Η Ορμονοθεραπεία κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού!

Η Ορμονοθεραπεία κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού!

Μια ανάλυση δεκάδων μελετών διαπίστωσε ότι οι γυναίκες που λαμβάνουν τη θεραπεία με συνθετικές ορμόνες ,παραμένουν σε υψηλότερο κίνδυνο για περισσότερο από μια δεκαετία μετά τη διακοπή της χρήσης αυτών!

Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε την Πέμπτη στο Lancet, εξέτασε δεδομένα από δεκάδες μελέτες, συμπεριλαμβανομένων μακροπρόθεσμων δεδομένων για περισσότερες από 100.000 γυναίκες που ανέπτυξαν καρκίνο του μαστού μετά την εμμηνόπαυση. Οι μισές από αυτές τις γυναίκες είχαν χρησιμοποιήσει αυτό που είναι γνωστό ως θεραπεία με εμμηνοπαυσιακή ορμόνη, ή MHT. Όσο πιο πολλές γυναίκες πήραν το φάρμακο, τόσο πιο πιθανό ήταν να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού. Οι ειδικοί λένε ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να διαμορφώσουν το πώς οι γυναίκες και οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης αποφασίζουν πώς να διαχειριστούν τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης.
Οι γυναίκες έχουν από καιρό λάβει συνθετικές εκδόσεις για να αντικαταστήσουν τις ορμόνες που μειώνονται κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης. Τα φάρμακα — συνήθως παραδίδονται σε ένα χάπι, αλλά μερικές φορές σε ένα έμπλαστρο, γέλη, ή ένεση — παρέχουν στις γυναίκες είτε οιστρογόνα είτε έναν συνδυασμό οιστρογόνων και προγεστερόνης. Για πολλές γυναίκες, βοηθούν να επιβραδύνει τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, συμπεριλαμβανομένης της οστεοπόρωσης.

Για χρόνια, η έρευνα έχει προτείνει μια πιθανή σύνδεση μεταξύ MHT και αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Το 2002 και το 2004, η πρωτοβουλία για την υγεία των γυναικών δημοσίευσε εκθέσεις που έδειξαν ότι οι γυναίκες που χρησιμοποίησαν συνδυασμό MHT ήταν πιθανότερο να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού. Η χρήση MHT μειώθηκε αφού οι αναφορές έλαβαν εκτεταμένη κάλυψη. Αυτό ακολουθήθηκε από μια μείωση των ποσοστών καρκίνου του μαστού.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι σε σύγκριση με τις γυναίκες που ποτέ δεν χρησιμοποίησαν MHT, οι γυναίκες που είχαν λάβει ορμονοθεραπεια είχαν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο για την ανάπτυξη καρκίνο του μαστού. Εκτιμήσαν ότι το 6,3% των γυναικών που δεν χρησιμοποίησαν ποτέ το MHT ανέπτυξαν καρκίνο του μαστού, σε σύγκριση με το 8,3% των γυναικών που χρησιμοποίησαν το συνδυασμένο φάρμακο συνεχώς για πέντε χρόνια. Αυτή είναι περίπου μία επιπλέον διάγνωση καρκίνου για κάθε 50 χρήστες.

Όσο περισσότερες γυναίκες χρησιμοποίησαν MHT, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος του καρκίνου του μαστού.

Πρίν 15 έτη τόσο δια ζώσης αλλά και γραπτώς( μέσα απο τις καταγραφές μας στα βιβλία που συγγράψαμε) είχαμε καταδείξει τον κίνδυνο που έκρυβε η καινούργια αυτή θεραπεία…έστω και αργά ,δικαιωνόμαστε-όπως μάλλον και στα λοιπά θα γίνει το αυτό- με το τραγικό απολογισμό πολλών περιπτώσεων γυναικών με καρκίνο..εναν καρκίνο που θα μπορούσαν να τον είχαν διαφύγει ΑΝ..ΑΝ απλά κάποιοι παρέδιδαν ορθά την πληροφορία και ίσως …κάποιοι άλλοι να μην διέδιδαν( όπως πράττουν ακόμη και τώρα) ,τόσες και τέτοιες κατάπτυστες και ψευδέστατες ενημερώσεις διαδικτυακά!

Συνεχίζουμε αμετανόητα ακάθεκτοι στο Σκοπό της προσκλήσεως μας και ο «‘εχων ώτα ,ακούων ακουέτω!»

Με εκτίμηση,

Κων/νος Μουρούτης

Πηγή:
https://www.scientificamerican.com/…/hormone-therapy-duri…/…

Republished with permission from STAT. This article originally appeared on August 29, 2019

«Διδασκαλία θανάτου…» Κάθε αποχωρισμός είναι ένας μικρός θάνατος.

Κατανοώ τις ενστάσεις κάποιων αναγνωστών ότι τα κείμενά μου αποπνέουν κάποιες στιγμές απαισιοδοξία, την οποία, ωστόσο, προσπαθώ να μετριάσω με κάποια λείψανα ευτραπελίας που μου έχουν απομείνει.
Αλλ’ερωτώ, ποιος θα μπορούσε ν’αντικρίζει καθημερινά ένα πανόραμα αρνητικών πράξεων και να παραμένει αισιόδοξος;Και ασφαλώς η απαισιοδοξία μου θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη αν παρακολουθούσα τηλοψία, η θλίψη μου μεγαλύτερη αν διάβαζα τις καθημερινές ηλ. εφημερίδες, η απόγνωσή μου μεγαλύτερη αν διάβαζα «μοντέρνα» λογοτεχνία και αν συναγελαζόμουν με πολιτικούς και «άλλα κακοποιά υποκείμενα», όπως είχε γράψει πικρόχολα ο Ροΐδης προ 120 ετών παρά κάτι.

Βαρύς βεβαίως ο ροϊδικός χαρακτηρισμός, αλλά και πάλιν επιμόνως ερωτώ, ποία επαγγελματική τάξη έχει κατηγορηθεί για τόσες επιδόσεις λωποδυσίας και απάτης όσο αυτή των πολιτικών; Και το φοβερό είναι ότι τις κατηγορίες αυτές τις εκτοξεύουν εναντίον αλλήλων οι ίδιοι οι πολιτικοί. Ποια άλλη επαγγελματική κατηγορία έχει τόσο έντονα φονικά ένστικτα όσο αυτή των πολιτικών, ώστε διαρκώς να ακούμε για «συντροφικά μαχαιρώματα»;

Θα ήταν ασφαλώς εύκολη υπόθεση η αισιοδοξία, αν η ζωή μας δεν ήταν γεμάτη ευτέλεια. Δεν λέω δυστυχία, διότι και η δυστυχία έχει το μεγαλείο της. Όλοι οι παλαιότεροι είχαμε διδαχθεί ότι ζωή δεν είναι να διαβαίνεις κάμπο. Δεν είχαμε, όμως, διδαχθεί ότι είναι δρόμος μετ’εμποδίων σκανδάλων. Απεναντίας είχαμε διδαχθεί διά της γραφής του αλεξανδρινού ποιητή τα ακόλουθα:

Κι αν δεν μπορείς να κάμνεις τη ζωή σου, όπως τη θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον, όσο μπορείς μην την εξευτελίζεις…
Είναι καλύτερα να σ’ερωτούν γιατί δεν πήρες ένα αξίωμα παρά ν’απορούν γιατί το πήρες. Όμως σήμερα κανείς δεν απορεί όταν «οι τα πρώτα φέροντες» είναι «κυκλικοί»… Επιδέξια μηδενικά που κυλούν ανετώτερα και φθάνουν πρώτα πιο μπροστά. Αυτά αποτελούν την «πρωτοπορία», από την πολιτική και πνευματική μας ζωή ως τη δημοσιογραφία. Παντού κυριαρχεί η ανθρωποφαγία.

Μόνον αν πιστεύει κανείς στις φήμες, μπορεί να νομίσει ότι έχουμε δημοκρατία. Την Ελλάδα ουσιαστικά κυβερνούν άνθρωποι οι οποίοι κανονικά θα έπρεπε να βρίσκονται ισοβίως στη φυλακή. Οι πολιτικοί είναι απλά υποπόδιά τους. Μόνον η τύχη και ο καλός Θεός της Ελλάδος μας προστατεύουν από τα χειρότερα και τους χειρότερους.
Η ίδια η ζωή, όπως έχει διαμορφωθεί, «ξένη και φορτική», πάλι κατά τον αλεξανδρινό ποιητή, εξουθενώνει τους περισσότερους, έστω κι αν κάποια στιγμή –κι όχι πάντα παρ’αξίαν– έφθασαν ψηλά. Νέοι άνθρωποι με ταλέντο και μόρφωση και όχι ευκαταφρόνητα προσόντα, μετά το τσαλαπάτημα των ελπίδων τους από τις κομματικές ερπύστριες, χάνονται στην πλήξη, σβήνουν τη θέρμη τους στο αλκοόλ και δηλητηριάζουν τη ζωή τους στους «παραδείσους» των ναρκωτικών.
Νέες κοπέλες, έξυπνες, μορφωμένες και ωραίες δεν τολμούν να κάνουν παιδιά, για να κάνουν καριέρα, η οποία κάποια στιγμή θα τις αφήσει χωρίς ψυχή ή με ξερή ψυχή.

Κάθε ζωή, όπως οι νιφάδες του χιονιού, μοιάζει μοναδική στο σχήμα της δυστυχίας της και στη σπανιότητα των στιγμών χαράς της. Τα φώτα τής κάποιας επιτυχίας λίγων ημερών θαμπώνουν και με την πάροδο του χρόνου σβήνουν. Δύσκολα τότε η ψυχή μπορεί να ανθέξει σε τέτοιο σκοτάδι αφάνειας. Κι η ζωή γίνεται «πληγή από φριχτό μαχαίρι».

Είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς το γιατί οι άνθρωποι έπαυσαν να χαμογελούν (κάτι αλλιώτικο από το χασκογελούν), γιατί δεν χαιρετούν, γιατί αλληλοκοιτάζονται βλοσυρά και το γιατί είναι έτοιμοι με το παραμικρό να εκραγούν. Είναι σαν περιφερόμενες χειροβομβίδες.

Αμφιβάλλω αν πολλοί απ’όσους διέπραξαν φονικές πράξεις έχουν συνειδητοποιήσει απόλυτα αυτό που έκαναν. Πολλοί φαντάζονται ότι σκοτώνοντας αποκτούν ισχύ.
Η διεστραμμένη φαντασία την οποία καλλιεργούν κυρίως η διεστραμμένη τηλοψία, το διεστραμμένο περιοδικό και βιβλίο, ο διεστραμμένος κινηματογράφος και οι διεστραμμένες «σελίδες» του διαδικτύου, είναι μια επικίνδυνη υπόθεση. Τα όνειρα των νέων περιέχουν περισσότερο θάνατο από ζωή. Ας το σκεφθούμε και αν μπορούμε, αισιοδοξούμε…

Αν κάνεις λοιπόν το καθήκον σου στη ζωή, κάνεις τη δουλειά σου με ευχαρίστηση, αφήσεις απογόνους κι ένα καλό όνομα στην κοινωνία, τότε έχεις κερδίσει την Αθανασία. Δεν υπάρχει θάνατος.Επειδή,Ο φόβος προκαλεί πολύ περισσότερο πόνο στον δειλό απ’ ό,τι ο θάνατος στον θαρραλέο.Η πρώτη προϋπόθεση για την αθανασία είναι ο θάνατος.
Ο θάνατος μου ψιθυρίζει στο αυτί: «Ζήσε» μου λέει, «έρχομαι».

— «Ποια είναι η φιλοδοξία σου στη ζωή;»
— «Να γίνω αθάνατος και μετά να πεθάνω».

Κων/νος Μουρουτης

Εγγραφή στο Newsletter

 

Επικοινωνία
Dr. Mouroutis Konstantinos
Επίσημη και μοναδική ιστοσελίδα
In English