσει απόλυτα αυτό που έκαναν. Πολλοί φαντάζονται ότι σκοτώνοντας αποκτούν ισχύ.
Η διεστραμμένη φαντασία την οποία καλλιεργούν κυρίως η διεστραμμένη τηλοψία, το διεστραμμένο περιοδικό και βιβλίο, ο διεστραμμένος κινηματογράφος και οι διεστραμμένες «σελίδες» του διαδικτύου, είναι μια επικίνδυνη υπόθεση. Τα όνειρα των νέων περιέχουν περισσότερο θάνατο από ζωή. Ας το σκεφθούμε και αν μπορούμε, αισιοδοξούμε…

Αν κάνεις λοιπόν το καθήκον σου στη ζωή, κάνεις τη δουλειά σου με ευχαρίστηση, αφήσεις απογόνους κι ένα καλό όνομα στην κοινωνία, τότε έχεις κερδίσει την Αθανασία. Δεν υπάρχει θάνατος.Επειδή,Ο φόβος προκαλεί πολύ περισσότερο πόνο στον δειλό απ’ ό,τι ο θάνατος στον θαρραλέο.Η πρώτη προϋπόθεση για την αθανασία είναι ο θάνατος.
Ο θάνατος μου ψιθυρίζει στο αυτί: «Ζήσε» μου λέει, «έρχομαι».

— «Ποια είναι η φιλοδοξία σου στη ζωή;»
— «Να γίνω αθάνατος και μετά να πεθάνω».

Κων/νος Μουρουτης

«Ματαιότης ματαιοτήτων…ένεκεν Παγκόσμιας Ἡμέρας Βλακείας»

Αμφιβαλλω ἄν ὑπάρχει ἄλλη περίοδος τῆς ἱστορίας ποὺ νὰ ξεπερνᾶ τὸ μέγεθος τῆς βλακείας τῆς δικῆς μας ἐποχῆς. Ἴσως τὰ ἔσχατα χρόνια τῆς ρωμαϊκῆς παρακμῆς.
Τὰ τελευταῖα χρόνια ἡ λέξη «παγκοσμιοποίηση» ἔχει γίνει καραμέλα ποὺ ὁ καθένας πιπιλάει «ἐν παντί τόπῳ καὶ χρόνῳ». Παρεπόμενο αὐτῆς τῆς παγκοσμιοποιησιολαγνείας εἶναι καὶ ἡ καθιέρωση κάποιων ἡμερομηνιῶν ὡς ἡμερῶν ἑορτασμοῦ ὄχι ἀγίων, ἀλλὰ θεσμῶν, ἰδεῶν, κινημάτων κ.λπ. Δὲν ξέρω ποιοῦ φαεινὴ ἰδέα ἦταν ἡ θεσμοθέτηση τῆς «Παγκόσμιας ἡμέρας τοῦ ἤ τῆς…». Ἀγνοῶ ἀπὸ ποιὸ κέντρο ξεκινοῦν ὅλες αὐτὲς οἱ θεσμοποιήσεις καὶ ἐκ προοιμίου λέγω ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ θεωρῶ καραγκιοζιλίκια ποὺ προκαλοῦν τὸν κοινὸν νοῦν καὶ τὴ στοιχειώδη σοβαρότητα…

Ξεφυλλίζοντας ἕνα διαφημιστικὸ ἡμερολόγιο ἑνὸς φαρμακείου εἶδα καταγεγραμμένες μὲ κόκκινα γράμματα καταγραφὲς τῆς Παγκόσμιας Ἡμέρας τοῦ ἤ τῆς… Ἀπό περιέργεια τὶς κατέγραψα καὶ μετρώντας τες διαπίστωσα ὅτι ἀνέρχονται σὲ 143, ἤτοι: Ἰανουάριος 3, Φεβρουάριος 8, Μάρτιος 9, Ἀπρίλιος 13, Μάιος 14, Ἰούνιος 17, Ἰούλιος 6, Αὔγουστος 7, Σεπτέμβριος 16, Ὀκτώβριος 25, Νοέμβριος 14, Δεκέμβριος 11.
Μ’ ἄλλα λόγια τὸ 40% τῶν ἡμερῶν τοῦ ἔτους ἔχουμε θεσμοθετημένες ἡμέρες τοῦ ἤ τῆς…!
Κάνοντας μιὰ πρόχειρη ἐπιλογὴ τέτοιων ἡμερῶν κατέγραψα: Παγκόμια Ἡμέρα (στὸ ἑξῆς Π.Η.)
τηλαγκαλιᾶς (21/1), Π.Η. ἀσφαλοῦς πλοήγησης στὸ internet (5/2), Π.Η. σκέψης (22/2), Π.Η. νεφροῦ (11/3), Π.Η. τοῦ σχεδίου (29/4), Π.Η. τοῦ γέλιου (2/5), Π.Η. τῶν μαιῶν (5/5), Π.Η. τῶν κυανόκρανων (29/5), Π.Η. τοῦ σκαραβαίου (22/6), Διεθνὴς Ἡμέρα ὁμοφυλοφιλικῆς ὑπερηφάνειας (27/6), Π.Η. φεστιβάλ (6/7), Π.Η. ἀλλεργίας (8/7), Π.Η. ὀργασμοῦ (8/8), Π.Η. ἰθαγενῶν (9/8), Π.Η. ἀριστεροχείρων (13/8), Π.Η. κατὰ τῶν κουνουπιῶν (20/8), Π.Η. ἀμφισεξουαλικότητας (23/9), Π.Η. ἀντισύλληψης (26/9), Π.Η. καρδιᾶς (26/9), Διεθνὴς Ἡμέρα μετάφρασης (30/9), Π.Η. ἀβγοῦ (8/10), Π.Η. πλυσίματος χεριῶν (15/10), Π.Η. ζυμαρικῶν (25/10), Π.Η. ψωρίασης (29/10), Π.Η. αὐστηρᾶς χορτοφαγίας (1/11), Διεθνὴς Ἡμέρα Ἀνεκτικότητας (16/11), Π.Η. φιλοσοφίας (21/11), Π.Η. τηλεόρασης (21/11), Π.Η. ἀγοραστικῆς ἀποχῆς (30/11), Διεθνὴς Ἡμέρα Πολιτικῆς Ἀεροπορίας (7/12), Π.Η. ἰδιοκτησίας (ἄχ, ποῦ ’σαι Μάρξ! – 10/12), Π.Η. βουνοῦ (11/12).

Μετὰ τὰ παραπάνω κάθομαι καὶ ἀναλογίζομαι μέχρι ποῦ μπορεῖ νὰ φτάσει ἡ ἀνθρώπινη ρηχότητα. Ἐπειδὴ, ὅμως, δὲν θέλω νὰ θεωρηθῶ ἐξωπραγματικὸς καὶ ἀσύγγνωστα ἀρτηριοσκληρωτικὸς, ἔχω νὰ προτείνω κι ἐγὼ ἀπὸ πλευρᾶς μου τὸν ἑορτασμὸ παγκοσμίως κάποιων ἡμερῶν, ὅπως:

Παγκόσμιος Ἡμέρα μουσκεμμένων ὑδάτων

Παγκόσμιος Ἡμέρα τρίζοντος μεντεσέ

Παγκόσμιος Ἡμέρα ἀφοδράριστου μπουφὰν

Παγκόσμιος Ἡμέρα φαλτσογκανίζοντος ὄνου

Παγκόσμιος Ἡμέρα κοιλιακοῦ στοχασμοῦ

Παγκόσμιος Ἡμέρα ἀνοικτοῦ ὑποκαμίσου

Παγκόσμιος Ἡμέρα σπαστικῆς κωλίτιδας

Παγκόσμιος Ἡμέρα κακοφορμισμένης παρωνυχίδας

Παγκόσμιος Ἡμέρα ἀνονειρικῆς ὀνειροφαντασίας

Παγκόσμιος Ἡμέρα ἀνίατης κρονοληρίας

Παγκόσμιος Ἡμέρα συμπεπυκνωμένης βλακείας!

Tό πιό εὔκολο πρᾶγμα όμως εἶναι νὰ βάλεις μία ταμπέλα στοὺς ἄλλους. Τὸ πιὸ δύσκολο –ἄν βέβαια θέλεις νὰ εἶσαι εἰλικρινὴς– εἶναι τὸ νὰ δώσεις «ταυτότητα» στὸν ἑαυτὸ σου.
Δύσκολο κανεὶς νὰ ἀνιχνεύσει τὴ δική του ψυχὴ, νὰ εἰσχωρήσει στοὺς μαιάνδρους τοῦ πνεύματὸς του καὶ νὰ βρεῖ τὴν πρωταρχικὴ σύσταση τῆς ὑπαρξιακῆς του ταυτότητος.

Προσωπικά, ἐπειδὴ δὲν θέλω νὰ ἑτεροκαθορίζομαι, ἀποφεύγω νὰ προσαρμόζομαι. Ἡ ὅποια ἔνταξη –κατ’ ἐμὲ– εἶναι μορφὴ ὑποταγῆς, ἔστω σὲ κολοβωμένη μορφή. Ἀκόμη καὶ ἡ προσαρμογὴ σὲ καταστάσεις τοῦ παρόντος μοῦ προκαλεῖ δυσφορία. Αὐτὸ δὲν μὲ ἐμποδίζει νὰ βλέπω μὲ καθαρὴ ματιὰ ὅσα ἐνδεχομένως θὰ γίνουν μελλοντικά. Μάλιστα, γιὰ νὰ εἶμαι πιὸ κοντὰ στὸ μέλλον, τρέφομαι πνευματικὰ περισσότερο ἀπὸ τὸ παρελθὸν.
Διαισθάνομαι ὅτι τὰ πάντα γύρω μας διαλύονται, χωρὶς τὴ θέση του νὰ παίρνει κάτι καινούργιο. Τὸ παλαιὸ πεθαίνει ἀλλὰ ἡ προσκόλληση στὸ τωρινὸ δὲν ἐπιτρέπει νὰ δοῦμε τὸ τὶ καλύτερο μπορεῖ νὰ ἔλθει.
Συχνὰ μᾶς ἐκπλήσσει ἡ ἀπότομη ἀνάδειξη κάποιων ἀνθρώπων ἀπὸ τὸ πουθενά. Ἀκοῦμε γι’ αὐτὸν μιὰ συναυλία ἐγκωμίων: θαυμάσιος ἄνθρωπος, ἐξαίρετος πολίτης, ἀγλάισμα τῆς κοινωνίας, σπουδαῖος ἐπιστήμονας (μὲ τίτλους νὰ!), ροταριανὸς, μασσόνος ὑψηλοῦ βαθμοῦ, μέλος δημοτικῆς ἀρχῆς γιὰ τὴ βελτίωση τῶν ἀποχετεύσεων, στέλεχος Μ.Κ.Ο. γιὰ τὴν προστασία τῶν σκύλων, στοργικὸς σύζυγος, ἔμπιστος φίλος καὶ ἱδρυτὴς φιλανθρωπικοῦ σωματείου.
Ἄν μάλιστα ἔχει «διαπράξει» καὶ οἰκονομικὲς σπουδὲς, διαχέεται φημολογικῶς ὅτι κατέχει καὶ τὴ φιλοσοφικὴ λίθο τῆς οἰκονομίας, ἄρα μπορεῖ σὰν τοὺς ἀλχημιστὲς νὰ μετατρὲπει ἕνα κοινὸ μέταλλο σὲ χρυσάφι.

Ἀρχίζει νὰ ἐπικρατεῖ ἡ μόλυνση τῆς πληροφορίας. Γι’ αὐτὸ προσωπικὰ δὲν ἐπεδίωξα νὰ διεκδικήσω καμμία θέση, γιὰ νὰ μπορῶ ἀδέσμευτος νὰ ὑποστηρίζω τὶς δικὲς μου θέσεις. Δὲν θέλησα τίποτα, γιὰ νὰ εἶμαι κάτι…

Ξεχνούν πως μία των ημερών ,ΟΛΟΙ θα βρεθούμε 2 μέτρα υπο της γής και ΑΝ δεν είμαστε έτοιμοι τότε…τα πάντα ματαιότης ένεκεν της βλακείας!

Να οπλιστείτε με φρόνηση και σύνεση Θεού,

Κων/νος Μουρούτης

Πηγή:Σ.Ι.Καργάκος

No ‘gay gene’: Δεν υπάρχει» γονίδιο γκέι » Για να ΜΗΝ ξεχαστούμε τελικά!!

Μαζική μελέτη οδηγεί στη γενετική βάση της ανθρώπινης σεξουαλικότητας.
Nature 29/08/2019

Σχεδόν μισό εκατομμύριο δείκτες γονιδιωμάτων αποκαλύπτουν πέντε δείκτες DNA που σχετίζονται με τη σεξουαλική συμπεριφορά-αλλά κανένας με τη δύναμη να προβλέψει τη σεξουαλικότητα ενός ατόμου.
Η μεγαλύτερη έρευνα-Study1 στη γενετική βάση της σεξουαλικότητας, αποκάλυψε πέντε «κηλίδες» στο ανθρώπινο γονιδίωμα που συνδέονται με την σεξουαλική συμπεριφορά του ίδιου φύλου-αλλά κανένας από τους δείκτες δεν είναι αρκετά αξιόπιστος για να προβλέψει τη σεξουαλικότητα κάποιου.

Τα ευρήματα, τα οποία δημοσιεύονται στις 29 Αυγούστου στο περιοδικό Science και βασίζονται στα γονιδιώματα σχεδόν 500.000 ανθρώπων, διαθέτουν τα αποτελέσματα παλαιότερων, μικρότερων μελετών και επιβεβαιώνουν τις υποψίες πολλών επιστημόνων: ενώ οι σεξουαλικές προτιμήσεις έχουν γενετικό συστατικό, δεν υπάρχει γονίδιο που έχει μεγάλη επίδραση στη σεξουαλική συμπεριφορά.

«Δεν υπάρχει» γονίδιο γκέι «, λέει ο συντάκτης της μελέτης Αντρέα Γκάνα, γενετιστής στο ευρύ Ινστιτούτο του ΜΙΤ και του Χάρβαρντ στο Κέμπριτζ της Μασαχουσέτης.
Η Γκάννα και οι συνάδελφοί του χρησιμοποίησαν επίσης την ανάλυση για να εκτιμήσουν ότι μέχρι και το 25% της σεξουαλικής συμπεριφοράς μπορεί να εξηγηθεί από τη γενετική, με το υπόλοιπο να επηρεάζεται από περιβαλλοντικούς και πολιτιστικούς παράγοντες — ένα σχήμα παρόμοιο με τα ευρήματα μικρότερων μελετών.

«Αυτή είναι μια σταθερή μελέτη», αναφέρει η Μελίντα Μιλς, κοινωνιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, UK, ο οποίος μελετά τη γενετική βάση των αναπαραγωγικών συμπεριφορών.
Ωστόσο, προειδοποιεί ότι τα αποτελέσματα δεν μπορεί να είναι αντιπροσωπευτικά του συνολικού πληθυσμού — ένας περιορισμός που αναγνωρίζουν οι συντάκτες της μελέτης. Το μερίδιο του λέοντος των γονιδιων προέρχεται από το πρόγραμμα έρευνας του Ηνωμένου Βασιλείου και την εταιρία 23andMe, που εδρεύει στο Μάουντεν Βιου, στην Καλιφόρνια. Οι άνθρωποι που συνεισφέρουν τις γενετικές και υγειονομικές πληροφορίες τους σε αυτές τις βάσεις δεδομένων είναι κυρίως Ευρωπαϊκής καταγωγή. Οι συμμετέχοντες στη βιοτράπεζα του Ηνωμένου Βασιλείου ήταν μεταξύ 40 και 70 ετών όταν συλλέχθηκαν τα δεδομένα τους, και η διάμεση ηλικία για τα άτομα στη βάση δεδομένων των 23andMe’s είναι 51.

Οι συντάκτες της μελέτης επισημαίνουν επίσης ότι ακολούθησαν τη σύμβαση για γενετικές αναλύσεις, ρίχνοντας από τη μελέτη τους ανθρώπους των οποίων το βιολογικό σεξ και το αυτοταυτοποιηθεν φύλο δεν ταίριαζαν. Ως εκ τούτου, το έργο δεν περιλαμβάνει τις σεξουαλικές μειονότητες και τα φύλα (την Κοινότητα του LGBTQ), όπως τα διαφυλικά άτομα και οι intersex άνθρωποι.
Οι επιστήμονες έχουν σκεφτεί από καιρό ότι τα γονίδια κάποιου επηρέασαν εν μέρει τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό. Η έρευνα από τη δεκαετία του 1990 έδειξε ότι τα πανομοιότυπα δίδυμα είναι πιθανότερο να μοιραστούν έναν σεξουαλικό προσανατολισμό από ότι είναι τα αδελφωτικά δίδυμα ή τα υιοθετημένα αδέλφια. Ορισμένες μελέτες έδειξαν ότι ένα συγκεκριμένο τμήμα του χρωμόσωμα χ που ονομάζεται περιοχή Xq28 συσχετίστηκε με τον σεξουαλικό προσανατολισμό των ανθρώπων που ήταν βιολογικά αρσενικοί–αν και η μετέπειτα έρευνα έριξε αμφιβολίες σε αυτά τα αποτελέσματα.

Αλλά αυτές οι μελέτες είχαν πολύ μικρά μεγέθη δειγμάτων και επικεντρώθηκαν στους άνδρες, λέει ο Μιλς. Αυτό εμπόδισε την ικανότητα των επιστημόνων να εντοπίσουν πολλές παραλλαγές που σχετίζονται με τον σεξουαλικό προσανατολισμό.
Αν και μερικοί ερευνητές και LGBTQ υποστηρικτές μπορεί να αμφισβητήσει τη σοφία της διεξαγωγής αυτού του είδους της έρευνας, η Birney λέει ότι είναι σημαντική. Έχουν υπάρξει πολλές κοινωνιολογικές έρευνες για σεξουαλικές συμπεριφορές του ίδιου φύλου, λέει, αλλά αυτό είναι ένα απίστευτα περίπλοκο θέμα. Ήρθε η ώρα να φέρουμε μια ισχυρή, βιολογικά βασισμένη προοπτική στη συζήτηση, λέει η Μπίρνεϊ.

Η βιολογία φανερώνει την εκ Φύσεως γονιδιακή,Σχεδιασμένη Βάση της σεξουαλικότητας επι του Νού του Δημιουργού για Χαρά, Υγεία,Ζωή και Ευτυχία.
Οι αποκλισεις λόγω επιγενετικά ορμονικών-χειρουργικών ,ενδυσιακών ή ιδεοκατανακγαστικών και ηθικο-υπαρξιακών μεταβολών ,συνιστούν εκφυλιστικό εκτροχισμό απο το Αρχικό Σχέδιο και όχι τη Βάση αναφοράς.

Ευχόμαστε τα κράτιστα,
Με εκτίμηση,

Κων/νος Μουρούτης

References

1.Ganna, A. et al. Science 365, eaat7693 (201
2.Pillard, R. C. & Bailey, J. M. Hum. Biol. 70, 347–365 (1998).
3.https://www.nature.com/articles/d41586-019-02585-6…

«Διαλειματική Νηστεία: Μια αναπάντεχη ενημέρωση!»

Υπάρχει ένας τεράστιος όγκος έρευνας από απίστευτα ελπιδοφόρα νέα ,που γίνονται σε χοντρούς αρουραίους. Χάνουν βάρος, η αρτηριακή τους πίεση, η χοληστερόλη και τα σάκχαρα του αίματος βελτιώνονται… αλλά είναι αρουραίοι!

Μελέτες σε ανθρώπους, σχεδόν σε όλο τον πίνακα, έχουν δείξει ότι η IF
(Intermittent fasting:διαλειματική νηστεία) είναι ασφαλής και απίστευτα αποτελεσματική, αλλά πραγματικά όχι πιο αποτελεσματική από οποιαδήποτε άλλη δίαιτα. Επιπλέον, πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να νηστεύουν.

Αλλά ένα αυξανόμενο σώμα της έρευνας δείχνει ότι η χρονική στιγμή της ΔΝ είναι το κλειδί, και μπορεί να κάνει αυτήν μια πιο ρεαλιστική, βιώσιμη, και αποτελεσματική προσέγγιση για την απώλεια βάρους, καθώς και για την πρόληψη του διαβήτη.
Η ΔΝ έχει διαισθητικό νόημα. Το φαγητό που τρώμε είναι διασπάται από τα ένζυμα στον εντερικό μας αυλό και τελικά καταλήγουν ως μόρια στο αίμα μας. Οι υδατάνθρακες, ιδιαίτερα τα σάκχαρα και οι ραφιναρισμένοι υδατάνθράκες (σκεφτείτε το άσπρο αλέυρι και το ρύζι), διαχωρίζονται γρήγορα σε ζάχαρη, την οποία τα κύτταρά μας χρησιμοποιούν για ενέργεια. Αν τα κύτταρά μας δεν τα χρησιμοποιούν όλα, τα αποθηκεύουμε στα λιπώδη κύτταρά μας,σαν λοιπόν, λίπος. Αλλά η ζάχαρη μπορεί να εισέλθει μόνο στα κύτταρά μας με ινσουλίνη, μια ορμόνη που γίνεται στο πάγκρεας. Η ινσουλίνη φέρνει τη ζάχαρη στα λιποκύτταρα και την κρατά εκεί.

Μεταξύ των γευμάτων, όσο δεν κάνουμε σνακ, τα επίπεδα της ινσουλίνης μας θα πάνε κάτω και τα λιπώδη κύτταρά μας μπορούν στη συνέχεια να απελευθερώσουν την αποθηκευμένη γλυκόζη(ζάχαρη), για να χρησιμοποιηθούν ως ενέργεια. Χάνουμε βάρος αν αφήσουμε τα επίπεδα της ινσουλίνης μας να χαθούν. Η όλη ιδέα του IF είναι να επιτρέψει τα επίπεδα της ινσουλίνης να πέσουν αρκετά μακριά και για αρκετό καιρό ώστε να κάψει το λίπος μας.

Έχουμε εξελιχθεί για να είμαστε σε συγχρονισμό με τον κύκλο ημέρας/νύχτας, δηλαδή, ένα κιρκαδικό ρυθμό. Ο μεταβολισμός μας έχει προσαρμοστεί στο φαγητό της ημέρας, στον νυχτερινό ύπνο. Η νυκτερινή διατροφή συνδέεται καλά με υψηλότερο κίνδυνο παχυσαρκίας, καθώς και διαβήτη.
Με βάση αυτό, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα διεξήγαγαν μια μελέτη με μια μικρή ομάδα παχύσαρκων ανδρών με προδιαβήτη. Συγκρίθηκαν με μια μορφή διακοπτόμενης νηστείας που ονομάζεται «έγκαιρη διατροφή περιορισμένης διάρκειας», όπου όλα τα γεύματα ήταν σε μια πρώιμη οκταήμερη περίοδο της ημέρας (7 π.μ. έως 3 μ.μ.), ή απλώθηκαν πάνω από 12 ώρες (μεταξύ 7 π.μ. και 7 μ.μ.). Και οι δύο ομάδες διατήρησαν το βάρος τους (δεν κέρδισε ή έχασε), αλλά μετά από πέντε εβδομάδες, η οκτάωρη ομάδα είχε δραματικά χαμηλότερα επίπεδα ινσουλίνης και σημαντικά βελτιωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη, καθώς και σημαντικά χαμηλότερη αρτηριακή πίεση.
Το καλύτερο μέρος; Η ομάδα των οκτώ ωρών είχε επίσης σημαντική μειωμένη όρεξης. Δεν λιμοκτονούν.

Απλά αλλάζοντας το χρόνο των γευμάτων, τρώγοντας νωρίτερα την ημέρα και επεκτείνοντας τη νύχτα γρήγορα, ωφέλησε σημαντικά το μεταβολισμό ακόμα και σε ανθρώπους που δεν έχασαν ούτε ένα κιλό.

4 τρόποι χρήσης αυτών των πληροφοριών για καλύτερη υγεία:

Αποφύγετε τα σάκχαρα και τα ραφιναρίσμένα σιτηρά. Αντί για αυτά, φάτε φρούτα, λαχανικά, φασόλια, φακές, ολόκληρα δημητριακά, φυτικές πρωτεΐνες και υγιή λίπη (μια λογικά, φυτική, Μεσογειακή διατροφή).
Αφήστε το σώμα σας να κάψει λίπος μεταξύ των γευμάτων. Μην τσιμπολογάτε!. Να είστε ενεργοί όλη την ημέρα. Φτιάξτε μυϊκό τόνο.
Θεωρήστε μια απλή μορφή διακοπτόμενης νηστείας. Περιορίστε τις ώρες της ημέρας όταν τρώτε, και για καλύτερο αποτέλεσμα, να το κάνετε νωρίτερα την ημέρα (μεταξύ 7 π.μ. έως 3 μ.μ., ή ακόμα και 10 π.μ. έως 6 μ.μ., αλλά σίγουρα όχι το βράδυ πριν από το κρεβάτι).
Αποφύγετε τα σνακ ή το φαγητό τη νύχτα, όλη την ώρα.

Τα τελευταία 20 χρόνια, πράττω ακριβώς αυτό με 2 γευματα την ήμερα και μετά το μεσημεριανό δεν εισέρχεται καθόλου φαγητό ( εκτός απο εξαιρέσεις!) στο σώμα μου..Οχι μόνο υπήρξε τρομερή απώλεια βάρους( πάνω απο 40 κιλά!) αλλά η γενικότερη υγεία και ευεξία στα 50 μου έτη ,είναι μακράν ανώτερη και ομορφότερη( νους,πνεύμα+σώμα) αποτι στα νεώτερα μου χρόνια!

Η προαγωγή της υγείας και άριστης ευεξίας θέτει τον θεμέλιο λίθο στήριξης της ύπαρξης ενος ανθρωπου και ενός λαού.

Κάντε ΤΩΡΑ βήματα για ητ ζωή σας!

Με εκτίμηση,

Κων/νος Μουρούτης

Πηγές:
Effect of Alternate-Day Fasting on Weight Loss, Weight Maintenance, and Cardioprotection Among Metabolically Healthy Obese Adults: A Randomized Clinical Trial. JAMA Internal Medicine, May 2017.

Alternate-day fasting in nonobese subjects: effects on body weight, body composition, and energy metabolism. American Journal of Clinical Nutrition, January 2005.

The Obesity Code, by Jason Fung, MD (Greystone Books, 2016).

Intermittent fasting interventions for treatment of overweight and obesity in adults: a systematic review and meta-analysis. JBI Database of Systematic Reviews and Implementation Reports, February 2018.

Metabolic Effects of Intermittent Fasting. Annual Review of Nutrition, August 2017.

Early Time-Restricted Feeding Improves Insulin Sensitivity, Blood Pressure, and Oxidative Stress Even without Weight Loss in Men with Prediabetes. Cell Metabolism, May 2018.

«Εγώ κρέας για εμφύλιο δεν πουλώ…»

Ο Μακρυγιάννης ονόμασε – κι ή­ταν – τον εαυτό του «πατριδοφύλακα». Δυστυχώς η χώρα μας δεν ανέδειξε πολλούς Μακρυ­γιάννηδες και γι’ αυτό έγινε «ξέφραγο α­μπέλι».

Επί πλέον, τα ηγετικά στοιχεία της σπάνια κι ελάχιστα άντεξαν στο κάλεσμα της δολερής, κατά το Σολωμό, διχόνοιας, που προσφέρει μια χλωμή και άδοξη δό­ξα. Ο Έλληνας πιστεύει στη μοναδικότητά του. Κι αφού κάθε μονάδα λειτουργεί πά­νω στη βάση του «εγώ» και όχι του «ε­μείς», δεν είναι δύσκολο ο λαός να διχο­τομηθεί ή να τριχοτομηθεί. Σήμερα μάλι­στα έχει πολυτεμαχισθεί, έτσι που ο τόπος να μη μοιάζει πως κατοικείται από ομόγλωσσους, ομόδοξους και ομότροπους ανθρώπους. Κα­τοικείται από ανθρώπους «που μισούνται ανάμεσά τους».

Βέβαια, μπορεί ο εμφύλιος πό­λεμος να μην έχει εκδηλωθεί στη χώρα μας με τη μορφή πολεμι­κής συγκρούσεως, εν τούτοις εί­ναι εμφανέστατη η διχόνοια στο χώρο της πολιτικής, πράγμα που δεν επιτρέπει την εδραίωση των δημοκρατικών θεσμών και α­σφαλώς αποκλείει τη συνεργασία ή το συντονισμό όλων των πολι­τικών δυνάμεων και φορέων πά­νω σε κρίσιμα εθνικά θέματα, ώ­στε να διαμορφώσουμε μια ενι­αία πολιτική εθνικής περισυλ­λογής.
Η διατάραξη αυτής της κοινωνικής και πολιτικής ειρή­νης, που προπομποί τους είναι οι βομβιστικές και δολοφονικές επιθέσεις των αγνώστου κατευθύνσεως τρομοκρα­τών, είναι ο προάγγελος μιας εμφυλιοπο-λεμικής ρήξης, μιας ρήξης που θα είναι ολέθρια για το μέλλον του τόπου μας, σε μια εποχή εθνικιστικών εντάσεων και διεκδικήσεων. Αυτοί που συντελούν στον κλονισμό της κοινωνικής ειρήνης, υπο­θάλπουν ένα κλίμα που μεταφέρει τους δείκτες του ημερολογίου μας στις χρονο­λογίες 1944 -1946. (περίοδος Εμφυλίου).

Δυστυχώς, το κακό ριζικό των «Αδερφοφάδων» δεν έχει εξαλειφθεί ακόμα από τον εσωτερικό κόσμο του Έλληνα. Παραμένει ιστορικό πεπρωμένο τους. Ο πιο επικίνδυνος εχθρός που έχει ν’ α­ντιμετωπίσει η χώρα μας, είναι ο εαυ­τός της.
Ο Έλληνας δεν έχει καταλάβει ότι αντί να μάχεται εναντίον του εαυτού του, είναι προτιμότερο να μάχεται υπέρ του εαυτού του, με την ευρεία βέβαια έν­νοια. Γιατί όταν λέμε «υπέρ του εαυτού του», δεν περιορίζουμε την έννοια σταστενά όρια του «εγώ» αλλά στον ευρύτερο χώρο της εθνότητας. Και πάλι, την εθνότη­τα δεν την ταυτίζουμε με την ελλαδικότητα, με το μίζερο κράτος μας, αλλά με την ευρύτερη έννοια του Ελληνισμού, που υ­περέχει του κρατικού ελλαδισμού.
Γιατί είμαστε ένας περίερ­γος λαός. Σε ώρα πολέμου μονοιασμέ­νοι, σε ώρα ειρήνης διχασμένοι. Η κα­λύτερη διάψευση της θεωρίας του Φαλμε-ράϋερ είναι το εθνικό μας «έιτζ», η άτη. Υπάρχει στην ελληνική ιστορία ένας απαρασάλευτος ιστορικός κανόνας: Όταν ο Ελληνας δεν τρώγεται με τους άλ­λους, τρώγεται με τον εαυτό του. Πολ­λές οι αιτίες. Κυρίως, όμως, το γεγονός ότι ο Έλληνας προσκολλάται περισσότε­ρο σε πρόσωπα παρά σε ιδέες. Η προσω­ποποιεί τις ιδέες. Δυστυχώς η ροπή προς τον εμφύλιο είναι η τρανότερη απόδειξη ότι παραμένουμε… Έλληνες!

Πρέπει ν’ ανοίξουμε τα μάτια μας. Η Ελλάς και οι άλλες βαλκανικές χώρες είναι στο μάτι του κυκλώνα. Κι εμείς είμαστε τυ­φλωμένοι. Η παράλυση του κρα­τικού μηχανισμού, το σπάσιμο του εθνικού ιστού, η ασύδοτη δράση κακοποιών και τρομοκρατών με­τατρέπουν την Ελλάδα σε Κολομβία. Τα Βαλκάνια χτυπιούνται σε δύο μέτωπα. Κάποιοι επιδιώκουν τη διάλυση της Ελλά­δος, με απώτερο στόχο τη διάλυση των Βαλκανίων και κάποιοι άλλοι επιδιώ­κουν τη διάλυση των βαλκανικών κρα­τών με σκοπό τη διάλυση της Ελλάδος.
Η Ελλάδα είναι στη βάση του Βαλκανικού γεωπολιτικού συ­μπλέγματος και μοιάζει με το μυθικό Ατλαντα, που πρέπει να σηκώσει στους ώμους της όλο αυτό το πιεστικό φορτίο. Αν εκραγεί το ηφαίστειο, η λάβα θα φθάσει ως το Αιγαίο και ίσως συγκρα­τηθεί στα Τέμπη.
Κι όμως εμείς αμέριμνοι κολυμπούμε στη θάλασσα της αδιαφορίας, δίνο­ντας προτεραιότητα όχι στα εθνικά αλλά στα συνδικαλιστικά προβλήματα. Και διαβάζουμε εμπρηστικά κείμενα, αντί να δια­βάζουμε τα κείμενα του Μακρυγιάννη και να γινόμαστε σοφοί. Βέβαια ποτέ από αυτή τη γη δεν έλειψαν τα μεγάλα πνεύματα, που δημιούργησαν θαύματα. Για μια ορισμένη όμως στιγμή θαρρεί κανείς πως όλη αυτή η σοφία συγκεντρώθηκε και συμπυκνώθηκε και εκφράστηκε από ένα πρόσωπο: τον Μακρυγιάννη.

Ο στρατηγός αρνείται να πουλήσει τους στρατιώτες του σαν κρέας σε τιμή ευκαιρίας. Όταν στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, που ξέσπασε στη μέση του Αγώνα της Παλιγγενεσίας, τον πλησίασε ο Ζαΐμης και του πρότεινε να τον ακολουθήσει με τα παλληκάρια του, υποσχόμενος μισθό χιλίων γροσίων, ο άγριος και άγιος Μακρυγιάννης αποκρίθηκε: «Πενήντα χιλιάδες να μου δώσετε, κρέας διά εμφύλιον δεν πουλώ». Αυτή η ευθαρσής απάντηση του Μακρυγιάννη σ’ έναν από τους τότε «κεφαλάδες», είναι η πολυτιμότερη υποθήκη προς τους νεώτερους «χοντροκεφαλάδες», πολίτες και πολιτικούς.

Πάντα στον τόπο τούτο ψάχνουμε για τις διάφορες συμφορές να βρούμε «τις πταίει;». Κι ίσως αυτό να φταίει. Γιατί δεν αναζητούμε αίτια αλλ’ αιτίους. Αποδιοπομπαίους τράγους. Μένουμε στις αφορμές. Δεν προχωράμε σε βάθος. Έτσι, η ιστορική μας κατάρτιση μοιάζει με κομματικά πολεμοφόδια. Οι προηγμένοι λαοί φρόντισαν, μελετώντας βαθειά το παρελθόν, να διαμορφώσουν βαθειά ιστορική συνείδηση. Εμείς μείναμε σε μια φραστική ή επιδερμική εθνική συνείδηση. Το κόμμα έχει υπεροχή έναντι του έθνους. Συχνά και η ποδοσφαιρική ομάδα. Στη χώρα μας η μόνη ομάδα που κινδυνεύει να μείνει χωρίς οπαδούς είναι η… Ελλάδα.

Θα είναι θλιβερό η γενιά μας να ξαναζήσει τη φρίκη νέων πολιτικών δοσολη­ψιών και να κοστολογήσει το κρέας των παιδιών της με βάση κάποια πολιτικά ή οικονομικά συμφέροντα. Θα είναι θλιβερό οι νέοι πολιτικοί μας να εξελιχθούν σε «πολιτικατζήδες», θεατρίνους της πολιτικής, τη στιγμή που βιώνουμε μια περίοδο με μακρόπνοες προοπτικές, αν αξιοποιήσουμε τις ευκαιρίες κι αν εργαστούμε εντατικά και συλλογικά.
Θα είναι έγκλημα να γίνουν οι νέοι πολιτικοί μας, κρεοπώλες. Βέβαια το επάγγελμα του κρεοπώλη είναι παρεξηγημένο. Οι κρεοπώλες μπορούν κάλλιστα να έχουν ευαισθησία, έστω κι αν τεμαχίζουν ή τρώνε κρέας. Οι πολιτικοί μπορεί να έχουν αναισθησία, έστω κι αν σιχαίνονται το κρέας, όπως ο Χίτλερ.

Εμείς οι Έλληνες είμαστε γενικά ένας «εύφλεκτος» λαός. Ό,τι χρειάζεται δηλαδή για έναν εμφύλιο πόλεμο. Μια ιδεολογική επικάλυψη των προσωπικών συμφερόντων, και, να, το προσάναμα, είναι έτοιμο. Κι ας μην ξεχνάμε: μπορεί το δάχτυλο να τραβά τη σκανδάλη αλλά και η σκανδάλη τραβά το δάχτυλο. Άλλωστε σκανδάλη και σκανδαλίζω έχουν την ίδια ρίζα. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, μια πιο δυναμική αίσθηση φυλετικής ενότητας.
Άρα η παιδεία μας, αντί από υπερβολική «αντικειμενικότητα» να υποβαθμίζει τον πλούτο της ελληνικής ιστορίας, πρέπει να αποκτήσει εθνικότερο χαρακτήρα και να προβάλλει αυτά που μας ενώνουν και όχι αυτά που χωρίζουν. Ήδη στα περισσότερα σχολεία οι επιγραφές μπορούν να συμπυκνωθούν σε μία:
«Πωλείται κρέας για εμφύλιο».

Κι όμως η Ελλάδα είναι κάτι πιο πάνω, κάτι μεγαλύτερο από την απλή συνάθροιση των οπαδών διαφόρων κομμάτων. Δεν είναι ούτε ένας απλός γεωγραφικός χώρος ούτε μια ιστορική κατηγορία. Είναι μια ποιοτική έννοια που για να λειτουργεί σαν ποιότητα απαιτεί ένα υψηλό επίπεδο ποιότητος πολιτών που μόνο μια υψηλού επιπέδου ποιοτική παιδεία μπορεί να δώσει. Κι έχουμε το πνευματικό υλικό για μια τέτοια παιδεία.
Τα Καλά Νέα του Ευαγγελίου και η εμβίωση αυτου ,θέτουν τον ακρογωναίο λίθο στήριξης κάθε ανθρώπου και έθνους συνάμα.
Οφείλουμε πολλά στους προγόνους μας για να μπορούμε να μιλήσουμε στους απογόνους μας.
Να είστε καλά,

Κων/νος Μουρούτης

Πηγή:Πολιτικά Θέματα-Σ.Ι.Καργάκος

Εγγραφή στο Newsletter

 

Επικοινωνία
Dr. Mouroutis Konstantinos
Επίσημη και μοναδική ιστοσελίδα
In English