«Φλόγα Σιωπής άνευ Σκιάς φθόνου ή δόλου..»

«Φλόγα Σιωπής άνευ Σκιάς φθόνου ή δόλου..»

«Η γαρ σιωπή τοις σοφοίς απόκρισις…» ή «Μη φθονείτε τους πρωτεύουσιν αλλ’ αμιλλάσθαι.»
Όποιος δεν μπορεί να καταλάβει τη σιωπή σου, δεν μπορεί να καταλάβει ούτε τα λόγια σου, βλέπεις ώ άνθρωπε οτι οι σιωπές κάνουν τις πραγματικές συζητήσεις μεταξύ φίλων. Αυτό που μετράει δεν είναι να μιλάς, αλλά να μη χρειάζεται να μιλήσεις διότι δεν υπάρχει πιο ταπεινωτική απάντηση από την περιφρονητική σιωπή…
«Φθόνος έλκος εστι της αληθείας.»Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει, αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει…και στην Ελλάδα η επιτυχία είναι ποινικό αδίκημα και άπαντες οι έχοντες ονύχια αγωνίζονται να σπαράξωσιν τους έχοντες πτερά.(Εμ.Ροιδης).Στην Ελλάδα βλέπουμε μόνο τη δυσάρεστη και την αδύνατη πλευρά κάθε πράγματος. Όλοι ξέρουν το τι δε γίνεται και, ικανοποιημένοι με την απαισιόδοξη γνώμη τους, κατηγορούν κάθε άνθρωπο που έχει δράση και προσπαθεί να κάνει κάτι τι.(Τσαρούχης).
Άμιλλα λοιπόν είναι η τάση να φτάσει κανένας τον άλλον, που τον θαυμάζει, ή και να τον ξεπεράσει, χωρίς να αισθάνεται φθόνο,δόλο αν ο άλλος τον ξεπερνάει.
Να σωπαίνει λοιπόν εκείνος που έδωσε, να μιλάει εκείνος που πήρε τοτε ..ίσως θα γνωρίσει το μυστικό του Αόρατου μόνο εκείνος που είναι ικανός να κλείσει τα χείλη του και να μείνει σιωπηλός.Όποιος δεν προκαλεί το φθόνο, δεν είναι σε θέση να προκαλέσει ούτε το θαυμασμό,διοτι Ο φθόνος είναι συντετριμμένος θαυμασμός..Αν υπήρχε λοιπόν λίγο περισσότερο σιωπή, αν μπορούσαμε όλοι να σιωπήσουμε… ίσως θα μπορούσαμε να καταλάβουμε κάτι…οτι ,αυτοί που σωπαίνουν λένε πολύ περισσότερα από αυτούς που μιλάνε όλη την ώρα.Οι πιο επικίνδυνες καρδιακές παθήσεις είναι πάντα ο φθόνος, ο δόλος, η πλεονεξία.Και οχι μονο τουτο αλλά δυστυχως τους ικανούς ζηλεύουν, τους ταλαντούχους βλάπτουν, τους μεγαλοφυείς μισούν..για αυτο και υπάρχουν τινές που ζουν για την φαινομενική ηθικολογία η οποία είναι φθόνος με φωτοστέφανο!!
Να θυμάστε πως ..Ένα αρνητικό σχόλιο σου δίνει μεγαλύτερη ικανοποίηση, με την προϋπόθεση ότι αποπνέει φθόνο εξαιτίας οτυ δόλου που εμπεριέχει..Είναι πολιτική πανουργία να επιτρέπεις στον εαυτό σου κάποιο μικρό «αμάρτημα» για αντιπερισπασμό στο δηλητήριο του φθόνου, δίνοντάς του κάτι να ροκανίζει….ετσι το μόνο καλό του να μην είσαι τέλειος, είναι η χαρά που αυτό δίνει στους άλλους!!

Οι σοφοί άνθρωποι δεν είναι πάντα σιωπηλοί, αλλά ξέρουν πότε να είναι,για αυτο το λόγο.. Αν δεν μπορείς να πεις κάτι καλό για κάποιον άλλο, καλύτερα μη μιλήσεις.
«Ευ λέγειν τον ευ λέγοντα και ευ ποιείν τον ευ ποιούντα»…ή αλλιώς..»Βασιλικόν, καλώς ποιούντα κακώς ακούειν.

«Αετός εν νεφέλαις-De minimis non curat praetor.»

Όλα τα κυπαρίσσια δείχνουνε μεσάνυχτα.
Όλα τα δάχτυλα
Σιωπή.(Ο. Ελύτης)

Με εκτίμηση προς όλους εσας..

Κων/νος Μουρούτης
ΥΓ.Χαράξου κάπου με οποιονδήποτε τρόπο και μετά πάλι σβήσου με γενναιοδωρία…

Για όσους δεν ξέχασαν να διαβάζουν

 

«Αυτοί πο17458196_289639488136281_1484549368849180_nυ διαβάζουν έχουν τον κόσμο κι αυτοί που βλέπουν τηλεόραση (ή οτιδήποτε έχει οθόνη) τον χάνουν…» ή αλλιώς..ένα βιβλίο ΠΕΘΑΙΝΕΙ κάθε φορά που ΕΣΥ βλέπεις ένα reality show και όχι μόνο..

Oι άνθρωποι έχουν τεράστιες δυνατότητες. Οι περισσότεροι μπορούν να καταφέρουν σπουδαία πράγματα αν έχουν αυτοπεποίθηση ή διακινδυνεύσουν όσο χρειάζεται. Κι όμως, δεν το κάνουν. Αντίθετα,κάθονται μπροστά στην τηλεόραση και αντιμετωπίζουν τη ζωή σαν να πρόκειται να διαρκέσει για πάντα.Πριν από την τηλεόραση, κάποιος έγραψε..δύο παγκόσμιοι πόλεμοι. Μετά την τηλεόραση, κανένας! Η τηλεόραση( και μαζί συγκαταλέγεται ότι έχει .»οθόνη»!), είναι μια εφεύρεση που σου επιτρέπει να διασκεδάζεις στο σαλόνι σου με ανθρώπους που δεν θα δεχόσουν ποτέ στο σπίτι σου.

Ο κόσμος σήμερα αντιμετωπίζει την τηλεόραση σαν μέλος της οικογένειας του. Η τηλεόραση έχει γίνει το απόλυτο κατοικίδιο της ελληνικής οικογένειας…διότι ανθρωπάκο μου..Αυτό που προσφέρουν τα ΜΜΕ δεν είναι λαϊκή τέχνη αλλά φτηνή διασκέδαση, που σκοπό έχει να καταναλωθεί σαν φαγητό, να ξεχασθεί και να αντικατασταθεί από ένα άλλο πιάτο.

Αν πιστεύεις εσύ ανθρωπάκο.. ότι οι σκέψεις σου δημιουργούνται μέσα στο μυαλό σου, πιστεύεις επίσης ότι τα τηλεοπτικά προγράμματα παράγονται μέσα στη συσκευή της τηλεόρασής σου;!Άνθρωποι σαν τον Αδόλφο Χίτλερ,Στάλιν και μια σωρεία απο τους σημερινούςπολτικούς,θρησκευτικους και άλλους ηγετισκους αλλαχού.. δεν θα είχαν πετύχει αν στην εποχή τους υπήρχε η τηλεόραση.Μια τρομακτική στατιστική: περισσότεροι άνθρωποι ψηφίζουν στο ριάλιτι «Survivor» μάλλον παρά στις εκλογές!

Δεν υπάρχει άλλος τόπος όπως εις την Ελλάδα διά την οποίαν εγράφησαν τα περισσότερα βιβλία και όπου διαβάζονται τα ολιγώτερα..Εις τον τόπον μας δεν αρκεί να γνωρίζη να γράφη κανείς, πρέπει να γνωρίζουν και οι άλλοι να διαβάζουν..και όμως..Αν έχεις ένα κήπο και μια βιβλιοθήκη, έχεις όλα όσα σου χρειάζονται!Τα βιβλία που έχουμε ανάγκη είναι εκείνα που πέφτουν σαν το τσεκούρι στην παγωμένη θάλασσα της ψυχής μας..

Προσωπικά,πάντα φανταζόμουν τον παράδεισο σαν ένα είδος βιβλιοθήκης…γιατί;Θυμάμαι την 1η φορά..που μπήκα μέσα σε ένα βιβλιοπωλείο και ανέπνευσα εκείνο το άρωμα χαρτιού και μαγείας που, περιέργως, κανένας ποτέ δεν σκέφτηκε να εμφιαλώσει…σαγηνεύτηκα από την ευωδία και αναλογιστηκά τότε…Το να διαβάζεις τα καλά βιβλία είναι σαν να συνδιαλέγεσαι με τους άριστους των περασμένων αιώνων..για αυτό ..

Διάβαζε για να ζήσεις Κωσταντίνε ,ΔΙΑΒΑΖΕ!! Από μικρή ηλικία λοιπόν διαβάζω..Διαβάζω όπως η φλόγα διαβάζει το ξύλο…

Το να διαβάζεις όμως χωρίς να στοχάζεσαι είναι σαν να τρως χωρίς να χωνεύεις…Πες μου λοιπόν ανθρωπάκο ΤΙ διαβάζεις( όχι τι βλέπεις στην οθόνη σου!!) να σου πω ποιος είσαι. Αυτό είναι αρκετά σωστό, αλλά θα σε γνώριζα καλύτερα αν μου έλεγες τι ξαναδιαβάζεις.

Όπου καίνε βιβλία, στο τέλος καίνε και ανθρώπους.Υπάρχουν όμως και χειρότερα εγκλήματα από το να καις βιβλία. Ένα από αυτά είναι να μη τα διαβάζεις…και οι Έλληνες είναι ένοχοι αυτού του ειδεχθούς εγκλήματος και δη εκείνοι που θρονιάζονται μπροστά στις οθόνες τους ..Τι κρίμα!!Τα βιβλία είναι τόσο χρήσιμα σε τέτοιους ανόητους όσο ένας καθρέφτης σε έναν τυφλό…
Ο πραγματικός σκοπός των βιβλίων είναι να παγιδεύσει το μυαλό για να το αναγκάσει να σκεφτεί μόνο του…θα σε αφήσει με το ερώτημα: «Πώς ο συγγραφέας το γνώριζε αυτό για μένα;»Οι άνθρωποι που αγαπάνε τα βιβλία δεν έχουν πολλές ανάγκες και, κυρίως, δεν έχουν ηλίθιες ανάγκες.Το χειρότερο σημάδι των καιρών μας όμως είναι ότι το χαρτί της τουαλέτας γίνεται όλο και πιο χοντρό, ενώ το χαρτί των βιβλίων όλο και πιο λεπτό…

Είναι ένα βιβλίο κατάλληλο για να σκοτώνει το χρόνο εκείνων που τον προτιμούν νεκρό…υπάρχει άραγε χρόνος;και μπορούμε να φτιάξουμε μια μηχανή για αυτόν;

Ποιος σας είπε λοιπόν ότι δεν έχουν φτιαχτεί ακόμα μηχανές του χρόνου; Ήδη υπάρχουν. Λέγονται βιβλία!!

Ω, κτήνος αναντικατάστατο, βάναυσο, υποκριτή αναγνώστη μου…άνθρωπε μου… αδελφέ μου…!!

Με σεβασμό στους αληθινούς αναγνώστες..

Κων/νος Μουρούτης

«Γυναίκες μιάς ..ΑΛΛΗΣ εποχής..»

17103246_279675832465980_4491222566076764878_n

Γυναικί κόσμος οι τρόποι, ουχί χρυσία…Γυναικός εσθλής εστι σώζειν οικίαν…
Τιμής ένεκεν για την εορτή της γυναίκας…πριν καποια χρόνια..υπήρχαν καποιες άλλες γυναικες..που είχαν στη πλατη τα παιδια τους..το βιο τους όλο σε ενα σακκί και ανέβαιναν την ανηφοριά της ζωής χωρις παραπονο και με ΗΘΟΣ αταίραστο..
Καποιος είπε οτι..Μπορείς να κρίνεις το χαρακτήρα ενός άντρα παρατηρώντας την όψη της γυναίκας του…και δεν ειχε άδικο..γιαυτο το λόγο ,Το καλύτερο απόκτημα ενός άνδρα είναι μια καλή σύζυγος!Η χάρις στις γυναίκες ελκύει περισσότερο από την ομορφιά…

Αν μια γυναίκα είναι σιωπηλή, άκου προσεκτικά…εχει πολλα να σου πει φιλε μου.,.Η γυναίκα κλαίει όταν δεν μπορεί να μιλήσει και λιποθυμάει όταν δεν μπορεί να κλάψει…Τα δάκρυα των γυναικών δεν είναι παρά ο ιδρώτας των ματιών.
Μια ωραία γυναίκα προκαλεί ευχαρίστηση στο μάτι, μια καλή γυναίκα προκαλεί ευχαρίστηση στην καρδιά. Η μία είναι κόσμημα, η άλλη είναι θησαυρός,και επειδη αυτές ποτέ δεν χρησιμοποιούν τη λογική, γι’ αυτό σπάνια έχουν άδικο.
Να θυμαστε πως..Τα μάτια είναι τα παράθυρα της ψυχής μιας γυναίκας. Μπορείς να μπεις από εκεί.μονο απο εκει !!
Υπάρχουν τρία πράγματα που προσωπικά πάντα αγαπούσα και ποτέ δεν κατάλαβα: τη ζωγραφική, τη μουσική και τις γυναίκες..Σε ό,τι κάνουν οι γυναίκες, πρέπει ,δυστυχώς,να το κάνουν δυο φορές καλύτερα από έναν άντρα για να θεωρηθούν ότι αξίζουν όσο μισός άντρας. Ευτυχώς, αυτό δεν είναι δύσκολο!
-Εκ γυναικός τα χείρω.
-Kαι εκ γυναικός τα κρείττω.
Τι είναι λοιπόν μια γυναίκα; Άγγελος με φύλο.Τι είναι καλύτερο από τη σοφία; Η γυναίκα.Και τι είναι καλύτερο από μια καλή γυναίκα; Τίποτα!!!
Για αυτο το λογο λοιπόν εν κατακλείδι..Ο Θεός δημιούργησε τον άνδρα, μετά κατάλαβε πως είναι ικανός για κάτι περισσότερο και δημιούργησε τη γυναίκα!!

Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως.
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί,
Γυναίκα-Οδυσσέας Ελύτης

Με σεβασμό προς εσας όλες τις γυναίκες..

Κων/νος Μουρούτης

Θεού σέβου και πάντα πράξεις ενθέως ή αλλιώς.. Τα αδύνατα παρ’ ανθρώποις δυνατά εστί παρά τω Θεώ.

Το ερώτημα τίθεται:»Πως θα πολεμήσουμε; Πως θα λυθεί η κρίση; Γίνεται να πράξουμε κάτι που θα μας βοηθήσει να εγερθούμε από τη λήθη και μέθη της α-νοησίας και α-κηδίας μας;»

Η απάντηση είναι ένα ηχηρό :»ΝΑΙ!!»

«Τοις ελευθέροις μεγίστη ανάγκη η υπέρ των πραγμάτων αισχύνη.» είπε ο Δημοσθένης τουτέστιν , Ν’ αγαπάς την ευθύνη να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο.
Αν χαθεί, εγώ θα φταίω»(Καζαντζάκης).

Οι περισσότεροι άνθρωποι όμως δεν θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης, και οι περισσότεροι άνθρωποι τρέμουν την ανάληψη ευθύνης. Ελευθερία είναι η θέληση να είναι κανείς υπεύθυνος απέναντι στον εαυτό του.

Τι πράττουμε εμείς όμως εμείς σήμερα;! Τόσο στο παρελθόν αλλά μέχρι τούδε αυτό που και εγώ ο ίδιος διαπιστώνω σε σχέση με τη δική μου διακονία που σχετίζεται με πόνο, ασθένεια και θάνατο είναι όταν οι ασθενείς μου βρίσκονται εγγύς της ιάεσως τους.Η χειρότερη στιγμή των ασθενών μου ήταν όταν ανακάλυπταν ότι ήταν κύριοι της τύχης τους. Δεν ήταν πια θέμα καλής ή κακής τύχης. Όταν δεν μπορούσαν πια να κατηγορήσουν τη μοίρα, απελπίζονταν. Η ευθύνη γεννιέται όταν δεν λέμε εγκαίρως «όχι», και δυστυχώς, Η τιμωρία δεν είναι πια της μόδας γιατί δημιουργεί διακρίσεις που για τη δημοκρατική νοοτροπία μας είναι απαράδεκτες. Προτιμούμε μια ανούσια συλλογική ενοχή αντί για μια ουσιαστική ατομική ευθύνη.

Όλα τα παράπονα για την αδικία του κόσμου είναι αδικαιολόγητα. Δεν συνάντησα ούτε έναν προικισμένο άνθρωπο που να αδικήθηκε απ’ τη μοίρα του. Για όλες τις αποτυχίες μας φταίμε μόνο εμείς οι ίδιοι. Η ζωή μας είναι ο καρπός των δικών μας πράξεων. Δεν έχουμε κανέναν να κατηγορήσουμε εκτός από τον εαυτό μας. Όταν κατηγορουμε τους άλλους, παραιτούμεθα από τη δύναμή μας για αλλαγή.Θέλουμε αυτήν στην πραγματικότητα; Τι είναι αυτό που επιζητούμε αλήθεια; Ποιος ο σκοπός της ζωής; Σε τελευταία ανάλυση, ο άνθρωπος δεν θα πρέπει να ρωτάει ποιο είναι το νόημα της ζωής του, αλλά θα πρέπει μάλλον να συνειδητοποιήσει ότι είναι αυτός στον οποίο απευθύνεται η ερώτηση.

Το χθες δεν είναι δικό μας για να το διορθώσουμε, αλλά το αύριο είναι δικό μας για να το κερδίσουμε ή να το χάσουμε. Κι αν είναι ο λάκκος σου πολύ βαθύς, χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς.(Βάρναλης). Να είμαστε έτοιμοι κάθε ώρα είναι η δική μας ώρα.

Θάρσει. Λέγων τ’ αληθές ου σφαλεί ποτε».(Σοφοκλής)

«Είναι καλύτερα να στέκεσαι όρθιος με σπασμένο και μπανταρισμένο κεφάλι, από το να σέρνεσαι με την κοιλιά για να γλιτώσεις το κεφάλι σου»…είχε πεί κάποτε ο Γκάντι. Είκοσι χρόνια από τώρα θα είσαι πιο απογοητευμένος για τα πράγματα που δεν έκανες παρά για τα πράγματα που έκανες. Γι’ αυτό, λύσε τους κάβους. Σαλπάρισε μακριά από το σίγουρο λιμάνι. Εξερεύνησε, ονειρέψου, ανακάλυψε!! Κάνε πάντα αυτό που φοβάσαι να κάνεις. Να αρχίζεις ό,τι μπορείς να κάνεις ή ονειρεύεσαι πως θα ήθελες να κάνεις. Η τόλμη χαρίζει ευφυΐα, μαγεία και δύναμη. Δεν πρέπει να γυρνάς την πλάτη σου σε έναν επαπειλούμενο κίνδυνο και να προσπαθείς να ξεφύγεις απ’ αυτόν. Αν το κάνεις, θα διπλασιάσεις τον κίνδυνο. Αλλά αν τον αντιμετωπίσεις εγκαίρως, θα τον μειώσεις στο μισό. Ποτέ μην τρέχεις να γλιτώσεις από κάτι. Ποτέ!

Η τύχη φοβάται και τρέμει τους γενναίους, αλλά τρομοκρατεί και ποδοπατεί τους δειλούς. Μερικές φορές λοιπόν  ακόμα και το να ζεις είναι μια θαρραλέα πράξη. Το αντίθετο του θάρρους στην κοινωνία μας δεν είναι η δειλία, είναι το βόλεμα.Μη το ξεχάσεις αυτό! Και πόσο ολοι μας είμαστε βολεμένοι μέσα στην αναβλητικότητα μας! Αυτός που δεν τολμάει τίποτε, δεν χρειάζεται ελπίδα για τίποτε. Ένας άνθρωπος με θάρρος είναι πλειοψηφία. Οχυρώστε το θάρρος με το τείχος της υπομονής,της υπομονής που τόσο έχουμε χρεία σήμερα! Θαρραλέος είν’ εκείνος που αναγκάζει τον εαυτό του, σε πείσμα των φόβων του, να συνεχίσει. Η πεθαρχεία, η περηφάνια, ο αυτοσεβασμός, η αυτοπεποίθηση και η αγάπη για τη δόξα είναι οι ιδιότητες που θα κάνουν έναν άνδρα θαρραλέο ακόμα κι αν φοβάται.

Στις μέρες μας μπορεί να φαίνεται ότι η εξουσία ασκεί κραυγαλέα καταπάτηση δικαιωματων στους πολίτες της, και ..Αν απουσιάζει η δικαιοσύνη, τι άλλο είναι η πολιτική εξουσία, παρά οργανωμένη ληστεία; Εμείς οφείλουμε να κρατήσουμε μια σωστη σχεση με αυτήν: Η στάση απέναντι στην εξουσία πρέπει να είναι ίδια με τη στάση απέναντι στη φωτιά: να μη στέκεσαι ούτε πολύ κοντά, για να μην καείς, ούτε πολύ μακριά για να μην ξεπαγιάσεις. Φυλαχτείτε από αυτόν που λέει ότι τα πράγματα πρέπει να μπουν σε τάξη. Το να βάζεις πράγματα σε τάξη σημαίνει επίσης να θέτεις άλλους ανθρώπους υπό τον έλεγχό σου. Κείνος που στ’ αληθινά αγαπά το Λαό δε γίνεται ποτέ αρχηγός του, γίνεται υπηρέτης του. Πριν αποκτήσουμε εξουσία πρέπει να αποκτήσουμε σοφία για να τη διαχειριστούμε καλά.

Αυτό που έχω να που σε όλους εκείνους που αργυρώνητα διέπουν στα των εξουσιών πασης φύσεως είναι πως.. Έχετε εξουσία πάνω στους ανθρώπους, μέχρι τη στιγμή που τους πήρατε τα πάντα. Όμως από τη στιγμή που τους αφήσατε χωρίς τίποτα, τότε τους χάσατε, είναι ελεύθεροι!!

«Έμφυτος πάσιν ανθρώποις ο της ελευθερίας πόθος.»(Διονύσιος Αλικαρνασευς)

«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία»…κήρυττε ο Ισοκράτης στην αρχαία Αθήνα..Τι θα έλεγε σήμερα αν ζούσε άραγε;!

Ελεύθερος είναι εκείνος που μπορεί να ζει χωρίς να λέει ψέματα. Tι θα πει λεύτερος; Αυτός που δεν φοβάται το θάνατο.Είμαστε έτοιμοι για τούτο;Να πεθάνουμε για τις προσωπικές μας αρέσκειες,κιβδηλες επιθυμίες και ιδιοτελείς παθήσεις; «Και λευτερωθήκαμεν από τους Τούρκους και σκλαβωθήκαμεν εις ανθρώπους κακορίζικους, όπου ήταν η ακαθαρσία της Ευρώπης..» μονολογούσε ο έρμος ο Μακρυγιάννης. Όσοι θυσιάζουν στοιχειώδεις ελευθερίες για λίγη ασφάλεια, δεν αξίζουν ούτε ελευθερία ούτε ασφάλεια. Όταν ο λαός φοβάται την κυβέρνηση, υπάρχει τυραννία. Όταν η κυβέρνηση φοβάται το λαό, υπάρχει ελευθερία. Κανείς δεν μπορεί να είναι ελεύθερος, αν δεν είναι κύριος του εαυτού του.Πως γίνεται εφικτό αυτό; Το ηθικόν σύνορον της Ελευθερίας είναι τούτο το ρητόν: Μη κάμης εις τον άλλον εκείνο οπού δεν θέλεις να σε κάμουν…ο χρυσός καν΄νοας που ο Χριστός διακήρυξε πριν από 2000 χρόνια..Και μόνο αυτό είναι που μας λείπει..Εκκείνος μας υπολείπεται για να πορευτουμε μπροστά και ψηλά.

Διότι η χειρότερη Αμαρτία είναι η απώλεια της Αγάπης για Ελευθέρια..Χωρίς Ελευθερία δεν υπάρχει Ευτυχία και άνευ ευτυχίας δεν υφίσταται Ελευθερη Βούληση. Η αγάπη για την ελευθερία είναι αγάπη για τους άλλους. Η αγάπη για την εξουσία είναι αγάπη για τον εαυτό μας. Για τους πραγματικά έντιμους ανθρώπους που έχουν αρχές, οι δέκα εντολές του Θεού συνοψίζονται σε μια που είναι γραμμένη πάνω από την είσοδο της ψυχής μας: «Αγάπα τον πλησίον ως εαυτόν».

«Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε
Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!»

Ο.Ελύτης

Με σεβασμό,

Κων/νος Μουρούτης

Αν κάποιος σου πει «Δεν θα τα καταφέρεις.» απάντησε του «Απλώς, κοίτα με».

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΡΟΥΤΗΣ

Αν κάποιος σου πει «Δεν θα τα καταφέρεις.» απάντησε του «Απλώς, κοίτα με».

Ένας άνθρωπος φαινόμενο! Χιλιάδες άνθρωποι κρέμονται από τα χείλη του όποτε κάνει μία ομιλία! Χρειάζεται να έχεις πολύ υπομονή για να μπορέσεις να βρεις θέση στα σεμινάρια που κάνει κάτω από τον Όλυμπο!   Πάνω απ όλα άνθρωπος και μετά γιατρός!  Δεν φοβάται εκτεθεί και να διηγηθεί τις αντιφάσεις και τις αδύναμες στιγμές του , με τις οποίες πολέμησε και νίκησε ! Ασυμβίβαστος με τα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Σταθερός στις ιδέες του , μα πάνω απ’ όλα έχει δώσει όρκο να διδάσκει τους ανθρώπους πώς να μην αρρωσταίνουν ! Έτσι δεν ασκεί την Ιατρική , όμως εκπαιδεύει το μυαλό των ανθρώπων στο πώς να κινητοποιούν τους μηχανισμούς ϊασης του οργανισμού και να μην ταλαιπωρούνται , να μην καταρρακώνονται μέσα στην άγνοια! Δεν πιστεύει σε κάτι μαγικό , αλλά σε όλες τις κρυμμένες δυνατότητες που έχουμε μέσα μας , και που χρειάζονται για να είμαστε υγιείς.

Πίστη στην πηγή της δημιουργίας μας που είναι αγάπη. Σωστή φυσική διατροφή, πολύ νερό, καλό ύπνο, άσκηση, φιλοσοφία με ευγνωμοσύνη σε ότι έχουμε , αποφυγή του άγχους με το να αγαπάμε όλα τα πλάσματα γύρω μας  και πολλά άλλα που ίσως θεωρούνται αυτονόητα . Μα αν ήταν αυτονόητα τελικά , ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός !

Το μεγάλο του προσόν; Αν με ρωτούσατε, θα έλεγα , το γεγονός πώς ότι διδάσκει το κάνει ο ίδιος πρώτα πράξη στην ζωή του. Πιστεύω πως αυτή η στάση ζωής κάνει την διαφορά σε σχέση  με πάρα πολλούς άλλους που μπορεί να έχουν επίσης μόρφωση, ευφράδεια λόγου, πειθώ …. Αλλά  τις περισσότερες φορές δεν έχουν την αρετή να παλεύουν με τα κύματα της νέας τάξης πραγμάτων μέχρι τέλους ! Ούτε είναι τόσο γαλήνιοι μέσα τους . Ο Κωνσταντίνος Μουρούτης πιστεύει μόνο στην ζωή και στην αλήθεια και αυτό φαίνεται να είναι απόλαυση που δεν έχει εμπόδια ούτε τέλος !

 

Από την Εύα Ντελιδάκη

Επιτρέψτε μου να  κάνω ερωτήσεις  στον Κωνσταντίνο Μουρούτη ,πού δεν έχουν έναν συγκεκριμένο στόχο. Απλά από  ανθρώπινη περιέργεια για το  πώς και τι θα σου απαντήσει, για να «ξυπνήσει» λίγο το μυαλό και να αναθαρρήσει η ψυχή!

Πάντα αναρωτιόμουν αν το συναίσθημα της αγάπης είναι έμφυτο, ή είναι τέχνη που πρέπει να την μάθεις για να λειτουργεί στην υγεία του ανθρώπου ολιστικά!

Αυτή η αντίληψη – ότι τίποτε δεν είναι πιο εύκολο από το ν’ αγαπάς – εξακολουθεί να είναι η πιο διαδεδομένη παρά την αφθονία των αποδείξεων για το αντίθετο. Σχεδόν καμία προσπάθεια, κανένα έργο δεν αρχίζει με τόσο μεγάλες ελπίδες και προσδοκίες όπως αρχίζει η αγάπη, κι ωστόσο τίποτε δεν αποτυχαίνει τόσο συχνά όσο αυτή. Αν αυτό συνέβαινε με οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα, οι άνθρωποι θα ήταν περισσότερο πρόθυμοι να εξετάσουν τους λόγους της αποτυχίας αυτής και να μάθουν πώς θα μπορούσαν να ενεργήσουν καλύτερα. Ή θα εγκατέλειπαν τη δραστηριότητα αυτή. Και αφού, στην περίπτωση της αγάπης, αυτό είναι αδύνατο, μόνο ένας δρόμος υπάρχει για το ξεπέρασμα της αποτυχίας: να εξετάσουμε τους λόγους της αποτυχίας αυτής και να προχωρήσουμε στην έρευνα της έννοιας της αγάπης.

Το πρώτο βήμα είναι να καταλάβουμε ότι η αγάπη είναι μια τέχνη, ακριβώς όπως μια τέχνη είναι και η ίδια η ζωή. Αν θέλουμε να μάθουμε πώς ν’ αγαπάμε, πρέπει να προχωρήσουμε με τον ίδιο τρόπο που προχωρούμε όταν θέλουμε να μάθουμε μια οποιαδήποτε άλλη τέχνη, π.χ. μουσική, ζωγραφική, ξυλουργική ή την επιστήμη της ιατρικής και της μηχανικής.

Η διαδικασία της εκμάθησης μιας τέχνης μπορεί να διαιρεθεί σε δυο μέρη: Το πρώτο είναι η εκμάθηση της θεωρίας και το δεύτερο η εκμάθηση της πρακτικής. Αν θέλω να μάθω την επιστήμη της ιατρικής, πρέπει πρώτ’ απ’ όλα να μάθω τα βασικά στοιχεία για το ανθρώπινο σώμα και για τις διάφορες αρρώστιες. Αλλά κι όταν αποκτήσω όλη αυτή τη γνώση, πάλι δε θα είμαι ικανός στην τέχνη της ιατρικής. Μόνο έπειτα από μακριά πρακτική εξάσκηση θα είμαι κύριος της τέχνης, μόνο όταν η θεωρητική γνώση και η πείρα της πρακτικής θα έχουν συγχωνευτεί σ’ ένα πράγμα – στη διαίσθησή μου, που αποτελεί την ουσία της κατοχής μιας τέχνης.

Αλλά εκτός από τη γνώση της θεωρίας και της πρακτικής, ένας τρίτος παράγοντας είναι αναγκαίος για την κατάκτηση κάθε τέχνης – η υπέρτατη σημασία που δίνουμε στην τέχνη αυτή. Τίποτα άλλο στον κόσμο δεν πρέπει να είναι πιο σημαντικό από την τέχνη που μας ενδιαφέρει. Αυτό ισχύει για τη μουσική, την ιατρική, την ξυλουργική – και για την αγάπη.

Κι ίσως εδώ να βρίσκεται η απάντηση στο ερώτημα: γιατί οι άνθρωποι του πολιτισμού μας προσπαθούν τόσο σπάνια να μάθουν αυτή την τέχνη στο πείσμα των ολοφάνερων αποτυχιών τους; Παρόλο που η λαχτάρα γι’ αγάπη είναι τόσο βαθιά ριζωμένη, σχεδόν όλα τ’ άλλα φαίνονται να είναι πιο σημαντικά από την αγάπη: επιτυχία, γόητρο, χρήματα, δύναμη. Όλη μας σχεδόν η ενεργητικότητα χρησιμοποιείται για να μάθουμε πώς να πετύχουμε σ’ αυτούς τους σκοπούς. Και σχεδόν καθόλου για να μάθουμε την τέχνη της αγάπης.

Η αγάπη δεν είναι βασικά μια σχέση προς ένα ιδιαίτερο άτομο. Είναι μια στάση, ένας προσανατολισμός του χαρακτήρα που καθορίζει τη σχέση ενός ατόμου προς τον κόσμο σαν σύνολο κι όχι προς ένα «αντικείμενο» αγάπης. Αν ένα άτομο αγαπά μόνο ένα άλλο άτομο κι είναι αδιάφορο προς τους άλλους συνανθρώπους του, η αγάπη του δεν είναι ακριβώς αγάπη αλλά μια συμβιωτική προσκόλληση ή ένας διογκωμένος εγωισμός.

Οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι αξίζει αυτό που κάνουν , ζουν περισσότερο και πιο ευτυχισμένοι? Υπάρχουν έρευνες?

Οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι η ζωή τους έχει νόημα και σκοπό πεθαίνουν αργότερα από ό, τι τα άτομα με χαμηλότερη αίσθηση της προσωπικής ευημερίας, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.
Περίπου 9.000 άτομα άνω των 65 ετών παρακολουθήθηκαν για οκτώ και μισό χρόνια ως μέρος μιας μελέτης που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό Lancet.

Ερευνητές μέτρησαν την ευημερία τους, δίνοντάς τους ένα ερωτηματολόγιο για να εκτιμηθεί πόσο έλεγχο είχαν πάνω στη   δική τους ζωή, και πόσο πίστευαν ότι αυτό που έκαναν αξίζει τον κόπο. Οι συμμετέχοντες στη συνέχεια χωρίζονται σε τέσσερις ομάδες, που κυμαίνονται από το υψηλότερο στο χαμηλότερο επίπεδο ευημερίας.
Πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι τείνουν να ζουν περισσότερο από εκείνους τους συνομήλικους που, δεν έχουν εκπληρώσει τους σκοπούς τους . Κατά τη διάρκεια των οκτώ ετών, μόνο το 9% των ανθρώπων στην υψηλότερη κατηγορία της ευημερίας έχασαν τη ζωή τους, σε σύγκριση με 29% στη χαμηλότερη κατηγορία. Προηγούμενη έρευνα έχει συνδέσει την ευτυχία με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, και αυτό το νέο εύρημα προσθέτει στη θεωρία.
Υπάρχουν αρκετά καλά στοιχεία από μελέτες των ανθρώπων σε γηροκομεία που δείχνουν ότι όσοι έχουν κάτι να κάνουν και ανυπομονούν να το κάνουν,  έχουν την τάση να είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση, λέει ο συντάκτης της μελέτης AndrewSteptoe, διευθυντής του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου Ινστιτούτο Επιδημιολογίας και Υγείας.

Ο Δρ.Steptoe λέει ότι είναι απαραίτητο να δημιουργηθούν  περιβάλλοντα που ενθαρρύνουν τη μεγαλύτερη ευημερία, όπως  κατοικίδια ζώα σε γηροκομεία ή συμμετοχή των ανθρώπων στην κηπουρική. Αύξηση της νοηματόδοτησης της ζωής κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορεί να αυξήσει τη διάρκεια ζωής , πάρα πολύ!

Η αγάπη των φίλων μπορεί να σε διατηρήσει  σε υγεία και να σε βοηθήσει  όταν πονάς! Εξηγείται αυτό επιστημονικά?

 Ο JohnT. Cacioppo, διευθυντής του Κέντρου Γνωστικής και Κοινωνικής Νευροεπιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, εχει αποδείξει ότι η συναισθηματική κατάσταση των βασικών μας σχέσεων έχει σημαντικό αντίκτυπο στο συνολικό μοτίβο της καρδιαγγειακής και νευρο-ενδοκρινολογικής δραστηριότητάς μας. Αυτό επεκτείνει ριζοσπαστικά το εύρος της βιολογίας και της νευροεπιστήμης από την εστίαση σε ένα μόνο σώμα ή εγκέφαλο, στην εξέταση της αλληλεπίδρασης ανάμεσα σε δύο ταυτόχρονα.

Σε συντομία, η εχθρότητά μου ανεβάζει την πίεση του αίματός σας, η στοργική σας αγάπη χαμηλώνει τη δική μου. Ενδεχομένως, είμαστε είτε βιολογικοί εχθροί ή σύμμαχοι ο ένας του άλλου.

Ταυτόχρονα, δεν υπάρχει τώρα αμφισβήτηση ότι αυτή η ίδια ιδιότητα σύνδεσης μπορεί να προσφέρει μια βιολογικά βασισμένη συναισθηματική ανακούφιση. Αφήνοντας κατά μέρος το φυσικό πόνο, μια θεραπευτική παρουσία μπορεί να ανακουφίσει το συναισθηματικό πόνο.

Μια περίπτωση σχετική με το θέμα είναι μια μελέτη απεικόνισης του λειτουργικού μαγνητικού συντονισμού γυναικών που περιμένουν ηλεκτρικό σοκ. Όταν οι γυναίκες υπέμεναν το φόβο αυτού που επρόκειτο να γίνει μόνες τους, ήταν αυξημένη η δραστηριότητα των νευρικών περιοχών που διεγείρουν τις ορμόνες του στρες και την ανησυχία.

Οταν ένας ξένος κρατούσε το χέρι της γυναίκας καθώς περίμενε, εύρισκε λίγη ανακούφιση. Όταν ο σύζυγός της την κρατούσε απ’ το χέρι, όχι μόνο ένοιωθε ήρεμη, αλλά το εγκεφαλικό της κύκλωμα ησύχαζε, αποκαλύπτοντας τη βιολογία της συναισθηματικής διάσωσης (ελευθέρωσης).

Αλλά, όπως όλο και περισσότεροι άνθρωποι με σοβαρά χρόνια νοσήματα γνωρίζουν, τα αγαπημένα τους πρόσωπα εξαφανίζονται, εγκαταλείποντας τους να υποφέρουν τις δυσκολίες τους σε μοναχική απομόνωση. Η κοινωνική απόρριψη δραστηριοποιεί αυτές ακριβώς τις ζώνες του εγκεφάλου που δημιουργούν, ανάμεσα σε άλλα πράγματα, το κεντρί του φυσικού πόνου.

Ο SheldonCohen, φυσιολόγος στο Πανεπιστήμιο Carnegie-Mellon που μελετά τις επιδράσεις των προσωπικών διασυνδέσεων στην υγεία, τονίζει ότι η οικογένεια και οι φίλοι του ασθενή στο νοσοκομείο βοηθούν απλά με τις επισκέψεις τους, άσχετα με το αν ξέρουν ή όχι τι να πουν.

Το νόημα και η σημασία στη ζωή βοηθάει να ζήσουμε περισσότερο?

Οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι η ζωή τους έχει νόημα και σκοπό πεθαίνουν αργότερα από ό, τι τα άτομα με χαμηλότερο αίσθηση της προσωπικής ευημερίας, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.
Περίπου 9.000 άτομα άνω των 65 ετών παρακολουθήθηκαν για οκτώ και μισό χρόνια ως μέρος μιας μελέτης που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό Lancet.

Ερευνητές μέτρησαν την ευημερία τους, δίνοντάς τους ένα ερωτηματολόγιο που εκτιμηθεί πόσο έλεγχο που δήλωσαν ότι είχαν πάνω από τη δική τους ζωή, και πόσο πίστευαν ότι αυτό που έκαναν αξίζει τον κόπο. Οι συμμετέχοντες στη συνέχεια χωρίζονται σε τέσσερις ομάδες, που κυμαίνονται από το υψηλότερο στο χαμηλότερο επίπεδο ευημερίας.
Πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι τείνουν να ζουν περισσότερο από λιγότερο εκείνους τους συνομήλικους που, δεν έχουνεκπληρώσει τους σκοπούς τους . Κατά τη διάρκεια των οκτώ ετών, μόνο το 9% των ανθρώπων στην υψηλότερη κατηγορία της ευημερίας έχασαν τη ζωή τους, σε σύγκριση με 29% στη χαμηλότερη κατηγορία. Προηγούμενη έρευνα έχει συνδέσει την ευτυχία με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, και αυτό το νέο εύρημα προσθέτει στη θεωρία.
“Υπάρχουν αρκετά καλά στοιχεία από μελέτες των ανθρώπων σε γηροκομεία που δείχνουν ότι όσοι έχουν κάτι να κάνουν και ανυπομονούν να έχουν την τάση να είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση», λέει ο συντάκτης της μελέτης AndrewSteptoe, διευθυντής του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου Ινστιτούτο Επιδημιολογίας και Υγείας. «Νομίζω ότι μία από τις θεμελιώδεις ιδέες είναι ότι της αυτονομίας και την αίσθηση ελέγχου της ζωής τους. Οι άνθρωποι μπορούν να νιώθετε ότι η ζωή είναι ακριβώς γεμάτη σημασία , ή μόλις πχ. υπαρξει απώλεια εργασίας ο σκοπός της ζωής τους μπορεί να μειωθεί σε κάποιο βαθμό. »

Ο Δρ.Steptoe λέει ότι είναι δυνατό για να κατασκευάσει περιβάλλοντα που ενθαρρύνουν τη μεγαλύτερη ευημερία, όπως να φέρει τα κατοικίδια ζώα σε γηροκομεία ή με τους κατοίκους να συμμετέχουν στην κηπουρική. Αύξηση της νοηματόδοτησης της ζωής κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορεί να αυξήσει τη διάρκεια ζωής , πάρα πολύ!

Πόσους μήνες πρέπει να θηλάσω το μωρό μου και γιατί?

Συνιστάται  ο θηλασμός να συνεχίζεται για τουλάχιστον τους πρώτους 12 μήνες, και στη συνέχεια για όσο χρονικό διάστημα είναι αμοιβαίως επιθυμητό

Ο θηλασμός προωθεί την σύνδεση ανάμεσα στη μητέρα και το μωρό

Ο θηλασμός διεγείρει την απελευθέρωση της ορμόνης ωκυτοκίνης στο σώμα της μητέρας. Είναι πλέον καλά τεκμηριωμένο ότι η ωκυτοκίνη εκτός από την τόνωση και συστολή της μήτρας, και την εξώθηση του γάλακτος, προωθεί την ανάπτυξη της μητρικής συμπεριφοράς, και επίσης την σύνδεση μεταξύ της μητέρας και του παιδιού.

 Ο θηλασμός ικανοποιεί τις συναισθηματικές ανάγκες του μωρού  

Όλα τα μωρά χρειάζονται αγκαλιά. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα πρόωρα μωρά είναι πιθανό να πεθάνουν αν δεν τα πάρετε αγκαλιά ή αν δεν τα χαϊδέψετε. Δεν υπάρχει πιο ανακουφιστική αίσθηση για ένα βρέφος οποιασδήποτε ηλικίας από το να το κρατάτε αγκαλιά ενόσω το θηλάζετε.

 Το μητρικό γάλα παρέχει τέλεια διατροφή στα βρέφη

Το ανθρώπινο γάλα είναι μοναδικά ανώτερο για τη διατροφή των βρεφών και είναι μοναδικό στο είδος του, όλες οι υποκατάστατες επιλογές διατροφής διαφέρουν σημαντικά από αυτό.

Χωρίς θηλασμό αυξάνεται ο κίνδυνος της μητέρας για καρκίνο του μαστού

Αν όλες οι γυναίκες που δεν θηλάζουν ή που θηλάζουν για λιγότερο από 3 μήνες, το έκαναν για 4 έως 12 μήνες, ο καρκίνος του μαστού μεταξύ των γυναικών που είχαν τεκνοποιήσει πριν την εμμηνόπαυση, θα μπορούσε να μειωθεί κατά 11%, αν κρίνουμε από τα τρέχοντα ποσοστά. Αν όλες οι γυναίκες με παιδιά θήλαζαν  για 24 μήνες ή περισσότερο, στη συνέχεια η συχνότητα εμφάνισης θα μπορούσε να μειωθεί περίπου 25%. Αυτή η μείωση θα μπορούσε να είναι ακόμη μεγαλύτερη μεταξύ των γυναικών που πρωτοθήλασαν σε νεαρή ηλικία.

Συνήθως όταν κρυολογώ δεν θέλω να παίρνω φάρμακα! Θα ήθελα να μου υποδείξετε κάποιους φυσικούς τρόπους ανάρρωσης!

Βλέπουμε τα συμπτώματα, ρινική καταρροή, συμφόρηση, πυρετό, βήχα, κόπωση, ενοχλήσεις και πόνους, ως «επιθέσεις» αντί να κατανοήσουμε ότι το σώμα μας προσπαθεί να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση με τον πολύ σοφό τρόπο που ο Θεός σχεδίασε για μάς. Συχνά, όταν νομίζουμε ότι πολεμούμε κατά του κρυολογήματος ή της γρίπης, στην πραγματικότητα διακόπτουμε το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος μας από το να μας προστατεύσει!

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε είναι ότι τα περισσότερα από αυτά τα συμπτώματα προκαλούνται ή επιδεινώνονται από μια απελπισμένη ανάγκη για-ΝΕΡΟ! Μην το περιφρονάς! Οι περισσότεροι άνθρωποι   δεν πίνουν ούτε ένα μικρό μέρος από το νερό που  χρειάζεται το σώμα για να λειτουργήσει  υγιεινά.

Η αίσθηση της ερεθισμένης συμφόρησης μπορεί συχνά να αποκατασταθεί με πολύ καθαρό νερό και φρέσκους χυμούς φρούτων – τουλάχιστον 1 φλιτζάνι ανά ώρα αφύπνισης.

Πονοκέφαλος-ομοίως.

Οι εκκρίσεις αραιώνουν και το σφίξιμο θα χαλαρώσει, το καλύτερο αποχρεμπτικό είναι το ζεστό νερό. Είναι εντάξει να πάρετε επιπλέον Βιταμίνη C, αλλά βεβαιωθείτε ότι είναι από μια φυσική πηγή και μην αφήσετε να αντικαταστήσει τα πολλά εσπεριδοειδή και άλλα φρέσκα φρούτα.

Κρατώντας το σώμα σας ζεστό για εξισορρόπηση του κυκλοφορικού, αποφεύγοντας το κρύο και τα ρεύματα, κάνοντας συχνά μπάνιο και αλλάζοντας τα ρούχα σας, θα βοηθήσουν το σώμα να καθαρίσει και να επιταχύνει την ανάρρωση σας.

 Πολλοί θα σας πούν ότι με όλα οσα κάνετε  είναι στην σφαίρα του άπιαστου , του αδύνατου….δηλαδή να θέλετε να κάνετε τον κάθε άνθρωπο να αγγίξει τον ανώτερο εαυτό του και έτσι να ανακαλύψει πως σ αυτό το επίπεδο δεν υπάρχει κατ ουσία αρρώστια!

Ποιος ορίζει την έννοια του άπιαστου; Ποιος καθορίζει τι είναι δυνατό και τι αδύνατο; Ποιος ξέρει τις δυνατότητές σου καλύτερα από εσένα;

Η απάντηση είναι μία. Κανένας.

Έχω κουραστεί να βλέπω ανθρώπους συμβιβασμένους. Φοβήθηκαν να διεκδικήσουν κάποτε αυτό που τους άξιζε και αρκέστηκαν στα ψίχουλα που τους προσέφεραν. Έτσι εθίστηκαν στις ψεύτικες ανθρώπινες σχέσεις. Και το χειρότερο απ’ όλα; Τους αρέσει η κάλπικη ζωή τους.

Ύπουλο πράγμα το ψεύτικο. Λειτουργεί σαν υποκατάστατο και σου δίνει την ψευδαίσθηση της πληρότητας. Πιστεύεις ότι έχεις επιτύχει όλους σου τους στόχους. Αλλά έρχεται η στιγμή που γυρνάς πίσω και βλέπεις τις ταφόπλακες των ονείρων σου που ο ίδιος τοποθέτησες. Κάθε χρόνο μαζί με τα κεράκια των γενεθλίων σου έσβηνες και τα όνειρά σου.

Κι όλα αυτά γιατί δίστασες να κυνηγήσεις αυτό που κάποιοι άλλοι χαρακτήρισαν ως άπιαστο. Πείστηκες ότι ήταν πάνω από τις δυνατότητές σου και παρέδωσες τα όπλα. Σήκωσες λευκή σημαία δίχως να το σκεφτείς. Όμως, τώρα αναθεώρησες και συνειδητοποίησες ότι μάλλον υποτίμησες τον εαυτό σου. Θέλεις να διεκδικήσεις αυτά που αξίζεις. Γι’ αυτό σήκω από τον καναπέ σου και πάρε τα όπλα σου, που δεν είναι άλλα από την αποφασιστικότητά και τη θέλησή σου. Το κυνήγι ξεκινάει.

Βέβαια, ύστερα απ’ όλα αυτά αρκετοί θα πουν ότι ζω στον κόσμο μου αλλά σίγουρα, είναι καλύτερος από τον δικό τους. Κάθε φορά που κάποιος μου λέει «Λογικέψου, δε θα τα καταφέρεις.» εγώ ακούω «Μπορείς, προσπάθησέ το».

Καλύτερα ένας ονειροπόλος κυνηγός παρά ένας συμβιβασμένος ανθρωπάκος.

Μπορεί να κυνηγάω χίμαιρες και να τρέχω πίσω από φαντάσματα, αλλά εμένα αυτό το κυνήγι μου δίνει ζωή. Με εξιτάρει το ανέφικτο. Φτιάχνομαι κάθε φορά που έχω μπροστά μου μια νέα πρόκληση. Έμαθα ότι υπάρχει δε θέλω, όχι δεν μπορώ.

Φυσικά η αποτυχία κι ο πόνος που ακολουθεί ύστερα απ’ αυτήν είναι μέσα στο παιχνίδι. Όμως, πώς θα πεις ότι έχεις ζήσει αν δεν πονέσεις; Ο πόνος κι η ζωή είναι έννοιες άμεσα συνυφασμένες. Δεμένες σφιχτά μεταξύ τους. Είναι αδύνατο να διαχωριστούν.

Ο πόνος είναι ένα από τα καλύτερα διεγερτικά. Σε βοηθάει να εκτιμήσεις όλα αυτά που μέχρι τότε θεωρούσες δεδομένα ενώ συγχρόνως σε εφοδιάζει με πείσμα και δύναμη για τη συνέχεια.

Για να φτάσεις να ακουμπήσεις το άπιαστο πρέπει πρώτα να πονέσεις, ίσως και να ματώσεις. Αλλά μη διστάζεις. Όταν θα τα έχεις καταφέρει οι πληγές σου θα έχουν ήδη κλείσει.

Άλλωστε αν ο έpωτας ήταν εύκολη υπόθεση, δε θα ήταν έpωτας. Θα ήταν ακόμη ένα καπρίτσιο. Ένα πείσμα με μοναδική πηγή συναισθημάτων τον εγωισμό.

Έpωτας σημαίνει δύσκολο. Δεν είναι για τους δειλούς και τους βολεμένους. Θέλει κότσια για να τον ζήσεις. Να ξέρεις θα πονέσεις.

Αντέχεις;

Μη το σκέφτεσαι. Η αληθινή απάντηση είναι ναι. Τόσοι τα κατάφεραν. Εσύ γιατί να είσαι η εξαίρεση;

Μην το φοβάσαι το άπιαστο, λοιπόν. Υπάρχει μόνο αν εσύ το πιστέψεις. Οι σκέψεις σου του δίνουν υπόσταση κι ο φόβος σου ζωή.

Αν κάποιος σου πει «Δεν θα τα καταφέρεις.» απάντησε του «Απλώς, κοίτα με».

Λένε ότι πρέπει να απλώνεις τα χέρια σου μέχρι εκεί που φτάνεις. Εγώ πάλι πιστεύω ότι πρέπει να τα απλώνεις μέχρι εκεί που φτάνει η θέλησή σου. Ίσως και λίγο παραπέρα.

Γι’ αυτό ανέβα κι εσύ στην ταράτσα σου και σήκωσε τα χέρια σου.

Το βλέπεις; Τα αστέρια ήρθαν πιο κοντά.

Και πού ξέρεις; Μπορεί κάποια μέρα να τα ακουμπήσεις.

Τίποτα δεν είναι αδύνατο, αν το θελήσεις….

«Το της πόλεως όλης ήθος, ομοιούται τοις άρχουσιν» ‘η αλλιως.. SWINGING και ελαφρότητα του είναι..»

Σε μια κοινωνία που γονατίζει πλεον απο εθνοκτονικό υποδουλισμο και εξαφάνιση…σε ενα μερος που οι καταβολες φανταζουν Ηρώο για ολους τους αλλους εκτος απο εκεινους που το κατοικούν…εκει που ισως μπορει να υπραχει ενα μικρο ,ισχον σημειο φιλότιμου…σε τουτο το μερος ( και δεν ειναι νεο το φαινομενο) έχουμε πλεον και ανοιχτα το εξαίσιο σχήμα της ανταλλαγης συντρόφων( swinging-ακουγεται και ηχρά ποιητικό!) ένεκεν της υποτιθέμενης ‘κόπωσης-κουράσης-αποσχισης» του ζευγους απο τα προηγουμενα κοινα χαρακτηριστικά του γαμου -σχεσης τους..
Το τραγικά λυπηρό δεν ειναι το φαινομενο τουτο που, άρχει απο καταβολης κόσμου και κοινωνίας( εκφυλιστικής παντοτε..) το πιο ειδεχθες ειναι οτι οι φαινομενικά «ειδικοί» εινιαι εκεινοι που σιγονταρουν, υποθαλπτουν και ανυψωνουν μια τρωγλη βαρβαρισμού και αναξιοπρεπειας και εμπαιγμου της προσωπικης αξίας και ηθους το καθε ανθρωπου σε ενα ευτελες ειδος ποταπής διαχειρισης της προσωπικής αυταρεσκειας και υπερφιαλου χαριεντισμου προς τερψη και διασκορπιση( διασκεδαση.)
Οταν οι «ειδικοί» επιστημονες στο ονομα της ιδιοτελους οικονομικής και οχι μονο, γαστριμαργιας τους, προβαλουν και υπερεκθετουν πραξεις και στασεις της διαπροσωπικης ζωης σε κοινη θέα με προσχημα την διαφανεια και εντρυφηση στα των επιστημών..οταν μας λεγεται οτι..:

«Μα, δεν κάνουμε κάτι κακό, γιατρέ μου». Και αυτό είναι εν πολλοίς αληθές, τουλάχιστον αν μια σεξουαλική πράξη γίνεται με τη συγκατάθεση αμφοτέρων, δεν απειλεί τη σωματική και ψυχική υγεία των εμπλεκομένων και δεν τους προσβάλλει ή δεν τους εκθέτει κοινωνικά.
Τι συμβουλεύουν οι ειδικοί τους επίδοξους swingers; Αν αποφασίσουν να πραγματοποιήσουν τη φαντασίωσή τους, να το κάνουν με επαγγελματίες9ΓΟΥΑΟΥ!!) – είτε με εκδιδόμενες γυναίκες, είτε με εκδιδόμενα ζευγάρια.
Είναι μάλλον μια απόφαση που θα ελαχιστοποιήσει τις παράπλευρες απώλειες και θα βοηθήσει ώστε η… δουλειά να γίνει τουλάχιστον επαγγελματικά. .¨»

Μου φανταζει αδιανοητο να σκεφτω ως ερευνητης και επιστημων οτι ο ρολος της καθαρης επιστημης ειια η αποσαφηνιση ή μη , στο πόσοι ,πότε και πως θα εμπλακουν σε μια διαπροσωπικη σχεση που λογικα θα αφορουσε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ μονο τους 2 και οχι περισσοτερους..
Στη μεταμοντερνα εποχη μας..δεν υφισταται ΑΠΟΛΥΤΗ , ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΕΝΤΡΥΦΗΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ..κατι που οι προγονοι μας( Πλατων-Αριστοτελης) εδιδαν μαχη για να το θεμελιωσουν..
Σημερα ειναι η «δική «σου με την «δική» μου πραγματικοτητα και κατανοηση αυτης..
Οτι με βολευει και συμφερει πρωτογενως ή δευτερογενως, αποτελει το modus Operandi-vivendi για οσο διαστημα εξυπηρετει τα χαμερπα μου οφελη και δυσμορφες ιδιοκαταληξεις ..
Στο πονημα του ο Δρ.Jared Diamont «ΚΑΤΑΡΕΥΣΗ»,μελετωντας 10 μεγαλους παρελθοντικους πολιτισμους ,διεκρινε βασικά ,κοινα χαρακτηριστικά αυτων, λιγο ΠΡΙΝ τη καταρρευση τους..Απο τα αρκετα τετοια χαρακτηριστικά ηταν η συγκεντρωση εξουσιας -πλουτου στην εκλεκτη ολιγαρχια, αφαιρεση δικαιωματων απο τους πολλους ( ενεκεν της ασφαλειας & προστασιας τους) ,εφαμιλη κονιορτοποιηση των ατομικων ελευθεριων και συνάμα αυξηση της ομοφυλοφιλίας και των παρελκομενων αυτων ( ιδε -swinging)..

Πριν απο μερικους αιωνες ο Ισοκρατης ειχε δηλωσει οτι..:
«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία.»..δεν ειχε αδικο νομιζουμε…
Και σιγουρα καποιος θα πει οτι η προσωπικη του ζωη αφορα τον καθενα..τοε ΓΙΑΤΙ δημοσιοποιουν τοσο άμεσα αυτα ολα που εκλογα, οφειλουν μονο οι εμπλεκομενοι να γνωριζουν;!

Σε μια κοινωνια και εθνος που τα εκκλησιαστικα συστηματα ευλογουν οπλα, τις βουλευτικες εδρες και τους καθημενους επάυτων, τοτε καθολου παραξενο να συμβαινουν ολα τουτα..
Ο Γκαντι ειχε πει οτι «αν οι Χριτιανοί ζουσαν την αληθινη Χριστιανική Ζωη στην Ινδια δεν θα υπήρχε ινδουιστης» στην Αραβια αραβας και στον κοσμο ..άθεος..
Και ο μεγαλος Νικόλας απο τη Κρητη ειχε προσδωσει με τελεια προσφυση στο πετσι και καρδια του Ρωμιου το τι συμβαινει..

«Μην είσαι παλαβός, Μπραϊμάκι μου, άσε τους Ρωμιούς να σκοτώνουνται αναμεταξύ τους. Δεν έχει ξοφλημό, ανάθεμά τη για ράτσα! Πόσα χρόνια, πάππου πρόσπαππου, πολεμούμε να την ξεκάνουμε; Τί καταφέραμε; Τον κακό μας τον καιρό! Έναν ξεριζώνεις, δέκα φυτρώνουν…

Αν δεν σκοτωθούν, σου λέω, αναμεταξύ τους, σκοτωμό δεν έχουν. Τους αφήνω, το λοιπόν, και σκοτώνουνται. Κι άμα βγάλουν καλά καλά τα μάτια τους, καβαλικεύω τη φοράδα μου και πάω και βάνω τάξη. Κατάλαβες;
Σου τα λέω αν αξιωθείς και γίνεις κι εσύ καμιά φορά Αγάς σε ρωμαίικο χωριό, να ξερεις μωρέ, πώς να φέρνεσαι με τους Ρωμιούς.»

Καζαντζάκης, «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται»

Με σεβασμο..
Κων/νος Μουρουτης

Όσα δεν θα ακούσετε απο τον ιατρό σας.

doctor_den_tha_akousete

 

«Μυστικά για τον καρκίνο-και για τις λοιπές ασθένειες- που ..’ισως οι ιατροι δεν θα σας πούν.. πώποτε!»

Το να εχεις μια διαγνωση καρκίνου σήμερα ( οπως και παλιότερα..)ισοδυναμεί με θανατική καταδίκη..Ειδικά σε μορφες καρκινου οπως τουτη του γλιοβλαστώματος ,μια επιθετική μορφη νεοπλασίας εγκεφάλου..
Ομως ο Δρ.Ben Williams, Ph.D., (professor emeritus of Experimental Psychology at University of California, San Diego) ειναι ακόμη ζωντανός μετα απο 19 χρόνια !και δεν ειναι ο μονος.

Και οταν ο συμβατικός τρόπος αντιμετωπισης αποτυχγανει..οι ασθενεις τρεχουν όπου και σε οσους βρουν( απο «θεραπευτές» που τους δοθηκε στον Ολυμπο αποκάλυψη για ιαση ..εως και ιαματικά μαντζουνια και ιατροσόφια..) με την ελπιδα να βρουν Θεραπεια..
Οι ασθενεις συχνα για να βρουν ιαση θα πρεπει να «αψηφουν» και τις στατιστικες και την προγνωστική των ιατρων( μαζι και με τις τεχνικές του «κόψε,κάψε & δηλητηρίασε»..) και να εχουν ορθη και λογικη προσβαση εκει που πρεπει ..
Στις ΗΠΑ καθ εχρονο 1.7 εκ.ανθρωποι θα διαγνωστουν με καρκινο και πεθαινουν οι 600 χιλαιδες απο αυτους..δηλαδη 1650 καθε μέρα!!
Εχει ερθει η ωρα να κανουμε ΕΜΕΙΣ αυτο που ισως οι «ειδικοί» θα επρεπε να πραττουν και δεν το κανουν..
Προσωπικη ευθυνη στην υγεια (οπως και στα λοιπα..) αποτελει ενδειξη ωριμανσης,ηθικης και νομοτελειακης συμπορευσης με την Αριστεία..

Υψιστες Στρατηγικές για Προληψη Καρκινου..

Μπορειτε σχεδον να εξαλειψετε την πιθανοτητα να εμφανισετε καρκινο αλλα και να τον υπερνικησετε ισως..αν ακολουθησετε τις στρατηγικες τουτες..

1) ΤΡΩΤΕ Ζωντανή και Σωστη Τροφή..εξαλειψτε καθε ειδους κατεργασμενη , επεγεργασμενη βρωση ..ακομη και αυτα που ειναι στο φυτοφαγικο βασιλειο..Αποσκισθειτε απο το κρεας ,γαλακτοκομικά καφέ,αλκοολ ,ζαχαρη -καθε ειδους!!
Βαλτε μυρωδικά ,λαχανικά ,φρουτα, οσπρια, ωμους καρπους,προιοντα ολικης αλεσεως στη καθημερινη σας πρακτική!
Γεμιστε με ρεσβτρατολη ,κουρκουμίνη και αλλα υπεροχα προιοντα το μενου σας..
2) Υδατανθρακες και ζαχαρη: οτι εχει ραφιναρισμενους υδατανθρακες και ζαχαρη θα ανεβασει την ινσουλινη στο αιμα σας και αυτο δεν ειναι καλος παραγοντας..αν θελετε να αποφυγετε τον καρκινο ..μακριά απο ολα αυτα ,για να μην υποστουν τοση ζημια τα μιτοχονδρια σας εξαιτιας των υπεροξειδωτικών ριζων..
3) Πρωτεινη & λιπαρά: Οτι κινειται ,τρεχει, πεταει ,κολυμπαει ,εχει συκωτι,φτερα, κεφαλι ή μαμά ειναι για τον εχθρο σας και οχι για σας ! Μαζι και ΟΛΑ τα παραγωγα τους!!
4) GMOs ή Γενετικά τροποποιημενς τροφές: Αποφευγετε οτι εχει υποστει αυτη τη μεταλλαξη..ειδικα οτι ειναι ραντισμένο απο το Roundup -Monsanto(glyphosate),λογω των καρκινογενικών του συστατικών .
5) Ζωικά Omega-3 λιπάρα: Καλο ειναι να τα αποφευγετε διοτι η αναλογια σε Ω-3 με Ω:6 ειναι κατστρεπτικη υπερ των δεύτερων..Το ιδιο ισυχει και για το ελαιολαδο..
6) Κρατιστη βακτηριδιακη ,εντερική χλωριδα: Επιφερει δραματική μειωση καθε φλεγμονης και αναπτυξη ανοσιακου συστηματος.
7) Ασκηση και Κίνηση!!: Σηκωθειτε απο τους καναπέδες..απο τις καφετεριες..απο τα μπουντρουμια που σας εχουν βαλει μεσα και βγειτε εξω..η Ελλαδα ειναι Ευλογημενος Τόπος να ζει κανεις και να πεθάνει!
Καθημερινα τουλαχιστον 1 ωρα το πρωι κα 1 το βραδυ ..περπατημα,κολυμβηση,τρεξιμο( ηπιο και οχι συχνα!) γυμναση με αντιστασεις( ισχυει το ιδιο!)..η ασκηση επενεργει σε χιλιαδες γονιδια στην εκφραση και κλεισιμο τους και το ιδιο στο ανοσιακο σας συστημα! Ερευνητες κατεδειξαν πως η ασκηση ενεργει ως αποπτικος μηχανισμος για τα καρκινικα κυτταρα που, ουτε η καλυτερη χημειοθεραπεια δεν μπορει να κανει!!
8) Βιταμινη D: Καθε χρονο πανω απο 200,000 καρινοπαθεις πεθαινουν στις ΗΠΑ απο ελειψη αυτης της βιταμινης διοτι ..οι ιατροι τους λενε να ΜΗΝ βγουν στον ηλιο μετα τη χημειοθεραπεια!!Και σε συνδυσαμο με τις βιταμινες Κ1& Κ2 ( σκουρα λαχανικά) εχετε μια αρμονια στο σωμα σας..
9) Αναπαυση: Σιγουρευτειτε πως καθημερινα κοιμαστε πριν τις 12 το βραδυ εως τις 6-7 το πρωι και …τουλαχιστον 1 ημερα την εβδομαδα εχετε ΑΝΑΠΑΥΣΗ απο ΟΛΑ ετσι ωστε και οι κιρκαδιανοι αλλα και οι κιρκασεπταδιανοι σας ρυθμοι( ο κυκλος των 7 ημερων..) να ειναι σε επενεργεια..Ελειψη υπνου εχει συσχετιστει με πληθωρα προβληματων υγειας απο παχυσαρκια, αντισταση στην ισνουλινη εως και προβληματα καρδειαγειακα και καρκινου!
Καλο θα ηταν να μελετουσατε το βιβλιο μας
«Η Μοριακή Θεο-βιολογια της Αναπαυσης»..
10) Εκθεση σε τοξινες: Μειωστε την εκθεση σε περιβαντολογικους τοξικους παραγοντες οπως ζιζανιοκτονα, χημικα καθαρισμου οικιας, καλυντικα,συνθετικα υλικα, εκθεση σε ακτινοβολια κινητων, υπολογιστων, Wi-Fi, καθως και μη αναγκαιες εξετασεις οπως μαστογραφιες, και ακτινογραφιες απεικονισεως CT-Scan,SPECT,κτλ..
11) Διαχειριση Αγχους και Νοηματοδοτηση στη Ζωή:

Αυτο ισως ειναι το πιο δυσκολο και για αυτο πολλες φορες οι ανθρωποι δεν ανακαμπτουν απο τις ασθενειες τους..Διοτι δεν ΑΛΛΑΖΕΙ ο χαρακτηρας τους..και επειδη τα γονιδια ειναι ρεπλικες ,εξυπηρετωντας τις «εγωσιτικές» μας επιθυμιες( δειτε το Εγωιστικο Γονιδιο..)..αν δεν αλλαξει ο χαρακτηρας απο μεσα προς εξω..λιγη ελπιδα απομενει στην ανθρωποτητα..
Ειναι καιρος λοιπον να μαθουμε και εγω τουλαχιστον θελω να συνεχιζω να μαθαινω..
Έμαθα …
Πως να μεγαλώνεις δεν σημαίνει μονάχα να «κλείνεις» χρόνια.
Πως η σιωπή είναι η καλύτερη απάντηση,όταν ακούς ανοησίες.
Πως να δουλεύεις δεν σημαίνει μονάχα να κερδίζεις χρήματα.
Πως οι φίλοι «αποκτούνται» δείχνοντας το πραγματικό μας πρόσωπο.
Πως οι άνθρωποι που πραγματικά μας αγαπούν βρίσκονται πάντα κοντά μας.
Πως τα χειρότερα πράγματα «κρύβονται» πίσω από ένα τέλειο προσωπείο.
Πως η φύση είναι το πιο όμορφο δημιούργημα σε αυτή την ζωή.
Πως όταν σκέφτομαι πως γνωρίζω τα πάντα και γίνομαι απόλυτος τότε είναι που
καταλαβαίνω περισσότερο, ότι ακόμη δεν γνωρίζω τίποτα.
Πως μια μοναδική ημέρα μπορεί να είναι πολύ σπουδαιότερη από πολλά χρόνια.
Πως μπορείς να «εξομολογηθείς» στο φεγγάρι.
Πως είναι υγιές να ακούς μπράβο και όμορφα, καλά λόγια.
Πως το να είσαι ευγενικός κάνει καλό στην υγεία.
Πως είναι αναγκαίο να ονειρεύεσαι, να αγαπάς και να μοιράζεσαι.
Πως μπορείς να είσαι «παιδί» για όλη την ζωή.
Πως η ύπαρξη μας είναι ελεύθερη.
Πως το γέλιο στην καθημερινότητα δεν είναι πολυτέλεια, αλλά στάση ζωής.
Πως το να κρίνεις και να κατακρίνεις αυστηρά τον εαυτό σου και τους άλλους δεν έχει τελικα σημασία, όταν ξέρουμε πως αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι η εσωτερική γαλήνη.

Και, τέλος, έμαθα πως δεν μπορείς να πεθάνεις
πριν να έχεις ζήσει…”

Με Αγαπη προς ολούς εσάς..
Κω/νος Μουρουτης

Δύσκολη νύχτα και πάλι

nikosxilouris

Όσο και να στριφογυρνάς στο κρεβάτι, όσους ανθρώπους κι αν συγχωρήσεις, όσες συγγνώμες κι αν ζητήσεις, ο ύπνος σου χαμογελάει ειρωνικά κι απομακρύνεται. Από εκείνα τα βράδια που το σώμα ζητάει απεγνωσμένα να ξεκουραστεί αλλά το μυαλό αρνείται κατηγορηματικά. Οι ανάσες βαριές. Οι αναστεναγμοί ίσως να είναι και περισσότεροι. Το μόνο που διακόπτει τη βραδινή σιγή είναι ο δυνατός χτύπος της καρδιάς.

Η αιτία γνωστή και μη εξαιρετέα. Έpωτας. Το μοναδικό αντίδοτο; Ξενύχτι στην ταράτσα με τους κολλητούς. Εκεί ανάμεσα στη δεύτερη με τρίτη μπύρα και καθώς χάζευα τα αστέρια ακούω το χαρακτηριστικό «Ξέχνα το φίλε, χαμένη υπόθεση. Μην κυνηγάς το άπιαστο».

Όμως, ποιος ορίζει την έννοια του άπιαστου; Ποιος καθορίζει τι είναι δυνατό και τι αδύνατο; Ποιος ξέρει τις δυνατότητές σου καλύτερα από εσένα;

Η απάντηση είναι μία. Κανένας.

Έχω κουραστεί να βλέπω ανθρώπους συμβιβασμένους. Φοβήθηκαν να διεκδικήσουν κάποτε αυτό που τους άξιζε και αρκέστηκαν στα ψίχουλα που τους προσέφεραν. Έτσι εθίστηκαν στις ψεύτικες ανθρώπινες σχέσεις. Και το χειρότερο απ’ όλα; Τους αρέσει η κάλπικη ζωή τους.

Ύπουλο πράγμα το ψεύτικο. Λειτουργεί σαν υποκατάστατο και σου δίνει την ψευδαίσθηση της πληρότητας. Πιστεύεις ότι έχεις επιτύχει όλους σου τους στόχους. Αλλά έρχεται η στιγμή που γυρνάς πίσω και βλέπεις τις ταφόπλακες των ονείρων σου που ο ίδιος τοποθέτησες. Κάθε χρόνο μαζί με τα κεράκια των γενεθλίων σου έσβηνες και τα όνειρά σου.

Κι όλα αυτά γιατί δίστασες να κυνηγήσεις αυτό που κάποιοι άλλοι χαρακτήρισαν ως άπιαστο. Πείστηκες ότι ήταν πάνω από τις δυνατότητές σου και παρέδωσες τα όπλα. Σήκωσες λευκή σημαία δίχως να το σκεφτείς. Όμως, τώρα αναθεώρησες και συνειδητοποίησες ότι μάλλον υποτίμησες τον εαυτό σου. Θέλεις να διεκδικήσεις αυτά που αξίζεις. Γι’ αυτό σήκω από τον καναπέ σου και πάρε τα όπλα σου, που δεν είναι άλλα από την αποφασιστικότητά και τη θέλησή σου. Το κυνήγι ξεκινάει.

Βέβαια, ύστερα απ’ όλα αυτά αρκετοί θα πουν ότι ζω στον κόσμο μου αλλά σίγουρα, είναι καλύτερος από τον δικό τους. Κάθε φορά που κάποιος μου λέει «Λογικέψου, δε θα τα καταφέρεις.» εγώ ακούω «Μπορείς, προσπάθησέ το».

Καλύτερα ένας ονειροπόλος κυνηγός παρά ένας συμβιβασμένος ανθρωπάκος.

Μπορεί να κυνηγάω χίμαιρες και να τρέχω πίσω από φαντάσματα, αλλά εμένα αυτό το κυνήγι μου δίνει ζωή. Με εξιτάρει το ανέφικτο. Φτιάχνομαι κάθε φορά που έχω μπροστά μου μια νέα πρόκληση. Έμαθα ότι υπάρχει δε θέλω, όχι δεν μπορώ.

Φυσικά η αποτυχία κι ο πόνος που ακολουθεί ύστερα απ’ αυτήν είναι μέσα στο παιχνίδι. Όμως, πώς θα πεις ότι έχεις ζήσει αν δεν πονέσεις; Ο πόνος κι η ζωή είναι έννοιες άμεσα συνυφασμένες. Δεμένες σφιχτά μεταξύ τους. Είναι αδύνατο να διαχωριστούν.

Ο πόνος είναι ένα από τα καλύτερα διεγερτικά. Σε βοηθάει να εκτιμήσεις όλα αυτά που μέχρι τότε θεωρούσες δεδομένα ενώ συγχρόνως σε εφοδιάζει με πείσμα και δύναμη για τη συνέχεια.

Για να φτάσεις να ακουμπήσεις το άπιαστο πρέπει πρώτα να πονέσεις, ίσως και να ματώσεις. Αλλά μη διστάζεις. Όταν θα τα έχεις καταφέρει οι πληγές σου θα έχουν ήδη κλείσει.

Άλλωστε αν ο έpωτας ήταν εύκολη υπόθεση, δε θα ήταν έpωτας. Θα ήταν ακόμη ένα καπρίτσιο. Ένα πείσμα με μοναδική πηγή συναισθημάτων τον εγωισμό.

Έpωτας σημαίνει δύσκολο. Δεν είναι για τους δειλούς και τους βολεμένους. Θέλει κότσια για να τον ζήσεις. Να ξέρεις θα πονέσεις.

Αντέχεις;

Μη το σκέφτεσαι. Η αληθινή απάντηση είναι ναι. Τόσοι τα κατάφεραν. Εσύ γιατί να είσαι η εξαίρεση;

Μην το φοβάσαι το άπιαστο, λοιπόν. Υπάρχει μόνο αν εσύ το πιστέψεις. Οι σκέψεις σου του δίνουν υπόσταση κι ο φόβος σου ζωή.

Αν κάποιος σου πει «Δεν θα τα καταφέρεις.» απάντησε του «Απλώς, κοίτα με».

Λένε ότι πρέπει να απλώνεις τα χέρια σου μέχρι εκεί που φτάνεις. Εγώ πάλι πιστεύω ότι πρέπει να τα απλώνεις μέχρι εκεί που φτάνει η θέλησή σου. Ίσως και λίγο παραπέρα.

Γι’ αυτό ανέβα κι εσύ στην ταράτσα σου και σήκωσε τα χέρια σου.

Το βλέπεις; Τα αστέρια ήρθαν πιο κοντά.

Και πού ξέρεις; Μπορεί κάποια μέρα να τα ακουμπήσεις.

Τίποτα δεν είναι αδύνατο, αν το θελήσεις….

Καλο σας Σαββατοκύριακο..

Με εκτιμηση..

Κων/νος Μουρουτης

Vincit qui se vincit

(κυριαρχεί αυτός που κυριαρχεί στον εαυτό του)

Οι πιο ένδοξες στιγμές της ζωής δεν είναι οι λεγόμενες μέρες επιτυχίας, αλλά, περισσότερο, οι μέρες εκείνες που, μετά από απόρριψη και απελπισία, αισθάνεσαι να μεγαλώνει μέσα σου η θέληση για ζωή και η υπόσχεση για μελλοντικά επιτεύγματα…Το ερώτημα δεν είναι ποιος θα σου το επιτρέψει, αλλά ποιος θα σε σταματήσει…

«Ό,τι δεν με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατό» είχε πεί κάποτε ο Φρήντριχ Νίτσε.

Οι άνθρωποι που πάνε μπροστά σ’ αυτόν τον κόσμο, είναι αυτοί που σηκώνονται, αναζητούν τις συνθήκες που θέλουν, κι αν δεν τις βρουν, τις διαμορφώνουν μόνοι τους. Αυτό που μετράει δεν είναι η επιθυμία σου για να νικήσεις και να πετύχεις. Όλοι έχουν τέτοιες επιθυμίες. Αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι η αποφασιστικότητά σου να δουλέψεις σκληρά για να εκπληρώσεις την επιθυμία σου να πετύχεις. Ποιες, άραγε είναι οι δικές σου επιθυμίες και στόχοι για το επερχόμενο έτος;!Τι θα ήθελες να πετύχεις και ΓΙΑΤΙ;!

Οι άνθρωποι είναι δυνατοί μόνο όσο εκφράζουν μια δυνατή ιδέα. Γίνονται αδύναμοι, όταν της αντιτίθενται. Μπορείς να κάνεις τα πάντα σ’ αυτόν τον κόσμο, αν είσαι προετοιμασμένος να αντιμετωπίσεις τις συνέπειες…και .. Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων: αυτοί που λένε στο Θεό «γενηθήτω το θέλημά σου» και αυτοί που τους λέει ο Θεός «καλά, κάνε ό,τι νομίζεις». Ζήτα αυτό που θέλεις λοιπόν και να είσαι προετοιμασμένος να το αποκτήσεις. Η προσωπικότητά μας είναι κήπος, ενώ η θέλησή μας είναι ο κηπουρός, εσύ λοιπόν και εγώ σε τούτη τη κοινωνία οφείλουμε να παραδώσουμε κάτι που, ίσως ..μεταμορφώσει τον κόσμο ολάκερο! Δεν υπάρχει αυτό που λένε μεγάλο ταλέντο χωρίς μεγάλη δύναμη θέλησης.

Βάλε τη σιδερένια σου πυγμή μέσα σε ένα βελούδινο γάντι!Μην αποκάμεις για το αύριο ,όσο σκληρό και να τούτο φαίνεται.. Όσο πιο σκληρά δουλεύεις, τόσο πιο δύσκολα παραδίνεσαι, για αυτό τον λόγο, Μη ρωτάς τι θέλει ο κόσμος. Ρώτα τι είναι αυτό που σε ζωντανεύει και κάν’ το. Γιατί αυτό που θέλει ο κόσμος, είναι ζωντανούς ανθρώπους. Να ενεργείς σαν να είναι αδύνατο να αποτύχεις. Η δύναμη δεν προκύπτει από τις νίκες. Οι μάχες που δίνεις είναι αυτό που μεγαλώνει τη δύναμή σου. Όταν αντιμετωπίζεις δυσκολίες και αποφασίζεις να μην παραδοθείς, αυτό είναι δύναμη. Μόνο η δύναμη μπορεί να συνεργαστεί. Η αδυναμία μπορεί μόνο να ικετεύσει.

Η δύναμή σου έχει τη δύναμη δέκα ανθρώπων όταν μονάχα η καρδιά σου είναι αγνή, και αυτό είναι το καθήκον μας, να προχωρήσουμε σαν να μην υπάρχουν όρια για τις δυνατότητές μας. Πιάσε την αστραπή στο δρόμο σου, άνθρωπε· δώσε της διάρκεια· μπορείς! Χαρές και πλούτη κι αν χαθούν, και τα βασίλεια κι όλα, τίποτα δεν είναι σαν στητή, μένει η ψυχή κι ολόρθη!

Το εύδαιμον το ελεύθερον, το δ’ ελεύθερον το εύψυχον…Είκοσι χρόνια από τώρα θα είσαι πιο απογοητευμένος για τα πράγματα που δεν έκανες παρά για τα πράγματα που έκανες. Γι’ αυτό, λύσε τους κάβους. Σαλπάρισε μακριά από το σίγουρο λιμάνι. Εξερεύνησε, ονειρέψου, ανακάλυψε! Κάνε πάντα αυτό που φοβάσαι να κάνεις! Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ανακαλύψει νέους ωκεανούς αν δεν έχει το θάρρος να απομακρυνθεί από την ακτή. Να αρχίζεις ό,τι μπορείς να κάνεις ή ονειρεύεσαι πως θα ήθελες να κάνεις. Η τόλμη χαρίζει ευφυΐα, μαγεία και δύναμη.

Η αληθινή εξουσία δίνεται μόνο σε αυτούς που τολμούν και σκύβουν για να την πάρουν. Μόνο ένα πράγμα έχει σημασία: να είσαι ικανός για να τολμήσεις. Η τύχη φοβάται και τρέμει τους γενναίους, αλλά τρομοκρατεί και ποδοπατεί τους δειλούς γιατί, μερικές φορές, ακόμα και το να ζεις είναι μια θαρραλέα πράξη. Να θυμάσαι λοιπόν πως, το θάρρος δεν είναι απλά μια από τις αρετές, αλλά η μορφή κάθε αρετής στο σημείο αντοχής της και η φαντασία είναι η φωνή της τόλμης. Ένας άνθρωπος με θάρρος είναι πλειοψηφία, όμως το πραγματικό θάρρος είναι σιωπηλό, δεν επιδεικνύεται.

«Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε,μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε.
Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα ,παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!»(Ελύτης)

Να ενεργείς με τόλμη και αόρατες δυνάμεις θα προστρέξουν για να βοηθήσουν. Το πρώτο σου χρέος, εκτελώντας τη θητεία σου σε τούτη τη ζωή, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους προγόνους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο παιδί σου τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει. Αρκετά κοιμηθήκαμε έως τώρα. Καιρός να ξυπνήσουμε, να εγερθούμε, να εξεγερθούμε και ενωμένοι να αντιμετωπίσουμε, όπως αρμόζει, τους μεγάλους κινδύνους που απειλούν την ιστορία, τον πολιτισμό, το ήθος, τις παραδόσεις και τελικά την ακεραιότητά μας. Το έθνος τούτο πρέπει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι αληθές. Κάθε Έλληνας που δεν παίρνει, ας είναι και μια φορά στη ζωή του, μια γενναία απόφαση, προδίνει τη ράτσα του..

Εμείς οι Έλληνες είμαστε τρελλοί, αλλά έχουμε Θεόν φρόνιμο και ,αν υπάρχει οτιδήποτε θεϊκό στο Θεό είναι αυτό: τόλμησε να φανταστεί τα πάντα.Εσύ;!

Με σεβασμό & εκτίμηση σε όλους εσάς τους πραγματικούς «μαχητές»!

Δρ.Κων/νος Μουρούτης

Φυσίατρος-Νευροεπιστήμων.

Διευθυντής-Ελληνικό Ινστιτούτο «Νέα Ζωή»

www.drmouroutis.com

Ο εθισμός στην πορνογραφία ως ασθένεια του εγκεφάλου

Η πορνογραφία είναι ένα φαινόμενο που τα τελευταία χρόνια, λόγω του διαδικτύου, έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας. Προσβάλει κυρίως τους άντρες, όλων των ηλικιών, και οι επιπτώσεις της είναι παρόμοιες με αυτές που οφείλονται στη χρήση κοκαΐνης! Σε αυτό το άρθρο θα παρουσιάσουμε τις απόψεις δύο επιστημόνων στους τομείς της νευροεπιστήμης και της ψυχιατρικής αντίστοιχα, πάνω σ’ αυτό το τόσο σοβαρό θέμα.

Ο Mohamed Ghilan, ειδικός στις νευροεπιστήμες, μας λέει τα εξής: «Σήμερα αναγνωρίζεται απ’ την νευροεπιστήμη ότι ο εγκέφαλος είναι εύπλαστος. Αλλάζει με την εμπειρία μας και δημιουργεί διαδρομές και συνδέσεις που σχετίζονται με ό,τι βλέπουμε, ακούμε και μαθαίνουμε. Από την ενεργό συμμετοχή σε μια φιλοσοφική συζήτηση στην τάξη μέχρι την εύρεση πληροφοριών για μια νέα πόλη, ακόμα και η φαινομενικά παθητική στάση στην οποία κάθεστε για να ακούσετε μουσική ή να παρακολουθήσετε τηλεόραση έχουν ως αποτέλεσμα έναν διαρκή σχηματισμό νέων συνδέσεων στον εγκέφαλο, που τελικά, μας κάνουν αυτούς που είμαστε ως άτομα. Ένα τεράστιο πρόβλημα, αν και σιωπηλό, που έχει φθάσει σε διαστάσεις επιδημίας είναι η παρακολούθηση πορνογραφίας, η οποία επηρεάζει τους άνδρες περισσότερο από ό, τι τις γυναίκες.

Η μεγάλη πλειοψηφία των άρθρων σχετικά με την προβληματική φύση του συγκεκριμένου θέματος συνήθως μιλούν γι’ αυτό από ψυχολογικής ή/και κοινωνικής πλευράς. Αυτό το άρθρο, όμως, θα ρίξει φως σχετικά με τις επιπτώσεις της παρακολούθησης πορνογραφίας από τη σκοπιά της νευροεπιστήμης. Το τρέχον μοντέλο που εξηγεί πώς μαθαίνουμε και θυμόμαστε τα πράγματα στο επίπεδο του εγκεφάλου, χρησιμοποιεί τη συναπτική πλαστικότητα ως βάση. Συναπτική πλαστικότητα είναι η ικανότητα του εγκεφάλου να αλλάζει τη δύναμη των συνδέσεων μεταξύ των νευρώνων (εγκεφαλικών κυττάρων) σύμφωνα με την εμπειρία. Αυτό περιλαμβάνει την αλλαγή του ποσού και του είδους των υποδοχέων που εκφράζονται, καθώς και την ποσότητα των νευροδιαβιβαστών (μορίων επικοινωνίας) που απελευθερώνονται.

Ένας ζωτικής σημασίας νευροδιαβιβαστής στον εγκέφαλο είναι η ντοπαμίνη. Έχει πολλούς σημαντικούς ρόλους και εξυπηρετεί σε λειτουργίες όπως, η εκούσια κίνηση, το κίνητρο, η ανταμοιβή, η τιμωρία, και η μάθηση. Η ντοπαμίνη εμπλέκεται σε παιδιά με ADHD, στη γνωστική εξασθένηση που οφείλεται στη γήρανση και στην κατάθλιψη. Οι περισσότερες από τις γνώσεις του κοινού σχετικά με ντοπαμίνη αφορούν διάσημα άτομα με νόσο του Πάρκινσον, όπως ο Muhammad Ali και ο Michael J Fox, που έχουν παθολογική δυσλειτουργία της ντοπαμίνης.

Ένα ζωτικός ρόλος της ντοπαμίνης είναι στην απόλαυση της εμπειρίας, της ανταμοιβής και της μάθησης. Ναρκωτικά όπως η κοκαΐνη έχουν ως στόχο το ντοπαμινεργικό σύστημα να απελευθερώσει μεγάλες ποσότητες ντοπαμίνης με αποτέλεσμα να αισθάνεται κάποιος «φτιαγμένος – ανεβασμένος» και να οδηγείται σε εθισμό. Μια σειρά από μελέτες έχουν ενοχοποιήσει τη ντοπαμίνη είτε στην συμμετοχή είτε στην άμεση εμπειρία της απόλαυσης. Ανάλογα με την περιοχή του εγκεφάλου, η ντοπαμίνη μπορεί να απελευθερωθεί είτε πριν είτε κατά τη διάρκεια των στιγμών της αυξημένης ευχαρίστησης. Όταν απελευθερώνεται η ντοπαμίνη, ενδυναμώνει και ενισχύει τις νέες συνδέσεις που γίνονται στον εγκέφαλο, κατά τη διάρκεια μιας δραστηριότητας. Αυτές με τη σειρά τους ενθαρρύνουν το άτομο να επαναλάβει τη δραστηριότητα και πάλι, ώστε να μπορούν να αισθάνονται την ευχαρίστηση για μια ακόμη φορά.

Πώς σχετίζεται αυτό με την πορνογραφία; Καθώς οι εικόνες εμφανίζονται στην οθόνη, μια διέγερση λαμβάνει χώρα και το ντοπαμινεργικό σύστημα ενεργοποιείται ακριβώς όπως θα γινόταν με ναρκωτικά π.χ. κοκαΐνη. Οι νεοσχηματισμένες συνδέσεις στον εγκέφαλο από την παρακολούθηση πορνογραφικών εικόνων ενισχύονται σε μεγάλο βαθμό από τις τεράστιες ποσότητες ντοπαμίνης που απελευθερώνεται. Αντί να πηγαίνουν στη βραχυπρόθεσμη μνήμη αυτές οι εικόνες, όπου μπορούν να ξεχαστούν αφότου απενεργοποιηθεί η οθόνη, η ενίσχυση της ντοπαμίνης εξασφαλίζει την μετακίνησή τους στη μακροπρόθεσμη μνήμη όπου μένουν κολλημένες σε λειτουργία επανάληψης στο μυαλό του ατόμου. Το ενοχλητικό γεγονός γι’ αυτό είναι ότι όσο πιο πολύ κάτι ανακαλείται στη μνήμη, τόσο περισσότερο στερεοποιείται στον εγκέφαλο. Σκεφτείτε πίσω στις σχολικές ημέρες σας όταν μελετούσατε για τις εξετάσεις – επαναλαμβάνατε ό,τι έπρεπε να απομνημονευθεί ξανά και ξανά μέχρι να «κολλήσει».

Η πορνογραφία είναι φαντασία. Διαφορετικές σκηνές που παρουσιάζουν διαφορετικές γυναίκες δίνουν την ψευδαίσθηση στον παρατηρητή ότι έχει μια σχέση με ένα νέο πρόσωπο κάθε φορά. Αυτές οι πρωταγωνίστριες υπόκεινται σε διαφορετικές απαξιωτικές σεξουαλικές πρακτικές από τους άντρες στις σκηνές. Οι πράξεις στο σύνολό τους είναι απεχθείς στους περισσότερους ψυχικά υγιείς ανθρώπους. Ωστόσο, ο σχεδιασμός της πράξης σε μια πορνογραφική σκηνή είναι να συνδέσουν ένα ή δύο φυσιολογικά στοιχεία με άλλα που δεν είναι. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ο θεατής αποκτά νέες γεύσεις στη σεξουαλική πράξη.

Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα που εκπέμπονται από την οθόνη με μια φαντασίωση προκαλούν μια χημική αντίδραση στον εγκέφαλο, απελευθερώνοντας ντοπαμίνη. Το αποτέλεσμα είναι η αίσθηση μιας πραγματικής, παρ’ όλα αυτά παραισθητικής, κατάστασης ευχαρίστησης και ικανοποίησης. Η ντοπαμίνη ενισχύει τις νέες συνδέσεις με τις νεοαποκτηθείσες σεξουαλικές προτιμήσεις, και το επόμενο πράγμα που συμβαίνει είναι ο άντρας να ζητά από τη γυναίκα του να συμμετάσχει σε μια σεξουαλική φαντασίωση που έχει ενσωματωθεί στο υποσυνείδητό του.

Η αλληλουχία των γεγονότων στον εγκέφαλο είναι αρκετά ανησυχητικά απλή. Η συναπτική πλαστικότητα εργάζεται για να σχηματίσει νέες συνδέσεις, ως αποτέλεσμα της παρακολούθησης πορνογραφίας, και οι νεοαποκτηθείσες αναμνήσεις αποθηκεύονται. Δεδομένου ότι η εμπειρία είναι προκλητική, απελευθερώνεται ντοπαμίνη οποία οδηγεί σε πολύ ισχυρή ενίσχυση αυτών των νέων συνδέσεων. Τώρα που οι σκηνές βρίσκονται στην μακροπρόθεσμη μνήμη, δύο είναι οι συνέπειες: 1) Αφού το ίδιο σύστημα το οποίο διεγείρεται από την χρήση κοκαΐνης διεγείρεται και από την πορνογραφία, αναπτύσσεται εθισμός, και 2) Ο άντρας θα προσπαθήσει συχνά να δημιουργήσει δικές του αναπαραστάσεις με τη σύζυγό του, γεγονός το οποίο οδηγεί σε μεγάλη απογοήτευση. Οι αναπαραστάσεις δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες του επειδή, αντί πολλών διαφορετικών γυναικών, γίνονται τώρα μόνο με μία. Ακόμα χειρότερα, αυτή η μία γυναίκα δεν ηχεί, πράττει, ή μοιάζει με αυτές που έχουν «κατέβει» στο μυαλό του. Αν και το πρώτο ζευγάρι των αναπαραστάσεων μπορεί να είναι συναρπαστικό, σύντομα η πραγματικότητα θα «χτυπήσει» και η ντοπαμίνη δεν θ’ απελευθερωθεί, επειδή δε δημιουργείται πλέον ευχαρίστηση.

Δυστυχώς, αυτό δεν είναι το μόνο πρόβλημα. Μετά από μια τέτοια απογοήτευση στην πραγματική εμπειρία εξαιτίας των προσδοκιών μη – ρεαλιστικής φαντασίωσης, ο εγκέφαλος, όχι μόνο απέχει από την απελευθέρωση της ντοπαμίνης αλλά «βουτάει» κάτω από τα επίπεδα αναφοράς. Καταλήγει σε μια καταθλιπτική ανταπόκριση που οδηγεί σε απογοήτευση, δυσαρέσκεια και δυστυχία μέσα στο γάμο αφού η γυναίκα δεν είναι «αυτό που προσδοκούσε».

Παρά τις προσπάθειες πολλών γυναικών να κάνουν «πιο πικάντικα τα πράγματα» υποκύπτοντας σε εξευτελιστικές πράξεις που έχουν ενσωματωθεί τεχνητά στους εγκεφάλους των συζύγων τους, οι πορνογραφικά – εθισμένοι σύζυγοι θα διασκεδάσουν μόνο για ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, πριν χάσουν το ενδιαφέρον τους. Εν τω μεταξύ, η σύζυγος αισθάνεται ότι δεν είναι ελκυστική και ότι είναι συναισθηματικά εγκαταλελειμμένη παρά τις καλύτερες προσπάθειές της, δίχως να γνωρίζει ότι δεν θα μπορούσε να ανταγωνιστεί με το τσουνάμι της ντοπαμίνης που δημιουργείται από την πορνογραφία.

Αυτό που είναι πολύ ανησυχητικό με αυτές τις πληροφορίες είναι ότι ο εγκέφαλος λειτουργεί ως ένα ενιαίο σύνολο, η πλαστικότητά του είναι παγκόσμια. Η αλλαγή μιας περιοχής επηρεάζει άλλες περιοχές. Είναι μια κυριολεκτική επανακαλωδίωση του συνόλου των νευρωνικών συνδέσεων, ως αποτέλεσμα της παρακολούθησης πορνογραφίας. Η έκταση της επιρροής σε άλλα μέρη του εγκεφάλου και στη γνωστική λειτουργία είναι μια περιοχή της έρευνας που απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή.

Ενώ η νευροεπιστήμη περιγράφει μια πολύ ανησυχητική εικόνα για όσους έχουν πληγεί από την παρακολούθηση πορνογραφίας, δεν είναι όλα άσχημα. Παρά το γεγονός ότι είναι το ίδιο σύστημα που στοχεύεται από την κοκαΐνη, η ουσία δεν είναι η ίδια. Ένας εξαρτημένος από την κοκαΐνη πρέπει να περάσει από ένα στρατιωτικοποιημένο πρόγραμμα για να αποτοξινώσει το σύστημά του, αλλιώς κινδυνεύει η ζωή του. Από την άλλη πλευρά, πολλοί άνδρες που έχουν μάθει για τις πραγματικές επιπτώσεις της έντονης παρακολούθησης πορνογραφίας είναι σε θέση να εγκαταλείψουν αμέσως χωρίς να βιώσουν αρνητικές φυσιολογικές συνέπειες. Χρειάζεται πράγματι πολλή θέληση και απαιτεί από το άτομο να υπεραπασχολείται με άλλες δραστηριότητες.

Αρχικά, βασανιστικές επαναλήψεις πορνογραφικών σκηνών των τελευταίων μηνών ή χρόνων θα τεστάρουν τη δύναμη του ατόμου να τις εγκαταλείψουν. Ευτυχώς, ο ίδιος εγκέφαλος που πέρασε επανακαλωδίωση λόγω της παρακολούθησης πορνογραφίας μπορεί επίσης να επανακαλωδιωθεί. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό όργανο που ξεφορτώνεται τις συνδέσεις που δεν χρησιμοποιεί. Όσο περισσότερο διάστημα περνάει ένα άτομο δίχως να τονώνει εκ νέου τις πορνογραφικές του συνδέσεις, τόσο πιο πιθανό καθίσταται για τον εγκέφαλό του να τις απορρίψει. Η συμμετοχή σε νέες εμπειρίες και η απασχόληση του εγκεφάλου με άλλα θέματα τον αναγκάζει να «κλαδέψει» τις άλλες συνδέσεις. Χρειάζεται λίγο χρόνο για να κάνει τη δουλειά του και πρέπει να του δοθεί η επιλογή. Επιλέγει πάντα ό,τι το άτομο ενεργοποιεί πιο συχνά.»

Ο Gordon S. Bruin (M.A., L.P.C) μας βοηθάει να κατανοήσουμε γιατί ο εθισμός στην πορνογραφία είναι μια εγκεφαλική ασθένεια: «Μέχρι το ευρύ κοινό να γίνει περισσότερο ενημερωμένο για την πραγματικότητα του πώς η πορνογραφία επηρεάζει τον ανθρώπινο εγκέφαλο, αυτή θα συνεχίσει να εκλαμβάνεται ως μια ηθική αδυναμία ή μια απλή μορφή ψυχαγωγίας. Ως επαγγελματίας σύμβουλος, ο οποίος έχω εργαστεί στον τομέα των εθισμών για πάνω από 20 χρόνια θέλω να καταστήσω σαφές ότι ο εθισμός στην πορνογραφία είναι ένας ΧΗΜΙΚΟΣ ΕΘΙΣΜΟΣ.

Ο εθισμός στην πορνογραφία είναι πολύ δύσκολο να θεραπευτεί, επειδή χτυπά τον πυρήνα της ανθρωπότητας. Το ενδιαφέρον για τη σεξουαλικότητα είναι μια πρωταρχική κινητήρια δύναμη στον άνθρωπο. Είναι ευχάριστο από σχεδιασμού του και απαραίτητο για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε ως ανθρώπινη φυλή. Εάν ποτέ έπρεπε να βρεθεί το τέλειο ναρκωτικό αυτό θα ήταν η πορνογραφία. Η πορνογραφία είναι «το τέλειο δηλητήριο του εγκεφάλου.»

Το πρόβλημα με αυτό το ναρκωτικό είναι ότι είναι νόμιμο και παραδίδεται σχεδόν σε κάθε σπίτι δωρεάν 365 μέρες το χρόνο, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Είναι μόνο ένα κλικ μακριά. Το χημικό κοκτέιλ που εκρήγνυται στον εγκέφαλο είναι από τα πιο εθιστικά. Η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζουμε με αυτό είναι το γεγονός ότι τα περισσότερα θύματα το συναντούν σε πολύ νεαρή ηλικία. Παντού καλοί άνθρωποι εθίζονται σε νεαρή ηλικία πριν καλά-καλά συνειδητοποιήσουν τι συμβαίνει. Σήμερα, ο μέσος όρος ηλικίας έκθεσης στην πορνογραφία είναι τα 11 χρόνια. Πώς θα νοιώθατε αν βλέπατε κάποιον να κρατάει ένα εντεκάχρονο παιδί στο έδαφος και να του κάνει ένεση ηρωίνης; Δεν είναι ευχάριστη σκέψη, έτσι δεν είναι; Στην πραγματικότητα αυτό ακριβώς συμβαίνει με την πορνογραφία.

Σε όλη την επαγγελματική μου καριέρα έχω περάσει αμέτρητες ώρες θεραπεύοντας άτομα με χημικές εξαρτήσεις όπως το αλκοόλ, ηρωίνη/οπιούχα, κοκαΐνη, μεταμφεταμίνη, μαριχουάνα, κλπ. Έτσι, αισθάνομαι αρμόδιος να μιλήσω για ό,τι έχω δει και να εκθέσω από μια κλινικά θεραπευτική προοπτική τον ισχυρισμό ότι ο εθισμός στην πορνογραφία είναι ο πρώτος εθισμός απ’ όλους. Χτυπά στον πυρήνα της ανθρωπότητας και επηρεάζει αρνητικά τον κόσμο με τρόπους που οι περισσότεροι μόλις και μετά βίας φαντάζονται. Η μεγαλύτερη απ’ όλες τις ανησυχίες μου είναι το τι θα συμβεί στη νέα γενιά χωρίς εκπαίδευση και βοήθεια. Οι νέοι δεν έχουν ανοσία στην πορνογραφία και είναι εκείνοι που εκτίθενται σε αυτήν με έναν ολοένα και ανησυχητικά μεγαλύτερο ρυθμό.

Οι εγκέφαλοί μας αποτελούνται από μικροσκοπικές χημικές ουσίες που ονομάζονται νευροδιαβιβαστές. Αυτοί είναι υπεύθυνοι για τα συναισθήματα, τα αισθήματα και τις συμπεριφορές μας. Πιστεύω ότι πολλοί μόλις και μετά βίας συνειδητοποιούν πόσο ισχυρές είναι αυτές οι μικροσκοπικές χημικές ουσίες και πόσο βαθιά επηρεάζουν τη ζωή και τη συμπεριφορά μας. Στο συναρπαστικό βιβλίο του «Ο Νους και ο Εγκέφαλος» ο Δρ Jeffery Schwartz διαφοροποιεί τον νου από τον εγκέφαλο. Υπάρχει μία συνεχής αλληλεπίδραση ανάμεσα σε αυτά τα δύο στοιχεία και κάθε ένα από αυτά μπορεί να έχει ισχυρή επιρροή στο άλλο. Ο νους και ο εγκέφαλος εργάζονται από κοινού για να προσδώσουν ένα νόημα στη ζωή.

Η δική μου ερμηνεία επ’ αυτού είναι ότι ο νους ή το πνεύμα είναι η ηλεκτρική νοημοσύνη που ζει σε αυτό το φυσικό/χημικό σώμα και εγκέφαλο. Ο εθισμός εμφανίζεται όταν ο φυσικός εγκέφαλος έχει πάρει τον έλεγχο του νου. Ο νους είναι το μέρος της νοημοσύνης που απογοητεύεται απ’ την απώλεια του ελέγχου. Η συνείδηση είναι μέρος του νου. Είναι το μέρος που δημιουργεί αισθήματα σωστού ή λάθους. Ο φυσικός εγκέφαλος δεν έχει καμία αντίληψη σωστού ή λάθους. Η κύρια λειτουργία του είναι να μας κρατάει στη ζωή και το κάνει αυτό με το να οδηγεί κάποιον στην αποφυγή του πόνου και στην αναζήτηση της ευχαρίστησης.

Ο φυσικός/χημικός εγκέφαλος έχει μια τεράστια ικανότητα να παίρνει τον έλεγχο του νου. Μπορεί να τον υποτάξει και να τον παγιδεύσει. Με άλλα λόγια, μπορεί να πάρει τον έλεγχο της ανθρώπινης βούλησης και να επηρεάσει το πώς ένα άτομο σκέπτεται, αισθάνεται και ενεργεί. Αυτή η κατάσταση είναι γνωστή και ως εθισμός. Πρόκειται για μια κατάσταση όπου ο φυσικός/χημικός εγκέφαλος απαιτεί ή υποχρεώνει κάποιον προς μία ορισμένη συμπεριφορά, ανεξάρτητα από τον νου ή τη συνείδησή του.

Φαίνεται να υπάρχει κάτι έμφυτο στην ανθρώπινη οικογένεια που την κάνει να αισθάνεται ότι είναι λάθος να παρακολουθεί τις ιδιωτικές σεξουαλικές πράξεις των άλλων. Με άλλα λόγια ο νους, το έξυπνο ηλεκτρικό κομμάτι του εαυτού μας απλά δεν μπορεί να αισθάνεται καλά όταν συμμετέχει σε αυτές. Κάνω αυτόν τον ισχυρισμό έχοντας ακούσει εκατοντάδες ιστορίες διαφόρων πελατών μου που έχουν παρακολουθήσει πορνογραφία. Τα αποτελέσματα είναι πάντα τα ίδια. Δεν είχα ποτέ κάποιον πελάτη ο οποίος ήρθε και μου είπε ότι υποτροπίασε κατά τη διάρκεια της περασμένης εβδομάδας και αισθάνθηκε καλά γι’ αυτό. ΠΟΤΕ! Η παρακολούθηση πορνογραφίας αφήνει στο πέρασμά της αισθήματα απογοήτευσης, εκνευρισμού και κατάθλιψης. Αυτά τα αισθήματα είναι το άμεσο αποτέλεσμα κανονικών χημικών διαταραχών στον εγκέφαλο.

Στην ουσία, η μόνη διαφορά ανάμεσα σε έναν εξαρτημένο από την ηρωίνη ή την κοκαΐνη είναι ο τρόπος που το ναρκωτικό εισέρχεται στο σύστημα. Ο εγκέφαλος ανταποκρίνεται στις πληροφορίες που λαμβάνει από το μάτι γρηγορότερα από ό,τι από οποιαδήποτε άλλη πηγή. Η οπτική επεξεργασία των πληροφοριών γίνεται στο μεταιχμιακό σύστημα σε μικροδευτερόλεπτα. Αυτός είναι ο λόγος που η πορνογραφία είναι μια τόσο μεγάλη υπόθεση. Η οπτική επεξεργασία των πληροφοριών γίνεται πιο γρήγορα από οποιαδήποτε από τις άλλες αισθήσεις μας. Ακόμη και η λήψη ηρωίνης ή κοκαΐνης είναι συγκριτικά πολύ πιο αργή. Ο εγκέφαλος αποκρίνεται σε οπτικές σεξουαλικές εικόνες σε μικροδευτερόλεπτα, όπου χημικές αντιδράσεις λαμβάνουν χώρα αυτόματα. Υπάρχει μια ισχυρή απελευθέρωση χημικών ουσιών που μπορούν να υπερισχύσουν έναντι του ορθολογικού εγκεφάλου και να οδηγήσουν σε συγκεκριμένες συμπεριφορές.

Λόγω της δύναμης του χημικού εγκεφάλου και της ικανότητάς του να αποκλείει τη συνείδηση υπάρχουν πολλοί που ισχυρίζονται ότι αυτή η συμπεριφορά είναι κανονική ή απλή ψυχαγωγία. Οι εκλογικεύσεις και οι αιτιολογήσεις που προέρχονται από το μέρος εκείνο του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για την επιβίωση είναι χωρίς αμφιβολία εξαιρετικά δελεαστικές και πειστικές. Όταν κανείς καταφεύγει σε τέτοιες συμπεριφορές για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα καθίσταται ανίκανος να ακούσει πλέον την λεπτή εκείνη φωνή της συνείδησης μέσα του.

Πολλοί πελάτες με ρωτούν «Πώς νοιώθουν μετά οι άνθρωποι που καταφεύγουν σε τέτοιες συμπεριφορές;» Η εμπειρία μου είναι ότι θα κάνουν ό,τι μπορούν για να αποφύγουν αυτή την ερώτηση. Αποφεύγουν με κάθε κόστος τις ήσυχες και στοχαστικές στιγμές γιατί είναι οι στιγμές εκείνες κατά τις οποίες ο νους ή η συνείδησή τους φαίνεται να τους ελέγχει. Κατά τη γνώμη μου, όσοι παράγουν και συμμετέχουν στην δημιουργία οποιουδήποτε είδους πορνογραφίας εκλογικεύουν και αιτιολογούν σε τόσο μεγάλο βαθμό την συμπεριφορά τους που είναι αδύνατο να ακούσουν, να νοιώσουν ή να δουν καθαρά την αλήθεια σχετικά με το τι ακριβώς κάνουν. Δεν υπάρχει γι’ αυτούς άλλος τρόπος να κάνουν αυτή τη δουλειά αν δεν αναπτύξουν μέσα τους αυτές τις ισχυρές ψυχολογικές άμυνες. Θα πρέπει να έρθουν σε συναίσθηση μόνοι τους διότι όσο περισσότερο κανείς τους λέει πόσο καταστροφική είναι αυτή η συμπεριφορά τόσο περισσότερο αμυντικοί και αιτιολογικοί γίνονται.

Όσοι κατάφεραν να ξεφύγουν από αυτή την βιομηχανία θα σας πουν ότι γνώριζαν πάντοτε ότι ήταν καταστροφική και ανθυγιεινή αλλά για να το παραδεχθούν έπρεπε να βγουν πρώτα έξω. Πολλοί από αυτούς που έχουν μπει στον κόσμο του πορνό μπορεί να αισθάνονται ότι βρίσκονται πολύ βαθιά μπλεγμένοι για να ξεφύγουν. Αυτό απλά δεν είναι αλήθεια. Μπορούν επίσης να μπουν σε θεραπεία και με την κατάλληλη εκπαίδευση και υποστήριξη να βρουν την ειρήνη που έψαχναν.

Για όσους έχουν πρόβλημα να δεχτούν το γεγονός ότι ο εθισμός στην πορνογραφία είναι μια «ασθένεια του εγκεφάλου» και η πρωταρχική εξάρτηση όλων των εθισμών, ακούστε το παρακάτω e-mail που έλαβα πρόσφατα. Καθώς διαβάζετε αυτό το μήνυμα κάντε στον εαυτό σας την εξής ερώτηση: «Αυτό το άτομο αναζητά αυτό το υλικό ως απλή διασκέδαση ή εξαναγκάζεται να το έχει;» Αυτό το email προέρχεται από έναν άνθρωπο ο οποίος είναι απολύτως σεβαστός στην κοινότητά του, αγαπάει την οικογένειά του και έχει δεσμευτεί να τους παρέχει φροντίδα:

«Είμαι άρρωστος μέχρι τον πυρήνα μου λόγω της ανοχής μου στην πορνογραφία. Για να είμαι ειλικρινής, η όρεξή μου για πορνό ήταν ο λόγος που συνδέθηκα στο διαδίκτυο ευθύς εξαρχής και τώρα που είμαι μέσα σε ένα φοβερό λάκκο αναρωτιέμαι σοβαρά αν υπάρχει ελπίδα ανάρρωσης για μένα γιατί κάθε φορά που συνδέομαι στο διαδίκτυο πρέπει να δώ πορνό. Τι συμβαίνει με μένα; Γιατί δεν μπορώ να αλλάξω αυτό που είμαι σήμερα; Υπάρχει κάποια πιθανή αλλαγή στο μέλλον για μένα;»

Η αίσθηση που εκφράζεται σ’ αυτό το μήνυμα είναι κοινή για αυτά που βλέπω στην κλινική πρακτική μου καθημερινά. Η πορνογραφία κατατρώει το εσωτερικό της ψυχής. Όταν κάποιος την παρακολουθεί (συνήθως με μυστικότητα και σε απομόνωση) αφήνει στο πέρασμά της την αίσθηση της απόλυτης αποφασιστικότητας να μην την δει ποτέ ξανά, την αίσθηση της απογοήτευσης με τον εαυτό, την κατάθλιψης και ένα πολύ ισχυρό αίσθημα της απόγνωσης. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στο παραπάνω e-mail όταν αυτό το άτομο χρησιμοποιεί τις λέξεις, «είμαι άρρωστος μέχρι τον πυρήνα μου.» Αυτό δεν μου ακούγεται σαν μια πολύ καλή μορφή διασκέδασης…

Τίποτα δεν μπορεί να είναι πιο απογοητευτικό για έναν άνδρα ή μια γυναίκα με ισχυρή θέληση και υψηλές αξίες από το να αντιμετωπίζει την πραγματικότητα ότι αυτός/αυτή δεν μπορεί να ελέγξει τη συμπεριφορά του όσον αφορά την παρακολούθηση της πορνογραφίας. Και πάλι, προσέξτε τα λόγια στο παραπάνω e-mail όταν λέει, «κάθε φορά που συνδέομαι στο διαδίκτυο πρέπει να δω πορνό.»

Για όσους διαβάζουν αυτά και εξακολουθούν να το βρίσκουν δύσκολο ν’ αποδεχτούν τη δήλωσή του ότι «πρέπει να δώ πορνό» επιτρέψτε μου να εξηγήσω λίγα περισσότερα σχετικά με τον εθισμό και την επιτακτική δύναμη με την οποία οδηγεί κάποιον σε ορισμένες συμπεριφορές. Με απλά λόγια, έχουμε στην ουσία δύο εγκεφάλους που εργάζονται σε συνεννόηση ο ένας με τον άλλον. Το πώς αυτά τα δύο μυαλά επικοινωνούν μεταξύ τους καθορίζει το πώς λειτουργούμε στον κόσμο. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου θα ήθελα να αναφερθώ σε αυτά τα δύο διαφορετικά μέρη του εγκεφάλου μας, το μεταιχμιακό σύστημα και τον προ-μετωπιαίο φλοιό.

Για να καταλάβουμε περισσότερα για το πώς αυτά τα δύο διαφορετικά μέρη του εγκεφάλου λειτουργούν θα αναφερθώ στο έργο του James Olds, ο οποίος ήταν ένας από τους σημαντικότερους ψυχολόγους του εικοστού αιώνα. Πράγματι, πολλοί πιστεύουν ότι η ανακάλυψη του συστήματος της «ανταμοιβής» του εγκεφάλου είναι η πιο σημαντική ανακάλυψη στον τομέα που ασχολείται με το πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος και πώς επηρεάζει τη συμπεριφορά του ατόμου. Η ανακάλυψή του μας έδωσε μια πολύ μεγάλη κατανόηση του εθισμού.

Αυτό που ο Olds ανακάλυψε και είναι τόσο σημαντικό για την κατανόηση του εθισμού, είναι ότι τα κέντρα ευχαρίστησής μας (όπου ζει ο εθισμός) στεγάζονται στον Μεσεγκέφαλο ή Μεταιχμιακό Σύστημα, το οποίο δεν είναι υπό τον άμεσο έλεγχο του συνειδητού νου ή του Μετωπιαίου Φλοιού. Η πρωταρχική οδηγία του μεσεγκέφαλου, η οποία είναι πάνω από όλες τις άλλες, είναι η επιβίωση. Αυτό είναι το τμήμα του εγκεφάλου που έχει το καθήκον να μας κρατάει ζωντανούς. Είναι το μέρος που ελέγχει τις βασικές ανάγκες επιβίωσής μας. Αυτό το τμήμα του εγκεφάλου παράγει ορέξεις αναγκαίες για την επιβίωση που οδηγούν το υπόλοιπο σώμα προς αυτά που έχει ανάγκη, όπως το οξυγόνο, το νερό, το φαγητό, τον ύπνο, το σεξ, κλπ.

Ο James Olds ανακάλυψε τη δύναμη του μεσεγκεφάλου όταν έκανε πειράματα με ποντίκια. Κατά τη χαρτογράφηση της αντίδρασης του εγκεφάλου στα ευχάριστα ερεθίσματα με την τοποθέτηση ηλεκτροδίων σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου, έμεινε έκπληκτος όταν είδε τι συνέβη στα ποντίκια όταν συνέδεσε τα ηλεκτρόδια στον μεσεγκέφαλο. Βρήκε ότι όταν τα ποντίκια είχαν την ικανότητα να αξιοποιήσουν τα κέντρα ευχαρίστησης του μεσεγκεφάλου και να λαμβάνουν συνεχή ευχαρίστηση θα το έπρατταν σε βάρος όλων των άλλων λειτουργιών, έως ότου πεθάνουν. Με άλλα λόγια, αυτά τα ποντίκια θα συνέχιζαν να πατάνε έναν συγκεκριμένο μοχλό που τους έδινε απίστευτη ευχαρίστηση μέχρι να πεθάνουν από ασιτία ή εξάντληση. Αυτά τα κέντρα ευχαρίστησης απλά καταλύουν όλες τις υπόλοιπες λειτουργίες του εγκεφάλου. Τα δικά μας κέντρα ευχαρίστησης λειτουργούν με παρόμοιο τρόπο. Τώρα αρχίζουμε να λαμβάνουμε μια σαφέστερη εικόνα για την προκλητική φύση των εθισμών.

Είναι επίσης σημαντικό να σημειώσουμε ότι το μεταιχμιακό σύστημα λειτουργεί σε ένα υποσυνείδητο επίπεδο. Μια καλή μεταφορά για να περιγράψει κανείς αυτό είναι η εικόνα ενός παγόβουνου. Ένα 85-90% του παγώβουνου είναι κάτω από το νερό. Δεν μπορούμε να το δούμε με τα μάτια μας από την επιφάνεια. Σήμερα, πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι το 85-90% των συμπεριφορών μας υποκινείται από αυτή την υποσυνείδητη μεταιχμιακή περιοχή. Το 10-15% του παγόβουνου που βλέπουμε με τα μάτια μας μπορεί να παρομοιαστεί με τον συνειδητό νου.

Όταν κάποιος παρακολουθεί πορνογραφία απελευθερώνεται ένα ολόκληρο κοκτέιλ χημικών ουσιών στις μεταιχμιακές περιοχές του εγκεφάλου. Τέτοιες χημικές ουσίες όπως η ντοπαμίνη, η νορεπινεφρίνη, η οξυτοκίνη και η σεροτονίνη υποχρεώνουν τον εγκέφαλο να αναζητήσει συγκεκριμένες συμπεριφορές που θα παράγουν ένα συναισθήμα ευφορίας. Το άτομο σε χημικό και βιολογικό επίπεδο αρχίζει να χάνει τον έλεγχο της ζωής του.

Ακριβώς όπως η ντοπαμίνη είναι η χημική ουσία της ευχαρίστησης, έτσι και η οξυτοκίνη είναι η χημική ουσία της συγκόλλησης. Για παράδειγμα, όταν μια μητέρα γεννάει, ακραία ποσά της οξυτοκίνης απελευθερώνονται, δημιουργώντας έναν ισχυρό συναισθηματικό δεσμό μεταξύ μητέρας και παιδιού. Ο πατέρας επίσης βιώνει αυτό το δέσιμο οξυτοκίνης όταν γεννηθούν τα παιδιά του. Η οξυτοκίνη επίσης απελευθερώνεται σε μεγάλες ποσότητες κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής εμπειρίας.

Αυτή η σύνδεση δημιουργεί συντροφικότητα και την αίσθηση της ενοποίησης κατά τη σεξουαλική επαφή. Ωστόσο, η οξυτοκίνη απελευθερώνεται επίσης και κατά τη διάρκεια της οπτικής διέγερσης. Όταν κάποιος διεγείρεται σεξουαλικά χωρίς κάποιο σύντροφο, με μέσα όπως η πορνογραφία, ο αποδέκτης της οξυτοκίνης αισθάνεται μόνος, πέφτει σε κατάθλιψη και σύγχυση, παρά την πλημμύρα της ντοπαμίνης. Βλέπετε την επικίνδυνη ειρωνεία; Η οξυτοκίνη έχει τη δύναμη να ενώνει σεξουαλικά ένα αφοσιωμένο ζευγάρι με υγιείς και σημαντικούς τρόπους ή μπορεί να καταστρέψει ένα άτομο με αισθήματα κενού και κατάθλιψης. Η οξυτοκίνη είναι μια χημική «κόλλα» που αναζητεί κάτι για να το συνδέσει. Όταν δεν υπάρχει δεσμός καταλήγουμε σε απομόνωση και μυστικότητα. Η πορνογραφία είναι ένα εργοστάσιο παραγωγής οξυτοκίνης που αφήνει μια αίσθηση κενότητας και σύγχυσης σε όσους διεκδικεί.

Επιστημονικά στοιχεία τώρα υποστηρίζουν σθεναρά μια οργανική βάση για κάθε εθισμό. Η νευροεπιστήμη έχει δείξει ότι όλες οι εξαρτήσεις, τόσο τα ναρκωτικά όσο και οι φυσικές, προκαλούνται από την έλλειψη ντοπαμίνης στο σύστημα «ανταμοιβής». Η έλλειψη αυτή δημιουργεί ένα πολύ ισχυρό πόθο, που αποτελεί τη βάση κάθε εθισμού. Η κινητήρια δύναμη πίσω από αυτές τις επιθυμίες και τις εμμονές μπορεί κυριολεκτικά να αποσυνδέσει τον προ-μετωπιαίο/ορθολογικό εγκέφαλο και να οδηγήσει κάποιον σε συμπεριφορές που είναι συναισθηματικά και ψυχολογικά καταστροφικές.

Ο ίδιος ο ορισμός του εθισμού είναι ότι κάποιος συνεχίζει να συμμετέχει σε συμπεριφορές όπου υπάρχουν αρνητικές συνέπειες παρά τις καλύτερες προσπάθειες που καταβάλει να σταματήσει. Αυτό που βλέπουμε τώρα είναι ότι, αν το μεταιχμιακό σύστημα είναι συνεχώς ανεξέλεγκτο, δυναμώνει και ο προ-μετωπιαίος φλοιός συρρικνώνεται. Με άλλα λόγια, το μέρος του εγκεφάλου μας που είναι σε θέση να βάζει φρένο, αρχίζει να δυσλειτουργεί και χάνει τη δύναμη να αναχαιτήσει μια ανεπιθύμητη συμπεριφορά. Ευτυχώς, με την αποχή και την συμβουλευτική υποστήριξη, υπάρχουν ενδείξεις ότι ο εγκέφαλος μπορεί να αυτοθεραπευτεί.

Αυτή η πραγματικότητα είχε υποτεθεί σχεδόν πριν από έναν αιώνα, προτού βρούμε τις αποδείξεις για να το υποστηρίξουμε. Ο William James έκανε την εξής δήλωση στα 1800: «Πιστεύω ότι ως άνθρωποι υποκείμεθα στο νόμο της συνήθειας ως συνέπεια του γεγονότος ότι έχουμε σώματα. Η πλαστικότητα της ζωτικής ύλης του νευρικού μας συστήματος, με λίγα λόγια, είναι ο λόγος για τον οποίο κάνουμε ένα πράγμα με δυσκολία την πρώτη φορά, αλλά σύντομα το κάνουμε όλο και πιο εύκολα, και τελικά, με επαρκή πρακτική εμπειρία, το κάνουμε ημι-μηχανικά, ή σχεδόν ασυνείδητα. Τα νευρικά μας συστήματα έχουν αναπτυχθεί με τον τρόπο που έχουν ασκηθεί, όπως συμβαίνει με ένα φύλλο χαρτί ή ένα παλτό, το οποίο επειδή ήταν κάποτε τσαλακωμένο ή διπλωμένο, τείνει να πέφτει πάντα στις ίδιες πανομοιότυπες πτυχώσεις.»

Ξέρω ότι όλες οι παραπάνω πληροφορίες μπορεί να ακούγονται αρκετά αποθαρρυντικές, αλλά δεν πρέπει να χάσουμε την ελπίδα. Με την κατάλληλη εκπαίδευση και θεραπεία έχω δει να γίνονται θαύματα και οι άνθρωποι να αλλάζουν συμπεριφορές. Αν κάποιος έχει τη βαθιά επιθυμία να αλλάξει, δεν είναι μόνο πιθανό, αλλά εφικτό. Πράγματι, απαιτεί χρόνο και επίμονη εφαρμογή συγκεκριμένων αρχών και είναι πιθανόν να συμβούν κάποια ολισθήματα στη διάρκεια της διαδρομής, αλλά η επιθυμητή αλλαγή είναι δυνατόν να συμβεί.

Τα λόγια του Thomas Paine έχουν νόημα όταν λάβει κανείς υπόψη του αυτόν τον εθισμό. «Αυτές είναι οι εποχές που δοκιμάζουν τις ψυχές των ανθρώπων. Η τυραννία, όπως και η κόλαση, δεν είναι εύκολο να νικηθεί. Όμως έχουμε αυτή την παρηγοριά μαζί μας, ότι όσο δυσκολότερη η σύγκρουση, τόσο πιο ένδοξος είναι ο θρίαμβος. Ό,τι αποκτούμε πάρα πολύ φθηνά, το εκτιμούμε πάρα πολύ λίγο. Είναι η αγάπη μόνο που δίνει σε κάθε πράγμα αξία. Ο Θεός ξέρει πώς να βάλει τη σωστή τιμή στα αγαθά του. Και θα ήταν πράγματι παράξενο εάν ένα τέτοιο ουράνιο αγαθό όπως η ελευθερία δεν είχε εκτιμηθεί υψηλά».

Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της θεραπείας από αυτόν τον εθισμό είναι ότι οι περισσότεροι ψάχνουν να τον ξεπεράσουν μόνοι τους και θέλουν να τον ξεπεράσουν γρήγορα. Ο εθισμός, όμως, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με ευχολόγια. Απαιτεί θεραπεία που βασίζεται σε αποδεδειγμένες επιστημονικές αρχές.

Ο εθισμός στην πορνογραφία είναι μία διαταραχή παθολογικής λήψης αποφάσεων. Το μεταιχμιακό σύστημα παίρνει τον έλεγχο του ορθολογικού εγκεφάλου. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι το μεταιχμιακό σύστημα αναπτύσσεται πολύ πριν τη γνωστική μας ικανότητα. Αυτός είναι και ο λόγος γιατί η πορνογραφία είναι έγκλημα για την νέα γενιά. Οι νέοι δεν έχουν άμυνες που μπορούν να την αντιμετωπίσουν. Σχέδον όλοι οι πελάτες που έχω δει στην κλινική άρχισαν να εθίζονται στην πορνογραφία ως παιδιά ή έφηβοι. Όταν ήρθαν αντιμέτωποι με το υλικό, απλά δεν είχαν τις γνωστικές άμυνες να το αντιμετωπίσουν.

Όταν κάποιος κατανοήσει ότι αυτή η εξάρτηση είναι μια ασθένεια του εγκεφάλου, είναι πιο πιθανό να δεχθεί την θεραπεία που είναι απαραίτητη. Για την θεραπεία είναι απαραίτητη πρώτα η αποδοχή του εθισμού και στη συνέχεια η ενίσχυση του προ-μετωπιαίου φλοιού ώστε να μπορεί να διαχειρίζεται τον εθισμό πιο αποτελεσματικά. Υπάρχουν μέθοδοι και εργαλεία που μπορούν να διδάξουν κάποιον πώς να το κάνει αυτό. Η θεραπεία με ειδικό θεραπευτή μπορεί να αποδειχθεί ανεκτίμητη στη διαδικασία επούλωσης. Ο εθισμός δεν είναι κάτι που μπορεί να τον ξεπεράσει κανείς μόνος του. Ανεξάρτητα από την αντίσταση κανείς να το κάνει, θα πρέπει να ζητήσει βοήθεια και να σπάσει το φράγμα της απομόνωσης. Υπάρχουν ασφαλή μέρη όπου η ανωνυμία διασφαλίζεται.

Οι εθισμένοι μπορεί να αισθάνονται σαν να βρίσκονται σε μια ατελείωτη μάχη και αγώνα. Ίσως χάσουν κάθε ελπίδα ότι μπορεί να είναι ελεύθεροι. Κάνουν τεράστιες προσπάθειες να καταπολεμήσουν τις συνεχείς εμμονές και τους ψυχαναγκασμούς, μόνο και μόνο για να γλιστρήσουν και να πέσουν ξανά και ξανά. Πρέπει να το πάρουν, όμως, απόφαση ότι δεν μπορούν να απαλλαγούν από αυτή την εξάρτηση μόνοι τους και θα πρέπει να αναζητήσουν βοήθεια.

Υπάρχουν επιστημονικές αποδείξεις ότι με την αποχή και την υποστήριξη από κάποιον ειδικό, ο εγκέφαλος μπορεί να επανακαλωδιωθεί και να θεραπευθεί. Εξετάστε τα λόγια του Henry David Thoreau, ο οποίος είπε σχετικά με αυτήν την διαδικασία: “Καθώς ένα βήμα από μόνο του δεν μπορεί να ανοίξει ένα μονοπάτι στη γη, έτσι και μια μόνο σκέψη δεν μπορεί να ανοίξει ένα μονοπάτι στο μυαλό. Για να φτιάξουμε μια βαθιά φυσική διαδρομή, περπατάμε ξανά και ξανά. Για να φτιάξουμε ένα βαθύ νοητικό μονοπάτι, θα πρέπει να σκεφτόμαστε ξανά και ξανά το είδος των σκέψεων που επιθυμούμε να κυριαρχούν στις ζωές μας.” Αυτό είναι το σημείο όπου η δέσμευση για τη θεραπεία και την αποκατάσταση υπεισέρχεται. Η ελπίδα αυξάνεται όταν κάποιος αποφασίσει τελικά να προσεγγίσει κάποιον και να ζητήσει τη βοήθεια που χρειάζεται. Είναι μια συνεχής διαδικασία δέσμευσης να ζει κανείς με έναν συγκεκριμένο τρόπο συνέχεια. Με την κατάλληλη βοήθεια, υποστήριξη και δέσμευση, η πολυπόθητη αυτή αλλαγή μπορεί να συμβεί!»

Βλέπουμε λοιπόν ότι σύσσωμη η επιστημονική κοινότητα κρούει των κώδωνα του κινδύνου γι’ αυτήν τη νέα ασθένεια του εγκεφάλου που δημιουργείται από την παρακολούθηση πορνογραφίας και είναι άκρως εθιστική και επικίνδυνη όσο και η χρήση κοκαΐνης! Ύστερα απ’ όλα τα παραπάνω γνωρίζουμε πλέον ότι η πορνογραφία είναι μια επιδημία που πλήττει την ανθρωπότητα και οφείλουμε να την εξαλείψουμε απ’ τις ζωές μας, όπως και κάθε εθισμό!

Συμπληρώνω το άρθρο με κάποια επίσημα στατιστικά στοιχεία που δείχνουν πώς η πορνογραφία έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας:
Πορνογραφικοί Ιστότοποι: 4.2 εκατομμύρια (12% των συνολικών ιστότοπων)
Πορνογραφικές Ιστοσελίδες: 420 εκατομμύρια
Καθημερινές πορνογραφικές αναζητήσεις μέσω μηχανών αναζήτησης: 68 εκατομμύρια (25% των συνολικών αναζητήσεων)
Διαδικτυακοί χρήστες που βλέπουν πορνό: 42.7%
Παγκόσμιοι επισκέπτες σε πορνογραφικούς ιστότοπους: 72 εκατομμύρια μηνιαίως
Τα παραπάνω νούμερα είναι ενδεικτικά μιας και καθημερινά προστίθενται νέοι ιστότοποι πορνογραφικού  περιεχομένου και όλο και περισσότεροι χρήστες πέφτουν στα δίχτυα τους…
Kαι μόνο αυτά τα στοιχεία φτάνουν για να καταλάβουμε πόσο σοβαρό είναι το ζήτημα της πορνογραφίας και τί διαστάσεις έχει λάβει…

Πηγές:
1) How watching pornography changes the brain
2) Understanding why pornography addiction is a brain disease
3) Πορνογραφία – Κοκαΐνη, ο ίδιος εθισμός, η ίδια ασθένεια!

 

Εγγραφή στο Newsletter

 

Επικοινωνία
Dr. Mouroutis Konstantinos
Επίσημη και μοναδική ιστοσελίδα
In English