Μελατονίνη

Μελατονίνη

Η μελατονίνη ελέγχει τον βιορυθμό μας, τη διάθεση, την αναπαραγωγή, βάρος και
ακόμη και τον καρκίνο
Η μελατονίνη είναι μια ορμόνη θαυματουργή που είναι πάρα πολύ υποτιμημένη από
την άποψη της δυναμικής επιπτώσης προς στην υγεία μας. Μπορεί να ελέγξει τα
πάντα, από τον ρυθμό ύπνου / εγρήγορσης , τους κύκλους μας για την αναπαραγωγή,
το βάρος μας, τη διάθεση και ακόμη ασκεί ισχυρή ,αντιγηραντική και αντικαρκινική
δράση. Η μελατονίνη βρίσκεται σε πολλά τρόφιμα, όπως η μουστάρδα, μούρα goji,
αμύγδαλα, ηλιόσποροι, κάρδαμο, μάραθο, κόλιανδρο και τα κεράσια.
Η μελατονίνη βρίσκεται στα ζώα, τα φυτά, και τα μικρόβια. Είναι μια φυσική ορμόνη
που παράγεται από την επίφυση του σώματος και γενικά ,αυξάνουν τα ποσοστά
μελατονίνης στο σκοτάδι κατά την διάρκεια της νύχτας. Εν μέρει, το ρολόι το σώμασας ελέγχει πόσο μελατονίνη παράγει στο 24ωρο. Κανονικά, τα επίπεδα της
μελατονίνης αρχίσουν να αυξάνονται στα μέσα της ημεράς αποτο απόγευμα και μετά
προς αργά το βράδυ, παραμένουν σε υψηλά επίπεδα για το μεγαλύτερο μέρος της
νύχτας, και στη συνέχεια υπάρχει πτώση στις πρώτες πρωινές ώρες. Το Φως
επηρεάζει το πόσο μελατονίνης στο σώμα σας για την παραγωγή της. Κατά τη
διάρκεια μικρότερων ημέρών του χειμώνα, το σώμα σας μπορεί να παράγει
μελατονίνη νωρίτερα ή αργότερα μέσα στην ημέρα από το συνηθισμένο. Αυτή η
αλλαγή μπορεί να οδηγήσει σε συμπτώματα της εποχιακής συναισθηματικής
διαταραχής (SAD), ή την κατάθλιψη του χειμώνα. «Σε ασθενείς που είχαν ΕΣΔ, η
διάρκεια της έκκρισης μελατονίνης έγινε πλέον το χειμώνα και το καλοκαίρι
μικρότερη, όπως ακριβώς συμβαίνει και σε άλλα θηλαστικά,» σημειώνει ο
συγγραφέας Δρ Thomas A. Wehr, ένας ψυχίατρος της έρευνας στο Εθνικό Ινστιτούτο
Υγείας των ΗΠΑ, στήν Bethesda, στο Maryland,. «Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει
αυτή την πληθώρα των συναισθηματικών αλλαγών που εμφανίζεται σε ανθρώπους,
όταν παθαίνουν κατάθλιψη το χειμώνα.»
Τα φυσικά επίπεδα μελατονίνης παρουσιαζουν μια αργή πτώση με την ηλικία.
Μερικοί ενήλικες παράγουν πολύ μικρές ποσότητες ή και καθόλου όσο αυξανει η
ηλίκια.Επίσης χαμηλά επίπεδα της μελατονίνης σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο
καρκίνου Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι τα χαμηλά επίπεδα μελατονίνης στον
οργανισμό μπορεί να συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο ορισμένων τύπων καρκίνου.
Για παράδειγμα, μερικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες που εργάζονται
νυχτερινές βάρδιες για πολλά χρόνια (και ως εκ τούτου θα πρέπει να αναμένεται να
έχουν χαμηλότερα επίπεδα της μελατονίνης) φαίνεται να έχουν ένα ελαφρώς
υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του μαστού και του παχέος εντέρου. Η μελατονίνη έχει
αποδειχθεί ότι επιβραδύνει ή σταματά την ανάπτυξη των διαφόρων τύπων κυττάρων
του καρκίνου, ακόμη και αποτελεί πλέον η ίδια αυτή, θεραπεία του καρκίνου.
Μερικές από τις μελέτες έχουν δείξει ότι η μελατονίνη μπορεί να παρατείνει την
επιβίωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών με ορισμένους τύπους
καρκίνων ανίατες όπως προχωρημένο καρκίνο του πνεύμονα και το μελάνωμα.
Μερικές μελέτες έχουν αναφέρει ότι ένας μικρός αριθμός των καρκίνων έχει δείξει
ότι η μελατονίνη προσφέρει ιδιαίτερα ισχυρή προστασία.
. Τα κύτταρα σε όλο το σώμα σας – ακόμα και τα καρκινικά κύτταρα – έχουν
υποδοχείς μελατονίνης. Έτσι, όταν η μελατονίνη παράγεται κατά την νύχτα, επιβραδύνει την κυτταρική διαίρεση. Στην πραγματικότητα, η μελατονίνη έχει μια
κατευναστική επίδραση σε αρκετές αναπαραγωγικές ορμόνες, η οποία μπορεί να
εξηγήσει γιατί φαίνεται να προστατεύει έναντι καρκίνων που είναι
ορμονοεξαρτόμενοι, συμπεριλαμβανομένων των ωοθηκών, του ενδομητρίου, του
μαστού, του προστάτη και των όρχεων.Η GreenMedInfo απαριθμεί είκοσι μελέτες
που αποδεικνύουν ακριβώς πώς η μελατονίνη ασκεί την προστατευτική δράση της
ενάντια στον καρκίνο του μαστού. Ωστόσο, αντικαρκινικές επιδράσεις της
μελατονίνης δεν σταματούν εκεί. Ενώ προκαλούν τα καρκινικά κύτταρα να
αυτοκαταστραφούν, η μελατονίνη ενισχύει επίσης την παραγωγή και ανάπτυξη του
ανοσοποιητικού σας συστήματος παράγοντας τονωτικές ουσίες, όπως η ιντερλευκίνη- 2, η οποία βοηθά στον εντοπισμό και την επίθεση των μεταλλαγμένων κυττάρων που
οδηγούν σε καρκίνο. Η μεγαλύτερη σε μορφής έκταση, έρευνα μελατονίνης μέχρι
σήμερα έχει να κάνει με τον καρκίνο του μαστού . Μερικά από τα πιο εντυπωσιακά
στοιχεία στις μελέτες αυτές περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

 Το περιοδικό Επιδημιολογίας αναφέρει αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης
καρκίνου του μαστού μεταξύ των γυναικών που εργάζονται κυρίως νυχτερινές
βάρδιες
 Οι γυναίκες που ζουν σε γειτονιές με μεγάλες ποσότητες νυχτερινής
φωταγώγησης έχουν περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν καρκίνο του
μαστού συγκριτικά με εκείνους που ζουν σε περιοχές όπου τη νύχτα κυριαρχεί
το σκοτάδι, σύμφωνα με μια ισραηλινή μελέτη
 Από τους συμμετέχοντες στην μελέτη «Nurses Health » , διαπιστώθηκε ότι οι
νοσηλευτές που εργάζονται τη νύχτα είχαν 36 τοις εκατό υψηλότερα ποσοστά
καρκίνου του μαστού.

 Τυφλές γυναίκες, των οποίων τα μάτια δεν μπορεί να ανιχνεύσει το φως και
έτσι έχουν εύρωστη παραγωγή της μελατονίνης, έχουν χαμηλότερο από το
μέσο όρο ποσοστά καρκίνου του μαστού
Συνολικά, το μεγαλύτερο σώμα των επιδημιολογικών μελετών που θεωρούν
πλέον πως , οι γυναίκες που εργάζονται νυχτερινή βάρδια βρέθηκαν να έχουν
ποσοστά καρκίνου του μαστού 60 τοις εκατό πάνω από το φυσιολογικό , ακόμα και όταν οι άλλοι παράγοντες, όπως οι διαφορές στη διατροφή
αντιπροσώπευαν.
Διεγείρει το Μπεζ λίπος
Ισπανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι η κατανάλωση μελατονίνης βοηθά στον έλεγχο
του σωματικού βάρους, επειδή διεγείρει την εμφάνιση του «μπεζ λίπους», ένα είδος
κυττάρων λίπους που καίει θερμίδες in vivo αντί για την αποθήκευση τους.
Στη Εφημερίδα Journal of Epiphsis , επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Γρανάδας
στο Ινστιτούτο Νευροεπιστήμης, του Νοσοκομείο Carlos III της Μαδρίτης, και το
Πανεπιστήμιο του Τέξας Health Science Center στο San Antonio (ΗΠΑ) έχουν
αποκαλύψει, για πρώτη φορά το προηγουμένως άγνωστο αίνιγμα του γιατί η
μελατονίνη έχει μεταβολικά οφέλη στη θεραπεία του διαβήτη και της
υπερλιπιδαιμίας.
Σε προηγούμενες εκδόσεις, οι ερευνητές ανέλυσαν τα αποτελέσματα της μελατονίνης
για την παχυσαρκία, δυσλιπιδαιμία, υψηλή πίεση του αίματος και σακχαρώδη
διαβήτη τύπου 2 που συνδέεται με την παχυσαρκία σε νεαρούς παχύσαρκους
αρουραίους – ένα πειραματικό μοντέλο μεταβολικού συνδρόμου.
Εν όψει των πιο πρόσφατων αποτελεσμάτων τους, φαίνεται ότι το κλειδί βρίσκεται
στο γεγονός ότι η χρόνια κατανάλωση μελατονίνης επάγει όχι μόνο την εμφάνιση του
«μπεζ λιπαρά» σε παχύσαρκους διαβητικούς αρουραίους, αλλά επίσης αυξάνει την
παρουσία της σε λεπτές ζώα χρησιμοποιήθηκαν ως ομάδα ελέγχου. Τα κύτταρα
«Μπεζ λίπος» που βρέθηκαν σε διάσπαρτα φακής μεγέθους, είχαν εναποτεθεί κάτω
από το δέρμα στην βουβωνική περιοχή σε παχύσαρκους διαβητικούς αρουραίους.Αυτά τα ευρήματα, σημαίνουν ότι είναι ένα δυνητικά χρήσιμο εργαλείο τόσο από
μόνη της και επίσης για τη θεραπεία της παχυσαρκίας.
Η μελέτη – που συντονίζεται από το Πανεπιστήμιο της Γρανάδας με τον
λέκτοραςAhmad Agil – έδειξαν ότι η χρόνια χορήγηση μελατονίνης ευαισθητοποιεί
την θερμογόνο δράση της έκθεσης στο κρύο, αυξάνει τη θερμογόνο δράση της
άσκησης και, ως εκ τούτου, αποτελεί εξαιρετική θεραπεία κατά της παχυσαρκίας. Το
γεγονός είναι ότι μία από τις βασικές διαφορές μεταξύ «μπεζ λίπος», το οποίο
εμφανίζεται κατά τη χορήγηση μελατονίνης, και «λευκό λίπος», είναι ότι μιτοχόνδρια
των κυττάρων στο «μπεζ λίπος» παράγουν τη UCP1 πρωτεΐνης, η οποία είναι
υπεύθυνη για την καύση θερμίδων και την παραγωγή θερμότητας.
Η μελατονίνη έχει βρεθεί ότι συμβάλει για την προώθηση της υγείας με πολλούς
άλλους τρόπους:
1. Η μελατονίνη μπορεί να προστατεύσει από τις καρδιακές παθήσεις . Είναι
έχει αποδειχθεί ότι αυξάνουν «καλή» χοληστερόλη (HDL) και διαδραματίζει
ένα ρόλο στην μείωση της αρτηριακής πίεσης. Η μελατονίνη μπορεί επίσης να
προστατεύσει την καρδιά σας κατά τη διάρκεια μιας καρδιακής προσβολής.
2. Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι η έκκριση μελατονίνης σχετίζεται με την
ημικρανία και την κεφαλαλγία διαταραχών, δηλώνει ο Dr Mario FP Peres,
του Νοσοκομείου Israelita Albert Einstein, στο Σάο Πάολο, και οι συνεργάτες
του επισημαίνουν στο ιατρικό περιοδικό Neurology .

3. Η μελατονίνη είναι ιδιαίτερα επωφελής σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη . Προστατεύει τα κύτταρα του παγκρέατος, επιφέροντας επιβράδυνση της
εξέλιξης της ασθένειας αυτής. Επίσης, έχει πολύ ισχυρή αντι-οξειδωτική
ιδιότητα μειώνοντας την βλάβη στα νεφρά, τα μάτια και την κυκλοφορία που
είναι κοινή σε αυτούς με διαβήτη.
4. Η μελατονίνη προστατεύει από τη νόσο του Αλτσχάιμερ και επιβραδύνει την
εξέλιξη στα πρώιμα στάδια της νόσου. Αυτό οφείλεται στην ισχυρή αντι- οξειδωτικη ιδιότητα της, μαζί με την ικανότητά του να διασχίσει εύκολα τον
φραγμό αίματος-εγκεφάλου.
5. Η μελατονίνη μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της οστεοπόρωσης . Αν και
απαιτείται περαιτέρω έρευνα, οι πρώτες μελέτες δείχνουν ότι η μελατονίνη
μπορεί να αποτρέψει την απώλεια οστικής μάζας και να αυξήσει το
σχηματισμό νέου οστού.
6. Εκείνοι που αγωνίζονται να χάσουν βάρος μπορούν να επωφεληθούν από την
μελατονίνη. Η έλλειψη ύπνου προκαλεί μια αύξηση στην όρεξη, μέσω
διακοπής του, αυξάνει την παραγωγή ορμονών όρεξης με αποτέλεσμα την
κατανάλωση περισσότερων τροφίμων σε εκείνους που είναι υπό στέρηση
ύπνου.
Επιμέλεια-μετάφραση-επεξεργασία
Δρ.Μουρούτης Κων/νος

12 Ιατρικές εξετάσεις προς αποφυγή

«Εκατομμύρια Αμερικανοί όλο και περισσότερο συνειδητοποιούν ότι, όταν πρόκειται για  υγειονομική περίθαλψη, το περισσότερο δεν είναι απαραίτητα και το καλύτερο,» δήλωσε ο Δρ Christine Cassel, ο πρόεδρος του Ιδρύματος ABIM. «Μέσα από αυτές τις λίστες των τεστ και των διαδικασιών, ελπίζουμε να ενθαρρύνουμε τις συνομιλίες μεταξύ των γιατρών και των ασθενών ως προς το τι πραγματικά χρειάζονται.»

Στις Ηνωμένες Πολιτείες  ειδικοί σύλλογοι, που αντιπροσωπεύονται πάνω από 500.000 γιατρούς έχουν αναπτύξει καταλόγους πέντε πραγμάτων που οι γιατροί και οι ασθενείς θα πρέπει να διερωτηθούν και να αναγνωρίσουν τη σημασία της συνομιλίας του γιατρού με τον ασθενή για τη βελτίωση της φροντίδας και την εξάλειψη των περιττών εξετάσεων και διαδικασιών.

12 ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΑΠΟΦΥΓΗ

1. Αποφύγετε την πρόκληση τοκετού ή καισαρικής τομής πριν τις 39 εβδομάδες  Ο τοκετός πριν από τις 39 εβδομάδες σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για μαθησιακές δυσκολίες, αναπνευστικά προβλήματα και άλλους πιθανούς κινδύνους. Αν και μερικές φορές o τοκετός στις 39 εβδομάδες είναι ιατρικώς αναγκαίως, η σύσταση είναι σαφής ότι απλά κάνοντας ένα τεστ, ένας ώριμος εμβρυϊκός πνεύμονας, ελλείψει των κατάλληλων κλινικών κριτηρίων, δεν αποτελεί ένδειξη για τον τοκετό.  (American College of Obstetricians and Gynecologists; American Academy of Family Physicians)

2. Αποφύγετε το συνήθη ετήσιο Παπ τέστ

Κατά μέσο όρο ο κίνδυνος στις γυναίκες, με το συνήθη ετήσιο Πάπ τέστ  (προβολές κυτταρολογίας του τραχήλου της μήτρας) δεν προσφέρουν κάποιο πλεονέκτημα. (Αμερικανικό Κολέγιο Μαιευτήρων και Γυναικολόγων)

3. Αποφύγετε την αξονική τομογραφία για αξιολόγηση μικρών τραυμάτων στο κεφάλι

Περίπου το 50 τοις εκατό των παιδιών που επισκέπτονται τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης στο νοσοκομείο με τραύματα στο κεφάλι γίνεται μια αξονική τομογραφία.  Η αξονική τομογραφία σχετίζεται με την έκθεση σε ακτινοβολία που μπορεί να κλιμακωθεί με μελλοντικό κίνδυνο καρκίνου. Η αξονική τεχνολογία εκθέτει τους ασθενείς σε περίπου 100 φορές την ακτινοβολία μιας τυποποιημένης ακτινογραφίας θώρακος η οποία αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου. Η σύσταση προτείνει μια κλινική παρατήρηση πριν από τη λήψη μιας απόφασης για την ανάγκη μιας αξονικής τομογραφίας.  (American Academy of Pediatrics)

4. Αποφύγετε τα τεστ κόπωσης με ηχωκαρδιογραφικές εικόνες.

Η σύσταση αναφέρει ότι υπάρχουν πολύ λίγες πληροφορίες σχετικά με τα οφέλη από τη χρήση ηχοκαρδιογραφίας σε ασυμπτωματικά άτομα για τους σκοπούς της αξιολόγησης του κινδύνου καρδιαγγειακών παθήσεων, ως μεμονωμένο  τεστ η επιπρόσθετα με τους συμβατικούς παράγοντες κινδύνου. . (American Society of Echocardiography)

5. Αποφύγετε συνταγογράφηση διαβήτη τύπου 2 με φαρμακευτική αγωγή για την επίτευξη  αυστηρού γλυκαιμικού ελέγχου

Η σύσταση αναφέρει ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι η χρήση φάρμακου για τον αυστηρό έλεγχο του σακχάρου στο αίμα είναι ευεργετική στους μεγαλύτερους  σε ηλικία διαβητικούς. Στην πραγματικότητα, η χρήση φαρμάκων για την επίτευξη αυστηρά χαμηλού επιπέδου του σακχάρου στο αίμα είναι βλαβερή, συμπεριλαμβανομένου υψηλότερου ποσοστού θνησιμότητας. (American Geriatrics Society)

6. Αποφύγετε EEGs (ηλεκτροεγκεφαλογράφημα) σε ασθενείς με συχνούς πονοκεφάλους.

Οι επαναλαμβανόμενες  κεφαλαλγίας είναι ο πιο κοινός  πόνος, που επηρεάζει μέχρι και 20 τοις εκατό των ανθρώπων. Η σύσταση αναφέρει ότι το EEG δεν έχει κανένα πλεονέκτημα σε σχέση με την κλινική αξιολόγηση για τη διάγνωση της κεφαλαλγίας, δεν βελτιώνει τα αποτελέσματα, και αυξάνει το κόστος. (American Academy of Neurology)

7. Αποφύγετε την συστηματική Θεραπεία της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης

Η θεραπεία της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης η οποία συνήθως συνταγογραφείται σε ενήλικες, δεν έχει αποδειχθεί ότι επιδρά στη μείωση των συμπτωμάτων της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης (GERD) σε βρέφη, και υπάρχουν καινούρια στοιχεία που δείχνουν ότι μπορεί στην πραγματικότητα να είναι επιβλαβής σε ορισμένες περιπτώσεις.

Πρόσθετες ιατρικές εξετάσεις που πρέπει να αποφεύγονται   

                    

8. Αποφύγετε Τεστ των λιπιδίων

Το τεστ λιπιδίων  ελέγχει διάφορες παραμέτρους του αίματος, όπως της χοληστερόλης (λιποπρωτεΐνη υψηλής πυκνότητας η καλή όσο και κακή, ή χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη) και τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων. Πολλές επιστημονικές εργασίες έχουν αποδείξει ότι τα άτομα με την λεγόμενη υψηλή «κακή» χοληστερόλη LDL ζουν περισσότερο και υπάρχει τώρα ένας μεγάλος αριθμός ευρημάτων που έρχονται σε αντίθεση με την υπόθεση των λιπιδίων και ότι η χοληστερόλη δεν πρέπει να μειώνεται καθόλου.

9. Αποφύγετε τις μαστογραφίες

Η μαστογραφία και η εξέταση του μαστού δεν είχαν καμία επίδραση στους θανάτους από καρκίνο του μαστού και έχουν όντως βρεθεί ότι αυξάνουν τη θνησιμότητα του καρκίνου του μαστού. Με τοξική ακτινοβολία, το τεστ μαστογραφίας συμπιέζει τον ευαίσθητο ιστό του μαστού προκαλώντας πόνο και πιθανή βλάβη των ιστών. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα, τα ψευδώς αρνητικά και ψευδώς θετικά ποσοστά της μαστογραφίας είναι ανησυχητικά με 30% και 89% αντίστοιχα. Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι πολλοί καρκίνοι του μαστού εμφανίζονται κάτω από τις μασχάλες.  Ωστόσο, η μαστογραφία χάνει εντελώς αυτή την περιοχής της μασχαλιαίας κοιλότητας, βλέποντας μόνο τον ιστό του μαστού να συμπιέζεται ανάμεσα σε δύο πλάκες από γυαλί. Λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα μειονεκτήματα, θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη σημασία στη θερμογραφία μαστού. Η Θερμογραφία είναι μια μη επεμβατική και μη τοξική τεχνική η οποία μπορεί να ανιχνεύσει ανωμαλίες πριν από την έναρξη της κακοήθειας, και νωρίτερα από δέκα χρόνια πριν να αναγνωριστεί από την μαστογραφία.

10. Αποφύγετε εξέταση PSA

Μια εξέταση αίματος PSA αναζητά το ειδικό προστατικό αντιγόνο, μια πρωτεΐνη που παράγεται από τον αδένα του προστάτη. Τα υψηλά επίπεδα υποτίθεται ότι σχετίζονται με τον καρκίνο του προστάτη. Το πρόβλημα είναι ότι η συσχέτιση δεν είναι πάντα σωστή, και όταν είναι, ο καρκίνος του προστάτη δεν είναι απαραίτητα θανατηφόρος. Σχεδόν το 20 τοις εκατό των ανδρών θα διαγνωστούν με καρκίνο του προστάτη, το οποίο ακούγεται τρομακτικό, αλλά μόνο περίπου το 3 τοις εκατό του συνόλου των ανδρών πεθαίνουν από αυτό. Η εξέταση PSA συνήθως οδηγεί σε υπερδιάγνωση – βιοψίες και θεραπείες κατά τις οποίες οι παρενέργειες είναι ανικανότητα και ακράτεια. Επιπλέον, υπάρχουν κάποιες ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι οι βιοψίες και η θεραπείες στην πραγματικότητα επιδεινώνουν τον καρκίνο του προστάτη. Κατά τη διάρκεια μιας βιοψίας με βελόνα, ένας όγκος μπορεί να χρειαστεί να τρυπηθεί αρκετές φορές για να ανακτήσει μία ποσότητα  ιστού που να είναι αρκετή  για να προβληθεί. Πιστεύεται ότι αυτή η επαναλαμβανόμενη διείσδυση μπορεί να εξαπλώσει τα καρκινικά κύτταρα μέσα στην τροχιά που σχηματίζεται από τη βελόνα ή με την διαρροή καρκινικών κυττάρων κατευθείαν στην κυκλοφορία του αίματος ή στο λεμφικό σύστημα.

11. Αποφύγετε τον προσυμπτωματικό έλεγχο ρουτίνας του καρκίνου του παχέος εντέρου

Ο  προσυμπτωματικός έλεγχος καρκίνου του παχέος εντέρου συχνά οδηγεί σε άσκοπη αφαίρεση καλοήθων πολυπόδων που δεν αποτελούν καμία απειλή για τους ασθενείς, και με τον κίνδυνο της θεραπείας,  ή με την αφαίρεσή τους υπερβαίνουν κατά πολύ οποιοδήποτε όφελος. Τα αποδεικτικά στοιχεία είναι ανεπαρκή για να αξιολογήσoυν τα οφέλη και τις βλάβες της αξονικής τομογραφίας, της κολονοσκόπησης, και εξέτασης DNA των  κοπράνων για λεπτομέρειες προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του παχέος εντέρου.

12. Αποφύγετε DEXA (ανίχνευση οστικής πυκνότητας)

Ακτίνες Χ διπλής ενέργειας (DEXA ή DXA) είναι μια τεχνική που αναπτύχθηκε στη δεκαετία του 1980 και μετρά, ανάμεσα σε πολλά πράγματα και την οστική πυκνότητα. Οι ανιχνεύσεις μπορούν να καθορίσουν την αντοχή των οστών και τα σημάδια της οστεοπενίας, μια πιθανή πρόδρομος της οστεοπόρωσης. Οι περιορισμοί όμως αφθονούν. Οι μετρήσεις διαφέρουν από ανίχνευση σε ανίχνευση του ίδιου προσώπου, καθώς και από μηχάνημα σε μηχάνημα. Η εξέταση DEXA δεν καλύπτει την αναλογία κολλαγόνου προς ορυκτό, η οποία είναι περισσότερο προβλεπτική της αντοχής των οστών από ότι απλώς είναι η πυκνότητα των ορυκτών.

Εν τω μεταξύ, η προσπάθεια της ABIM κερδίζει δυναμική και μεγαλύτερη οικονομική στήριξη από τους βασικούς συντελεστές. The Robert Wood Johnson Foundation ανακοίνωσε ότι έχουν απονεμηθεί $2.5εκατομμύρια δολάρια για να «χρηματοδοτήσουν την ιατρική κοινωνία, με ειδικότητες και περιφερειακούς συνεργάτες για την βελτίωση της υγείας, για να εργαστούν σε συγκεκριμένες κοινότητες για την ευαισθητοποίηση των πιθανών καταχρήσεων της ιατρικής περίθαλψης.»

«Η μείωση της κατάχρησης των πόρων υγειονομικής περίθαλψης είναι ένα κρίσιμο μέρος της βελτίωσης της ποιότητας της υγειονομικής περίθαλψης στην Αμερική», δήλωσε ο Dr. Risa Lavizzo-Mourey, του Robert Wood Johnson Foundation’s και διευθύνων σύμβουλος. «Θέλουμε να δούμε τι μπορεί να συμβεί όταν η εργασία αυτή στοχεύει σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές και είναι στην ευχάριστη θέση να βοηθήσει να αυξήσει τις απτές επιπτώσεις επιλέγοντας σοφές εκστρατείες».

Επιμέλεια: Δρ. Κωνσταντίνος Μουρούτης

101 Λόγοι για να θηλάσετε το παιδί σας.

Γράφει ο Δρ Κωνσταντίνος Μουρούτης NMD, DSc, MSc,.

1. Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής την συνιστά  

«Το μητρικό γάλα είναι η προτιμητέα διατροφή για όλα τα βρέφη, συμπεριλαμβανομένων των πρόωρων και άρρωστων νεογέννητων … Συνιστάται όπως ο θηλασμός συνεχίζεται για τουλάχιστον τους πρώτους 12 μήνες, και στη συνέχεια για όσο χρονικό διάστημα είναι αμοιβαίως επιθυμητό.»  

(See A.A.P. Breastfeeding Policy Statement: Breastfeeding and the Use of Human Milk (RE9729))  

2. Ο θηλασμός προωθεί την σύνδεση ανάμεσα στη μητέρα και το μωρό

Ο θηλασμός διεγείρει την απελευθέρωση της ορμόνης ωκυτοκίνης στο σώμα της μητέρας. «Είναι πλέον καλά τεκμηριωμένο ότι η ωκυτοκίνη εκτός από την τόνωση και συστολή της μήτρας, και την εξώθηση του γάλακτος, προωθεί την ανάπτυξη της μητρικής συμπεριφοράς, και επίσης την σύνδεση μεταξύ της μητέρας και του παιδιού.  «Uvnas-Moberg, Eriksson: Breastfeeding: physiological, endocrine and behavioral adaptations caused by oxytocin and local neurogenic activity in the nipple and mammary gland.: Acta Paediatrica, 1996 May, 85(5):525-30

3. Ο θηλασμός ικανοποιεί τις συναισθηματικές ανάγκες του μωρού  

Όλα τα μωρά χρειάζονται αγκαλιά. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα πρόωρα μωρά είναι πιθανό να πεθάνουν αν δεν τα πάρετε αγκαλιά ή αν δεν τα χαϊδέψετε. Δεν υπάρχει πιο ανακουφιστική αίσθηση για ένα βρέφος οποιασδήποτε ηλικίας από το να το κρατάτε αγκαλιά ενόσω το θηλάζετε. Πολλοί γονείς που ταΐζουν τα μωρά τους με μπιμπερό γνωρίζουν τη σημασίας της αγκαλιάς , ενώ άλλοι γονείς δεν το γνωρίζουν. Ακόμη και για τους γονείς με καλές προθέσεις, πάντα υπάρχει ο πειρασμός να στηρίξουν το μπιμπερό  δίπλα στο παιδί τους, ή όταν το μωρό είναι λίγο μεγαλύτερο,  αφήνουν το παιδί να κρατάει το μπιμπερό του και να κάθεται μόνο του. Αυτό δεν είναι συναισθηματικά ικανοποιητικό για το μωρό, και μπορεί να είναι επικίνδυνο για την σωματική του ακεραιότητα. Χωρίς επίβλεψη μπορεί να πνιγεί. Επίσης με το μπιμπερό όλο το βράδυ οδηγείται στη φθορά των δοντιών.

4. Το μητρικό γάλα παρέχει τέλεια διατροφή στα βρέφη

«Το ανθρώπινο γάλα είναι μοναδικά ανώτερο για τη διατροφή των βρεφών και είναι μοναδικό στο είδος του, όλες οι υποκατάστατες επιλογές διατροφής διαφέρουν σημαντικά από αυτό. Το θηλάζον βρέφος είναι η αναφορά ή το φυσιολογικό πρότυπο βάσει του οποίου όλες οι εναλλακτικές μέθοδοι σίτισης θα πρέπει να μετριούνται σε σχέση με την ανάπτυξη, την υγεία την εξέλιξη, και όλα τα άλλα βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα οφέλη.»   (See A.A.P. Breastfeeding Policy Statement: Breastfeeding and the Use of Human Milk (RE9729))

5. Χωρίς θηλασμό αυξάνετε ο κίνδυνος της μητέρας για καρκίνο του μαστού

«Αν όλες οι γυναίκες που δεν θηλάζουν ή που θηλάζουν για λιγότερο από 3 μήνες, το έκαναν για 4 έως 12 μήνες, ο καρκίνος του μαστού μεταξύ των γυναικών που είχαν τεκνοποιήσει πριν την εμμηνόπαυση, θα μπορούσε να μειωθεί κατά 11%, αν κρίνουμε από τα τρέχοντα ποσοστά. Αν όλες οι γυναίκες με παιδιά θήλαζαν  για 24 μήνες ή περισσότερο, στη συνέχεια η συχνότητα εμφάνισης θα μπορούσε να μειωθεί περίπου 25%. Αυτή η μείωση θα μπορούσε να είναι ακόμη μεγαλύτερη μεταξύ των γυναικών που πρωτοθήλασαν σε νεαρή ηλικία.»   

Newcomb PA, Storer BE, Longnecker MP, et al. Lactation and a reduced risk of premenopausal breast cancer.   N Engl J Med. 1994;330:81-87

6. Η διατροφή με παρασκευάσματα γάλακτος αυξάνει τον κίνδυνο στα κορίτσια  να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού στη μετέπειτα ζωή τους.

Οι γυναίκες που έπιναν παρασκευάσματα  γάλακτος (γάλα σε σκόνη) σαν βρέφη, έχουν υψηλότερα ποσοστά για καρκίνο του μαστού ως ενήλικες. Για τους προεμμηνοπαυσιακούς και μετεμμηνοπαυσιακούς καρκίνους του μαστού, οι γυναίκες που θήλασαν σαν βρέφη, έστω και για ένα μικρό χρονικό διάστημα, έχουν 25% χαμηλότερο κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου του μαστού από τις γυναίκες που τρέφονταν με μπιμπερό.   

Freudenheim, J. et al. 1994 «Exposure to breast milk in infancy and the risk of breast cancer». Epidemiology 5:324-331

7. Η διατροφή με παρασκευάσματα γάλακτος  συνδέεται με χαμηλότερο δείκτη νοημοσύνης (I.Q.)

Η πιο πρόσφατη μελέτη για τη στήριξη αυτής της δήλωσης έγινε στη Νέα Ζηλανδία. Εδώ μία 18χρονη διαχρονική μελέτη πάνω σε περισσότερα από 1.000 παιδιά, διαπίστωσε ότι εκείνα που είχαν θηλάσει ως βρέφη ήταν πιο έξυπνα με μεγαλύτερη ακαδημαϊκή επίδοση παρά τα παιδιά που τρέφονταν με παρασκευάσματα γάλακτος.  

Horwood and Fergusson, «Breastfeeding and Later Cognitive and Academic Outcomes», Jan 1998 Pediatrics Vol. 101, No. 1

Morrow-Tlucak M, Haude RH, Ernhart CB. Breastfeeding and cognitive development in the first 2 years of life. Soc Sci Med. 1988:26;635-639

Lucas A., «Breast Milk and Subsequent Intelligence Quotient in Children Born Preterm». Lancet 1992;339:261-62

Wang YS, Wu SY. The effect of exclusive breastfeeding on development and incidence of infection in infants. J Hum Lactation. 1996; 12:27-30

8. Το μητρικό γάλα είναι πάντα έτοιμο και έρχεται σε ένα πιο  όμορφο πακέτο από ότι το παρασκευασμένο.

Χρειάζεται να πούμε περισσότερα;

9. Το μητρικό γάλα βοηθά να ξεπεραστεί το σύνδρομο μηκωνίου

Τα μωρά γεννιούνται με μια κολλώδη ουσία στο έντερό τους όπως η πίσσα και ονομάζεται μηκώνιο. Το πρωτόγαλα, ή στις αρχές του θηλασμού το γάλα είναι μοναδικά σχεδιασμένο στο να βοηθάει την αποβολή αυτής της ουσίας μέσα  από το σώμα του βρέφους.

10. Το μητρικό γάλα προσφέρει ανοσία στις ασθένειες και συμβάλλει στην ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος του μωρού.

Τα παρασκευάσματα γάλακτος δεν προσφέρουν κανένα από αυτά τα οφέλη.

Koutras, A.K., «Fecal Secretory Immunoglobulin A in Breast Milk vs. Formula Feeding in Early Infancy». J. Ped Gastro Nutr 1989.

11. Το μητρικό γάλα είναι πιο εύπεπτο από τα παρασκευάσματα γάλακτος

«Τα μωρά μπορούν να αφομοιώσουν το ανθρώπινο γάλα πιο εύκολα από ότι το γάλα άλλων ζώων, πιθανώς επειδή το ανθρώπινο γάλα περιέχει ένα ένζυμο που βοηθά αυτή τη διαδικασία. Το μητρικό γάλα σχηματίζει ηπιότερα πήγματα  στο στομάχι του βρέφους απ’ ότι το αγελαδινό γάλα (η βάση για τους περισσότερους τύπους γάλακτος) και αφομοιώνεται πιο γρήγορα στο σύστημα του σώματος. Αν και περιέχει λιγότερη πρωτεΐνη απ’ ότι το αγελαδινό γάλα, σχεδόν όλες οι πρωτεΐνες στο μητρικό γάλα διατίθενται στο μωρό. Αντιθέτως, περίπου το ήμισυ της πρωτεΐνης του αγελαδινού γάλακτος περνά μέσα από το σώμα του μωρού ως απόβλητο. Ομοίως ο σίδηρος και ο ψευδάργυρος απορροφούνται καλύτερα από τα μωρά που θηλάζουν.»  

The Complete Book Of Breastfeeding M.S. Eiger. MD, S. Wendkos Olds

Copyright 1972, 1987 Comstock, Inc., Workman Publishing Co., Inc.

708 Broadway, New York, NY 10003

12. Ο θηλασμός βοηθά τη συρρίκνωση της μήτρας της μητέρας μετά τον τοκετό

«Ο θηλασμός θα σας βοηθήσει να ανακτήσετε την σιλουέτα σας πιο γρήγορα, δεδομένου ότι η διαδικασία του θηλασμού προκαλεί τη μήτρα (η οποία έχει μεγαλώσει κατά τη διάρκεια της κύησης σε περίπου 20 φορές του κανονικού μεγέθους) να συρρικνωθεί πιο γρήγορα στο μέγεθος της όπως πριν από την κύηση.»

The Complete Book Of Breastfeeding M.S. Eiger. MD, S. Wendkos Olds

Copyright 1972, 1987 Comstock, Inc., Workman Publishing Co., Inc.

708 Broadway, New York, NY 10003

Η μήτρα μιας μητέρας που δεν θηλάζει,  δεν πρόκειται ποτέ να συρρικνωθεί πίσω στο μέγεθος που ήταν πριν από την κύηση. Θα παραμείνει πάντα ελαφρώς διευρυμένη.

Chua S, Arulkumaran S, Lim I et al. «Influence of breastfeeding and nipple stimulation on postpartum uterine activity.»                                                                                                                                                 Br J Obstet Gynaecol 1994; 101:804-805

13. Ο θηλασμός βοηθά στην πρόληψη της επιλόχειας αιμορραγίας

Ο θηλασμός του μωρού  προκαλεί το σώμα της μητέρας  να απελευθερώσει την ωκυτοκίνη, η οποία διεγείρει τις συσπάσεις που βοηθούν στη συρρίκνωση της μήτρας πίσω στο μέγεθος πριν από την κύηση, ενώ εξωθεί τον πλακούντα. Αυτές οι συστολές διακόπτουν επίσης τα μητρικά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδότησαν στο παρελθόν το μωρό, και να αποθαρρύνουν την υπερβολική αιμορραγία. Για τις γυναίκες που επιλέγουν να μην θηλάσουν πρέπει να τους δοθεί συνθετική ωκυτοκίνη για να διασφαλιστούν έναντι της αιμορραγίας.

Chua S, Arulkumaran S, Lim I et al. «Influence of breastfeeding and nipple stimulation on postpartum uterine activity.»

Br J Ovstet Gynaecol 1994; 101:804-805

14. Ο θηλασμός  βοηθάει μητέρα να χάσει βάρος μετά τη γέννηση του μωρού

Για το θηλασμό απαιτούνται κατά μέσο όρο 500 επιπλέον θερμίδες ανά ημέρα..

Dewey KG, Heinig MJ, Nommwen LA. Maternal weight-loss patterns during prolonged lactation.             Am J Clin Nutr 1993;58:162-166

Οι μητέρες που θήλαζαν αποκλειστικά ή εν μέρει είχαν σημαντικά μεγαλύτερες μειώσεις στην περιφέρεια των ισχίων και ένα μήνα μετά τον τοκετό είχαν λιγότερο βάρος σε σχέση με τις μητέρες που τάιζαν αποκλειστικά με παρασκευάσματα γάλακτος.

«Kramer, F., «Breastfeeding reduces maternal lower body fat.» J. Am Diet Assoc 1993; 93(4):429-33

15. Το «πρόωρο» γάλα είναι ειδικά σχεδιασμένο για πρόωρα βρέφη

«Το γάλα που παράγεται από τις γυναίκες που έχουν πρόωρο τοκετό διαφέρει από εκείνο που παράγεται μετά από μια πλήρη εγκυμοσύνη. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα μετά τον τοκετό, το πρόωρο γάλα διατηρεί μια σύνθεση παρόμοια με εκείνη του πρωτογάλακτος.»

Hamosh, Margit, PhD, Georgetown University Medical Center «Breast-feeding: Unraveling the Mysteries of Mother’s Milk».

16. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και η UNICEF το συνιστούν

«… ο θηλασμός είναι ένας απαράμιλλος τρόπος παροχής ιδανικής τροφής για την υγιή ανάπτυξη και την εξέλιξη των βρεφών … αποτελεί μια μοναδική βιολογική και συναισθηματική βάση για την υγεία τόσο της μητέρας όσο και του παιδιού … οι αντι-μολυσματικές ιδιότητες του μητρικού γάλακτος συμβάλλουν στην προστασία των βρεφών έναντι των νόσων…και … υπάρχει μια σημαντική σχέση μεταξύ του θηλασμού και της σύνδεσης του με την μητέρα «».

(See The WHO/UNICEF International Code of Marketing of Breastmilk Substitutes).

17. Ο θηλασμός προστατεύει από τη νόσο του Crohn (εντερική διαταραχή)

Koletzko S, Sherman P, Corey M, et al. «Role of infant feeding practices in development of Crohn;s disease in childhood.»

Br Med J. 1989;298:1617-1618

Rigas A, Rigas B, Blassman M, et al. «Breast-feeding and maternal smoking in the etiology of Crohn’s disease and ulcerative colitis in childhood.» Ann Epidemiol. 1993;3387-392

18. Η διατροφή των μωρών με παρασκευάσματα γάλακτος αυξάνει τον κίνδυνο να αναπτύξει τύπου Ι (νεανικό ινσουλινοεξαρτώμενο) σακχαρώδη διαβήτη.

Τα αποτελέσματα μιας μελέτης στη Φινλανδία δείχνουν ότι όταν πρωτοξεκινούν οι νέοι τα γαλακτοκομικά προϊόντα, μαζί με την υψηλή κατανάλωση γάλακτος κατά την βρεφική ηλικία αυξάνει τα επίπεδα των αντισωμάτων του αγελαδινού γάλακτος στο σύστημα των παιδιών. Αυτός ο παράγοντας είναι ανεξάρτητα συνδεδεμένος με τον αυξημένο κίνδυνο ινσουλινοεξαρτώμενου διαβήτη.

Virtanen et al: «Diet, Cow’s milk protein antibodies and the risk of IDDM in Finnish children.» Childhood Diabetes in Finland Study Group. Diabetologia, Apr 1994, 37(4):381-7

Mayer, EJ, Hamman RF, Gay EC, et al. «Reduced risk of IDDM among breast-fed children». Diabetes, 1988;37:1625-1632

Virtanen SM, Rasanen L, Aro A, et al. «Infant feeding in Finnish children <7 yr of age with newly diagnosed IDDM».

Diabetes Care, 1991;14:415-417

Gerstein HC. «Cow’s milk exposure and type 1 diabetes mellitus». Diabetes Care. 1994;17:13-19

Borch-Johnson, K., et al., «Relation between breastfeeding and incidence of insulin-dependent diabetes mellitus». Lancet2:1083-86 (1984)

19. Ο θηλασμός μειώνει τις απαιτήσεις ινσουλίνης στις θηλάζουσες μητέρες

Η μείωση στη δόση της ινσουλίνης μετά τον τοκετό ήταν σημαντικά μεγαλύτερη σε αυτές που θήλαζαν από εκείνες που τάιζαν με μπιμπερό.

Davies, H.A., «Insulin Requirements of Diabetic Women who Breast Feed.» British Medical Journal, 1989

20. Ο θηλασμός σταθεροποιεί την εξέλιξη της μητρικής ενδομητρίωσης

21. Χωρίς το θηλασμό αυξάνεται ο κίνδυνος της μητέρας για την ανάπτυξη καρκίνου των ωοθηκών

Rosenblatt KA, Thomas DB, «WHO Collaborative Study of Neoplasia and Steroid Contraceptives». Int J Epidemiol. 1993;22:192-197

Schneider, A.P. «Risk Factor for Ovarian Cancer». New England Journal of Medicine, 1987.

22. Χωρίς το θηλασμό αυξάνεται ο κίνδυνος στη μητέρα να αναπτύξει καρκίνου του ενδομητρίου

Petterson B, et al. «Menstruation span- a time limited risk factor for endometrial carcinoma». Acta Obstst Gyneocol Scand 1986;65:247-55

23. Η διατροφή των μωρών με παρασκευάσματα γάλακτος αυξάνει τις πιθανότητες ανάπτυξης αλλεργιών

Lucas A, Brooke OG, Morley R, et al. «Early diet of preterm infants and development of allergic ar atopic disease: randomized prospective study». Br Med J. 1990:300:837-840

Halken S, Host A, Hansen LG, et al. «Effect of an allergy prevention programme on incidence of atopic symptoms in infancy». Ann Allergy. 1992;47:545-553

Saarinen UM, Kajossari M. «Breastfeeding as prophylaxis against atopic disease: prospective follow-up study until 17 years old.»

Lancet. 1995;346:1065-1069

24. Το μητρικό γάλα μειώνει τον κίνδυνο ανάπτυξης άσθματος στα μωρά

Τα μωρά που θηλάζουν έχουν χαμηλότερο κίνδυνο για την εμφάνιση υποτροπιάζοντος συριγμού όταν είναι σε μεγαλύτερη ηλικία (ηλικία 6 ετών και άνω).

Archives of Pediatric and Adolescent Med., July 1995

25. Η διατροφή των μωρών με παρασκευάσματα γάλακτος αυξάνει το κίνδυνο για μέση ωτίτιδα (λοιμώξεις του αυτιού)

«Η μέση ωτίτιδα είναι έως και 3-4 φορές πιο διαδεδομένη στα παιδιά που τρέφονται με παρασκευάσματα γάλακτος».

Aniansson G, Alm B, Andersson B, et al. «A prospective cohort study on breast-feeding and otitis media in Swedish infants». Pediatr Infect Dis J. 1994; 13:183-188

Kovar MG, Serdula MK, Marks JS, et al. «Review of the epidemiologic evidence for an association between infant feeding and infant health.» Pediatrics. 1984:74:S615-S638

Saarinen UM. «Prolonged Breast Feeding as prophylaxis for recurrent otitis media.» Acta Paediatr Scand. 1982;71:567-571

26. Η διατροφή με παρασκευάσματα γάλακτος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο του συνδρόμου αιφνίδιου βρεφικού θανάτου (SIDS)

Ford RPK, Taylor BJ, Mitchell EA, et al. «Breastfeeding and the risk of sudden infant death syndrome. Int J. Epidemiol. 1993;22:885-890

Mitchell EA, Taylor BJ, Ford RPK, et al. «Four modifiable and other major risk factors for cot death: the New Zealand Study».

J Paediatr Child Health. 1992;28:S3-S8

Scragg LK, Mitchell EA, Tonkin SL, et al. Evaluation of the cot death prevention programme in South Auckland.

NZ Med J. 1993;106:8-10

27. Ο θηλασμός προστατεύει το μωρό από διαρροϊκές λοιμώξεις

Kovar MG, Serdula MK, Marks JS, et al. «Review of the epidemiologic evidence for an association between infant feeding and infant health.» Pediatrics. 1984:74:S615-S638

Dewey KG, Heinig MJ, Nommsen-Rivers LA. Differences in morbidity between breast-fed. «Differences in morbidity between breast-fed and formula-fed infants.» Pediatr. 1995;126:696-702

Howie PW, Forsyth JS, Ogston SA, et al. «Protective effect of breast feeding against infection.» Br Med J. 1990;300:11-16

Popkin BM, Adair L, Akin JS, et al. «Breast-feeding and diarrheal morbidity.» Pediatrics. 1990;86:874-882

Beaudry M, Dufour R, Marcoux S. «Relation Between infant feeding and infections during the first six months of life.»J Pediatr. 1995; 126:191-197

28. Ο θηλασμός προστατεύει το μωρό από την βακτηριακή μηνιγγίτιδα

Cochi SL, Fleming DW, Hightower AW, et al. «Primary invasive Haemophilus influenzae type b disease: a population-based assessment of risk factors.» J Pediatr. 1986;108:997-896

Istre GR, Conner JS, Broome CV, et al. «Risk factors for primary invasive Haemophilus influenzae disease: increased risk from day care attendance and school-aged household members.» J Pediatr. 1985;106:190-198

29. Ο θηλασμός προστατεύει το μωρό από λοιμώξεις του αναπνευστικού

Frank Al, Taber LH, Glezen WP, et al. «Breast-feeding and respiratory virus infection.» Pediatrics 1982;70:239-245

Wright AI, Holberg DJ, Martinez FD, et al. » Breast feeding and lower respiratory tract illness in the first year of life.»

Br Med J. 1989;299:935-949

Chen Y. «Synergistic effect of passive smoking and artificial feeding on hospitalization for respiratory illness in early childhood.» Chest. 1989;95:1004-1007

Wright AL, Holberg CH, Taussig LM, et al. «Relationship of infant feeding to recurrent wheezing at age 6 years.»

Arch Pediatr Adolesc Med. 1995;149:758-763

30. Τα μωρά  που τρέφονται με παρασκευάσματα γάλακτος έχουν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης ορισμένων λεμφωμάτων

Davis MK, Savitz DA, Graubard BI. «Infant feeding and childhood cancer.» Lancet. 1988;2:365-368

Shu X-O, Clemens H, Zheng W, et al. «Infant breastfeeding and the risk of childhood lymphoma and leukaemia». Int J Epidemiol. 1995;24:27-32

31. Ο θηλασμός μειώνει τις πιθανότητές της νεανικής ρευματοειδούς αρθρίτιδας

Τα προκαταρκτικά δεδομένα από το U. των ερευνητών στο North Carolina / Duke University δείχνουν ότι τα παιδιά που θηλάζουν να έχουν μόνο 40% πιθανότητες να αναπτύξουν νεανική αρθρίτιδα.

«Mother’s Milk: An Ounce of Prevention?» Arthritis Today May-June 1994

32. Ο θηλασμός μειώνει τις πιθανότητες των παιδιών να αναπτύξουν την ασθένεια του Hodgkins

«Μια διερευνητική μελέτη περιβαλλοντικών και ιατρικών παραγόντων που ενδεχομένως συνδέονται με τον καρκίνο της παιδικής ηλικίας.»

Medical & Pediatric Oncology, 1991; 19(2):115-21

33. Ο θηλασμός προστατεύει το μωρό κατά των ανωμαλιών της όρασης

Birch E, et al. «Breastfeeding and optimal visual development.» J Pediatr Ophthalmol Strabismus 1993;30:33-8

Σε μια μελέτη στο Μπαγκλαντές,  ο θηλασμός ήταν ένας προστατευτικός παράγοντας για την νυκταλωπία  (νυχτερινή τύφλωση) μεταξύ των παιδιών προσχολικής ηλικίας τόσο στις αγροτικές όσο και στις αστικές περιοχές. Το μητρικό γάλα είναι γενικά η κύρια, αν όχι η μόνη πηγή, της βιταμίνης Α κατά τους πρώτους 24 μήνες της ζωής ενός παιδιού (ή για τη διάρκεια του θηλασμού).

Bloem, M. et al. «The role of universal distribution of vitamin A capsules in combatting vitamin A deficiency in Bangladesh.: Am J Epidemiol 1995; 142(8): 843-55

34. Ο θηλασμός μειώνει τις πιθανότητες της μητέρας για οστεοπόρωση αργότερα στη ζωή της

Οι πιθανότητες οστεοπόρωσης σε μια γυναίκα η οποία δεν είχε θηλάσει το μωρό της, ήταν 4 φορές υψηλότερη από ότι για μια γυναίκα  που είχε θηλάσει..

Blaauw, R. et al. «Risk factors for development of osteoporosis in a South African population.» SAMJ 1994; 84:328-32

Ο Δρ Alan Lucas, MRC στο Ερευνητικό Κέντρο του Λονδίνου για την παιδική διατροφή, διαπίστωσε ότι τα οχτάχρονα που είχαν τραφεί με παρασκευάσματα γάλακτος και δεν είχαν θηλάσει ως βρέφη είχαν λιγότερο ανεπτυγμένη την εναπόθεση ασβεστίου στα οστά από εκείνα που είχαν τραφεί με μητρικό γάλα.

Melton LJ, Bryant SC, Wahner HW, et al. «Influence of breastfeeding and other reproductive factors on bone mass later in life.» Osteoporos Int. 1993;22:684-691

Cumming RG, Klineberg RJ. «Breastfeeding and other reproductive factors and the risk of hip fractures in elderly woman.»

Int J Epidemiol 1993;22:684-691

35. Το μητρικό γάλα είναι  καταπραϋντικό των εντέρων

36. Αγελαδινό γάλα είναι ερεθιστικό για τα έντερα

37. Με τα παρασκευάσματα γάλακτος υπάρχει  μεγαλύτερος  κίνδυνος παχυσαρκίας αργότερα στη ζωή τους

38. Τα μωρά που θηλάζουν έχουν λιγότερες πιθανότητες καρδιοπνευμονικής αγωνίας ενώ τρέφονται

Τα μωρά που ταΐζονται με μπιμπερό διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο καρδιοαναπνευστικής διαταραχής, συμπεριλαμβάνετε το παρατεταμένο κλείσιμο των αεραγωγών, αφού γίνεται φραγμός στις αναπνοές λόγω της επαναλαμβανόμενης κατάποσης.

Koenig HS, Davies Am, Thach BT. «Coordination of breathing, sucking and swallowing during bottle feedings in human infants.» J Appl Physiol 69: 1629: 1623-1629, 1990.

Τα βρέφη μπορεί να βιώσουν κορεσμό οξυγόνου κάτω του 90% όταν ταΐζονται με μπιμπερό. Εννέα στα 50 υγιή τελειόμηνα βρέφη, σε μία μελέτη παρουσίασαν βραδυκαρδία κατά τη διάρκεια  ταΐσματος με μπιμπερό. Σε έξι από αυτά τα επεισόδια είχε προηγηθεί άπνοια, τρία έδειξαν υπόπνοια (σημαντική μείωση του αερισμού) και ένα είχε γενική άπνοια (χωρίς αναπνευστικές προσπάθειες).

Matthew O, Clark ML, Ponske MH. Apnea, bradycardia, and cyanosis during oral feeding in term neonates.» J Pediatr 106:857, 1985

39. Τα μωρά που θηλάζουν έχουν λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ελκώδη κολίτιδα

Rigas A, Rigas B, Blassman M, et al. «Breast-feeding and maternal smoking in the etiology of Crohn’s disease and ulcerative colitis in childhood.» Ann Epidemiol. 1993;3387-392

40. Το μητρικό γάλα προστατεύει από τον ιό Hemophilus b. (αιμόφιλο β)

Cochi SL, Fleming DW, Hightower AW, et al. «Primary invasive Haemophilus influenzae type b disease: a population-based assessment of risk factors.» J Pediatr. 1986;108:997-896

Takala AK, Eskola J, Palmgren J, et al. «Risk factors of invasive Haemophilus influenzae type b disease among children in Finland.

J Pediatr. 1980;115:695-701

Istre GR, Conner JS, Broome CV, et al. «Risk factors for primary invasive Haemophilus influenzae disease: increased risk from day care attendance and school-aged household members.»  J Pediatr. 1985;106:190-198

41. Τα μωρά που θηλάζουν χρειάζονται λιγότερο χρόνο αποχής από το φαγητό πριν και μετά από ένα χειρουργείο

Ο θηλασμός μπορεί να συνεχιστεί σε υγιή παιδιά μέχρι και τρεις ώρες πριν από την ώρα άφιξης στο νοσοκομείο που μπορεί έχουν εκλεκτική χειρουργική επέμβαση.

Schreiner, M.S. «Preoperative and Postoperative fasting in children.» Ped Clinics N Amer 41 (1); 111-20 (1994)

42. Με το θηλασμό οι  γονείς χρειάζονται  λιγότερες ημέρες αναρρωτικής άδειας

Δεδομένου ότι τα μωρά που θηλάζουν είναι στατιστικά πιο υγιή από τα συνομήλικά τους που τρέφονται με μπιμπερό, οι γονείς  που θηλάζουν τα μωρά ξοδεύουν λιγότερο χρόνο εκτός της δουλειάς για τη φροντίδα των άρρωστων παιδιών.

43. Ο θηλασμός ενισχύει την αποτελεσματικότητα των εμβολίων

Τα βρέφη που θηλάζουν έχουν καλύτερη αντίδραση στις εκκρίσεις στα παρεντερικά εμβόλια και από του στόματος ορούς από εκείνα που τρέφονται με τα παρασκευάσματα γάλακτος.

Han-Zoric, M., «Antibody responses to parenteral and oral vaccines are impaired by conventional and low protein formulas as compared to breastfeeding.» Acta Paediatr Scand 1990; 79:1137-42

44. Τα μωρά που θηλάζουν έχουν λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν νεκρωτική εντεροκολίτιδα

Lucas A, Cole TJ. «Breast milk and neonatal necrotizing enterocolitis.» Lancet. 1990; 336:519-1523

Convert RF, Barman N, Comanico RS, et al. «Prior enteral nutrition with human milk protects against intestinal perforation in infants who develop necrotizing enterocolitis.»

Pediatr Res. 1995; 37:305A. Abstract

45. Ο θηλασμός είναι ένα φυσικό αντισυλληπτικό

Αυτό ισχύει μόνο αν αποκλειστικά θηλάζεται, και δεν έχετε ακόμα την περίοδό σας  μετά τον τοκετό. Ο θηλασμός το βράδυ ενθαρρύνει περισσότερο την αμηνόρροια. Αν πραγματικά δεν θέλετε να μείνετε πάλι έγκυος, πάρτε τα μέτρα σας, ακόμη και αν δεν έχετε πάλι την περίοδό σας, δεν έχετε καμία δυνατότητα να γνωρίζεται πότε θα έχετε την  πρώτη ωορρηξία, και τη στιγμή που θα το καταλάβετε μπορεί να είστε είδη έγκυος! Παρόλα αυτά, σε γενικές γραμμές, ο θηλασμός συμβάλλει και στη σύνδεση του παιδιού με την μητέρα.

Kennedy KI, Visness CM. «Contraceptive efficacy of lactational amenorrhoea.» Lancet. 1992; 339:227-230

Gray RH, Campbell OM, Apelo R, et al. «Risk of ovulation during lactation.» Lancet. 1990; 335:25-29

Labbock MH, Colie C. «Puerperium and breast-feeding.» Curr Opin Obstet Gynecol. 1992; 4:818-825

46. Ο θηλασμός είναι πιο εύκολος από το τάισμα με τα παρασκευάσματα γάλακτος

Μετά το αρχικό ξεκίνημα της περιόδου, ο θηλασμός είναι πολύ εύκολος. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να σηκώσετε το πουκάμισό σας και να αφήστε το μωρό να προσκολληθεί στο στήθος σας. Δεν χρειάζονται ψώνια για γάλα, μπουκάλια, και άλλες προμήθειες. Δεν χρειάζεται ανάμιξη, θέρμανση, ψύξη και καθαρισμό. Εάν κοιμάστε με το μωρό σας, ή βάζετε το μωρό δίπλα  σας να κοιμηθεί στο κρεβάτι σας, μπορείτε να ξεχάσετε  όλα τα ενοχλητικά τελετουργικά κατά την διάρκεια της νύχτας που σχετίζονται με τη χρήση του μπιμπερού. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να γυρίσετε, να αφήσετε το μωρό να προσκολληθεί στο στήθος σας και μετά να ξανακοιμηθείτε!

47. Το μητρικό γάλα είναι δωρεάν

Οι επιπλέων θερμίδες που πρέπει να λάβει μια μητέρα είναι αμελητέες και τα  έξοδα για  τα ρούχα θηλασμού είναι προαιρετικά. Αν χρειαστεί να αντλήσετε το γάλα, υπάρχουν εξαιρετικές αντλίες που είναι διαθέσιμες για $100 και $225. Μπορεί να χρησιμοποιηθούν για περισσότερα από ένα παιδί, έτσι είναι πραγματικά μια επένδυση. Με όποιο τρόπο και αν το δείτε, θα ξοδέψετε πολύ περισσότερα χρήματα, αν επιλέξετε τα παρασκευάσματα γάλακτος.

48. Τα παρασκευάσματα γάλακτος είναι δαπανηρά

Το κόστος διατροφής ενός μωρού για ένα έτος με παρασκευάσματα γάλακτος, εκτιμάται για το 1990 περίπου στα $1000. Σίγουρα από τότε, θα έχει γίνει πιο ακριβό.

Batten W. Hirschman J. Thomas C. Impact of the special supplemental food program on infants. J Pediatr 117 II:SIOI-109, 1990

49. Τα παρασκευάσματα γάλακτος κοστίζουν στην κυβέρνηση (και τους φορολογούμενους) εκατομμύρια δολάρια

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ δαπανά πάνω από 500 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο για την παροχή  παρασκευάσματος γάλακτος στο πρόγραμμα WIC της συμπληρωματικής διατροφής.

Batten W. Hirschman J. Thomas C. Impact of the special supplemental food program on infants. J Pediatr 117 II:SIOI-109, 1990

50. Το μητρικό γάλα είναι πάντα στη σωστή θερμοκρασία

Έχουν συμβεί σοβαρά εγκαύματα στο στόμα των βρεφών λόγω της ακατάλληλης θερμοκρασίας στα τεχνητά γάλατα. Ακόμα και όταν γίνεται σωστά, δεν είναι ποτέ διασκεδαστικό να προσπαθούμε να θερμάνουμε ένα μπουκάλι γάλα για ένα ανήσυχο και πεινασμένο  μωρό.

51. Το μητρικό γάλα έχει πάντα τις σωστές αναλογίες των λιπαρών, των υδατανθράκων και πρωτεϊνών

Οι εταιρείες κατασκευής σκόνης-γάλακτος  συνεχώς αναζητούν να προσαρμόσουν αυτές τις αναλογίες. Η πραγματικότητα είναι ότι το γάλα της μητέρας αλλάζει τη σύνθεση του από τάισμα σε τάισμα ανάλογα με τις ανάγκες του παιδιού.

52. Το μητρικό γάλα ενεργεί σαν ένα φυσικό ηρεμιστικό για τα μωρά

Το μητρικό γάλα περιέχει χημικά που φαίνεται να λειτουργούν σαν  σταγόνες ηρεμιστικού  για τα ανήσυχα μωρά. Ακόμα και αν το μωρό δεν  κοιμηθεί, είναι βέβαιο ότι θα ηρεμήσει και θα  γίνει πιο ευχάριστο. Εάν επιλέξετε να θηλάσετε τα μωρά σας, θα διαπιστώσετε ότι ποτέ δεν θα έχετε τα  “τρομερά δίχρονα παιδιά”.

53. Ο θηλασμός δρα σαν ένα φυσικό ηρεμιστικό για τη μητέρα

Οι θηλάζουσες μητέρες συχνά αστειεύονται λέγοντας ότι κοιμούνται κατά την διάρκεια του θηλασμού. Ο ύπνος κατά την διάρκεια του θηλασμού φανερώνει τις αρετές που προκαλεί στο μωρό και είναι αξιοσημείωτες. Στην πραγματικότητα, οι νέες μητέρες πρέπει να είναι προσεκτικές και να κρατάνε το μωρό την ώρα του θηλασμού με τέτοιο τρόπο ώστε όταν αναπόφευκτα αποκοιμούνται να μην τους πέσει το μωρό. Ο θηλασμός στο κρεβάτι είναι μια πολύ καλή λύση. Ακόμη και η άντληση στη δουλειά μπορεί να είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να ηρεμήσετε και να  αναθεωρήσετε μια αγχωτική ημέρα.

54. Το μητρικό γάλα έχει καλύτερη γεύση από τα παρασκευάσματα γάλακτος

Το ανθρώπινο μητρικό γάλα είναι εξαιρετικό, γλυκό, και ελαφρύ. Η σκόνη-γάλακτος  είναι γλοιώδης σαν συγκολλητική ουσία.  Εσείς τι θα προτιμούσατε να φάτε;

55. Τα μωρά που θηλάζουν είναι γενικά πιο υγιή

(Kaiser Permanente: Εσωτερική έρευνα για να προσδιορίσουν τα οφέλη της χορηγίας ενός επίσημου προγράμματος γαλουχίας)

56. Τα μωρά που θηλάζουν είναι λιγότερο πιθανό να πεθάνουν πριν από τα τρίτα γενέθλιά τους

Van Den Bogaard, C. «Relationship Between Breast Feeding in Early Childhood and Morbidity in a general Population.»

Fan Med, 1991; 23:510-515

57. Τα μωρά που θηλάζουν απαιτούν λιγότερες επισκέψεις στο γιατρό

Δεδομένου ότι τα μωρά που θηλάζουν είναι στατιστικά πιο υγιή, βλέπουν το γιατρό πιο λίγες φορές.

(Kaiser Permanente: Εσωτερική έρευνα για να προσδιορίσουν τα οφέλη της χορηγίας ενός επίσημου προγράμματος γαλουχίας)

58. Οι μητέρες που θηλάζουν ξοδεύουν λιγότερο χρόνο και χρήμα για ιατρικές επισκέψεις

Το 1995,η Kaiser Permanente-οργάνωση συντήρησης της υγείας στη Βόρεια Καρολίνα διαπίστωσε ότι λόγο της διατροφής των βρεφών με παρασκευάσματα γάλακτος, κατά μέσο όρο ξοδεύονταν ετησίως πάνω από 1400 δολάρια, περισσότερα σε πρόσθετες δαπάνες υγειονομικής περίθαλψης από ότι τα βρέφη που θηλάζουν.

(Kaiser Permanente: Internal research to determine benefits of sponsoring an official lactation program)

59. Λιγότερα απορρίμματα προϊόντων συσκευασίας

Χωρίς περιτυλίγματα, δοχεία, φιάλες μιας χρήσης κλπ. ..

«Αν κάθε παιδί στην Αμερική ταΐζονταν με μπιμπερό, θα χρειαζόταν σχεδόν 86.000 τόνους κονσέρβες , και θα έπρεπε να παράγουν 550 εκατομμύρια κονσέρβες για τη σκόνη-γάλακτος, για τις ανάγκες ενός έτους. Αν κάθε μητέρα στη Μεγάλη Βρετανία θήλαζε, 3000 τόνοι χαρτιού (που χρησιμοποιείται για τις ετικέτες) θα είχε σωθεί μέσα σ’ ένα χρόνο. Αλλά η σκόνη-γάλακτος  δεν είναι το μόνο πρόβλημα. Μπουκάλια και θηλές απαιτούν πλαστικό, γυαλί, καουτσούκ, και σιλικόνη. Για την παραγωγή αυτών των προϊόντων χρησιμοποιούνται σημαντικοί πόροι που συχνά οδηγούν σε απορρίμματα που δεν είναι ανακυκλώσιμα. Για όλα αυτά τα προϊόντα  χρησιμοποιούνται  φυσικοί πόροι, οι οποίοι  προκαλούν ρύπανση κατά την κατασκευή, την διανομή τους και δημιουργούν απορρίμματα στην συσκευασία, την προώθηση, και την διάθεσή τους.»

«Mother Nature Loves Breastmilk» D. Michels, Pub. various periodicals, available on Internet at greenbm.html

60. Δεν χρειάζεται να κουβαλάτε τσάντες με μπουκάλια.

Εκτός αν αντλείται  το γάλα και το μεταφέρετε για αργότερα.  Ακόμα και τότε έχετε  λιγότερα μπουκάλια  να κουβαλήσετε.

61. Λιγότερες αγελάδες διευκολύνουν  τα παγκόσμια αέρια του θερμοκηπίου

Όσο κι αν ακούγεται γελοίο, ο τυμπανισμός των βοοειδών  είναι ένας τεράστιος παράγοντας στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Εκτός από το να παράγουν τεράστιες ποσότητες μεθανίου, οι αγελάδες συμβάλλουν επίσης με την κοπριά και τα ούρα τους σε ποτάμια και στα υπόγεια ύδατα.

62. Δεν χρειάζεται να τοποθετηθεί στο ψυγείο

Φυσικά, το μητρικό γάλα παραμένει φρέσκο καθώς δημιουργείται με τη ζήτηση. Ακόμη και όταν αντλείται το μητρικό γάλα διατηρείται για μεγάλο χρονικό διάστημα έξω από το ψυγείο. (Δείτε τις οδηγίες για την αποθήκευση του μητρικού γάλακτος).

63. Το αγελαδινό γάλα έχει σχεδιαστεί για τα μωρά των αγελάδων

Το ανθρώπινο γάλα περιέχει τελείως διαφορετικές αναλογίες πρωτεΐνης, λίπους, και υδατάνθρακες. Το αγελαδινό γάλα έχει σχεδιαστεί να βοηθήσει στο να βάλει γρήγορα βάρος, να μεγαλώσει εκπληκτικά γρήγορα, και  να αναπτύξει μόνο όση δύναμη χρειάζεται ο εγκέφαλος της αγελάδας. Οι ορμόνες στο γάλα των αγελάδων στοχεύουν προς τις αγελάδες όχι τους ανθρώπους. Το γεγονός ότι τα ανθρώπινα όντα μπορούν ακόμα να πίνουν το γάλα άλλου είδους  είναι εκπληκτικό όταν το σκεφτείτε.

64. Το ανθρώπινο γάλα είναι σχεδιασμένο για τα ανθρώπινα βρέφη

Μάλλον δεν θα κάνει πολύ καλό στα μωρά των αγελάδων. Είναι σχεδιασμένο για να χτίσει το μυαλό, και για να ευνοήσει τη σταδιακή σωματική ανάπτυξη.

65. Φυσική ανακούφιση του πόνο στο μωρό

Το μητρικό γάλα περιέχει πραγματικά χημικές ουσίες (ενδορφίνες) που καταστέλλουν τον πόνο. Πέρα από αυτό, είναι αξιοσημείωτη η άνεση του μωρού όταν το έχουν αγκαλιά και θηλάζει. Πολλές μελανιές και  γδαρσίματα εξαφανίζονται σχεδόν αμέσως μετά από λίγες στιγμές θηλασμού. Εάν επιλέξετε να εμβολιάσετε το μωρό σας μια καλή ιδέα είναι να το θηλάσετε αμέσως μετά τον εμβολιασμό. Αυτό θα καταπραΰνει τον πόνο, καθώς θα ενισχύσει την αποτελεσματικότητα του εμβολίου.

66. Ιδανική τροφή για το άρρωστο μωρό.

Όταν ένα βρέφος τρώει παρασκευάσματα γάλακτος και αρρωστήσει με γαστρεντερική πάθηση, συνήθως του δίνετε ένα τεχνητό διάλυμα ηλεκτρολυτών επειδή τα παρασκευάσματα γάλακτος  πολύ δύσκολα χωνεύονται. Ενώ το μητρικό γάλα, είναι εύπεπτο, και καταπραϋντικό στα έντερα, έτσι δεν υπάρχει καμία ανάγκη για τεχνητούς ηλεκτρολύτες και δαπανηρές λύσεις. Εάν ένα μωρό έχει αναπνευστικά προβλήματα, το παρασκεύασμα γάλακτος μπορεί να προκαλέσουν ακόμη περισσότερες βλέννες. Σε αντίθεση το μητρικό γάλα του παρέχει αντισώματα για αυτές τις ασθένειες, καθώς επίσης είναι πολύ εύπεπτο, δεν δημιουργεί  υπερβολικό σχηματισμό  βλεννών.

67. Περισσότερος ύπνος για τη μητέρα

Ειδικά αν κοιμάται με το μωρό, αλλά ακόμα κι αν δεν το κάνει. Δεν χρειάζεται να προετοιμάσει μπουκάλια για να τα ζεστάνει.

68. Περισσότερος ύπνος για το μωρό

Ένα μωρό που τρέφεται το βράδυ ικανοποιεί  πιο γρήγορα τις ανάγκες του και είναι πολύ πιθανό να ξανακοιμηθεί αμέσως από ένα μωρό που πρέπει να περιμένει για ένα μπουκάλι κλαίγοντας και  καταπίνοντας αέρα.

69. Περισσότερος ύπνος για τον πατέρα

Και πάλι, ακόμη και αν βοηθά  στο ρέψιμο του μωρού, στις πάνες και στην μεταφορά, δεν χρειάζεται να ασχοληθεί με μπουκάλια. Επίσης, τα μωρά που θηλάζουν τείνουν να έχουν λιγότερα ρεψίματα μετά τους πρώτους μήνες.

70. Λιγότερος εξοπλισμός για τη διατήρηση και την αποθήκευση

Τα μπουκάλια, συσκευές μέτρησης, εξοπλισμού αποστείρωσης και άλλες συσκευές καταλαμβάνουν πολύ χώρο στο ράφι και χρειάζονται πολλή καθαριότητα.

71. Λιγότερες αγορές για εξοπλισμό.

Εκτός αν αντλείται το γάλα. Ακόμα και αν πρέπει να αγοράσετε μια αντλία και το μπουκάλι με το βασικό κιτ, η εξοικονόμηση του κόστους από τα παρασκευάσματα γάλακτος και η επιπλέον ιατρική φροντίδα κάνει τον θηλασμό πιο οικονομικό και αξίζει να δοκιμάσετε.

72. Το μητρικό γάλα δεν έχει ποτέ αποσυρθεί

Τα παρασκευάσματα γάλακτος όμως μερικές φορές έχουν αποσυρθεί, αφού προκάλεσαν  προβλήματα ή ακόμα και θάνατο.

73. Το φρέσκο μητρικό γάλα ποτέ δεν είναι μολυσμένο με βακτήρια

Στην πραγματικότητα, έχει αντιβακτηριδιακές ιδιότητες.

74. Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για το ποια μάρκα είναι η καλύτερη

Η κάθε τεχνητή φόρμουλα του μητρικού γάλακτος είναι διαφορετική από  τους άλλους ανταγωνιστές της, αλλά καμία από αυτές δεν μπορεί να πλησιάσει και να αντιγράψει το πραγματικό μητρικό γάλα. Για τις μητέρες μπορεί να είναι πολύ αγχωτικό το τάισμα με το μπιμπερό στην προσπάθεια τους να υπολογίσουν ποια μάρκα είναι η καλύτερη απ’ όλες. Δεν έχει σημασία ποιο τύπο χρησιμοποιείται, είναι όλο και πιο προφανές ότι τα παρασκευάσματα για βρέφη δεν μπορούν να αντιγράψουν το  ανθρώπινο γάλα. Το ανθρώπινο γάλα περιέχει ζωντανά κύτταρα, ορμόνες, ενεργά ένζυμα, ανοσοσφαιρίνες και τις ενώσεις με τις μοναδικές δομές που δεν μπορούν να αντιγραφούν στις βρεφικές τεχνητές τροφές.

(Quoted from FDA pediatric-nutrition researchers at Abbott Laboratories, writing in March, 1994 issue of Endocrine Regulations.)

75. Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για την προσθήκη μολυσμένου νερού

Ακόμη και στις ΗΠΑ το νερό μας μπορεί να περιέχει επικίνδυνα στοιχεία, όπως ο μόλυβδος και το αλουμίνιο. Αυτοί οι ρύποι συγκεντρώνονται όταν το νερό  βράζεται για να αποστειρωθεί πριν να προστεθεί στη σκόνη-γάλακτος

76. Ο θηλασμός βοηθά τη μείωση της κακοποίησης έναντι στα ζώα της φάρμας.

Λιγότερη χρήση αγελαδινού γάλακτος ισούται με λιγότερες αγελάδες και ισούται με λιγότερες ευκαιρίες για την κακοποίηση των ζώων.

77. Διευκολύνει την σωστή οδοντική και ανάπτυξη της γνάθου

«Ο θηλασμός στο στήθος για ένα μωρό είναι καλός για την ανάπτυξη των δοντιών και της γνάθου. Τα μωρά στο θηλασμό πρέπει να χρησιμοποιούν όσο και 60 φορές περισσότερη ενέργεια για να πάρουν φαγητό από ότι αυτά που πίνουν από ένα μπιμπερό. Καθώς το σαγόνι του μωρού ασκεί τους μύες έντονα με το θηλασμό, το συνεχές  τράβηγμα ενθαρρύνει την ανάπτυξη  καλοσχηματισμένων σαγονιών με ίσια, και υγιή δόντια. «

The Complete Book Of Breastfeeding M.S. Eiger. MD, S. Wendkos Olds

Copyright 1972, 1987 Comstock, Inc., Workman Publishing Co., Inc.

708 Broadway, New York, NY 10003

«Among breastfed infants, the longer the duration of nursing the lower the incidents of malocclusion.»

Labbok, M.H. «Does Breastfeeding Protect against Malocclusion? An Analysis of the 1981 Child Health Supplement to the National Health Interview Survey».

American Journal of Preventive Medicine, 1987

78. Τα μωρά που θηλάζουν έχουν λιγότερη τερηδόνα

Τα μωρά που ταΐζονται με μπιμπερό «βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο για τερηδόνα μπιμπερού, μια καταστρεπτική οδοντική κατάσταση που συμβαίνει όταν ένα μωρό τεθεί στο κρεβάτι με ένα μπιμπερό που περιέχει σκόνη-γάλακτος, χυμό ή άλλα υγρά με υψηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες. Εκτεταμένες οδοντιατρικές επισκευές μπορεί να απαιτήσουν σε κόστος χιλιάδες δολάρια. «

Loesche WJ/ «Nutrition and dental decay in infants.» Am J Clin Nutr 41; 423-435, 1985

79. Δαπανώνται λιγότερα χρήματα σε διορθωτική ορθοδοντική

Εάν τα δόντια έρθουν σε ευθεία, δεν υπάρχει καμία ανάγκη να τα διορθώσετε.

80. Καλύτερη ανάπτυξη του λόγου

Προβλήματα λόγω ώθησης της γλώσσας αναπτύσσονται συχνά μεταξύ των μωρών που δεν θηλάζουν, καθώς προσπαθούν να επιβραδύνουν τη ροή του γάλακτος που προέρχεται από την τεχνητή θηλή. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα ομιλίας, καθώς και «η αναπνοή από το στόμα, δάγκωμα των χειλιών, ασθένεια των ούλων, και γενικά δημιουργείται μια μη ελκυστική εμφάνιση.

The Complete Book Of Breastfeeding M.S. Eiger. MD, S. Wendkos Olds

Copyright 1972, 1987 Comstock, Inc., Workman Publishing Co., Inc.  708 Broadway, New York, NY 10003

81. Λιγότερες πιθανότητες να πάθει έκζεμα το μωρό

«Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ο θηλασμός  προφυλάσσει κατά της ατοπικής νόσου, η επίδραση της οποίας εκτείνεται στην πρώιμη ενήλικη ζωή. Ο θηλασμός για περισσότερο από 1 μήνα, χωρίς άλλα συμπληρώματα του γάλακτος προσφέρει σημαντική προφύλαξη κατά της τροφικής αλλεργίας στην ηλικία των 3 ετών, καθώς και ενάντια στις αναπνευστικές αλλεργίες στην ηλικία των 17 ετών. Έξι μήνες θηλασμού απαιτούνται  για να αποτραπεί το έκζεμα κατά τα 3 πρώτα έτη, και ενδεχομένως επίσης να αποτρέψουν την ουσιαστική ατοπία στην εφηβεία. » Οι διαφορές στη μέθοδο διατροφής του βρέφους είναι τόσο έντονη ώστε «η διαπίστωση της επιρροής του πρώιμου ταΐσματος με κατασκευάσματα γάλακτος μπορεί να υπερβεί το βάρος της κληρονομικότητα.

Saarinen UM, Kajosaari M. «Breastfeeding as prophylaxis against atopic disease: prospective follow-up study until 17 years of age.» Lancet. 1995; 346:1065-69.

Το έκζεμα ήταν λιγότερα συχνό και πιο ήπιο σε βρέφη που είχαν θηλάσει (22%) και των οποίων οι μητέρες ήταν σε μια ελεγχόμενη διατροφή (48%). Σε βρέφη που τρέφονταν με υδρόλυμα καζεΐνης, γάλα σόγιας ή γάλα αγελάδας, ήταν 21%, 63% και 70% αντίστοιχα, ανέπτυξαν ατοπικό έκζεμα.

Chandra R.K., «Influence of Maternal Diet During Lactation and the Use of Formula Feed an Development of Atopic Eczema in the High Risk Infants». Br Med J. 1989

82. Τα μωρά που θηλάζουν έχουν υπέροχη επιδερμίδα

Αυτό δεν βασίζεται σε μια επίσημη μελέτη. Ελέγξτε το δέρμα ενός μωρού που θηλάζει για να δούμε τι θα σκεφτείτε.

83. Λιγότερη γαστρεντερική παλινδρόμηση

Τα μωρά που θηλάζουν έχουν σημαντικά μικρότερης διάρκειας επεισόδια γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης από ότι τα μωρά που τρέφονται με παρασκευάσματα γάλακτος.

Heacock, H.J. «Influence of Breast vs Formula Milk in Physiologic Gastroesophageal Reflux in Healthy Newborn Infants».

Jour. Pediatr Gastroenterol Nutr, 1992 January; 14(1): 41-6

84. Είναι πιο εύκολο να καθαρίσουν οι λεκέδες του μητρικού γάλακτος.

Εντάξει. αυτό βασίζεται μόνο σε μια περιστασιακή έρευνα σε πολλές θηλάζουσες μητέρες. Θα έχετε παρατηρήσει ότι οι πετσετούλες που βάζουμε στα μωρά την ώρα του ταΐσματος έχουν σκούρους λεκέδες παντού, στο κολάρο και μπροστά. Τα μωρά που θηλάζουν ποτέ δεν δημιουργούν αυτούς τους λεκέδες από  σάλια. Πόσα μωρά που θηλάζουν έχετε δει να φοράνε σαλιάρες όλη την ώρα?.

85. Το μητρικό γάλα δεν περιέχει γενετικά τροποποιημένα υλικά

Οι περισσότεροι καταναλωτές είναι τελείως απληροφόρητοι για το πόσα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα καταναλώνουν, διότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν έχει απαίτηση να επισημαίνονται τα τρόφιμα. Η Genetic ID, μια εταιρεία στο Fairfield, Iowa, έλεγξε σε τέσσερις τύπους το γάλα-σόγιας μωρών για γενετικά τροποποιημένα συστατικά. Και οι τέσσερις εταιρείες, Carnation Alsoy, Similac Neocare, Isomil and Enfamil Prosobee βρέθηκαν θετικές.

(See «Biotechnology’s Bounty», M.Burros, N.Y. Times 05/21/97

86. Δεν περιέχει συνθετικές ορμόνες ανάπτυξης

Δεδομένου ότι πολλές αγελάδες στις ΗΠΑ παίρνουν πλέον συστηματικά συνθετικές  ορμόνες ανάπτυξης για τεχνητή αύξηση της παραγωγής γάλακτος, είναι εύλογο ότι οι ορμόνες αυτές μπαίνουν επίσης στους διάφορους τύπους  σκόνης-γάλακτος.

87. Η απουσία θηλασμού σχετίζεται με τη σκλήρυνση κατά πλάκας

Αν και πιστεύεται ότι είναι πολυπαραγοντική στην προέλευση, και χωρίς σαφώς καθορισμένη αιτιολογία, η έλλειψη του θηλασμού φαίνεται να συνδέεται με μια αυξημένη συχνότητα εμφάνισης της σκλήρυνσης κατά πλάκας.

Dick, G. «The Etiology of Multiple Sclerosis.» Proc Roy Soc Med 1989;69;611-5

88. Λιγότερες πιθανότητες βουβωνοκήλης

Το βουβωνικό κανάλι φέρνει κάτω τη σπερματική χορδή και ορισμένα αιμοφόρα αγγεία στην βουβωνική χώρα. Μια κήλη είναι δυσλειτουργία στο άνοιγμα όπου τα πιο πάνω περνούν από την κοιλιά στη βουβωνική χώρα, επειδή το άνοιγμα του καναλιού γίνεται πολύ μεγάλο ή σχίζεται. Η κήλη επιτρέπει στο κοιλιακό περιεχόμενο να περάσει στην βουβωνική χώρα.

Ο θηλασμός είναι προστατευτικός ενάντια στην βουβωνοκήλη. Για άγνωστους λόγους, τα βρέφη που θηλάζουν παρουσιάζουν σημαντικά λιγότερες περιπτώσεις βουβωνοκήλης. Το ανθρώπινο γάλα περιέχει  ορμόνη απελευθέρωσης γοναδοτροπινών, οι οποίες μπορεί να επηρεάσουν την ωρίμανση της νεογνικής λειτουργίας των όρχεων. Μια πρόσφατη μελέτη ελέγχου περιπτώσεων έδειξε ότι τα βρέφη που θηλάζουν είχαν σημαντική μείωση εμφάνισης  βουβωνοκήλης.

Pisacane, A. «Breast-feeding and inguinal hernia» Journal of Pediatrics 1995:

Vol 127, No. 1, pp 109-111

89. Καλύτερη γνωσιακή ανάπτυξη

Σε 771 νεογνά γέννησης χαμηλού βάρους, των οποίων οι μητέρες επέλεξαν να παρέχουν μητρικό γάλα είχαν 8 βαθμούς πάνω από τον μέσω όρο της αναπτυξιακής κλίμακας Bayley’s, εν σχέση με τα βρέφη των οποίων οι μητέρες επέλεξαν να μην θηλάσουν.

Morley, R., «Mothers Choice to provide Breast Milk and Developmental Outcome».

Arch Dis Child, 1988

90. Καλύτερη κοινωνική ανάπτυξη

Η ψυχοκινητική και κοινωνική ανάπτυξη των βρεφών που θηλάζουν διαφέρει σαφώς από αυτήν των βρεφών που τρέφονται με μπιμπερό, και οδηγούνται στην ηλικία των 12 μηνών με σημαντικά πλεονεκτήματα των ψυχοκινητικών και κοινωνικών δυνατοτήτων.

Baumgartner, C.,»Psychomotor and Social Development of Breast Fed and Bottle Fed babies During their First year of Life».

Acta Paediatrica Hungarica, 1984

91. Μειωμένος κίνδυνος στα βρέφη να αναπτύξουν λοιμώξεις στο ουροποιητικό σύστημα

(Kaiser Permanente: Internal research to determine benefits of sponsoring an official lactation program)

92. Ο θηλασμός βελτιώνει το συντονισμό των χεριών με τα μάτια

Baumgartner, C., «Psychomotor and Social Development of Breast Fed and Bottle Fed babies During their First year of Life». Acta Paediatrica Hungarica 1984; 25(4): 409-17

93. Προστατεύει τις μητέρες από την αναιμία (ανεπάρκεια σιδήρου)

Δεδομένου ότι πολλές αποκλειστικά θηλάζουσες μητέρες δεν έχουν αρχίσει να έχουν περίοδο για ένα χρόνο ή περισσότερο, τα αποθέματα σιδήρου τους δεν εξαντλούνται με την μηνιαία αιμορραγία.

94. Δαπανώνται λιγότερα χρήματα για προμήθειες της εμμήνου ρύσης

Πολλές μητέρες που θηλάζουν δεν έχουν περίοδο μέχρι και 14 ή περισσότερους μήνες μετά τον τοκετό. «Πολλαπλασιάστε αυτό με τα τέσσερα εκατομμύρια γεννήσεις στις ΗΠΑ κάθε χρόνο για να δείτε ότι πάνω από ένα δισεκατομμύριο προϊόντα υγιεινής ετησίως θα μπορούσε να μην καταλήγουν σε χωματερές και υπονόμους του έθνους μας. Συνθέτοντας το σενάριο, το μητρικό γάλα απορροφάται από τα μωρά πιο αποτελεσματικά, τα μωρά που θηλάζουν αφοδεύουν λιγότερο και ως εκ τούτου απαιτούν λιγότερες αλλαγές πάνας από ότι τα βρέφη που τρέφονται με παρασκευάσματα γάλακτος.»

«Mother Nature Loves Breastmilk» D. Michels, Pub. various periodicals, available on Internet at greenbm.htm

95. Ενίσχυση της αυτοπεποίθησης  για τη μητέρα

Δεν υπάρχει τίποτα πιο εκπληκτικό για μια μητέρα, από το να κοιτάζει το στρουμπουλό μωρό της των έξι μηνών, γνωρίζοντας ότι η μόνη διατροφή που έχει λάβει αυτό το χαρούμενο μικρό πλάσμα έχει έρθει από το σώμα της.

96. Το μητρικό γάλα είναι καλό για την καταπολέμηση των μολύνσεων των ματιών

Το μητρικό γάλα περιέχει φυσικές αντιβιοτικές ιδιότητες, και πολλές μητέρες ορκίζονται ότι με μερικές σταγόνες γάλα στο ερεθισμένο μάτι του μωρού τους  ξεκαθαρίζει το πρόβλημα πολύ γρήγορα.

97. Το μητρικό γάλα είναι ένα καλό φυσικό αντιβιοτικό για πληγές

98. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας ότι λείπουν απαραίτητα συστατικά όπως  ανακαλύφθηκε ότι  λείπουν από τα παρασκευάσματα γάλακτος

Τα παρασκευάσματα γάλακτος είναι πραγματικά μια φόρμουλα από συνθετικό ανθρώπινο γάλα. Δεν υπάρχει πραγματική φόρμουλα που μπορεί να αναπαραγάγει το ανθρώπινο  γάλα, επειδή όπως αναφέρει το FDA,  αναγνωρίστηκε σε πρόσφατη δήλωση ότι «… η ακριβής χημική σύνθεση του μητρικού γάλακτος είναι ακόμη άγνωστη.»

«Τα βρέφη που τρέφονται με παρασκευάσματα γάλακτος τα οποία μπορεί να είναι αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους, αλλά που συνεχώς διαπιστώνετε η έλλειψη σε απαραίτητα θρεπτικά συστατικά … στη συνέχεια προστίθεται αυτές οι θρεπτικές ουσίες, συνήθως όμως μετά που έχει είδη προκληθεί κάποια βλάβη σε βρέφη, ή μετά την υπερβολική πίεση  της αγοράς πάνω στο θέμα.».  

M. Walker, R.N., International Board Certified Lactation Consultant, The Journal Of Human Lactation, Sept 1993

99. Είναι πιο ευχάριστη η αλλαγή της πάνας

Οι κενώσεις ενός μωρού που θηλάζει μυρίζουν ελαφρά και όχι άσχημα. Δεν μπορεί να ειπωθεί το ίδιο για τα μωρά που τρέφονται με παρασκευάσματα γάλακτος. Δοκιμάστε να αλλάξετε διάφορες μάρκες σκόνη-γάλακτος μωρών αν δεν είστε σίγουροι για την επιθυμία να δοκιμάσετε το θηλασμό!

100. Τα μωρά που θηλάζουν μυρίζουν όμορφα

Και πάλι, αυτό δεν είναι μια επιστημονική μελέτη. Υπάρχει κάτι σχεδόν μαγικό με το άρωμα του δικού σας μωρού που θηλάζει, αν είστε η μητέρα ή ο πατέρας που εμπλέκεται. Δοκιμάστε το, θα σας αρέσει!

101. Γ’ αυτό το λόγο έχει σχεδιαστεί το στήθος της μητέρας!

Copyright 2004.All Rights Reserved.

Όταν οι «ειδικοί γενικεύουν με τον θάνατο»…Περίπτωση Dr.Dukan..

Φίλοι και φίλες, Καθώς το καλοκαίρι συνεχίζεται, τα μέτρα σωτηρίας του Ελληνικού γένους προχωρουν ,οι επι παντός «ειδικοί» «γενικεύουν» και όχι μονο στο πολιτικοκοινωινικό υπόβαθρο που ,παρεπιπτόντως, δεν πρόκειται να επιλυθεί με οιονδήποτε «αρχηγό» και «λυτρωτή» αν πρώτιστα, δεν διδαχθουμε εμείς..εμείς οι ίδιοι να γινουμε αυτη η Αλλαγή που λαχταρούμε να δουμε στους αντικρύ μας … Μόλις δημοσιευθηκε η αναφόρα για την διώξη, παύση και καταδίκη ενος επιστημόνα,ιατρού και ειδικού στο θέμα της ανθρωπινης διατροφής,τον Δρ.Ντουκάν.Πολλόι διάσημοι,άνθρωποι που, τους έχουμε στο star system ως πρότυπα,είδωλα(μάλλον η ειδωλολατρεία ειναι βδελυγμα!!) και προς μίμηση..celebrities που ξεπουλούν την αξιοπρεπεια τους για την προβολή και απο «ψώνια» το σύστημα τα μεταμόρφωσε σε «νούμερα»..είχαν τον συγκεκριμένο «ειδικό» για γκουρού της υγειας.. Η παλιά όμως ρήση οτι απο τον καρπό θα καταλάβεις το δένδρο και οτι ο «υπομείνας εως τέλους»..θα δικαιωθεί..ισχύει μέχρι τόυδε..Η χρήση οχι μονο της ανόητης ,μη επιστημονικής προσεγγίσης στο θέμα της διατροφής και διαιτας,και η άλογη,επικινδυνη και εγκληματική πλέον κατάχρηση του mediator(σκευασμα )για να χάσουν οι πελάτες του τα ανεπιθυμήτα κιλά και να «δειξουν» το πόσο ωραίαι και ελκυστικοί μπορουν να γινουν,και αφετέρου η μανία του μαμωνά του οικονομικού κέρδους,οδήγησαν σε βεβαιο θάνατο σε εκατονταδες ψυχές λόγω επιπλοκών στις καρδιακές βαλβίδες…Η αρχαία ρήση:»Ωφελείν μάλλον παρά βλάπτειν» βρίσκεται σε αχρηστία στη διανοια και ψυχή πολλών,των πλείστων πλέον λειτουργών υγείας τόσο εδώ στην αγαπήμενη μας χώρα αλλά και στο εξωτερικό..Από τούδε, εσείς οφείλετε να κάνετε την ανατροπή και να διδαξετε με την ζωή σας το πόσο σημαντικοί είσαστε πέρα των περίσσιων κιλόγραμμων, ετών ή χρωματων κώμης..Αξίζετε περισσότερα απο απλά, εναν αριθμό..Γιαυτό επιτρέψτε μας ,σας παρακαλώ,να σας βοηθήσουμε με τον ΣΩΣΤΟ τρόπο και την ΑΛΗΘΙΝΗ κατευθυνση.. Παρακάτω ακολουθει το άρθο ακριβώς αναδημοσιευμενο απο το «Πρώτο Θέμα».Αποτελεί λοιπόν δική σας ευθύνη να έχετε την ευθύνη για την υγεία και ζωή σας!Γαλλικό δικαστήριο απαγόρευσε στον πασίγνωστο Πιερ Ντουκάν να ασκεί την ιατρική, εξαιτίας του «φονικού» φαρμάκου Mediator, που συνταγογραφούσε σε άτομα που ήθελαν να χάσουν κιλά Βέτο στον «γκουρού της δίαιτας» Πιερ Ντουκάν άσκησε γαλλικό δικαστήριο, απαγορεύοντας του να ασκεί τα ιατρικά του καθήκοντα. Ο πασίγνωστος Γάλλος γιατρός βρέθηκε ένοχος για παράβαση της ιατρικής δεοντολογίας και ηθικής για τη συνταγογράφηση του φαρμάκου Mediator, καθώς αποδείχτηκε ότι ευθύνεται για το θάνατο εκατοντάδων ανθρώπων που το χρησιμοποίησαν για να χάσουν κιλά. Ο 72χρονος Ντουκάν βέβαια έχει ήδη αποχωρήσει οικειοθελώς από το επάγγελμα, από το 2012 και η απόφαση αυτή του δικαστηρίου θεωρείται συμβολική. Το φάρμακο αρχικά έκανε θραύση, αφού πάνω από πέντε εκατομμύρια άνθρωποι το χρησιμοποίησαν μέχρι το 2009. Στην συνέχεια απαγορεύθηκε στη Γαλλία, ενώ είχε προηγηθεί η απαγόρευσή του σε Ιταλία και Ισπανία. Σύμφωνα με το γαλλικό υπουργείο Υγείας 500 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από προβλήματα στις καρδιακές βαλβίδες που προκάλεσε το Mediator, ενώ υπάρχουν και μελέτες που ανεβάζουν τον αριθμό των θυμάτων σε 2.000. Ωστόσο, ο Γάλλος γιατρός φαίνεται ότι έπαιξε με τις ανθρώπινες ζωές προκειμένου ο ίδιος να πλουτίσει. Το βιβλίο του με την πασίγνωστη δίαιτα που φέρει το επώνυμο του , έσπασε ρεκόρ πουλώντας πάνω από 11.000.0000 αντίτυπα σε ολόκληρο τον κόσμο και αποφέροντας στον Ντουκάν κέρδη 38 εκατομμυρίων ευρώ.

125 Λόγοι Για Τους Οποίους Η Ζάχαρη Είναι Επιβλαβής!

Εκτός από την καταστολή της ομοιοστασίας του σώματος, η υπερβολική  ζάχαρη μπορεί   να οδηγήσει σε αριθμό άλλων σημαντικών επιπτώσεων. Τα ακόλουθα είναι μια καταγραφή μερικών από τις μεταβολικές συνέπειες της ζάχαρης από διάφορα ιατρικά περιοδικά και άλλων επιστημονικών δημοσιεύσεων.  Τα δεδομένα που ακολουθούν είναι από το βιβλίο, Lick the Sugar Habit, της Nancy Appleton.

1.  Η ζάχαρη μπορεί να καταστείλει το ανοσοποιητικό σύστημα.

2.  Η ζάχαρη αναστατώνει τις σχέσεις των μεταλλικών στοιχείων στο σώμα.

3.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει υπερκινητικότητα, άγχος, δυσκολία στη συγκέντρωση, και ιδιοτροπία στα παιδιά.

4.  Η ζάχαρη μπορεί να αυξήσει  σημαντικά τα τριγλυκερίδια.

5.  Η Ζάχαρη συμβάλλει στη μείωση της άμυνας ενάντια στις βακτηριακές  λοιμώξεις (μεταδοτικές ασθένειες).

6.  Η ζάχαρη προκαλεί απώλεια της  λειτουργίας και ελαστικότητας των ιστών.  Όση περισσότερη ζάχαρη τρώτε τόσο περισσότερο χάνετε η ελαστικότητα και η λειτουργία των ιστών.

7.  Η ζάχαρη μειώνει τις υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνες.

8.  Η ζάχαρη οδηγεί σε έλλειψη ανεπάρκεια χρωμίου.

9.  Η ζάχαρης οδηγεί σε καρκίνο του μαστού, των ωοθηκών, του προστάτη, και του ορθού.

10.  Η ζάχαρη μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα  γλυκόζης σε εποχή νηστείας.

11.  Η ζάχαρη προκαλεί ανεπάρκεια χαλκού.

12.  Η Ζάχαρη παρεμβαίνει  στην απορρόφηση του ασβεστίου και  μαγνησίου.

13.  Η ζάχαρη μπορεί να εξασθενήσει την όραση.

14.  Η Ζάχαρη αυξάνει το επίπεδο των νευροδιαβιβαστών: της ντοπαμίνης, σεροτονίνης, και νορεπινεφρίνης.

15.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει υπογλυκαιμία.

16.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει όξινη πεπτική οδό.

17.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει μια ταχεία αύξηση των επιπέδων αδρεναλίνης σε παιδιά.

18.  Η δυσαπορρόφηση της  Ζάχαρης είναι συχνή σε ασθενείς με λειτουργική νόσο του εντέρου.

19.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει πρόωρη γήρανση.

20.  Η ζάχαρη μπορεί να οδηγήσει στον αλκοολισμό.

21.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει φθορά στα δόντια.

22.  Η Ζάχαρη συμβάλλει στην παχυσαρκία.

23.  Η υψηλή κατανάλωση ζάχαρης αυξάνει τον κίνδυνο για την νόσο του Crohn και την ελκώδη κολίτιδα.

24.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει αλλαγές  που συχνά συναντούμε σε  άτομα με γαστρικό ή δωδεκαδακτυλικό έλκος.

25.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει αρθρίτιδα.

26.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει άσθμα.

27.  Η Ζάχαρη βοηθά σημαντικά την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη της Candida Albicans (λοιμώξεων από  ζυμομύκητες).

28.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει χολόλιθους.

29.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει καρδιακές παθήσεις.

30.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει σκωληκοειδίτιδα.

31.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει σκλήρυνση κατά πλάκας.

32.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει αιμορροΐδες.

33.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει κιρσούς.

34.  Η ζάχαρη μπορεί να αυξήσει τη γλυκόζη και την αντίδραση της ινσουλίνης σε χρήστες αντισυλληπτικών δια του στόματος.

35.  Η ζάχαρη μπορεί να οδηγήσει σε περιοδόντωση.

36.   Η ζάχαρη μπορεί να συμβάλλει στην οστεοπόρωση.

37.  Η ζάχαρη συμβάλλει στην οξύτητα του σάλιου.

38.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει μείωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη.

39.  Η ζάχαρη μπορεί να μειώσει την ποσότητα της βιταμίνης Ε στο αίμα.

40.  Η ζάχαρη μπορεί να μειώσει την αυξητική ορμόνη.

41.  Η ζάχαρη μπορεί να αυξήσει τη χοληστερόλη.

42.  Η ζάχαρη μπορεί να αυξήσει την συστολική πίεση του αίματος.

43.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει υπνηλία και μειωμένη δραστηριότητα σε παιδιά.

44.  Η υψηλή λήψη ζάχαρης αυξάνει τα τελικά προϊόντα προχωρημένης γλυκοζυλίωσης (AGEs) (η ζάχαρη  δεσμεύεται μη ενζυματικά στη πρωτεΐνη)

45.  Η ζάχαρη μπορεί να επηρεάσει την απορρόφηση της πρωτεΐνης.

46.  Η ζάχαρη προκαλεί διατροφικές αλλεργίες.

47.  Η ζάχαρη μπορεί να συμβάλλει στον διαβήτη.

48.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει τοξαιμία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

49.  Η ζάχαρη μπορεί να συμβάλλει στο έκζεμα σε παιδιά.

50.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει καρδιαγγειακές παθήσεις

51.  Η ζάχαρη μπορεί να επηρεάσει την  δομή του DNA.

52.  Η ζάχαρη μπορεί να αλλάξει την δομή των πρωτεϊνών.

53.  Η ζάχαρη μπορεί να γεράσει το δέρμα μας  αλλάζοντας τη δομή του κολλαγόνου.

54.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει καταρράκτη.

55.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει εμφύσημα.

56.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει αθεροσκλήρωση.

57.  Η Ζάχαρη μπορεί να προωθήσει την ανύψωση των λιποπρωτεϊνών χαμηλής πυκνότητας (LDL)

58.  Η υψηλή πρόσληψη ζάχαρης μπορεί να επηρεάσει την φυσιολογική ομοιόσταση πολλών συστημάτων του σώματος.

59.  Η Ζάχαρη μειώνει την ικανότητα των ενζύμων να λειτουργήσουν.

60.  Η πρόσληψη Ζάχαρης είναι υψηλότερη σε άτομα με την νόσο του Πάρκινσον.

61.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει μόνιμη αλλαγή του τρόπου που οι πρωτεΐνες δρουν στο σώμα.

62.  Η ζάχαρη μπορεί να αυξήσει το μέγεθος του ήπατος, κάνοντας τα κύτταρα του ήπατος να διαιρούνται.

63.  Η ζάχαρη μπορεί να αυξήσει την ποσότητα του λίπους του ήπατος.

64.  Η ζάχαρη μπορεί να αυξήσει το μέγεθος των νεφρών και να επιφέρει παθολογικές αλλοιώσεις στα νεφρά.

65.  Η ζάχαρη μπορεί να καταστρέψει το πάγκρεας.

66.  Η ζάχαρη μπορεί να αυξήσει την κατακράτηση υγρών του σώματος.

67.  Η ζάχαρη είναι εχθρός #1 της κινητικότητας του εντέρου.

68.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει μυωπία.

69.  Η ζάχαρη μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τα τοιχώματα των τριχοειδών αγγείων.

70.  Η ζάχαρη μπορεί να κάνει τους τένοντες περισσότερο εύθραυστους.

71.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει πονοκεφάλους, συμπεριλαμβανομένης της ημικρανίας.

72.  Η ζάχαρη διαδραματίζει έναν ρόλο  στον καρκίνο του παγκρέατος στις γυναίκες.

73.  Η ζάχαρη μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τους βαθμούς των παιδιών στο σχολείου και να προκαλέσει μαθησιακές διαταραχές.

74.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει μια αύξηση στα δέλτα, άλφα και θήτα κύματα του εγκεφάλου.

75.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη.

76.  Η ζάχαρη αυξάνει τον κίνδυνο του καρκίνου του στομάχου.

77.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει δυσπεψία.

78.  Η ζάχαρη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης ουρικής αρθρίτιδας.

79.  Η ζάχαρη μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα της γλυκόζης σε μία δια του στόματος εξέταση ανοχής γλυκόζης ,μετά από την κατάποση σύνθετων υδατανθράκων.

80. Η ζάχαρη μπορεί να αυξήσει την ανταπόκριση ινσουλίνης σε ανθρώπους που έχουν μια διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε  ζάχαρη, σε σύγκριση με δίαιτες χαμηλής περιεκτικότητας σε ζάχαρη.

81. Η εξαιρετικά εξευγενισμένη ζάχαρη στην διατροφή μειώνει την ικανότητα μάθησης.

82. Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει λιγότερο αποτελεσματική λειτουργία δύο πρωτεϊνών του αίματος, της αλβουμίνης, και των λιποπρωτεΐνών, οι οποίες μπορεί να μειώσουν την ικανότητα του σώματος να χειριστεί τα λίπη και την χοληστερόλη.

83. Η ζάχαρη μπορεί να συμβάλει στην νόσο του Αλτσχάιμερ.

84.  Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει  συγκόλληση στα  αιμοπετάλια.

85. Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει ορμονικές διαταραχές κάποιες ορμόνες υπολειτουργούν και  άλλες γίνονται υπερκινητικές.

86. Η ζάχαρη μπορεί να οδηγήσει στο σχηματισμό λίθων στα νεφρά..

87.  Η ζάχαρη μπορεί να οδηγήσει τον υποθάλαμο στο να γίνει ιδιαίτερα ευαίσθητος σε μια μεγάλη ποικιλία  ερεθισμάτων.

88. Η ζάχαρη μπορεί να οδηγήσει σε ζαλάδες.

89. Διατροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη μπορεί να προκαλέσουν τις ελεύθερες ρίζες και το οξειδωτικό  στρες.

90.  Διατροφή υψηλή σε σακχαρόζη, σε άτομα με περιφερική αγγειακή νόσο αυξάνει σημαντικά την συγκόλληση  των αιμοπεταλίων.

91.  Δίαιτα υψηλή σε ζάχαρη μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο των χοληφόρων οδών.

92.  Η ζάχαρη τρέφει τον καρκίνο.

93.  Η υψηλή κατανάλωση ζάχαρης στην εφηβική  εγκυμοσύνη  σχετίζεται με διπλάσια αυξημένο  κίνδυνο για την γέννηση  ενός μικρού σε μέγεθος βρέφους.

94.  Υψηλή κατανάλωση ζάχαρης μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική μείωση της διάρκεια της κύησης στις εφήβους.  

95. Η ζάχαρη επιβραδύνει το χρόνο διέλευσης της τροφής μέσω της γαστρεντερικής οδού.

96.  Η ζάχαρη αυξάνει τη συγκέντρωση των χολικών οξέων στα κόπρανα και των βακτηριακών ένζυμων στο κόλον.

97.  Η ζάχαρη αυξάνει την οιστραδόλη (η πιο ισχυρή μορφή φυσικών οιστρογόνων) στους άνδρες.

98. Η ζάχαρη συνδυάζει και καταστρέφει το ένζυμό φωσφατάση,  πράγμα το οποίο καθιστά  τη διαδικασία της πέψης πιο δύσκολη.

99. Η ζάχαρη μπορεί να είναι ένας παράγοντας κινδύνου για καρκίνο της χοληδόχου κύστης.

100. Η ζάχαρη είναι εθιστική ουσία.

101. Η ζάχαρη μπορεί να είναι τοξική και μεθυστική, παρόμοια με το αλκοόλ.

102. Η ζάχαρη μπορεί να επιδεινώσει το PMS (προεμμηνορροϊκό σύνδρομο).

103. Η ζάχαρη που δίνεται σε πρόωρα βρέφη μπορεί να επηρεάσει την ποσότητα του διοξειδίου του

   άνθρακα που παράγουν.

104. Η αύξηση στην λήψη ζάχαρης μπορεί να αυξήσει την συναισθηματική αστάθεια.

105. Το σώμα μεταβάλει  τη ζάχαρη σε 2 έως 5 φορές περισσότερο λίπος ,στην κυκλοφορία

106. του αίματος από ότι μεταβάλει το άμυλο.

107. Η ζάχαρη μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα των παιδιών με Διαταραχή

   Ελλειμματικής προσοχής (ADHD).

108. Η ζάχαρη επηρεάζει αρνητικά την  σύνθεση ηλεκτρολυτών στα ούρα.

109. Η ζάχαρη μπορεί να επιβραδύνει την ικανότητα λειτουργίας των επινεφριδίων.

110. Η ζάχαρη έχει τη δυνατότητα να προκαλεί ανώμαλες μεταβολικές διεργασίες σε ένα

    φυσιολογικό υγιές άτομο και να προωθεί χρόνιες εκφυλιστικές ασθένειες.

111. I.Vs (ενδοφλέβια σίτιση) νερού με ζάχαρη μπορεί να αποκόψει  το οξυγόνο στον Εγκέφαλο.

112. Η υψηλή λήψη ζαχάρου μπορεί να είναι ένας σημαντικός παράγοντας.

   κινδύνου για τον καρκίνο του πνεύμονα.

113. Η ζάχαρη αυξάνει τον κίνδυνο πολιομυελίτιδας.

114. Η υψηλή λήψη ζάχαρης μπορεί να προκαλέσει επιληπτικές κρίσεις.

115. Η ζάχαρη προκαλεί υψηλή πίεση του αίματος σε παχύσαρκα άτομα.

116. Σε μονάδες εντατικής θεραπείας:  Ο περιορισμός της ζάχαρης σώζει ζωές.

117. Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει κυτταρικό θάνατο.

118. Η ζάχαρη μπορεί να βλάψει την φυσιολογική ομοιόσταση πολλών συστημάτων στους
ζωντανούς οργανισμούς.

119. Σε κατασκηνώσεις αποκατάστασης ανηλίκων, όταν τα παιδιά είχαν τεθεί σε μια

   δίαιτα χαμηλή σε ζάχαρη, υπήρξε μία πτώση της τάξης του 44% στην αντικοινωνική συμπεριφορά.

120. Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του στομάχου.

121. Η ζάχαρη αφυδατώνει τα νεογέννητα.

122. Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει ασθένειες των ούλων.

123. Η ζάχαρη αυξάνει την οιστραδιόλη σε νέους άνδρες.

124. Η ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει γέννηση μωρών χαμηλού βάρους.

References

Sanchez, A., et al., Role of Sugars in Human Neutrophllic Phagocytasts, American Journal of Clinical Nutrition. Nov 1973;261:1180-1184. Bernstein, J., etal., Depression of Lymphocyte Transformation Following Oral Glucose Ingestion. American Journal of Clinical Nutrition. 1997;30:613.

Couzy, E, et al. «Nutritional Implications of the Interaction Minerals,» Progressive Food and Nutrition Science 17;1933:65-87.

Goldman, J., et al., Behavioral Effects of Sucrose on Preschool Children. Journal of Abnormal Child Psychology 1986;14(4):565-577.

Scanto, S. and Yindkin, J. The Effect of Dietary Sucrose on Blood Lipids, Serum Insulin, Platelet Adhesiveness and Body Weight in Human Volunteers, Postgraduate Medicine Journal. 1969; 45:602-607.

Ringsdorf, W, Cheraskin, E. and Ramsay R Sucrose, Neutrophllic Phagocytosis and Resistance to Disease, Dental Survey. 1976;52(12):46-48.

Ceraml, A., Vlassara, H., and Brownlee, M. «Glucose and Aging.» Scientific American. May 1987:90. Lee, A.T and Cerand, A. The Role of Glycation in Aging. Annals of the New York Academy of Science; 663:63-67.

Albrink, M. and Ullrich I. H. Interaction of Dietary Sucrose and Fiber on Serum Lipids in Healthy Young Men Fed High Carbohydrate Diets. American Journal of Clinical Nutrition. 1986;43:419-428. Pamplona, R., etal., Mechanisms of Glycation in Atherogenesis. Med Hypotheses. Mar 1993;40(3):174-81.

Kozlovsky A., et al., Effects of Diets High in Simple Sugars on Urinary Chromium Losses. Metabolism. June 1986;35:515518.

Takahashi, E., lbhoku University School of Medicine, Wholstic Health Digest. October 1982:41:00.

Kelsay, J., etal., Diets High In Glucose or Sucrose and Young Women. American Journal of Clinical Nutrition. 1974;27:926-936. Thomas, B.J., et al., Relation of Habitual Diet to Fasting Plasma Insulin Concentration and the Insulin Response to Oral Glucose, Human Nutrition Clinical Nutrition. 1983; 36C(l ):49-51.

Fields, M., et al., Effectof Copper Deficiency on Metabolism and Mortality in Rats Fbd Sucrose or Starch Diets, Journal of Clinical Nutrition. 1983;113:1335-1345.

Lemann, J. Evidence that Glucose Ingestion Inhibits Net Renal Tubular Reabsorption of Calcium and Magnesium. Journal of Clinical Nutrition. 1976;70:236-245.

Acta Ophthalmologima Scandinavica. Mar 2002;48;25. Tub. H. Ed. Sugar Weakens Eyesight, VM Newsletter; May 1986:06:00.

Sugar, White Flour Withdrawal Produces Chemical Response. The Addiction Letter. July 1992:04:00.

Dufty, William. Sugar Blues. (New York: Warner Books, 1975).

Jones, T W , et al., Enhanced Adrenomedullary Response and Increased Susceptibility to Neuroglygopenia: Mechanisms Underlying the Adverse Effect of Sugar Ingestion In Children. Journal of Pediatrics. Feb 1995;126:171-7.

Lee, A.T. and Ceraml A. The Role of Glycation in Aging. Annals of the New York Academy of Science. 1992;663:63-70.

Abrahamson. E. and Peget. A. Body, Mind and Sugar. (New York Avon, 1977. )

Glinsmann, W, Irausquin, H., and Youngmee, K. Evaluation of Health Aspects of Sugar Contained in Carbohydrate Sweeteners. FD.A. Report of Sugars Task Force. 1986:39:00 Makinen K.K., et al., A Descriptive Report of the Effects of a 16-month Xylitol Chewing-gum Programme Subsequent to a 40-month Sucrose Gum Programme. Caries Research. 1998; 32(2)107-12.

Keen, H., etal., Nutrient Intake, Adiposity, and Diabetes. British Medical Journal. 1989; 1: 00 655-658  

Persson PG., Ahlbom, A., and Hellers, G. Epidemiology. 1992;3:47-52.

Yudkin, J. New York: Sweet and Dangerous : Bantam Books : 1974:129

Darlington, L., Ramsey N.W and Mansfield, JR Placebo Controlled, Blind Study of Dietary Manipulation Therapy in Rheumatoid Arthritis, Lancet. Feb 1986; 8475 (1):236-238.

Powers, L. Sensitivity: You React to What You Eat- Los Angeles Times. (Feb. 12, 1985). Cheng, J., et al., Preliminary Clinical Study on the Correlation Between Allergic Rhinitis and Fbod Factors. Lin Chuang Er BI Yan Hou Ke Za Zhi Aug 2002;16(8):393-396.

Crook, WJ.. The Yeast Connection (TN: Professional Books, 1984).

Heaton. K. The Sweet Road to Gallstones. British Medical Journal. Apr 14, 1984; 288:00:00 1103-1104. Misciagna, G., et al., American Journal of Clinical Nutrition. 1999;69:120-126.

Yudldn, J. Sugar Consumption and Myocardial Infarction. Lancet. Feb 6,1971:1(7693):296-297. Suadicani, P, et al. Adverse Effects of Risk of Ischaemic Heart Disease of Adding Sugar to Hot Beverages in Hypertensives Using Diuretics. Blood Pressure. Mar 1996;5(2):91-71.

Cleave, T The Saccharine Disease (New Canaan, CT: Keats Publishing, 1974).

Erlander, S., «The Cause and Cure of Multiple Sclerosis, the Disease to End Disease.» Mar 3, 1979; 1(3):59-63. Cleave, T The Saccharine Disease (New Canaan, CT: Keats Publishing, 1974.)

Cleave, T and Campbell, G. (Bristol, England : Diabetes, Coronary Thrombosis and the Saccharine Disease: John Wright and Sons, 1960).

Behall, K. Influence of Estrogen Content of Oral Contraceptives and Consumption of Sucrose on Blood Parameters. Disease Abstracts International. 1982;431437.

Glimmann, W, Irausguin, H., and K Youngmee. Evaluation of Health Aspects of Sugar Contained in Carbohydrate Sweeteners. FD.A. Report of Sugars Task Force. 1986;39:36-38.

Tjaderhane, L. and Larmas, M. A High Sucrose Diet Decreases the Mechanical Strength of Bones In Growing Rats. Journal of Nutrition. 1998:128:1807-1810.

Appleton, N. New York: Healthy Bones. Avery Penguin Putnam 1989.

Beck-Nielsen H., Pedersen O., and Schwartz S. Effects of Diet on the Cellular Insulin Binding and the Insulin Sensitivity in Young Healthy Subjects. Diabetes. 1978; 15:289-296.

Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism. Aug 2000

Gardner, L. and Reiser, S. Effects of Dietary Carbohydrate on Fasting Levels of Human Growth Hormone and Cortisol. Proceedings of the Society for Experimental Biology and Medicine. 1982;169:36-40.

Reiser, S. Effects of Dietary Sugars on Metabolic Risk Factors Associated with Heart Disease. Nutritional Health. 1985;203-216.

Hodges, R, and Rebello, T. Carbohydrates and Blood Pressure. Annals of Internal Medicine. 1983:98:838-84 1.

Behar, D., et al., Sugar Challenge Testing with Children Considered Behaviorally Sugar Reactive. Nutritional Behavior. 1984;1:277-288.

Furth, A. and Harding, J. Why Sugar Is Bad For You. New Scientist. Sep 23, 1989;44.

Simmons, J. Is The Sand of Time Sugar? Longevity. June 1990:00:00 49-53.

Appleton, N. New York: Lick the Sugar Habit. Avery Penguin Putnam :1988. allergies

Sucrose induces Diabetes in Cat. Federal Protocol. 1974;6(97). diabetes

Cleave, T. : The Saccharine Disease: (New Canaan Ct: Keats Publishing, Inc., 1974).131.

Vaccaro O., Ruth, K. J. and Stamler J. Relationship of Postload Plasma Glucose to Mortality with 19-yr Follow-up. Diabetes Care. Oct 15,1992;10:328-334. Tominaga, M., et al, Impaired Glucose Tolerance Is a Risk Factor for Cardiovascular Disease, but Not Fasting Glucose. Diabetes Care. 1999:2(6):920-924.

Lee, A. T and Cerami, A. Modifications of Proteins and Nucleic Acids by Reducing Sugars: Possible Role in Aging. Handbook of the Biology of Aging. ( New York: Academic Press, 1990.).

Monnier, V M. Nonenzymatic Glycosylation, the Maillard Reaction and the Aging Process. Journal of Gerontology 1990:45(4 ):105-110.

Dyer, D.G., et al-, Accumulation of Maillard Reaction Products in Skin Collagen in Diabetes and Aging. Journal of Clinical Investigation. 1993:93(6):421-22.

Veromann, S., et al. «Dietary Sugar and Salt Represent Real Risk Factors for Cataract Development.» Ophthalmologica. 2003 Jul-Aug; 217(4):302-307.

Monnier, VM. Nonenzymatic Glymsylation. the Maillard Reaction and theAgingProcess.JournalofGerontology. 1990:45(4):105-110.

Pamplona, R, etal., Mechanisms of Glycation inAtherogenests. Medical Hypotheses. 1990:00:00 174-181.

Lewis, G.F and Steiner. G. Acute Effects of Insulin in the Control of Vldl Production in Humans. Implications for The insulin resistant State. Diabetes Care. 1996 Apr;19(4):390-3 R. Pamplona, M.. J., et al. Mechanisms of Glycation in Atherogenesis. Medical Hypotheses. 1990;40:174-181.

Ceriello, A. Oxidative Stress and Glycemic Regulation. Metabolism. Fbb2000; 49(2 Suppl 1):27-29.

Appleton, Nancy. New York; Lick the Sugar Habit- Avery Penguin Putnam, 1988 enzymes.

Hellenbrand, W Diet and Parkinsons Disease. A Possible Role for the Past Intake of Specific Nutrients. Results from a Self administered Food-frequency Questionnaire in a Case-control Study Neurology. Sep 1996;47(3):644-650.61 Cerami, A., Vlassara, H., and Brownlee, M. Glucose and Aging. Scientific American. May 1987:00:00 90.

Goulart, F S. Are You Sugar Smart? American Fitness. March-April 1991:00:00 34-38.

Yudkin, J., Kang S. and Bruckdorfer, K. Effects of High Dietary
Sugar. British Journal of Medicine. Nov 22,1980:1396.

Goulart FS. Are You Sugar Smart? American Fitness. March-April 1991:00:00 34-38. Milwakuee, WI : damage pancreas

Nash, J. Health Contenders. Essence. Jan 1992; 23:00 79-81. Grand, E. Food Allergies and Migraine. Lancet. 1979:1:955-959. Michaud, D. Dietary Sugar, Glycemic Load, and pancreatic

Cancer Risk in a Prospective Study J. Natl Cancer Inst. Sep 4, 2002 ;94(17):1293-300.

Schauss, A. Diet Crime and Delinquency. (Berkeley CA; Parker House, 1981.)

Christensen, L. The Role of Caffeine and Sugar in Depression. Nutrition Report. Mar 1991;9(3):17-24.

Cornee. J., et al., A Case-control Study of Gastric Cancer and Nutritional Factors in Marseille. France. European Journal of Epidemiology. 1995; 11:55-65.

Yudkin, J. Sweet and Dangerous. (New York : Bantam Books, 1974) 129.

Relser, S., et al., Effects of Sugars on Indices on Glucose Tolerance to Humans. American Journal of Clinical Nutrition. 1986:43;151-159.

Relser, S., et al., Effects of Sugars on Indices on Glucose tolerance in Humans. American Journal of Clinical Nutrition. 1986;43:151-159.

Molten L R., et al., A High-fat, Refined Sugar Diet Reduces Hippocampal Brain-derived Neurotrophic Factor. Neuronal Plasticity, and Learning. Neuroscience. 2002;112(4):803814.

Monnier, V, Nonenzymatic Glycosylaton. the Maillard Reaction and the Aging Process. Journal of Gerontology 1990;45:105Ill.

Frey J. Is There Sugar in the Alzheimer’s Disease? Annales De Biologie Clinique. 2001; 59 (3):253-257.

Yudkin , J. Metabolic Changes Induced by Sugar in Relation to Coronary Heart Disease and Diabetes. Nutrition and Health 1987;5(1-2):5-8.

Blacklock, N.J., Sucrose and Idiopathic Renal Stone. Nutrition and Health. 1987;5(1-21:9- Curhan, G., et al., Beverage Use and Risk for Kidney Stones in Women. Annals of Internal Medicine. 1998:28:534-340.

Journal of Advanced Medicine. 1994;7(1):51-58.

Ceriello, A. Oxidative Stress and Glycemic Regulation. Metabolism. Feb 2000:49(2 Suppl 1):27-29.

Postgraduate Medicine. Sept 1969:45:602-07.

Moerman, C.J., et al., Dietary Sugar Intake in the Etiology of Biliary Tract Cancer. International Journal of Epidemiology Ap 1993;.2(2):207-214.

Quillin, Patrick, Cancer’s Sweet. Tooth, Nutrition Science News. Ap 2000 Rothkopf. M. Nutrition. July/Aug 1990;6(4).

Lenders, C.M. Gestational Age and Infant Size at Birth Are Associated with Dietary Intake among Pregnant Adolescents. Journal of Nutrition. Jun 1997;1113-1117.

Bostick. R.M., et al., Sugar, Meat, Fat Intake and Non-dietary Risk Factors for Colon Cancer Incidence in Iowa Women. Cancer Causes & Control. 1994:05:00:38-53.

Kruls, W. et al. Effects of Diets Low and High in Refined Sugars on Gut Transit, Bile Acid Metabolism and Bacterial Fermentation. Gut 1991;32:367-370. Ludwig, D.S., et al., High Glycemic Index Foods, Overeating, And Obesity Pediatrics. Mar 1999; 103(3):26-32.

Yudkin, J and Elsa, 0. Dietary Sucrose and Oestradiol Concentration in Young Men. Annals of Nutrition and Metabolism. 1988:32(2):53-55.

Lee, A. T and Ceraml A. The Role of Glyeation in Aging. Annals of the New York Academy of Science. 1992; 663:63-70.

Moerman, C., et al., «Dietary Sugar Intake in the Etiology of Biliary Tract Cancer.» Intemational Journal of Epidemiology Ap 1993; 22(2):207-214.

Sugar, White Flour Withdrawal Produces Chemical Response. The Addiction Letter. July 1992:04:00 Colantuoni, C., et al., Evidence That Intermittent, Excessive Sugar Intake Causes Endogenous Opioid Dependence. Obes Res. Jun 2002; 10(6):478-488. Annual Meeting of the American Psychological Society, Toronto, June 17, 2001.

The Edell Health Letter. Sept 1991;7:1.

Sunehag, A. L., et al. Gluconeogenesis In very Low Birth Weight Infants Receiving Total Parenteral Nutrition Diabetes. 1999; 48 7991-800.

Christensen L., et al., Impact of A Dietary Change on Emotional Distress. Journal of Abnormal Psychology. 1985;94(4):56579.

Nutrition Health Review. Fall 85 changes sugar into fat faster than fat.

Ludwig, D.S., et al., High Glycemic Index Foods. Overeating and Obesity. Pediatrics. March 1999;103(3):26-32.

Pediatrics Research. 1995;38(4):539-542. Berdonces, J.L. Attention Deficit and Infantile Hyperactivity Rev Enferm. Jan 2001;4(1)11-4.

Blacklock, N.J. Sucrose and Idiopathic Renal Stone. Nutrition Health. 1987;5(1 & 2):9-17.

Lechin, F, et al., Effects of an Oral Glucose Load on Plasma Neurotransmitters in Humans. Neurophychobiology. 1992;26(1-2):4-11.

Fields, M. Journal of the American College of Nutrition. Aug 1998;17(4):317-321.

Arieff, A.I. Veterans Administration Medical Center in San Francisco. San Jose Mercury; June 12/86. IVs of sugar water can cut off oxygen to the brain.

De Stefani, E. «Dietary Sugar and Lung Cancer: a Case-control Study In Uruguay» Nutrition and Cancer. 1998;31(2):132-7.

Sandler, Benjamin P Diet Prevents Polio. Milwaukee, WI : The Lee Foundation for Nutritional Research, 1951.

Murphy, Patricia. The Role of Sugar in Epileptic Seizures. Townsend Letter for Doctors and Patients. May, 2001 Murphy Is Editor of Epilepsy Wellness Newsletter, 1462 West 5th Ave., Eugene, Oregon 97402.

Stern, N. & luck, M. Pathogenesis of Hypertension in Diabetes Mellitus. Diabetes Mellitus, a Fundamental and Clinical lest 2nd Edition, (Philadelphia; A;LippIncott Williams & Wilkins, 2000)943-957.

Christansen, D. Critical Care: Sugar Limit Saves Lives. Science News. June 30, 2001; 159:404.

Donnini, D. et al., Glucose May Induce Cell Death through a Free Radical-mediated Mechanism. Biochem Biohhys Res Commun. Feb. 15, 1996:219(2):412-417.

Ceriello, A. Oxidative Stress and Glycemic Regulation. Metabolism. Feb 2000;49 (Suppl 1):27-29.

Schoenthaler, S. The Los Angeles Probation Department Diet Behavior Program: Am Empirical Analysis of Six Institutional Settings. Int J Biosocial Res 5(2):88-89.

Cornee, J., et al. A Case-control Study of Gastric Cancer and Nutritional Factors m Marseille, France. European Journal of Epidemiology 11 (1995):55-65.

Gluconeogenesis in Wry Low Birth Weight Infants Receiving Total
Parenteral Nutrition. Diabetes. 1999 Apr; 48(4):791-800.

Glinsmann, W , et al., Evaluation of Health Aspects of Sugar Contained in Carbohydrate Sweeteners.» FDA Report of Sugars Task Force-1986 39 123 Yudkin. J. and Eisa, O. Dietary Sucrose and Oestradiol Concentration in young Men. Annals of Nutrition and Metabolism. 1988;32(2):53-5.

Lenders, C. M. Gestational Age and Infant Size at Birth Are Associated with Dietary Intake Among Pregnant Adolescents. Journal of Nutrition 128 (1998):1807-1810.

 

Φίλοι για μια Ζωή

Φίλοι για μια Ζωή:

Μια ανερχόμενη Βιολογία Συναισθηματικής Θεραπείας

Από τον Δρ. Κωνσταντίνο Μουρούτη

Ένας αγαπητός φίλος αγωνίζεται ενάντια στον καρκίνο για μία δεκαετία και περισσότερο. Μέσα από ένα φθοροποιό μείγμα χημειοθεραπείας, ακτινοβολίας και άλλων κακομεταχειρίσεων (αναξιοπρεπών χειρισμών) της ογκολογίας, έχει επιβιώσει, παρά τις φρικτές προγνώσεις για το αντίθετο.

Ο φίλος μου ήταν το είδος του καθηγητή κολλεγίου που οι φοιτητές θυμούνται με αγάπη: όχι μόνο εμπνέοντάς τους στην τάξη, αλλά δείχνοντας γνήσιο ενδιαφέρον σ’ αυτούς – στις σπουδές τους, στην πρόοδο τους στη ζωή, στους φόβους και τις ελπίδες τους. Ένας ευρύς κύκλος πρώην φοιτητών του συγκαταλέγονται ανάμεσα στους ισόβιους φίλους του. Αυτός και η γυναίκα του πάντα υποδέχονταν ένα σταθερό κύμα επισκεπτών στο σπίτι τους.

Αν και κανείς δεν θα μπορούσε ποτέ να το αποδείξει, υποψιάζομαι ότι ένα από τα πολλά συστατικά στη μακροζωία του ήταν αυτή η ροή των ανθρώπων που τον αγαπούν.

Έρευνα πάνω στη σύνδεση ανάμεσα στις σχέσεις και τη φυσική υγεία έχει αποδείξει ότι οι άνθρωποι με πλούσια προσωπικά δίκτυα – που είναι παντρεμένοι, έχουν συνδεδεμένη οικογένεια και στενούς φίλους, είναι δραστήριοι σε κοινωνικές και εκκλησιαστικές ομάδες – αναρρώνουν πιο γρήγορα από ασθένειες και ζουν περισσότερο. Αλλά τώρα, το αναδυόμενο πεδίο της κοινωνικής νευροεπιστήμης, της μελέτης πώς οι ανθρώπινοι εγκέφαλοι … (μεταφέρονται, παρασύρονται) καθώς αλληλεπιδρούν, προσθέτει το κομματάκι των πληροφοριών που έλειπε.

Το πιο σημαντικό εύρημα ήταν η ανακάλυψη «νευρώνων-καθρεπτών», μιας ευρέως διασκορπισμένης τάξης εγκεφαλικών κυττάρων που λειτουργούν σαν νευρικά WiFi (?) Οι νευρώνες-καθρέπτες ακολουθούν τη συναισθηματική ροή, την κίνηση, ακόμη και τις προθέσεις του ατόμου με το οποίο βρισκόμαστε, και αντιγράφουν αυτή την κατάσταση που αισθάνθηκαν στο δικό μας εγκέφαλο αναδεύοντας (υποκινώντας, ξυπνώντας) στον εγκέφαλό μας τις ίδιες περιοχές που είναι δραστήριες στο άλλο άτομο.

Οι νευρώνες-καθρέπτες προσφέρουν ένα νευρικό μηχανισμό που εξηγεί τη συναισθηματική μεταδοτική επίδραση (επιρροή), την τάση του ενός ατόμου να συλλάβει τα συναισθήματα του άλλου, ιδίως αν εκδηλώθηκαν έντονα. Αυτή η σύνδεση εγκεφάλου με εγκέφαλο μπορεί να είναι επίσης η αιτία συναισθημάτων εναρμόνισης, τα οποία η έρευνα βρίσκει να εξαρτώνται μερικώς από υπερβολικά γρήγορο συγχρονισμό της σωματικής στάσης, του φωνητικού ρυθμού και των κινήσεων των ανθρώπων καθώς αλληλεπιδρούν. Σε συντομία, αυτά τα εγκεφαλικά κύτταρα φαίνεται να επιτρέπουν την διαπροσωπική ενορχήστρωση των μετατοπίσεων της φυσιολογίας.

Τέτοιος συντονισμός συναισθημάτων, καρδιαγγειακών αντιδράσεων ή εγκεφαλικών καταστάσεων ανάμεσα σε δύο ανθρώπους έχει μελετηθεί σε μητέρες με τα βρέφη τους, συζυγικούς συντρόφους σε συζητήσεις (διαφωνίες), και ακόμη ανάμεσα σε ανθρώπους σε συναντήσεις (συνεδριάσεις). Ανασκοπώντας δεκάδες τέτοιων πληροφοριών, η  Lisa M. Diamond και η Lisa G. Aspinwall, φυσιολόγοι στο Πανεπιστήμιο της Γιούτα, δίνουν τον οξύμωρο όρο «αμοιβαία ρυθμιστική ψυχοβιολογική μονάδα» για να περιγράψουν την ανάδυση δύο ξεχωριστών φυσιολογιών μέσα σε ένα συνδεδεμένο κύκλωμα. Στο βαθμό που συμβαίνει αυτό, αναφέρουν η Dr. Diamond και η Dr. Aspinwall, η συναισθηματική εγγύτητα επιτρέπει στη βιολογία του ενός ατόμου να επηρεάσει αυτήν του άλλου.

Ο John T. Cacioppo, διευθυντής του Κέντρου Γνωστικής και Κοινωνικής Νευροεπιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, κάνει μια παράλληλη πρόταση: η συναισθηματική κατάσταση των βασικών μας σχέσεων έχει σημαντικό αντίκτυπο στο συνολικό μοτίβο της καρδιαγγειακής και νευρο-ενδοκρινολογικής δραστηριότητάς μας. Αυτό επεκτείνει ριζοσπαστικά το εύρος της βιολογίας και της νευροεπιστήμης από την εστίαση σε ένα μόνο σώμα ή εγκέφαλο, στην εξέταση της αλληλεπίδρασης ανάμεσα σε δύο ταυτόχρονα. Σε συντομία, η εχθρότητά μου ανεβάζει την πίεση του αίματός σας, η στοργική σας αγάπη χαμηλώνει τη δική μου. Ενδεχομένως, είμαστε είτε βιολογικοί εχθροί ή σύμμαχοι ο ένας του άλλου.

Ακόμη και επιφυλακτικά να εισηγούμαστε ευεργετήματα στην υγεία από αυτές τις αλληλοσυνδέσεις θα εγείρει, αναμφίβολα, οργή (θυμό) στους ιατρικούς κύκλους. Κανείς δεν μπορεί να παρουσιάσει ακλόνητα στοιχεία που να δείχνουν ιατρικά σημαντική επίδραση από την ανάμειξη των φυσιολογιών.

Ταυτόχρονα, δεν υπάρχει τώρα αμφισβήτηση ότι αυτή η ίδια ιδιότητα σύνδεσης μπορεί να προσφέρει μια βιολογικά βασισμένη συναισθηματική ανακούφιση. Αφήνοντας κατά μέρος το φυσικό πόνο, μια θεραπευτική παρουσία μπορεί να ανακουφίσει το συναισθηματικό πόνο. Μια περίπτωση σχετική με το θέμα είναι μια μελέτη απεικόνισης του λειτουργικού μαγνητικού συντονισμού γυναικών που περιμένουν ηλεκτρικό σοκ. Όταν οι γυναίκες υπέμεναν το φόβο αυτού που επρόκειτο να γίνει μόνες τους, ήταν αυξημένη η δραστηριότητα των νευρικών περιοχών που διεγείρουν τις ορμόνες του στρες και την ανησυχία. Όπως ανέφερε ο James A. Coan τον περασμένο χρόνο σε άρθρο του στο (περιοδικό;) Ψυχοβιολογία, όταν ένας ξένος κρατούσε το χέρι της γυναίκας καθώς περίμενε, εύρισκε λίγη ανακούφιση. Όταν ο σύζυγός της την κρατούσε απ’ το χέρι, όχι μόνο ένοιωθε ήρεμη, αλλά το εγκεφαλικό της κύκλωμα ησύχαζε, αποκαλύπτοντας τη βιολογία της συναισθηματικής διάσωσης (ελευθέρωσης).

Αλλά, όπως όλο και περισσότεροι άνθρωποι με σοβαρά χρόνια νοσήματα γνωρίζουν, τα αγαπημένα τους πρόσωπα εξαφανίζονται, εγκαταλείποντας τους να υποφέρουν τις δυσκολίες τους σε μοναχική απομόνωση. Η κοινωνική απόρριψη δραστηριοποιεί αυτές ακριβώς τις ζώνες του εγκεφάλου που δημιουργούν, ανάμεσα σε άλλα πράγματα, το κεντρί του φυσικού πόνου.  Ο Matthew D. Lieberman και η Naomi Eisenberg του U.C.L.A. (γράφοντας σε ένα κεφάλαιο στο (άρθρο, μελέτη, βιβλίο;) «Κοινωνική Νευροεπιστήμη: Άνθρωποι που Σκέφτονται τους Ανθρώπους», M.I.T. Press, 2005) έχουν εισηγηθεί ότι τα κέντρα του πόνου του εγκεφάλου ενδέχεται να έχουν δημιουργήσει υπερευαισθησία στην κοινωνική εξορία επειδή η απομάκρυνση από την ομάδα ήταν θανατική καταδίκη στην ανθρώπινη προϊστορία. Σημειώνουν ότι σε πολλές γλώσσες οι λέξεις που περιγράφουν μια «ραγισμένη καρδιά» από απόρριψη δανείζονται τους όρους (τις λέξεις) του φυσικού πόνου.

Επομένως, όταν οι άνθρωποι που ενδιαφέρονται για έναν ασθενή δεν παρουσιάζονται, μπορεί να είναι διπλό το κτύπημα: ο πόνος της απόρριψης και η στέρηση των ευεργετημάτων της στοργικής επαφής. Ο Sheldon Cohen, φυσιολόγος στο Πανεπιστήμιο Carnegie-Mellon που μελετά τις επιδράσεις των προσωπικών διασυνδέσεων στην υγεία, τονίζει ότι η οικογένεια και οι φίλοι του ασθενή στο νοσοκομείο βοηθούν απλά με τις επισκέψεις τους, άσχετα με το αν ξέρουν ή όχι τι να πουν.

Ο φίλος μου έχει φθάσει στο σημείο όπου οι γιατροί δεν ξέρουν τι άλλο να δοκιμάσουν. Στην τελευταία μου επίσκεψη αυτός και η γυναίκα του μου είπαν ότι αυτός θα ξεκινούσε περίθαλψη (αγωγή) ανακούφισης των συμπτωμάτων του τελικού σταδίου.  (?)

Μια πρόκληση, μου είπε, θα είναι η διοχέτευση του ποταμού των ανθρώπων που θέλουν να τον επισκεφθούν μέσα στο στενό διάστημα των ωρών της εβδομάδας που θα έχει ακόμη την ενέργεια να ασχοληθεί μαζί τους.

Καθώς το έλεγε αυτό, ένοιωσα να δακρύζω, και απάντησα: «Ξέρεις, τουλάχιστον είναι καλύτερα να έχεις αυτό το πρόβλημα. Τόσοι πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν (την αρρώστια τους) εντελώς μόνοι.»

Παρέμεινε σιωπηλός για μια στιγμή, σκεφτικός. Μετά απάντησε απαλά: «Έχεις δίκιο.»

 

Το θαύμα του λεμονιού

Τι είναι το Λεμόνι?

Κάθε χρόνο καινούργιες ανακαλύψεις γίνονται σχετικά με το μαγικό φρούτο, το Λεμόνι.

Μια νέα Βιταμίνη-Βιταμίνη P-έχει προστεθεί στην πολύτιμη Βιταμίνη C που βρίσκεται στο φρέσκο ορεκτικό της κουζίνας, στο εργαστήρι διατροφής, ακόμη και στο μπουντουάρ.

Το Λεμόνι έχει πολλά κόλπα

Όπως η μετατροπή του νερού σε κρασί, το Λεμόνι με την κιτρική του οξύτητά, γρήγορα μετατρέπεται σε αλκαλικό. Με την μεγάλη του περιεκτικότητα σε ασβέστιο, προμηθεύει τα οστά, τα δόντια και το νευρικό σύστημα με την βασική τροφή. Επίσης Περιέχει φώσφορο, και μια από τις μεγαλύτερες του ιδιότητες του είναι να χωνεύει τις πρωτεΐνες όταν χρησιμοποιείται στο κρέας, στο ψάρι, στα οστά και στα αυγά.

Το Λεμόνι ένας Θεραπευτής, και Αντισηπτικό.

  Ο Δρ. Gerald Stahl. αναφέρει αμέτρητες περιπτώσεις καταρράκτη που έχουν εξαλειφθεί,  χρησιμοποιώντας σταγόνες από χυμό λεμονιού και αποσταγμένο νερό (μισό-μισό), μέσα στο μάτι τρείς φορές ημερησίως. Για την μυκητίαση των ποδιών δεν χρειάζονται ακριβές αλοιφές για την καταστολή.  Ο χυμός Λεμονιού σε συνδυασμό με χυμό Παπάγιας αναφέρεται επίσης εδώ σαν κατασταλτικό.

Αρκετοί διάσημοι οδοντίατροι συνταγογραφούν το χυμό του Λεμονιού με αλάτι για την επίμονη Πυόρροια.

Το λεμόνι είναι ένας από τους γρηγορότερους εχθρούς ενάντια στα μικρόβια. Οι χειρούργοι των Βιομηχανιών έχουν χρησιμοποιήσει το λεμόνι σε μολύνσεις προερχόμενες από τραυματισμό, με εξαιρετική επιτυχία. Ο Harley Street σπεσιαλίστας στο Λονδίνο δίνει στα παιδιά της βασιλικής οικογένειας, λεμόνι με μέλι για τον πονόλαιμο. Πολλοί άνθρωποι που έχουν ξοδέψει μεγάλα ποσά και περιουσίες για το επίμονο έκζεμα, και όταν όλα τους τα λεφτά ξοδευτήκαν, ανακάλυψαν ότι η κατάσταση αυτή εξαφανίζεται και δεν επανέρχεται όταν οδηγηθήκαν στη χρήση λεμονιού.

Το λεμόνι διώχνει την δυσοσμία του στόματος

Το λεμόνι δεν είναι μόνο ένα τοπικό αντισηπτικό για την δυσάρεστη αναπνοή, αλλά και σαν εσωτερικό αλκαλικό, προστατεύει  από το να δημιουργείται δυσάρεστη αναπνοή. Ηθοποιοί και αστέρες του θεάτρου πίνουν χυμό λεμονιού με λίγο μέλι, δύο με τρείς φορές την ημέρα για εξασφάλιση της γλυκύτητας της αναπνοής τους.

Γιατί να έχεις άσθμα όταν υπάρχει πληθώρα λεμονιών?

 Ο Δρ. Jοseph H. Green δεν φοβάται κατάλοιπα άσθματος στους ασθενείς του. Συμπληρωματικά μετά από γενική τροφική αποτοξίνωση, τους δίνει 2 κουταλιές χυμό λεμονιού πριν από κάθε γεύμα και πριν την κατάκλιση.

Βήχας και κρύωμα

Ψημένα λεμόνια – ψημένα μέχρι να ανοίξουν-δίνονται για το βήχα και το κρύωμα σε πάσχοντες όλων των ηλικιών, με αξιοσημείωτη επιτυχία. Όταν το λεμόνι σπάσει και ανοίξει, δίνουμε στον ασθενή τον χυμό του λεμονιού, με φρέσκο χυμό ανανά  που ανακουφίζει αμέσως. Ο χυμός του ανανά προσθέτει τα δυνατά του χωνευτικά ένζυμα στο λεμόνι, που διαλύουν τα φλέματα στον λαιμό.

Οι Κινέζοι χρησιμοποιούν  το λεμόνι  σαν φάρμακο

Όταν οι Κινέζοι ιατροί αποκαλύπτουν τα (remedies) φάρμακά τους, πάντα υπάρχει κάτι που αξίζει τον κόπο να διαβαστεί. Η έξυπνη θεραπεία για την πυώδη λοίμωξη της ράγας της άπω φάλαγγας ενός δακτύλου, πραγματοποιείται με αυτή την μέθοδο: κόβουμε το πάνω μέρος του λεμονιού, και εισάγουμε το δάκτυλο στο λεμόνι και το δένουμε. Το πρωί η παρανυχίδα είναι έτοιμη να καθαριστεί.

Σύμπλεγμα συμπτωμάτων και το λεμόνι  (Βiliousness)

Υπάρχουν γιατροί που απαγορεύουν όλα τα άλλα φάρμακα σε χολικές περιπτώσεις, καθοδηγώντας τους ασθενείς τους να αποφύγουν οτιδήποτε άλλο εκτός από το χυμό λεμονιού για τουλάχιστον μία ημέρα.

Το λεμόνι είναι ο φοβερός εχθρός σε αυτές τις περιπτώσεις: Πόσοι άνθρωποι τρομοκρατούνται όταν δουν την λοιμώδη Ερυσίπελα! κατάπλασμα από χυμό λεμονιού παράγει μαγική ανακούφιση μετά που τα άλλα δυνατά φάρμακα υποδεικνύονται άχρηστα.

Πυρετός Οστρακιάς

Ο Δρ. George W. Wood κάνει αυτή την δήλωση για την Οστρακιά:

Μπορώ να θεραπεύσω 49 από τις 50 περιπτώσεις της Οστρακιάς με λεμόνι και αραβική μαστίχα. Στην αρχή της ασθένειας βάλτε το παιδί στο κρεβάτι, δώστε του να πιεί ένα ποτήρι λεμονάδα με Αραβική μαστίχα, μισό κουταλάκι μαστίχα σε ένα ποτήρι λεμονάδα.

Καλύψτε την κοιλιά με στεγνή φανέλα και τυλίξτε τον με άσπρη υγρή κουβέρτα, στραγγισμένη από ζεστό νερό, και από πάνω μια στεγνή κουβέρτα, μετά αρκετά σκεπάσματα για να προκληθεί ιδρώτας. Σε μερικές περιπτώσεις είναι γρηγορότερο να τοποθετήσετε θερμοφόρα στην επάνω κουβέρτα. Μετά μία ώρα εφίδρωσης  κατά την οποία δίνεται στο παιδί απεριόριστη ποσότητα λεμονάδας με Αραβική μαστίχα, σκουπίζεται και στεγνώνεται το παιδί και βάζετε ικανοποιητικό ρουχισμό. Ο χυμός του λεμονιού συντελεί στο να αφαιρεθεί το κατακάθι-ίζημα που δημιουργείται στο εσωτερικό του στόματος.

Διφθερίτιδα

Στην Διφθερίτιδα επίσης, η θεραπεία με τον χυμό του λεμονιού αποδεικνύει την δύναμη της αντισηπτικής και χωνευτικής ιδιότητας του φρούτου. «Πρέπει να κάνουμε γαργάρες στο λαιμό» λέει ο Δρ. Wood, «με τον χυμό κάθε μία ή δύο ώρες» και την ίδια στιγμή να καταπίνουμε μισό με ένα κουταλάκι χυμό λεμονιού. Αυτό κόβει την ψευδομεμβράνη στον λάρυγγα και της επιτρέπει να βγει.

Υδρωπικία: «Αφαιρέστε την φλούδα από ένα λεμόνι, κόψτε το φρούτο σε μικρές φέτες και καλύψτε το με μέλι. Για να ξεκινήσετε, πάρτε το χυμό από ένα λεμόνι την ημέρα, αυξάνοντας βαθμιαία μέχρι τους 8 ή 10 χυμούς λεμονιών ημερησίως».

 Κρυώματα και πυρετός μπορεί να προκληθούν από διάφορες αιτίες, Όμως το λεμόνι είναι πάντα ένα βοηθητικό φάρμακο. Ισπανοί  ιατροί το θεωρούν σαν ένα αλάνθαστο φίλο. Ιδού η Ισπανική μέθοδος που εκθέτει ο Δρ. Wood:

«Ο χυμός ενός λεμονιού  προστίθεται σ’ ένα φλιτζάνι με καφέ, πίνεται με μια ρουφηξιά χωρίς γάλα ή ζάχαρη, δύο φορές την ημέρα. Αντί για καφέ, συστήνεται τσάι τριφύλλι ή άλφα-άλφα, φαίνεται  να είναι πιο ισχυρό και εύγευστο.

Ρευματισμοί

Παίρνετε το χυμό από μισό λεμόνι πριν από κάθε γεύμα, και πριν την κατάκλιση κάθε βράδυ. Μπορεί να διαλυθεί με αποσταγμένο νερό πριν το πάρετε, ή σαν δυνατή λεμονάδα, και ταυτόχρονα τοποθετήστε τον εξωτερικά δύο φορές την ημέρα. Οι περισσότεροι ιατροί δηλώνουν ότι μετά την πάροδο τριών ημερών η σίγουρη αλλά αργή δύναμη του λεμονιού δείχνει  τις καθαριστικές και παυσίπονες ιδιότητές του.

Σκορβούτο

Ο κόσμος γνωρίζει καλά σήμερα ότι η θεραπεία για το σκορβούτο με το χυμό του λεμονιού είναι αποτελεσματική.  

Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις παρόμοιες με το σκορβούτο, εν τούτοις, φαίνεται η έλλειψη των ισχυρών βιταμινών του λεμονιού που δίνει γρηγορότερη ανακούφιση στην εντερική δραστηριότητα, θεραπεία στις στοματικές καταστάσεις με δυνατότερη ανοσοποιητική ανοσία στις μολύνσεις όταν ακολουθείται μία δίαιτα  πλούσια σε βιταμίνη C  που αφθονεί στα λεμόνια.

Πονοκέφαλος

Μερικά κουταλάκια χυμό του λεμονιού σε ζεστό τσάι (τριφύλλι ή άλφα-άλφα είναι καλύτερα) είναι η θεραπεία ενός έξυπνου μπάρμαν στην Νέα Υόρκη, γ’ αυτούς που έχουν πονοκεφάλους (επακόλουθο μέθης) και από πονοκεφάλους που προέρχονται από άλλες αιτίες. Με αυτό το σύστημα κερδίζει τους πελάτες του, ξεκόβουν, και τους οδηγεί μακριά από τα φάρμακα τελείως.

Διαλυτικό της πέτρας (των δοντιών)

Ο χυμός του λεμονιού είναι από μόνος του μια ευχάριστη και νόστιμη οδοντόπαστα. Κρατήστε τις οδοντόβουρτσες βυθισμένες σε διαλυμένο χυμό λεμονιού, τις βοηθάει να είναι καθαρές όπως και τα δόντια.

Το λεμόνι της αντοχής

Πολλές γυναίκες, άντρες και παιδιά που τους λείπει η δύναμη, παίρνουν χαμηλό ασβέστιο. Τότε είναι που το κοκτέιλ του λεμονιού, παίρνοντας το δύο φορές την ημέρα για 30 ημέρες αλλάζει την χημεία του σώματος, δίνει περισσότερη δύναμη, βελτιώνει τη μνήμη και την αντοχή, όπως επίσης και την εμφάνιση του δέρματος του προσώπου. Το κοκτέιλ λεμονιού συνίσταται από χυμό λεμονιού, σκόνη γάλακτος με μέλι χτυπημένο σε μπολ του κοκτέιλ.

Το ξύσμα του λεμονιού μια  μεγάλη νοστιμιά            

Μεγάλοι  καλοφαγάδες επιμένουν στην ελεύθερη χρήση της φλούδας του λεμονιού ξυσμένη, για όλα τα γλυκά.  Προσδίδει μια απροσδιόριστη πολυτέλεια σε οποιοδήποτε κέικ, οποιαδήποτε γεύση, και δεν έρχεται σε αντίθεση με άλλες γεύσεις ούτε στο κέικ, ή στο γλάσο του κέικ. Κανείς ο οποίος δεν έχει γευτεί ακόμη χάμπουργκερ πολυτελείας δεν μπορεί να αντιληφθεί τι του επιφυλάσσει.  Τριμμένο κρεμμύδι με τριμμένη φλούδα λεμονιού προστίθενται στο  βοδινό κρέας πριν από το ψήσιμο ή το τηγάνισμα, είναι η μεγαλύτερη απόλαυση και από τα πιο ακριβά κομμάτια κρέατος.

Η πιο ακριβή από τις σοκολάτες στο Παρίσι περιέχει λεπτά τριμμένη φλούδα λεμονιού. Τριμμένη φλούδα λεμονιού προστίθεται και στις καλύτερες  φρουτοσαλάτες, και σαλάτες λαχανικών στην Ευρώπη. Στο Βερολίνο, το Παρίσι και σε όλη την Ιταλία οι ασύγκριτες σούπες τους περιέχουν τριμμένη φλούδα λεμονιού.

Μαρμελάδα φλούδας Λεμονιού κοσμεί τα τραπέζια του πρωινού στα continental resorts. ‘Έχουν δει πολλούς καλοφαγάδες να χρησιμοποιούν τριμμένη φλούδα λεμονιού στα αυγά του πρωινού τους.

Λεμόνι ένα καλό καρύκευμα

«Αλλά όσο αφορά τα υλικά για τα χόρτα μην ανησυχείτε, . . . . είμαι σε θέση να πάρω τα φύλλα του λάπαθου,  την νεαρή πικραλίδα, και την μουστάρδα. . .

 Το γαϊδουράγκαθο ωραία ψημένο και καρυκευμένο με κρέμα και χυμό λεμονιού, είναι πολύ ορεκτικά.»- Counsels on Diet and Foods, σελ.. 324.

Λεμόνι αντί ξύδι είναι  πιο εύγευστο ως καρύκευμα για όλα τα χόρτα ειδικά στις φρέσκες μικρές κορυφές των τεύτλων. Στην κατασκευή μαγιονέζας το λεμόνι είναι προτιμότερο αντί του ξυδιού.

Λεμόνι προληπτικά για το σκώρο

Ένα γοητευτικό Γαλλικό έθιμο για ντουλάπες είναι να πάρετε ώριμα λεμόνια, και να τα καρφώσετε με γαρίφαλα γύρω-γύρω σε όλη την φλούδα του λεμονιού. Τα λεμόνια κατάσπαρτα στεγνώσουν σιγά-σιγά με τα γαρίφαλά τους, αφήνοντας μια υπέροχη μυρωδιά σε όλες τις ντουλάπες και τα δωμάτια.

Λεμόνια και Κόπωση

Μεγάλης απόστασης περιπατητές και ταξιδιώτες στον κόσμο, καθώς και εξερευνητές, θεωρούν το λεμόνι ως θεόσταλτο.  Όταν αρχίζει η κόπωση το λεμόνι απορροφάται μέσα από μια τρύπα στην κορυφή. Είναι γρήγορης δράσης φάρμακο, δίνοντας σχεδόν απίστευτη δροσιά.  Εξερευνητές χρησιμοποιούν το λεμόνι για την προστασία από πολλές μολύνσεις των τροπικών χωρών.  Μια μικρή ποσότητα  χυμού  λεμονιού θα ξεδιψάσει πιο αποτελεσματικά από ότι π πολύ μεγαλύτερες ποσότητες  νερού. Οι έμπειροι ταξιδιώτες δηλώνουν ότι όταν προσθέστε χυμό λεμονιού σε σύνηθες πόσιμο νερό, σε διάφορες περιοχές, δρα ως αντισηπτικό και αποτρέπει την ασθένεια που οφείλεται σε αλλεργία προς τα διαφορετικά αποθέματα νερού.

Το Εκλεπτυσμένο Λεμόνι

Αυτό το τέχνασμα είχε μαθευτεί από σπουδαίους ανθρώπους των επιχειρήσεων και της επαγγελματικής ζωής, όταν θα έπρεπε να είναι στα πόδια τους το πρωί, μετά από μια νύχτα κατάποσης και γλεντιού.  Κόβετε ένα το λεμόνι στα τέσσερα. Στη συνέχεια πασπαλίζονται με αλάτι, και τρώγονται  όλα εκτός από το δέρμα, πριν από το πρωινό. Δημόσιοι ομιλητές λένε ότι αυτό το τέχνασμα είναι ένα σημαντικό τονωτικό για αυτούς, πριν πάνε στην πλατφόρμα.

Κολπική Υγιεινή

Ο αραιωμένος χυμός λεμονιού είναι ένας ασφαλής και υγιεινός τρόπο για κολπική πλύση. Αν και αυτό είναι ένα ισχυρό αντισηπτικό, παρ ‘όλα αυτά είναι ελεύθερο από τα ερεθιστικά φάρμακα που περιέχουν οι κολπικές  πλύσεις και τα υπόθετα.

Αυθεντία Υγείας του Λονδίνου έχει εμπιστοσύνη στα Λεμόνια

Ο Reddie Mallett, στο Λονδίνου, αυθεντία στην υγεία, έχει ένα ολοκληρωμένο θεραπευτικό σύστημα που βασίζεται στις θεραπευτικές ιδιότητες του λεμονιού, συνδυαζόμενο με διάφορα άλλα φυσικά βοηθήματα. Στην κλινική  του, ο ασθενής που του δίνεται για πρώτη φορά θεραπεία,  τοποθετείται ανάμεσα σε δύο εστίες φωτιάς που βρίσκονται στις αντίθετες πλευρές του δωματίου. Ολόκληρο το σώμα του τρίβεται με λάδι και λεμόνι. Ο θερμός αέρας με αυτό το  συνδυασμό προκαλεί γρήγορη αφομοίωση, και μακράς διάρκειας ευεξία. Τα αυτιά, η μύτη και ο λαιμός έχουν την ιδιαίτερη φροντίδα για την θεραπεία τους με το χυμό λεμονιού. Ο Δρ Mallett φροντίζει για τις επίμονες περιπτώσεις καταρροής με τον ακόλουθο τρόπο: Ένα κουταλάκι του γλυκού ελαιόλαδο με ένα κουταλάκι του γλυκού χυμό λεμονιού και ένα σταγονόμετρο, στάζετε σταδιακά μέσα σε κάθε ρουθούνι. Επίσης τίθεται στα αυτιά κάθε εβδομάδα για καθαρισμό και για τις τονωτικές του ιδιότητες.

Μικρές ποσότητες από χυμό λεμονιού και ελαιόλαδου  προστίθενται στο φαί του μωρού, κατά τον απογαλακτισμό, και αυξάνεται σταδιακά με την ηλικία του παιδιού. Αυτή η μέθοδος, είπαν οι ασθενείς του Dr. Mallett αποτρέπει τις κοινές ασθένειες των παιδιών μέσα από τις ιδιότητες της ιδιόμορφης ανοσίας που δίνει.

Η δυσκοιλιότητα αντιμετωπίζεται με εσωτερική και εξωτερική παροχή χυμού λεμονιού με ελαιόλαδο. Λήψη ελαιόλαδου με χυμό λεμονιού, τέσσερις φορές την ημέρα, (ποσότητα αντίστοιχη μίας αυγοθήκης). Κάνουμε μασάζ στο σώμα τρείς φορές την εβδομάδα με ελαιόλαδο και χυμό λεμονιού. Αδενοειδείς εκβλαστήσεις (κρεατάκια στην μύτη) αντιμετωπίζονται με αραιωμένο χυμό λεμονιού που χρησιμοποιείται με ρινική σύριγγα, με ήπιο και απαλό  τρόπο στάλαξης.

Στην αρθρίτιδα, κάνουμε απαλό μασάζ στις αρθρώσεις με χυμό λεμονιού και  λάδι μετά που ο ασθενής έχει ζεσταθεί αφού κάνει ζεστό μπάνιο σ’ ένα λουτρό ή με ζεστή κουβέρτα στο κρεβάτι.

Το κατάπλασμα πολτού χρησιμοποιείται ελεύθερα για εκφύματα (καλόγερους), αποστήματα, και δερματικά εξανθήματα γενικά.  Ο χυμός φυσικά, χρησιμοποιείται και εσωτερικά. Για την βρογχίτιδα το λεμόνι και το λάδι χρησιμοποιούνται ως γαργάρα, και επίσης ως ένα μασάζ εξωτερικό για το λαιμό και το στήθος.

Για την  κίρρωση του ήπατος, μέχρι και μια δωδεκάδα λεμόνια χρησιμοποιούνται καθημερινά στην κλινική του Δρ. Mallett, με διατροφή χωρίς άμυλο, και  με πολλά φρούτα όπως πορτοκάλια, σταφίδες ανανάδες κλπ. Εντυπωσιακά αποτελέσματα, δήλωσε ότι έχουν βιωθεί από τους πάσχοντες από κολίτιδα, με μασάζ στην κοιλιά  δύο φορές την ημέρα (ενώ βρίσκεται κλινήρης) με χυμό λεμονιού και ελαιόλαδο.

Για την διάρροια, ο Δρ Mallett χρησιμοποιεί πολτό μήλου με χυμό λεμονιού για μικρούς και μεγάλους. Για το έκζεμα, χυμός λεμονιού και φρέσκου ανανά εφαρμόζονται κάθε ώρα, και με μία δίαιτα χωρίς άμυλο, μέχρι η κατάσταση να θεραπευτεί. Η γρίπη, ο πονοκέφαλος, και η δυσπεψία αντιμετωπίζονται με αυξανόμενες ποσότητες χυμού λεμονιού εσωτερικά και εξωτερικά. Για την αντιμετώπιση του ίκτερου, ο χυμός λεμονιού συνδυάζεται με χυμό καρότου.

Ο Δρ Mallett είχε ασυνήθιστα αποτελέσματα στη θεραπεία της νευρασθένειας με ελαιόλαδο και χυμό λεμονιού. Το ευεργετικό ασβέστιο, συνήθως χαμηλό στις νευρασθένειες, παρέχεται μέσα από τη λήψη ελαιόλαδου που έχει θρεπτικές ιδιότητες για τα νεύρα και δίνει απόλαυση στην διατροφή του ασθενούς. Το καθημερινό μασάζ με χυμό λεμονιού και ελαιόλαδο πρέπει να τηρείται σταθερά.

Η θεραπεία των αιμορροΐδων σ’ αυτή την κλινική υγείας με το λεμόνι είναι εξαιρετικά επιτυχής. Η διατροφή είναι στεγνή. Δεν χρησιμοποιείται νερό μόνο  φρούτα και λαχανικά. Το βράδυ ένα μικρό φλιτζάνι τσαγιού με ζεστό ελαιόλαδο και χυμό λεμονιού, σε ίσα μέρη, εισάγεται απαλά από το ορθό (κλύσμα)-και παραμένει.

Καλλυντικά και λεμόνι

Με την άφιξη του νέου αφυδατωμένου χυμού λεμονιού σε μορφή σκόνης, η γυναίκα που ενδιαφέρεται για τη ομορφιά της μπορεί να έχει ένα βολικό δοχείο καθαρού λεμονιού μπροστά της για άμεση χρήση ανά πάσα στιγμή,

χωρίς το αντιαισθητικό φρέσκο μισό λεμόνι στο τραπέζι του μπουντουάρ της.

 Το λεμόνι είναι ένα πολύτιμο λευκαντικό για τα χέρια και τα νύχια. Το νεώτερο ξέβγαλμα για ανταύγειες μαλλιών περιέχει λεμόνι. Η πόρο-αναγωγική θεραπεία στα υπερσύγχρονα κατάστημα ομορφιάς περιέχει φυσικό χυμό λεμονιού, και ένα από τα συστατικά του σε ένα αποτελεσματικό μειωτήρα-μαστού είναι από χυμό λεμονιού.

 Μια νέα υγρή πούδρα έχει κατασκευαστεί για θεραπεία και καλλωπισμό, περιέχει φυσικό χυμό λεμονιού για την αφαίρεση της γυαλάδας στην μύτη και το πρόσωπο, και για τις ιδιότητές της για λεύκανση των φακίδων στο πρόσωπο.

 Οδοντική σκόνη από Λεμόνι και φράουλα είναι ένα νέο μέσο λεύκανσης δοντιών για τις σκούρες μεμβράνες και τις αλκαλικές αποθέσεις.

Μια δασκάλα χορού στην Νέα Υόρκη κρατά τα πόδια και τις αρθρώσεις των μαθητών της «εύκαμπτα» με ελαιόλαδο και χυμό λεμονιού, κάνοντας μασάζ πριν και μετά τα μαθήματα, ειδικοί στην φυσική παιδεία και τον πολιτισμό χρησιμοποιούν τώρα μια εξαιρετική κρέμα μασάζ που γίνεται από τον κρόκο του αυγού, το λεμόνι και το ελαιόλαδο.

Ηθοποιοί στο Παρίσι αποτρέπουν τους μαύρους  κύκλους γύρω στα μάτια εφαρμόζοντας δύο φορές την ημέρα  χυμό λεμονιού. Χρησιμοποιείται για την πρόληψη της κίτρινης εμφάνισης στο λαιμού. Μία έξυπνη ηθοποιός μεταφέρει μαζί της ανά πάσα στιγμή τα καινούργια επιθέματα καθαρισμού για την αφαίρεση του μακιγιάζ κατά τη διάρκεια της ημέρας. Προσθέτει χυμό λεμονιού στο βάζο με τα επιθέματα, έτσι ώστε για κάθε εφαρμογή να εξασφαλίζει λεύκανση, καθώς και μια θεραπεία καθαρισμού του δέρματος πριν από την εφαρμογή περισσότερου μακιγιάζ.

 Το λεμόνι προσφέρει πληθώρα χρήσεων για τα μαλλιά και το τριχωτό της κεφαλής. Ένα μασάζ του τριχωτού της κεφαλής με λεμόνι μπορεί να γίνει στο σπίτι κάποιου με τη χρήση της νέας αφυδατωμένης σκόνης λεμονιού, η οποία αφήνεται να παραμείνει κατά τη διάρκεια της νύχτας για τις ισχυρές τονωτικές ιδιότητες της, καθώς και την ικανότητά της να καταπολεμά πολλές μολύνσεις στο  τριχωτό της κεφαλής.

Λεμόνι, μια καλή θεραπεία για τη συνήθεια του καπνίσματος

Αν κάποιος επιθυμεί πραγματικά να σταματήσει τη συνήθεια του καπνίσματος , από οποιαδήποτε μορφή, έχει βρεθεί ότι, όταν προκύπτει η επιθυμία, είτε για καπνό ή να μασήσει, τότε μια κατευθείαν γουλιά με χυμό λεμονιού μειώνει αυτή την επιθυμία. Σε περίπου τριάντα (30) ημέρες από αυτή τη θεραπεία όλη η επιθυμία για τη χρήση του καπνού θα έχει εξαφανιστεί. Ένας βολικός τρόπος για τη χρήση του λεμονιού είναι να μεταφέρει κάποιος ένα λεμόνι μαζί του, με μία τρύπα στην κορυφή του, τυλιγμένο σε λαδόκολλα, τότε ρουφάει μια γουλιά κάθε φορά που εμφανίζεται η επιθυμία. Μπορεί να χρειαστεί αρκετά λεμόνια την ημέρα για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. Πρέπει επίσης κάποιος να σταματήσει να χρησιμοποιεί στα τρόφιμα  καρυκεύματα πιπεριού και αλατιού, το πιπέρι και το αλάτι φαίνεται να αυξάνουν την επιθυμία για καπνό.

Το λεμόνι βοηθά στην αντιμετώπιση του αλκοολισμού

 Θα πρέπει να υποδείξουν στους ασθενείς, το κακό των οινοπνευματωδών ποτών, και την ευλογία της πλήρους αποχής. Θα πρέπει να τους ζητηθεί να απομακρύνουν τα πράγματα που έχουν καταστρέψει την υγεία τους, και να τα αντικαταστήσουν με μια πληθώρα φρούτων. Μπορούν να λαμβάνονται πορτοκάλια, λεμόνια, δαμάσκηνα, ροδάκινα, και πολλές άλλες ποικιλίες?

Γιατί ο κόσμος του Κυρίου είναι παραγωγικός, εάν ασκηθεί επίμονη και επίπονη  προσπάθεια.

«for the Lord’s world is productive, if painstaking effort is put forth.” Counsels on Diet and Foods, p. 311.

Έχει διαπιστωθεί ότι όσο περισσότερα φρούτα περιέχονται στην διατροφή, κυρίως λεμόνια, τόσο λιγότερη επιθυμία υπάρχει για αλκοολούχα ποτά.   

 

Οι γυναίκες και ο καρκίνος: Δυνατότητες πρόληψης. By Dr.Konstantinos Mouroutis

Ρωτήστε οποιοδήποτε γιατρό για το τι μπορούν να κάνουν οι γυναίκες για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού, και η απάντηση θα είναι πιθανώς να κάνετε μια ετήσια μαστογραφία μετά την ηλικία των 50 ή ίσως και μετά την ηλικία των 40. Η μαστογραφία είναι σίγουρα σημαντική. Αλλά δεν μπορεί να προλάβει τον καρκίνο. Βρίσκει τον καρκίνο. Βιοψία, χειρουργική επέμβαση, και μετά ακολουθεί χημειοθεραπεία.

Αυτό που είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστο για το αμερικανικό κοινό και που δυστυχώς υποβαθμίζεται  στις  ιατρικές σχολές, είναι ότι ο καρκίνος του μαστού είναι συχνά μια αποτρέψιμη ασθένεια. Όταν ήμουν φοιτητής της ιατρικής, δεν είχα διδαχθεί ότι ο καρκίνος του μαστού είχε καμία σχέση με διατροφικούς παράγοντες. Εκείνη την εποχή, ο καρκίνος του μαστού έκανε επίθεση  σε 1 κάθε 11 γυναίκες. Όταν ήμουν ασκούμενος στις αρχές του 1980, οι περισσότεροι γιατροί παρέμειναν αδαείς των παραγόντων κινδύνου που θα μπορούσαν  να ελεγχθούν, και το ποσοστό ανέβηκε στις  μία κάθε δέκα γυναίκες. Αυτή η αποτυχία στην πρόληψη του καρκίνου ανέβασε ψηλά το τίμημα, σήμερα, η ασθένεια αυτή προσβάλλει μία γυναίκα στις οκτώ.

Δεν είναι ότι οι επιστήμονες δεν έχουν τις πληροφορίες. Ήδη από το 1982, το National Research Council δημοσίευσε μια έκθεση με τίτλο Diet, Nutrition, and Cancer¹, δείχνοντας το βουνό των αποδεικτικών στοιχείων που είναι ήδη γνωστά και που συνδέουν ειδικά τον διατροφικό παράγοντα για τον καρκίνο του μαστού και άλλα όργανα. Ωστόσο τα ενημερωτικά φυλλάδια με τις νερωμένες συστάσεις κατά του καρκίνου μαζεύουν σκόνη στα ερευνητικά κέντρα. Ποτέ δεν έγινε μια οργανωμένη προσπάθεια για να δώσει στις γυναίκες τις πληροφορίες που χρειάζονται για να πάρουν τις αποφάσεις τους για την πρόληψη του καρκίνου.

Οι διατροφικοί παράγοντες προέκυψαν συγκριτικά με τις  διάφορες χώρες. Στην Ιαπωνία, για παράδειγμα, ο καρκίνος του μαστού είναι σπάνιος. Ωστόσο οι Γιαπωνέζες γυναίκες που μεταβαίνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες διατρέχουν σύντομα τον ίδιο κίνδυνο για τον καρκίνο, όπως οι Αμερικανίδες γυναίκες-τουλάχιστον 400 τοις εκατό περισσότερο από ότι στην Ιαπωνία. Οι διαφορές στον κίνδυνο καρκίνου μεταξύ των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας δεν οφείλεται σε γενετικό παράγοντα. Ούτε είναι κάτι στον αέρα ή στο νερό. Ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ποσότητα του λίπους, ιδιαίτερα του ζωικού λίπους, στη διατροφή2,3 Στην Ιαπωνία, μόνο το 15 τοις εκατό των θερμίδων στη διατροφή προέρχονται από το λίπος. Στις ΗΠΑ, η περιεκτικότητα ζωικού λίπους στη διατροφή είναι πάνω από δύο φορές μεγαλύτερη, γύρω στο 35 τοις εκατό. Όσο περισσότερο λίπος καταναλώνουν οι γυναίκες, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος για καρκίνο. Παρόμοια ευρήματα έχουν και σε άλλες χώρες.

Όταν βρέθηκε η σύνδεση μεταξύ του λίπους και του καρκίνου, οι ερευνητές δεν χρειάστηκε να  ψάξουν μακριά για μια εξήγηση. Τους παρουσιάστηκαν πολλές δυνατότητες. Πρώτα απ ‘όλα, είναι γνωστό ότι πολλοί όγκοι του μαστού «τροφοδοτούνται» από τα οιστρογόνα, τις θηλυκές ορμόνες στις γυναίκες και άνδρες. Αλλά όσο περισσότερο οιστρογόνο υπάρχει, τόσο μεγαλύτερη είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από ορισμένα είδη καρκίνου του μαστού. Το κύριο οιστρογόνο είναι η οιστραδιόλη, και η ποσότητα της οιστραδιόλης που παράγεται από το σώμα συνδέεται με την ποσότητα του λίπους στη διατροφή. Σε διατροφή με υψηλά λιπαρά, η παραγωγή οιστραδιόλης αυξάνεται. Σε διατροφή χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, μειώνεται4-6. Όταν οι γυναίκες υιοθετήσουν διατροφή χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, τα επίπεδα οιστραδιόλης  πέφτουν αισθητά σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Αυστηρά χορτοφάγοι (οι άνθρωποι που δεν καταναλώνουν ζωικά προϊόντα) έχουν σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα οιστρογόνων από τους μη-χορτοφάγους, ίσως λόγω της χαμηλότερης περιεκτικότητας σε λιπαρές ουσίες της διατροφής τους αυστηρά χορτοφάγους.

Επιπλέον, η οιστραδιόλη μεταφέρεται στο αίμα με τα ειδικά μόρια φορέα. Στην διατροφή με υψηλά  λιπαρά, η οιστραδιόλη ελευθερώνεται από  τα μόρια του φορέα και γίνεται βιολογικά ενεργή, σαν στρατιώτης πηδώντας από ένα τζιπ και ξεκινώντας την επίθεσή του. Έτσι η υψηλή σε λιπαρά διατροφή μπορεί να προάγει τον καρκίνο αυξάνοντας την ποσότητα παράλληλα με την προώθηση της βιολογικής δραστικότητας της οιστραδιόλης στο σώμα.

Ένα άλλο πρόβλημα με την υψηλή σε λιπαρά διατροφή, είναι ότι το κρέας, τα πουλερικά, τα ψάρια και τα γαλακτοκομικά προϊόντα τα οποία συνήθως αποτελούν τέτοιου είδους διατροφή, στερούνται τις φυτικές ίνες. Οι ίνες είναι το μέρος των φυτικών τροφών που αντιστέκονται στην πέψη του εντερικού σωλήνα. Τα στοιχεία υποδεικνύουν ότι οι φυτικές ίνες βοηθούν στη μείωση των επιπέδων των οιστρογόνων με την παγίδευση τους στην πεπτική οδό. Επιπλέον, η σόγια, η οποία είναι στυλοβάτης της Ασιατικής διατροφής, περιέχει φυτοοιστρογόνα, τα οποία είναι πολύ αδύναμα οιστρογόνα τα οποία μπορούν να ανταγωνιστούν και να επιβραδύνουν την επίδραση των κανονικών οιστρογόνων. Κατά τη διαδικασία, τα προϊόντα σόγιας έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

Έτσι, η διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά αυξάνει την παραγωγή οιστρογόνων, και προφανώς αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου. Χαμηλής περιεκτικότητας λιπαρά στην διατροφή και υψηλή σε φυτικές ίνες, μειώνει τα οιστρογόνα σε βιολογικά φυσιολογικά επίπεδα.  Δεδομένου ότι το κρέας, τα πουλερικά, τα ψάρια και τα γαλακτοκομικά προϊόντα δεν περιέχουν καθόλου φυτικές ίνες, αυξάνουν την περιεκτικότητα σε λίπος και μειώνουν την περιεκτικότητα σε ίνες  εκτοπίζοντας τις φυτικές τροφές.

Δεδομένου ότι οι περισσότεροι Αμερικανοί έχουν διατροφή με υψηλά λιπαρά θα μπορούσε κανείς να ρωτήσει αν η προκύπτουσα αύξηση των οιστρογόνων έχει και άλλες επιπτώσεις. Η απάντηση είναι ναι σχεδόν σίγουρα. Κατά τη διάρκεια της ιατρικής μου εκπαίδευσης, δούλεψα για κάποιο χρόνο σε κλινική στο κέντρο της πόλης στην Ουάσιγκτον, DC. Εκεί, τα κορίτσια των 12 και 13 έρχονταν  ζητώντας  χάπια αντισύλληψης. Πολλές είχαν ήδη το πρώτο τους παιδί και δεν ήθελαν να μείνουν έγκυος ξανά. Αναρωτήθηκα γιατί η φύση σχεδίασε το ανθρώπινο σώμα να γίνεται σεξουαλικά ώριμο σε μια ηλικία όταν τα κορίτσια  δεν είναι αρκετά μεγάλα για να φροντίσουν ένα παιδί, ή ακόμα και για να διατηρήσουν μια μακροχρόνια σχέση. Φαίνεται ότι δεν πρέπει να κατηγορήσουμε τη φύση. Πράγματι, τα στοιχεία δείχνουν ότι το αγόρι έχει σχεδιαστεί για να φθάσει στην εφηβεία λίγο αργότερα.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η μέση ηλικία της εφηβείας στα κορίτσια στις δυτικές χώρες το 1840 ήταν περίπου στα 17. Σήμερα  θεωρούμε ως αυτονόητο ότι τα κορίτσια  φτάνουν στην εφηβεία στα 11, 12, ή 13. Εκατόν πενήντα χρόνια πριν, η υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά διατροφή ήταν περιορισμένη σε ένα μικρό, πλούσιο ποσοστό του πληθυσμού7. Σήμερα, η διατροφή υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, έχει εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον πληθυσμό, και η εφηβεία εμφανίζεται ολοένα και νωρίτερα, πιθανόν λόγω της αύξησης των οιστρογόνων που προκαλούνται από τα υψηλά λιπαρά στην διατροφή. Η πρόωρη εφηβεία έχει συνδεθεί με τον αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Η σύγκριση των διαφόρων χωρών προσδίδει περαιτέρω στήριξη σε αυτή τη θεωρία. Στην Κίνα, η διατροφή είναι χαμηλής περιεκτικότητα σε λιπαρά, είναι ακόμα κανόνας. Εκεί, η ηλικία της εφηβείας κυμαίνεται μεταξύ 15 και 19. Ο Δρ T. Colin Campbell από το Πανεπιστήμιο Cornell μελέτησε την κινέζικη διατροφή, η οποία επικεντρώνεται στο ρύζι και τα λαχανικά, με μικρή ποσότητα κρέατος, και καθόλου γαλακτοκομικά προϊόντα. Το αποτέλεσμα φαινομενικά δεν είναι απλά η μεγαλύτερη ηλικία της εφηβείας, αλλά και τα φαινόμενα χαμηλού ποσοστού των καρδιακών παθήσεων, της παχυσαρκίας, και του καρκίνου.

Η διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά  δύναται επίσης να ενθαρρύνει την απορρόφηση  καρκινογόνων ουσιών στο σώμα. Οι ερευνητές έχουν παρατηρήσει, για παράδειγμα, ότι όταν οι καρκινογόνες ουσίες από τον καπνό του τσιγάρου απορροφώνται μέσω στον ιστού του πνεύμονα, έχουν την τάση να κινούνται κατά μήκος με τα λίπη μέσα στο αίμα. Μπορεί να είναι το ότι σε μια διατροφή χαμηλή σε λιπαρά, το σώμα είναι λιγότερα ικανό στο να απορροφήσει και να μεταφέρει καρκινογόνες ουσίες.

Τα στοιχεία υποδεικνύουν  ότι και άλλοι παράγοντες παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο. Το ορυκτό σελήνιο, που βρίσκεται στα σιτάρια, βοηθά στην πρόληψη του καρκίνου, όπως και η σωματική άσκηση και η αποφυγή του αλκοόλ.

Μπορούμε να μειώσουμε δραστικά το τίμημα, όχι μόνο του καρκίνου του μαστού, αλλά επίσης και άλλες μορφές καρκίνου. Όπως όλοι γνωρίζουν τώρα, μια χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά διατροφή, πλούσια σε φυτικές ίνες, βοηθά στην προστασία κατά του καρκίνου του παχέος εντέρου.

Και κάτι ακόμα: τώρα έχουμε ενδείξεις για την πρόληψη του καρκίνου των ωοθηκών. Μια σύνθετη και συναρπαστική μελέτη από τον Δρ Daniel Cramer του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ διευκρινίζεται η σχέση μεταξύ του καρκίνου και της διατροφής. Ο Δρ Cramer μελέτησε εκατοντάδες γυναίκες με καρκίνο των ωοθηκών, και είχε καταγράψει λεπτομερώς το τι έτρωγαν. Τις σύγκρινε με  ομάδα γυναικών που είχαν παρόμοια ηλικία με άλλα δημογραφικά δεδομένα που όμως δεν εμφάνιζαν καρκίνο. Υπήρχε όμως κάτι που οι γυναίκες με καρκίνο  κατανάλωναν  πολύ πιο συχνά από τις γυναίκες χωρίς καρκίνο, γαλακτοκομικά προϊόντα, ιδιαίτερα τα υποτιθέμενα «υγιή» προϊόντα, όπως το γιαούρτι.

Ο ένοχος ενδέχεται να είναι ένα φυσιολογικό προϊόν μεταβολισμού της λακτόζης, σάκχαρο του γάλακτος. Η λακτόζη διασπάται στον οργανισμό σε άλλο σάκχαρο που ονομάζεται γαλακτόζη. Με τη σειρά της η γαλακτόζη διασπάται περαιτέρω από τα ένζυμα στο σώμα. Σύμφωνα με τον Dr Cramer8, όταν η κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων υπερβαίνει την ικανότητα των ενζύμων να σπάσουν την γαλακτόζη, υπάρχει μια συσσώρευση της γαλακτόζης στο αίμα, η οποία μπορεί να προκαλέσει βλάβη τις ωοθήκες των γυναικών. Μερικές γυναίκες έχουν ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα αυτών των ενζύμων, και όταν καταναλώνουν γαλακτοκομικά προϊόντα σε τακτική βάση, ο κίνδυνος του καρκίνου των ωοθηκών μπορεί να είναι τριπλάσιος από τις άλλες γυναίκες. Το πρόβλημα είναι η ζάχαρη του γάλακτος και όχι το λίπος γάλακτος, έτσι δεν λύνεται με τη χρήση μη-λιπαρών προϊόντων. Στην πραγματικότητα, το γιαούρτι και το cottage τυρί φαίνεται ότι πρέπει να μας ανησυχήσουν περισσότερο, επειδή τα βακτήρια που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τους αυξάνουν την παραγωγής της γαλακτόζης από την λακτόζη.

Υπάρχουν  πολλές ενδείξεις ότι ο διατροφικός παράγοντας μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του καρκίνου. Αλλά τι γίνεται με τη βελτίωση της επιβίωσης για όσους πάσχουν από καρκίνο; Τα στοιχεία δεν είναι όλα μέσα, αλλά υπάρχει λόγος να πιστεύουμε εδώ ότι τα τρόφιμα μπορούν να έχουν πάρα πολύ σημαντική επίδραση. Το ανοσοποιητικό σύστημα είναι η γραμμή της άμυνάς μας ενάντια τόσο στον αρχικό όσο και στην εξάπλωση του καρκίνου. Σημαντικά στοιχεία δείχνουν ότι ορισμένες τροφές μπορούν να ενισχύσουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού, ενώ άλλες τροφές μπορεί να τη βλάψουν. Για παράδειγμα, τα φυσικά φονικά κύτταρα είναι εξειδικευμένα λευκά αιμοσφαίρια τα οποία αναζητούν και καταστρέφουν τα καρκινικά κύτταρα. Μια πρόσφατη γερμανική μελέτη έδειξε ότι οι χορτοφάγοι έχουν περισσότερο από δύο φορές τη φυσική δραστηριότητα των δολοφόνων κυττάρων από τους μη χορτοφάγους9. Δεν είναι ακόμη γνωστό εάν η δύναμη του ανοσοποιητικού των χορτοφάγων προέρχεται λόγο του διπλάσιου αριθμού των φυσικών φονικών κυττάρων ή από κάθε κύτταρο που έχει διπλή την ισχύ θανάτωσης. Όποια και αν είναι, οι χορτοφάγοι έχουν μια άμυνα εναντίον των καρκινικών κυττάρων που είναι πολύ πέρα από αυτή της κρεατοφαγίας στους συνανθρώπους τους. Η ανοσοποιητική δύναμη μιας χορτοφαγικής διατροφής προέρχεται μάλλον από τη χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και από τις βιταμίνες που είναι πλούσιες στα λαχανικά και τα φρούτα.

Η διατροφή χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά,  ενισχύσει την ανοσολογική άμυνα κατά των καρκινικών κυττάρων. Ερευνητές στη Νέα Υόρκη, εξέτασαν την επίδραση της χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά διατροφή για την  ανοσία10. Έβαλαν υγιείς εθελοντές σε μια διατροφή που είχαν αφαιρέσει την περιεκτικότητα στις λιπαρές ουσίες στο 20 τοις εκατό. Τρεις μήνες αργότερα, οι ερευνητές πήραν δείγματα αίματος από τους εθελοντές και εξέτασαν τα φυσικά κύτταρα φονιάδες. Όπως και στη γερμανική μελέτη, η δραστηριότητα των φυσικών φονικών κυττάρων, αυξήθηκε σε μεγάλο βαθμό, αλλά όχι τόσο όσο στην χορτοφαγική διατροφή που χρησιμοποίησαν οι Γερμανοί ερευνητές. Φαίνεται ότι όλα τα ζωικά ή φυτικά λίπη και  έλαια μπορεί να επηρεάσουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Ακόμα και τα έλαια των ψαριών επηρεάζουν τα φυσικά κύτταρα φονιάδες13,14.

Ορισμένες βιταμίνες μπορεί να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Η β-καροτίνη βρίσκεται στη φυσική της μορφή στα κίτρινα και στα σκούρα πράσινα λαχανικά. Αρκετές μελέτες έρευνας στο Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου έχουν δείξει ότι όσοι καταναλώνουν άφθονες βιταμίνες-βήτα-καροτίνη που είναι πλούσια στα λαχανικά μειώνουν ουσιαστικά τον κίνδυνο για καρκίνο. Η δύναμη της βήτα-καροτίνης προέρχεται εν μέρει από την ικανότητά της να ουδετεροποιεί  τις ελεύθερες ρίζες, μόρια τα οποία τείνουν να σχηματίζονται στο σώμα και τα οποία μπορούν να επιτεθούν στα κύτταρα προκαλώντας καρκίνο. Οι βιταμίνες C και E έχουν επίσης μερικές από αυτές τις ικανότητες. Αλλά η βήτα-καροτίνη αυξάνει επίσης τον αριθμό των φυσικών φονικών κυττάρων και αυξάνει τον αριθμό ενός άλλου είδους λευκών κυττάρων του αίματος, που ονομάζονται Τ βοηθητικά κύτταρα, τα οποία βοηθούν στην άμεση ανοσολογική ανταπόκριση15. Τα μέταλλα σελήνιο, ψευδάργυρος και σίδηρος  είναι επίσης σημαντικά για τη λειτουργία του ανοσοποιητικού, αν και ο  ψευδάργυρος και το σίδηρο σε πολύ μικρές ή μεγάλες ποσότητες μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα.

H διατροφή για την πρόληψη του καρκίνου πρέπει να είναι πολύ διαφορετική ακόμη και από τη διατροφή που συνιστάται από το National Cancer Institute.. Το NCI συνιστά ακόμα ένα 30 τοις εκατό περιεκτικότητα σε λιπαρά διατροφή, παρά τις ισχυρές ενδείξεις ότι ένα 30 τοις εκατό όριο στο λίπος είναι πάρα πολύ υψηλό. Οι Ιάπωνες και Κινέζοι δεν τρώνε 30 τοις εκατό λίπος στην διατροφή τους. Η διατροφή τους περιλαμβάνει το μισό λίπος από τη συνιστώμενη διατροφή του NCI. Μια μελέτη από τον Δρ Willett και τους συνεργάτες του στο Χάρβαρντ έδειξε ότι ένα σχέδιο μιας διατροφής με 30 τοις εκατό των θερμίδων  σε λιπαρά δεν έχει μετρήσιμη επίδραση στην περιπτώσεις  καρκίνου16. Μια διατροφή για την πρόληψη του καρκίνου πρέπει να περιέχει όχι περισσότερο από 10 έως 15 τοις εκατό λίπος και θα πρέπει να είναι χορτοφαγική.

Συνοπτικά, η νέα γνώση για την πρόληψη είναι ισχυρό πυροβολικό για την καταπολέμηση του  καρκίνου. Σύμφωνα με το National Cancer Institute, μέχρι και 80 τοις εκατό των καρκίνων μπορεί ενδεχομένως και να σταματήσουν πριν ακόμα αρχίσουν. Ο καπνός ευθύνεται για το 30 τοις εκατό των περιπτώσεων του καρκίνου. Ο διατροφικός παράγοντας ευθύνεται  ακόμη περισσότερο, από 35 έως 50 τοις εκατό. Δεδομένου ότι η κατανάλωση κρέατος, γαλακτοκομικών προϊόντων, και τα τηγανητά έχουν γίνει μια καθημερινή ρουτίνα, το γυναικείο σώμα δέχεται επίθεση από αλλαγές στην ορμονική λειτουργία, πρόωρη εφηβεία,  και  μεγαλύτερο κίνδυνο καρκίνου. Με την εξάλειψη ανθυγιεινών διατροφικών παραγόντων και ενθαρρύνοντας διατροφή που μειώνει τον κίνδυνο, μπορούμε να ελπίζουμε στην  αναστροφή αυτής της επιδημίας.

References

1. National Research Council. Diet, Nutrition, and Cancer. Washington, D.C.: 1982.   

2. Armstrong B, Doll R. Environmental factors and cancer incidence and mortality in different countries, with special reference to dietary practices. Int J Cancer 1975;15:617-31.  

3. Hirayama T. Epidemiology of breast cancer with special reference to the role of diet. Prev Med 1978;7:173-95.  

4. Rose DP, Boyar AP, Cohen C, Strong LE. Effect of a low-fat diet on hormone levels in women with cystic breast disease. 1. Serum steroids and gonadotropins. J Natl Cancer Inst 1987;78(4):623-6.  

5. Ingram DM, Bennett FC, Willcox D, de Klerk N. Effect of low-fat diet on female sex hormone levels.  J Natl Cancer Inst 1987;79(6):1225-9.  

6. Goldin BR, Gorbach SL. Effect of diet on the plasma levels, metabolism and excretion of estrogens. Am J Clin Nutr 1988;48:787-90.  

7. Kagawa Y. Impact of westernization on the nutrition of Japanese; changes in physique, cancer, longevity and centenarians. Prev Med 1978;7:205-17.  

8. Cramer DW, Harlow BL, Willett WC, et al. Galactose consumption and metabolism in relation to the risk of ovarian cancer. Lancet 1989;2:66-71.

9. Malter M, Schriever G, Eilber U. Natural killer cells, vitamins, and other blood components of vegetarian and omnivorous men. Nutr Cancer 1989;12:271-8.  

10. Barone J, Hebert JR, Reddy MM. Dietary fat and natural killer cell activity. Am J Clin Nutr 1989;50:861-7.  

11. Nordenstrom J, Jarstrand C, Wiernik A. Decreased chemotactic and random migration of leukocytes during intralipid infusion. Am J Clin Nutr 1979;32:2416-22.  

12. Hawley HP, Gordon GB. The effects of long chain free fatty acids on human neutrophil function and structure. Lab Invest 1976;34:216-22.  

13. Kelley DS, Branch LB, Love JE, Taylor PC, Rivera YM, Iacono JM. Dietary alpha-linoleic acid and immunocompetence in humans. Am J Clin Nutr 1991;53:40-6.  

14. Endres S, Ghorbani R, Kelley VE, et al. The effect of dietary supplementation with n-3 polyunsaturated fatty acids on the synthesis of interleukin-1 and tumor necrosis factor by mononuclear cell. N Engl J Med 1989;320:265-71.

15. Watson RR, Prabhala RH, Plezia PM, Alberts DS. Effect of beta-carotene on lymphocyte subpopulations in elderly humans: evidence for a dose-response relationship. Am J Clin Nutr 1991;53:90-4.  

16. Willet WC, Stampfer MJ, Colditz GA, Rosner BA, Hennekens CH, Speizer FE. Dietary fat and risk of breast cancer. N Engl J Med 1987;316:22-8.

Καρκίνος του μαστού και η «επέμβαση Angelina Jolie”

Οι γυναίκες φοβούνται τον καρκίνο του μαστού πάνω από όλα τα άλλα προβλήματα υγείας. Ευτυχώς, αυτό είναι μια ιάσιμη ασθένεια που, με τη σωστή διατροφή και έναν υγιεινό τρόπο ζωής μπορεί να αναστραφεί πλήρως. Σε αντίθεση με ότι οι περισσότεροι άνθρωποι ελπίζουν, λεγόμενη « έγκαιρη» διάγνωση με τη μαστογραφία προκαλεί περισσότερο κακό παρά καλό. Ριζική χειρουργική επέμβαση, ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία είναι μια βάναυση θεραπεία που, παγκοσμίως κλινικά εφαρμόζεται σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού, παρόλα αυτά παρέχουν οι παραπάνω προσεγγίσεις, ενδεχομένως, μικρό όφελος επιβίωσης.

Ο φόβος ποτέ μα ποτέ δεν αποτέλεσε ούτε θα μπορέσει να επιτελέσει αυτό για το οποίο συνεργεί για την εμφάνιση, έκφραση και εξέλιξη οποιασδήποτε ασθένειας. Δυστυχώς η ιατρική άγει και με τον φόβο σύμμαχο, ισοπεδώνει όποιον βρεθεί στον δρόμο της..και ο απλός κόσμος ημιθανής και άνευ σωστής ενημέρωσης(ίσως αρκετής «παρά-μόρφωσης» από τα ΜΜΕ..)αργοπεθαίνει χωρίς αληθινή ελπίδα και ποιότητα ζωής..

Δυστυχώς για την όμορφη Angelina Jolie & Brand Pitt η ταινία αυτή δεν ήταν ούτε θα αποβεί καλή και χαρούμενη..Με την σωρεία των «ειδικών» ,η νεαρή ηθοποιός κόπηκε και θα δηλητηριαστεί για να «θεραπευτεί» από την επάρατη νόσο.

Παρακάτω παραθέτω ένα τμήμα από συνεντεύξεις εκ μέρους «διακεκριμένων» ειδικών επιστημόνων επί του παρόντος περιστατικού:

«Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις –και σε όσες θεωρήσουν ενδεδειγμένες οι γιατροί- συνιστάται στις γυναίκες να υποβληθούν σε ειδικό αιματολογικό τεστ. «Σε δείγμα περιφερικού αίματος ελέγχονται και μετρώνται τα γονίδια BRCA1 και BRCA2» εξηγεί ο κ. Κοντός. Η εξέταση αυτή ωστόσο δεν γίνεται σε κανένα δημόσιο νοσοκομείο της χώρας, παρά μόνο σε ειδικά κέντρα Γενετικής. Το δε κόστος της κυμαίνεται από 1.000 έως 3.000 ευρώ, ανάλογα με το ποιο γονίδιο ελέγχεται και σε ποια έκταση.

Εφόσον διαπιστωθεί ότι η γυναίκα είναι φορέας του γονιδίου BRCA1 ή BRCA2, η προληπτική αμφοτερόπλευρη μαστεκτομή είναι μονόδρομος. Όπως εξηγούν οι ειδικοί, είναι η μόνη μέθοδος που εξασφαλίζει τη γυναίκα – φορέα των ογκογονιδίων, μειώνοντας τον κίνδυνο που διατρέχει κατά 5%.

«Αυτή τη στιγμή είναι η καλύτερη δυνατή μορφή πρόληψης για τη νόσο» λέει ο κ. Ζωγράφος, προσθέτοντας ότι «στις Ηνωμένες Πολιτείες τα τέσσερα τελευταία χρόνια ακολουθείται και μία άλλη μέθοδος, που συνίσταται στη χορήγηση ενός ορμονικού σκευάσματος, με το οποίο ο κίνδυνος μειώνεται σημαντικά, έως και 50%».

Σε ό,τι αφορά τη μαστεκτομή, αυτό που διαφοροποιείται ανάλογα με την περίπτωση είναι η ηλικία κατά την οποία η γυναίκα θα υποβληθεί στην επέμβαση. Συνήθως επιλέγεται η ηλικία των 40, ώστε η γυναίκα να πλησιάζει ηλικιακά στη «στιγμή» της εμφάνισης του καρκίνου, αλλά και για να έχει τεκνοποιήσει. Διότι το βέβαιο είναι ότι μετά τη μαστεκτομή θα πρέπει να γίνει και αφαίρεση των ωοθηκών. Πιθανότατα, αυτή θα είναι και η επόμενη επέμβαση, στην οποία θα υποβληθεί η Αντζελίνα Τζολί.»

Δεν θα μπορούσαμε σε τόσο μικρό διάστημα να επεξηγήσουμε τα πολλαπλά καταστρεπτικά για την υγεία των ασθενών, λάθη και διαγνωστικές ανεδαφικότητες όπως και την ατελεσφορία προς την βασική επίλυση των γενεσιουργών αιτών που επιφέρουν την οποιαδήποτε μετάλλαξη σε οποιοδήποτε γονίδιο.

1) Καρκίνοι του μαστού αυθόρμητα εξαφανίζονται

Η φυσική ιστορία του διηθητικού καρκίνου του μαστού που ανιχνεύονται με τη μαστογραφία διαλογής του Per-Henrik Zahl δημοσιεύονται στο 24 Νοεμβρίου του 2008 το θέμα του Archives of Internal Medicine βρήκε, «… ότι η φυσική πορεία κάποιων διηθητικού καρκίνων του μαστού αυθόρμητα να υποχωρούν «. Οι ερευνητές διαπίστωσαν διηθητικό καρκίνο του μαστού 22% πιο συχνά σε γυναίκες που είχαν μια μαστογραφία κάθε δύο χρόνια για 6 χρόνια από εκείνες που δεν έκαναν (1909 έναντι 1564 ανά 100 000 γυναίκες). Το συμπέρασμά τους ήταν, «φαίνεται ότι ορισμένοι καρκίνοι του μαστού που ανιχνεύεται από επανειλημμένους μαστογραφικούς έλεγχους ανίχνευσης δεν θα επιμένουν να είναι ανιχνεύσιμη από μια μόνο μαστογραφία στο τέλος των 6 ετών.« Οι τελικές παρατηρήσεις των ερευνητών ήταν, «Τα ευρήματά μας είναι εξίσου συνεπή και με το πιθανότητα ότι η μαστογραφία οδηγεί είτε στη μείωση της θνησιμότητας λόγω καρκίνου του μαστού ή δεν έχει καμία επίδραση σε όλα. Αντ ‘αυτού, τα ευρήματά μας παρέχουν απλά νέα αντίληψη για το τι είναι αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο κακό που σχετίζονται με μαστογραφικό έλεγχο, δηλαδή, την ανίχνευση και τη θεραπεία των καρκίνων που διαφορετικά θα εξασθενήσουν. «

Σχόλιο: Αυθόρμητη –αιφνίδια υποχώρηση του προχωρημένου καρκίνου του μαστού έχει αναφερθεί. Προχωρημένο μελάνωμα, καρκίνο του εγκεφάλου (νευροβλάστωμα), και του καρκίνου του νεφρού είναι επίσης γνωστό ότι εξαφανίζονται χωρίς θεραπεία. Προκαρκινικές αλλαγές στο γυναικείο τραχήλο της μήτρας και των πολυπόδων του παχέως εντέρου, επίσης υποχωρούν.

Οι περισσότεροι από τους αναγνώστες μου γνωρίζουν ότι είμαι εναντίον στο να κάνει κάποιος την λεγόμενη «έγκαιρη διάγνωση» τεστ ανίχνευσης για τους περισσότερους καρκίνους, περιλαμβανομένων αυτών του μαστού, του προστάτη και του καρκίνου του πνεύμονα. Η μελέτη αυτή παρέχει έναν ακόμα λόγο για την αποφυγή μαστογραφίας και ακόμη και του μαστού αυτοεξέταση-οφέλη των οποίων έχουν σοβαρά αμφισβητηθεί πλέον. Οι βλάβες από αυτές τις εκστρατείες ανίχνευσης, όμως, είναι αδιαφιλονίκητη. *

Βλέπω συχνά τις γυναίκες με καρκίνο του μαστού, οι άνδρες με καρκίνο του προστάτη, και τα δύο φύλα με πολλές άλλες μορφές καρκίνου σε προχωρημένα στάδια. Οι γιατροί τους δεν έχουν δώσει καμία ελπίδα, στην πραγματικότητα, στις περισσότερες περιπτώσεις, καλοπροαίρετες θεραπείες τους προσθέτουν περισσότερα στη δυστυχία τους.Η Απελπισία ενώνει δεινά. Οι ασθενείς θα πρέπει να δουν ότι ακόμη και με προχωρημένο καρκίνο, ότι μερικές φορές τους λέγεται πως δεν υπάρχει δήθεν ανάκαμψη, που πάντα υφίσταται και ονομάζεται αυτόματη υποχώρηση. Πιστεύω ότι αυτό το θαύμα είναι πιο πιθανό να συμβεί για κάποιον με καλή υγεία, και όχι σε κακή κατάσταση υγείας. Ο μόνος τρόπος που ξέρω για να βελτιώνουμε διαρκώς την υγεία είναι με την αντικατάσταση καταστροφικές συνήθειες με καλές. Το πιο ισχυρό από αυτές τις αλλαγές είναι η μετάβαση από το κρέας, τα γαλακτοκομικά, και το πρόχειρο φαγητό που βασίζεται η δυτική διατροφή στο τρόπο ζωής NEWSTART με βάση το άμυλο διατροφής, πληθώρα φρουτων και σαλατικών, ωμών καρπών,τα ακτική άσκηση, έκθεση στον ήλιο, αποφυγή τοξινών και σχέσεις γεμάτες νόημα και αληθινή σημασία στη ζωή.

2) Για το θέμα της υποτιθέμενης «έγκαιρης διάγνωσης» ,μπορούμε να ερευνήσουμε τόσο τις έρευνες για τον τρόπο που στήνονται, τα αξιώματα, προυποθέσεις, ελέγχους, αναλύσεις, προσέγγιση αυτών, ερμηνεία, μετα-ανάλυση ,επιδημιολογική και στατιστική διαλεύκανση και τέλος το πόρισμα, αποτέλεσμα και συνολική κατεύθυνση και εφαρμογή στο κοινό ..

3)

Πρόωρη τέστ ανίχνευσης;

Πιθανή βλάβη είναι 100%, Πιθανά οφέλη είναι <1 σε 1000.

Το όφελος διάσωσης από την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου είναι υπερεκτιμημένο και οι βλάβες κατά έναν περίεργο τρόπο έχουν υποτιμηθεί. Το περισσότερο που μπορεί να συμβεί, ως ανταμοιβή είναι κάποιος να μπορεί να κερδίσει από τις εξετάσεις θα είναι να μειώσει την πιθανότητα θανάτου από καρκίνο, στο μακρινό μέλλον, δηλ. ένας θάνατος για κάθε 1-2000 εξετάσεις. Αλλά οι βλάβες που προκαλούνται σαν ξεκινήσετε θα είναι μεγαλύτερες και, την ίδια στιγμή αυτές οι εξεταστικές μέθοδοι θα επιτρέπουν τις ιατρικές επιχειρήσεις να εισέλθουν στη ζωή σας. Κοινά παραδείγματα της πρώιμης μέθοδος ανίχνευσης είναι: ειδικό προστατικό αντιγόνο (PSA) εξετάσεις αίματος για καρκίνο του προστάτη, μαστογραφία για καρκίνο του μαστού, και κολονοσκοπήσεις για πολύποδες παχέος εντέρου και του καρκίνου. Ένα θετικό αποτέλεσμα από οποιαδήποτε από αυτές τις εξετάσεις θα ακολουθείται αμέσως από μια βιοψία προκειμένου να γίνει η διάγνωση. Απλά και μόνο με τον εντοπισμό του καρκίνου θα αλλάξει η ζωή σας προς το χειρότερο, και ίσως και για πάντα. Αυτό το άρθρο δεν θα καταπιαστεί με τις συνέπειες των ακόμη πιο κατάφωρων παρενεργειών από τις θεραπείες-χειρουργική επέμβαση, ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία που ακολουθούν τα δείγματα βιοψίας αποκαλύπτοντας μορφές καρκίνου..

Μήπως το όφελος δικαιολογεί αυτές τις επαίσχυντες εξετάσεις;

Το μόνο θετικό αποτέλεσμα της έγκαιρης ανίχνευσης είναι μία σχεδόν μη ανιχνεύσιμη μείωση στο θάνατο. Ένα έως δύο χιλιάδες άτομα πρέπει να ελέγχονται προκειμένου να αποφευχθεί ένας θάνατος σε κάθε περίσταση. Τίποτα άλλο καλό δεν προέρχεται από τις έρευνες αυτές. Στη συνέχεια, οι ασθενείς δεν φαίνονται ή αισθάνονται καλύτερα. Μέρη του σώματός σας δεν είναι πλέον λειτουργικά. Οι σωματικές επιδόσεις σας δεν έχει βελτιωθεί. Δεν είστε υγιείς, ούτε πλουσιότεροι. Ωστόσο, θα πρέπει να είστε λίγο σοφότεροι και πιο προσεκτικοί με το να μάθετε τι πραγματικά συμβαίνει σε αυτές τις επιχειρήσεις.

Η αμερικανική Υπηρεσία Πρόληψης Task Force εκτιμά 1904 μαστογραφιών για τις γυναίκες ηλικίας 40 έως 49 ετών και το 1339 μαστογραφιών για τις γυναίκες ηλικίας 50 έως 59 ετών θα πρέπει να πραγματοποιείται με σκοπό να σώθεί μια ζωή.Ο προσυμπτωματικός έλεγχος του καρκίνου από την Μονάδα Αξιολόγησης, Institute of Cancer Research, Sutton, UK κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ενδέχεται να υπάρξει μία μικρότερη θνησιμότητα για κάθε 2512 νεότερες γυναίκες που υποβάλλονται σε ετήσια μαστογραφία για 10 έτη.

Μια πρόσφατη αναθεώρηση από το πιο επίσημο πλέον σώμα αξιολόγησης επιστημονικών ερευνών το Cochrane σχετικά με τα οφέλη της μαστογραφίας, έφτασε σε ένα εντυπωσιακά, παρόμοιο συμπέρασμα: «Αυτό σημαίνει ότι για κάθε 2000 γυναίκες που καλούνται για έλεγχο καθ ‘όλα τα 10 χρόνια, μία από αυτές θα έχει τη ζωή της παρατεταμένη και 10 υγιείς γυναίκες, οι οποίες δεν θα έχουν διαγνωστεί εάν δεν υπήρξε έλεγχος, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ιατρικά χωρίς λόγο. Επιπλέον, περισσότερες από 200 γυναίκες θα βιώσουν σημαντική ψυχολογική δυσφορία για πολλούς μήνες, λόγω των ψευδώς θετικών ευρημάτων. Επομένως, δεν είναι σαφές εάν η διάγνωση κάνει περισσότερο καλό παρά κακό. «

Τα αποτελέσματα από τους άνδρες προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του προστάτη είναι εξίσου θλιβερή. Η πρόσφατα δημοσιευμένη προστάτη, του πνεύμονα, του παχέος εντέρου και των ωοθηκών (PLCO) Trial για τον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου διαπίστωσε ότι ο έλεγχος του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) και δακτυλική εξέταση δεν είχε καμία επίδραση στο ποσοστό θανάτου από προστάτη cancer. Περίπου την ίδια ώρα, το 2009, η Ευρωπαϊκή τυχαιοποιημένη μελέτη της για τον προσυμπτωματικό έλεγχο για καρκίνο του προστάτη ανέφερε ότι 1410 άνδρες θα πρέπει να εξεταστούν και 48 επιπλέον περιπτώσεις καρκίνου του προστάτη θα πρέπει να αντιμετωπίζονται για να προληφθεί ένας θάνατος από προστάτικό καρκίνο.

Τα αποτελέσματα από τα προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου του καρκίνου του παχέος εντέρου είναι περίπου η ίδια: για να αποφευχθεί ένας θάνατος από καρκίνο του παχέος εντέρου 1250 οι άνθρωποι θα πρέπει να έχουν μια κολονοσκόπηση. Επιπλέον, τα οφέλη από τον μειωμένο κίνδυνο για θάνατο περιορίζεται σε εκείνες τις ανωμαλίες που προκύπτουν από την αριστερή άνω και κάτω περιοχή του εντέρου , αλλά όχι από τη δεξιά πλευρά από το κόλον. Το αριστερό τμήμα του παχέος εντέρου μπορεί εύκολα να εξεταστεί από την μικρότερη, ασφαλέστερη, απλούστερη και λιγότερο δαπανηρή ευέλικτη σιγμοειδοσκόπηση.

Δεκάδες εκατομμύρια από αυτά τα πρώιμα τέστ ανίχνευσης που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο με κόστος δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων και αυτό είναι μόνο για να κάνουν τη διάγνωση (δεν υπάρχουν θεραπείες που περιλαμβάνονται σε αυτό το ποσό). Η έγκαιρη ανίχνευση είναι η μεγαλύτερη κατασκευάστρια επιχείρηση που ποτέ υποκίνησε την πίστη του κοινού, με αποτέλεσμα να εισρέουν δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπων σε γραφεία, ιατρεία των γιατρών, εργαστήρια, εγκαταστάσεις απεικόνισης, χειρουργικές επεμβάσεις στα εξωτερικά ιατρεία και νοσοκομεία.

ΑΝ κάποιος έχει σπουδασει μια από τις ανθρωπιστικές επιστήμες της υγείας θα πρέπει να αποφασίσει εάν ή όχι όλα αυτά τα περί «έγκαιρης ανίχνευσης» ταιριάζουν με τον πρώτο κανόνα της ιατρικής, το «Ωφελείν μάλλον παρά βλάπτειν»…

Κάτω από ποιο σκεπτικό λοιπόν οι «ειδικοί» ανόητοι ,μας υποδεικνύουν τον «μονόδρομο» της πρόληψης με «προληπτική» διπλή μαστεκτομή;!!!

Και είναι άραγε λύση αυτή; Απλά μια διαπίστωση που στο μεγάλο της ποσοστό μπορεί και να είναι εσφαλμένη; Δεν έχουν μελετήσει αυτοι οι επιστημόνες ότι υφίσταται και ο τομέας της επιγενετικής πλεόν; Ότι το περιβάλλον,ενδογενές και εξωτερικό-βιοχημικό, νευροβιολογικό, ψυχοδυναμικό- επιτελεί τον βασικότατο παράγοντα στην εξέλιξη ή μη κάθε νόσου και όχι το γενετικό υλικό; Δεν μελετούν σύγχρονη μοριακή και κυτταρική βιολογία; Δεν έχουν ποτέ εντρυφήσει στις αρχές του mRNA και στην πλαστικότητα, στην δυναμική των αρχέγονων στελεχοκυττάρων και περισσότερο από όλα: Δεν «βλέπουν» ότι υπάρχει Σχέδιο Ζωής, Υγείας, Ευεξίας, και Ομορφιάς και δεν είμαστε απλά μια μάζα με κρέας;

Είναι τραγικό ,γνωστοί ,διάσημοι και επιφανείς πολίτες του κόσμου να πιστεύουν ότι πράττουν το καλό και σωστό ,σηματοδοτώντας και φωτογραφίζοντας έτσι την αντίδραση των «θνητών» κοινών ανθρώπων..»Αν αυτή το έκανε ,γιατί όχι και εγώ..»

Στέλνοντας έτσι ένα ηχηρό μήνυμα προς τον κόσμο που τους λατρεύει να τους μιμηθούν..Και τα επακόλουθα θα είναι σίγουρα τραγικά…

Ο θείος Αλβέρτος Αινστάιν είχε πει κάποτε πως ,Παράνοια είναι να ενεργεί κανείς με ένα τρόπο συνεχώς και να προσμένει άλλα αποτελέσματα..

Αν η φίλτατη συγκεκριμένη ηθοποιός δεν αλλάξει τον τρόπο και στάση ζωής, σίγουρα δεν θα έχει ποτέ επιλύσει τα αίτια που μπορούν να δημιουργήσουν κάπου το πρόβλημα στο σώμα της..

Θα αποτελούσε χαρά μου να μπορούσα να εξηγούσα στην φίλτατη Angelina πως θα ήταν 100% σίγουρη ότι δεν ασθενήσει ποτέ από καρκίνο και ΓΙΑΤΙ δεν θα έπρεπε να προβεί σε αυτή την επαίσχυντη πράξη θανάτωσης..

Επειδή εκείνη έκανε το λάθος,σας παρακαλώ φίλοι μου μη το επαναλάβετε και εσείς, πάψτε από την συνακολούθηση της κατάρας και ας επιφέρουμε σε μας, στις οικογένειες μας, στην κοινωνία και στο έθνος μας, την θέση και την αξία που πραγματικά μας ανήκει..

Η τιμή θα είναι δική μου να μεταφέρω τα Καλά Νέα για την Ζωή, Υγεία και Ομορφιά..

«Ζώ για να υπηρετώ την Ανθρωπότητα»-Δρ.Παπανικολάου

Με εκτίμηση,

Δρ.Μουρούτης

References:

1) Watmough DJ, Quan KM. X-ray mammography and breast compression. Lancet. 1992 Jul 11;340(8811):122.

2) Austoker J. Screening and self examination for breast cancer. BMJ. 1994 Jul 16;309(6948):168-74.

3) van Netten JP, Mogentale T, Smith MJ, Fletcher C, Coy P. Physical trauma and breast cancer. Lancet. 1994 Apr 16;343(8903):978-9.

4) van Netten JP, Cann SA, Hall JG. Mammography controversies: time for informed consent? J Natl Cancer Inst. 1997 Aug 6;89(15):1164-5.

5) Levallius B. Screening mammography. Lancet. 1994 Mar 26;343(8900):793.

6) DanielB. Kopansa, J. P. van Netten, T. Mogentale, P. Coy, C. Fletcher and M. J. Ashwood Smith. Physical trauma and breast cancer. Lancet. 1994 28 May 1994; 343(8909): 1364-1365.

7) Heyes GJ, Mill AJ, Charles MW. Mammography-oncogenecity at low doses. J Radiol Prot. 2009 Jun;29(2A):A123-32.

8) Heyes GJ, Mill AJ. The neoplastic transformation potential of mammography X rays and atomic bomb spectrum radiation. Radiat Res. 2004 Aug;162(2):120-7.

9) Elmore JG, Barton MB, Moceri VM, Polk S, Arena PJ, Fletcher SW. Ten-year risk of false positive screening mammograms and clinical breast examinations. N Engl J Med. 1998 Apr 16;338(16):1089-96.

10) Devitt JE. False alarms of breast cancer. Lancet. 1989 Nov 25;2(8674):1257-8.

11) Weil JG, Hawker JI. Positive findings of mammography may lead to suicide. BMJ. 1997 Mar 8;314(7082):754-5.

12) Sakr WA . The frequency of carcinoma and intraepithelial neoplasia of the prostate in young male patients. J Urol. 1993 Aug;150(2 Pt 1):379-85.

13) Stamey TA, Caldwell M, McNeal JE, Nolley R, Hemenez M, Downs J. The prostate specific antigen (PSA) era in the United States is over for prostate cancer: What happened in the last 20 years. J Urol. 2004 Oct;172(4, Part 1 Of 2):1297-1301.

14) Essink-Bot ML, de Koning HJ, Nijs HG, Kirkels WJ, van der Maas PJ, Schrˆder FH. Short-term effects of population-based screening for prostate cancer on health-related quality of life. J Natl Cancer Inst. 1998 Jun 17;90(12):925-31.

15) Fujita K, Landis P, McNeil BK, Pavlovich CP. Serial prostate biopsies are associated with an increased risk of erectile dysfunction in men with prostate cancer on active surveillance. J Urol. 2009 Dec;182(6):2664-9.

16) Tuncel A, Kirilmaz U, Nalcacioglu V, Aslan Y, Polat F, Atan A. The impact of transrectal prostate needle biopsy on sexuality in men and their female partners. Urology. 2008 Jun;71(6):1128-31. Epub 2008 Apr 18.

17) Fang F, Keating NL, Mucci LA, Adami HO, Stampfer MJ, Valdimarsdottir U, Fall K. Immediate Risk of Suicide and Cardiovascular Death After a Prostate Cancer Diagnosis: Cohort Study in the United States. J Natl Cancer Inst. 2010 Feb 2.

18) Levin TR, Zhao W, Conell C, Seeff LC, Manninen DL, Shapiro JA, Schulman J.† Complications of colonoscopy in an integrated health care delivery system. Ann Intern Med. 2006 Dec 19;145(12):880-6.

19) US Preventive Services Task Force. .Screening for breast cancer: U.S. Preventive Services Task Force recommendation statement. Ann Intern Med. 2009 Nov 17;151(10):716-26, W-236.

20) . Moss SM, Cuckle H, Evans A, Johns L, Waller M, Bobrow L; Trial Management Group. Effect of mammographic screening from age 40 years on breast cancer mortality at 10 years’ follow-up: a randomised controlled trial. Lancet. 2006 Dec 9;368(9552):2053-60.

21) Gotzsche PC, Nielsen M. Screening for breast cancer with mammography. Cochrane Database Syst Rev. 2009 Oct 7;(4):CD001877.

22) Andriole GL, Crawford ED, Grubb RL 3rd, Buys SS, Chia D, Church TR, Fouad MN, Gelmann EP, Kvale PA, Reding DJ, Weissfeld JL, Yokochi LA, O’Brien B, Clapp JD, Rathmell JM, Riley TL, Hayes RB, Kramer BS, Izmirlian G, Miller AB, Pinsky PF, Prorok PC, Gohagan JK, Berg CD; PLCO Project Team. Mortality results from a randomized prostate-cancer screening trial. N Engl J Med. 2009 Mar 26;360(13):1310-9.

23) Schroder FH, Hugosson J, Roobol MJ, Tammela TL, Ciatto S, Nelen V, Kwiatkowski M, Lujan M, Lilja H, Zappa M, Denis LJ, Recker F, Berenguer A, Mattanen L, Bangma CH, Aus G, Villers A, Rebillard X, van der Kwast T, Blijenberg BG, Moss SM, de Koning HJ, Auvinen A; ERSPC Investigators. Screening and prostate-cancer mortality in a randomized European study. N Engl J Med. 2009 Mar 26;360(13):1320-8.

24) Richardson A. Screening and the number needed to treat. J Med Screen. 2001;8(3):125-7.

25: Baxter NN, Goldwasser MA, Paszat LF, Saskin R, Urbach DR, Rabeneck L. Association of colonoscopy and death from colorectal cancer. Ann Intern Med. 2009 Jan 6;150(1):1-8.

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΙΣΤΗ

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΙΣΤΗ

Η εξέλιξη είναι ένα είδος δόγματος στο οποίο δεν πιστεύουν οι ιερείς του, το διατηρούν όμως για το ποίμνιο τους

(Paul Lemoine).

Σε πάρα πολλά σημεία τού παρόντος αναφερθήκαμε στο γεγονός ότι η θεωρία της εξελίξεως όχι μόνο δεν έχει αποδειχθεί, άλλα δεν είναι ούτε καν αποδείξιμη. Εδώ θα συνοψίσουμε κάπως τις σχετικές απόψεις μας, όπως θα παραθέσουμε και απόψεις των ίδιων των εξελικτικών οι οποίες τονίζουν το ίδιο ακριβώς πράγμα.

Λοιπόν: Οτιδήποτε έλαβε χώρα στο παρελθόν, δεν μπορεί να καταστεί αντικείμενο αποδείξεως από κάποιον ο οποίος είναι μεταγενέστερος από το γεγονός αυτό. Το μόνο το οποίο μπορεί να συμβεί καμμιά φορά είναι το εξής: να συνέβη κάτι στο παρελθόν το οποίο να παρατηρήθηκε και να καταγράφηκε τότε από κάποιον άνθρωπο και να  δ ι α π ι σ τ ω θ ε ί  σε κατοπινούς χρόνους ότι η καταγραφή αφορούσε ιστορικό γεγονός και όχι μύθο. Μπορεί π. χ. κάποιος συγγραφέας να αφηγείται με λεπτομέρειες μία μάχη, αναφέροντας τον τόπο συνάψεώς της, τον οπλισμό των στρατιωτών, το πλήθος τους κ.τ.ο. Όταν μετά από 500 χρόνια, οδηγούμενοι από την περιγραφή του, προβούμε σε ανασκαφές και διαπιστώσουμε ότι ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα όσα αναφέρει, τότε καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για ιστορικό και όχι για μυθοποιό. Το βασικό όμως είναι ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση, υπήρξε κάποιος άνθρωπος ο οποίος κατέγραψε ή περιέγραψε. Στην περίπτωση όμως της θεωρίας της εξελίξεως, δεδομένου ότι οι εξελικτικοί πρεσβεύουν πώς ο άνθρωπος είναι ο τελευταίος κρίκος της αλυσίδας της ζωής με αφετηρία το πρώτο κύτταρο, δεν μπορεί να υπάρξει εκ των πραγμάτων1 κάποιος άνθρωπος ο οποίος να διαπίστωσε την πορεία της εξελίξεως, διότι τότε θα έπρεπε να είναι προγενέστερος από την αρχή του (!!!). Εδώ πλέον φθάνουμε στα όρια της επιστήμης και της λογικής, τα οποία βεβαίως δεν πρόκειται ποτέ να υπερπηδηθούν, διότι ο άνθρωπος δεν είναι δυνατόν να επιστρέψει στο παρελθόν. Στην περίπτωση όμως αυτή, δεν θα μπορέσει να υπάρξει ποτέ απόδειξη της θεωρίας της εξελίξεως, αφού θα απουσιάζει κατά τα στάδια της μεταβολής, εκείνος ακριβώς ο οποίος θα την διαπίστωνε — ο άνθρωπος δηλαδή!

Οι εξελικτικοί προσπαθούν να παρακάμψουν το ανυπέρβλητο αυτό εμπόδιο λέγοντας ότι τα αποδεικτικά στοιχεία της εξελίξεως βρίσκονται μέσα στα σπλάχνα της γης σαν απολιθώματα. Όμως εκτός από τις δυσκολίες στη χρονολόγηση των τελευταίων (κεφ. Α’) καθώς και στην ερμηνεία τους — κυρίως ως προς το σε ποιο είδος ανήκουν και τι μέλη των σκελετών είναι στην πραγματικότητα (κεφ. Β’)—παρουσιάζεται μια επιπλέον δυσκολία: Δεν είναι δυνατόν να αποδειχθεί η γενετική σχέση των ειδών στα οποία ανήκαν τα απολιθώματα. Δεν μπορεί δηλ. να αποδειχθεί ότι ένα συγκεκριμένο απολίθωμα υπήρξε, και όχι απλώς προγενέστερο, τού άλλου. Δεν διαπιστούται εξάλλου ούτε βαθμιαία μεταβολή στα απολιθώματα. Αντίθετα, τα είδη εμφανίζονται απότομα και δίχως μεταβατικές μορφές, υπάρχουν δηλ. χάσματα, τα οποία δεν αποδεικνύεται ότι γεφυρώνονται ούτε με τις απότομες μεταβολές (μεταλλάξεις π.χ.). Έχουν διαπιστωθεί επίσης και είδη αμετάβλητα επί εκατομμύρια— κατά τους εξελικτικούς— έτη, χωρίς να αποκλείεται ότι θα ανευρεθούν στο μέλλον και άλλα. Προφανώς βέβαια με τα είδη αυτά τραυματίζεται καίρια η περί μεταβολής των ειδών θέση των εξελικτικών. Θα πρέπει τέλος να σημειωθεί ότι, αν ήσαν αποδεδειγμένες οι θέσεις των εξελικτικών, θα έπρεπε να μην υπάρχουν καθόλου αντιφατικά συμπεράσματα βασιζόμενα στα απολιθώματα όσον αφορά τα γενεαλογικά δένδρα των διαφόρων ειδών. Κάτι τέτοιο όμως, όπως φάνηκε στο κεφ. Γ’, κάθε άλλο παρά αληθινό είναι. Ίσως στην παγκόσμια σχετική βιβλιογραφία τα προβαλλόμενα, αντιτιθέμενα κατ’ ανάγκην, γενεαλογικά δένδρα να υπολείπονται ελάχιστα από τον αριθμό των επιστημόνων οι οποίοι τα παρουσιάζουν !

Ούτε όμως και οι βιοχημικοί θα μπορέσουν ποτέ να αποδείξουν ότι έλαβε χώρα η εξέλιξη, εφόσον αυτή μεν αναφέρεται στο παρελθόν, ενώ οι σχετικές ομοιότητες διαπιστώνονται στα σημερινά είδη. Εξάλλου αυτές οι τελευταίες μπορούν κάλλιστα να ερμηνευθούν και με τη θεώρηση τού κοινού σχεδίου. Ο Σχεδιαστής δηλαδή και Δημιουργός των ειδών εδημιούργησε τα διάφορα είδη, ανεξάρτητα μεν το ένα προς το άλλο, με αρκετές ωστόσο ομοιότητες μεταξύ τους. Τι θα εμπόδιζε π. χ. το Δημιουργό τού ανθρώπου και τού χιμπατζή να τους δημιουργήσει όχι με σχέση προγόνου – απογόνου, αλλά ανεξάρτητα τον ένα από τον άλλο, με κοινό όμως το 98-99% τού γενετικού τους υλικού; Εξάλλου αν αποδεικνυόντουσαν και πάλι οι θέσεις των εξελικτικών που βασίζονται τώρα στη βιοχημεία, θα έπρεπε να μην εμφανίζονται καθόλου αντιφατικά συμπεράσματα όσον αφορά τις σχέσεις συγγενείας των ειδών. Αυτό όμως δεν ανταποκρίνεται, καθόλου στην πραγματικότητα, εφόσον διαπιστώθηκε ένα πλήθος από διαφωνίες κατά την εξέταση τού θέματος αυτού στο κεφ. Ε’. Υπάρχουν τέλος και οι διαφωνίες μεταξύ παλαιοντολογικής και βιοχημικής θεωρήσεως της εξελίξεως, ένα επιπλέον αποδεικτικό στοιχείο της θέσεως μας ότι οι εξελικτικές απόψεις δεν αποδεικνύονται.

Όσα αναφέραμε στην προηγούμενη παράγραφο σχετικά με την, χωρίς αποδεικτικά διαπιστευτήρια, επέκταση των συμπερασμάτων τού παρόντος και στο παρελθόν, ισχύουν και για όλες τις άλλες προσεγγίσεις όπως π. χ. την ηθολογία, την οικολογία ή τη γενετική των σημερινών ειδών. Όπως παραδέχεται και ο εξελικτικός Pilbeam, «αναφύονται σοβαρά προβλήματα όταν οι ανθρωπίδες τού παρελθόντος ερμηνεύονται με βάση τους ανθρωπίδες τού παρόντος. Οι πρώιμοι ανθρωπίδες ήσαν . . . έντονα διαφορετικοί από κάθε σημερινό οργανισμό. Σε αρκετές περιπτώσεις πάντως αυτές οι διαφορές αγνοήθηκαν» .

Στη συνέχεια θα αναφέρουμε ορισμένα από τα προβλήματα των προσεγγίσεων αυτών. Και αρχίζουμε με την ηθολογία. Οι εξελικτικοί όπως είναι γνωστό μελετούν τη συμπεριφορά των ανθρωποειδών πιθήκων και επεκτείνουν τα σχετικά συμπεράσματα και στους προγόνους τού ανθρώπου: «Ο άνθρωπος και οι ανθρωποειδείς ακολούθησαν δρόμους παράλληλους μεν, αλλά ανισόμακρους. Γι’ αυτό το λόγο η παραβολή των συμπεριφορών τους δεν στερείται εννοίας και βοηθάει, ως ένα σημείο, να καταλάβουμε το παρελθόν τού ανθρώπου».

Μια τέτοια όμως τακτική εμπερικλείει κινδύνους, πράγμα το οποίο τονίζει και ο ίδιος ο εξελικτικός Γκρασσέ στη συνέχεια: «Δεν πρέπει όμως να την παρατραβάμε, γιατί υπάρχει ο φόβος να μας οδηγήσει σε σφάλματα, προπαντός όταν η σύγκριση αυτή αφορά τις ψυχικές ιδιότητες» (Θ 169). Και πιο συγκεκριμένα: «Μια σύγκριση για νάχει επιστημονική άξια πρέπει να αναφέρεται σε χαρακτήρες επακριβείς και εκφραζόμενους, αν γίνεται, με αριθμούς. Η σύγκριση, όμως, ανάμεσα στη συμπεριφορά των Πιθήκων και τού Ανθρώπου, όπως επιχειρήθηκε, δεν ανταποκρίνεται στις εύλογες αυτές απαιτήσεις. Η γνώση που διαθέτουμε για την ψυχολογία των Πιθήκων είναι ελλιπής και συχνά αβέβαιη. Βέβαια, τα στοιχεία αφθονούν, υπεραφθονούν μάλιστα, αλλά η ποιότητά τους είναι αμφίβολη. Και τούτο, γιατί η παρατήρηση των Πιθήκων δεν επιχειρείται πάντοτε με απροκατάληπτο πνεύμα. Ο πειραματιστής αντιπαραβάλλει τη θεωρία του με την πραγματικότητα, χωρίς να κάνει δίκαιη μοιρασιά ανάμεσα στις δύο. Ο ανθρωπομορφισμός, που είναι τόσο δύσκολο να τον αποφύγει κανείς, κάνει μεγάλη θραύση στη «φιλολογία» τη σχετική με τη βιολογία των Πιθήκων.

»Ο εθιμολόγος, πάρα πολύ συχνά, και εν αγνοία του, παρεμβαίνει στο πείραμα. Μ’ αυτό τον τρόπο, στη θέση τού φαινομένου που νομίζει πώς μελετάει, έχει δημιουργήσει ένα άλλο φαινόμενο.

«Τέλος, για να εκτιμήσουμε σωστά την αξία και τη σημασία των αντιδράσεων που εκδηλώνουν οι πίθηκοι στη μια ή την άλλη κατάσταση, των αποκρίσεων που δίνουν στο ένα ή το άλλο πρόβλημα, πρέπει να γνωρίζουμε το παρελθόν κάθε πειραματόζωου.

»Η αιχμαλωσία, το εμπόριο που κάνουν οι άνθρωποι, η απομόνωση ή η συμβίωση ασκούν στη συμπεριφορά των πιθήκων επίδραση που είναι δύσκολο να την αντιληφθούμε και να τη μετρήσουμε.

»Από τη στιγμή που ένας πίθηκος είτε αιχμάλωτος είτε σε περιορισμένη ελευθερία ζει σ’ επαφή με τον άνθρωπο και τον βλέπει να ενεργεί, μαθαίνει ένα σωρό πράγματα. Τα άτομα πάνω στα οποία πειραματίζονται οι ζωοψυχολόγοι δεν έχουν την αρχική τους απλότητα. Είναι βαθύτατα επηρεασμένα απ’ όσα έχουν δει, απ’ όσα έχουν μάθει εν αγνοία τού «εξεταστή» τους. Αν δεν πάρουμε υπόψη μας αυτό το στοιχείο κατά την ερμηνεία των πειραματικών αποτελεσμάτων, είναι σαν να πάμε γυρεύοντας να κάνουμε λάθος.

»Το ιδεώδες θα ήταν να γνωρίζουμε εξακριβωμένα τις νόρμες συμπεριφοράς και της ατομικής και της κοινωνικής που εκδηλώνουν τα διάφορα είδη στο φυσικό τους περιβάλλον. Απέχουμε πολύ ακόμα από κάτι τέτοιο. Ωστόσο, εδώ και μια δεκαετία διεξάγονται παρατηρήσεις, ακόμα και πειράματα σε πληθυσμούς ελεύθερους και άγριους. Έχουν καλυτερεύσει πολύ απ’ αυτό οι γνώσεις μας για τα Πρωτεύοντα. Μα μένει να ανακαλυφθούν και να κατανοηθούν ένα σωρό στοιχεία συμπεριφοράς και είναι πάμπολλα τα εργαστηριακά πειράματα που καταρρίπτονται από τους μύδρους των επικρίσεων οι οποίες διατυπώνονται πιο πάνω!» (Θ 184).

Οι μύδροι όμως των επικρίσεων που διατυπώθηκαν παραπάνω, συμπληρώνουμε εμείς, καταρρίπτουν και τα συμπεράσματα που βασίζονται στη μελέτη «των διαφόρων ειδών στο φυσικό τους περιβάλλον». Και στους ελεύθερους πληθυσμούς δηλ. ο μελετητής «αντιπαραβάλλει τη θεωρία του με την πραγματικότητα, χωρίς να κάνει δίκαιη μοιρασιά ανάμεσα στις δύο». Ο ανθρωπομορφισμός επίσης «κάνει μεγάλη θραύση και στη «φιλολογία» τη σχετική με τη βιολογία» των ελευθέρων πιθήκων. Δεν μπορεί τέλος να αποδειχθεί ότι δεν υπέστη ποτέ κατά το παρελθόν επίδραση, είτε από επιστήμονες είτε από γειτονικές προς αυτόν φυλές, ένας μελετώμενος ελεύθερος πληθυσμός πιθήκων. Ακόμα όμως κι αν δεχθούμε ότι• θα μπορέσει να επιτευχθεί στο μέλλον η μελέτη της συμπεριφοράς αποδεδειγμένα ανεπηρέαστων από ανθρώπους πληθυσμών πιθήκων, ακόμα και τότε δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι η εν λόγω μελέτη παρέχει στοιχεία που «βοηθούν να καταλάβουμε το παρελθόν του άνθρωπου»• η οποιαδήποτε ομοιότητα των δύο αυτών ομάδων εξηγείται άριστα και με τη θεώρηση ενός Σχεδιαστή ο οποίος τις εδημιούργησε έτσι ώστε να εμφανίζουν και κοινή συμπεριφορά.

Στη συνέχεια θα παραθέσουμε ορισμένες οικολογικές απόψεις για την προέλευση των ανθρωπιδών. Όπως αναφέρουν οι τρεις καθηγητές της Βritannica:

«Βασισμένη σε σπάνια ευρήματα, η οικολογική αντιμετώπιση της προελεύσεως των Ανθρωπιδών είναι γεμάτη από συγκεχυμένες και αντιφατικές απόψεις. Από τα σύγχρονα Πρωτεύοντα, κανένα δεν φαίνεται να αποτελεί κατάλληλο πρότυπο για την αναπαράσταση της οικολογικής καταστάσεως του άμεσου προγόνου των Ανθρωπιδών. Μια δεδομένη άποψη είναι ότι το μεταβατικό στάδιο ανάμεσα στους Προανθρωπίδες και τους Ανθρωπίδες απετέλεσε μια ενδιάμεση δενδρόβια μορφή των Hominoidea με βραχιόνωση (Από την ίδια αυτή μορφή πιστεύεται ότι προήλθαν και οι σύγχρονοι ανθρωποειδείς πίθηκοι). Άλλη άποψη είναι ότι οι πρόγονοι των Ανθρωπιδών ήταν εδαφόβιοι, με κοινωνική ζωή οργανωμένη σε αρκετά υψηλό βαθμό, περίπου όπως στους σύγχρονους μπαμπουίνους. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι η προανθρωπιδική μορφή ήταν δενδρόβια, κρατιόταν κρεμασμένη από τις άκρες των κλαδιών ψηλών δέντρων του δάσους και τρεφόταν από τα φύλλα τους. Τέλος προτάθηκε και μια τέταρτη εκδοχή: ότι πριν από τους Ανθρωπίδες υπήρξε μία ημιεδαφόβια, ημιβραχιονωτή μορφή. Αύτη η άποψη, παρ’ ότι προσωρινά δημοφιλής, βασίζεται σε υποθέσεις αμφίβολης ορθότητας.

 »Πώς όμως μπορεί κανείς να αποφασίσει για την ορθότητα μιας από τις παραπάνω απόψεις; Κάθε μια από αυτές προϋποθέτει ένα ειδικό φυσικό περιβάλλον και ένα συγκεκριμένο οικοσύστημα. Τα ανατομικά δεδομένα (που αποτελούν τις πιο βάσιμες ενδείξεις) σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές υποδηλώνουν ότι η διάταξη των οστών και των μυών στους ώμους τού γένους Homo είναι η σχετικά πρόσφατη απόληξη μιας προγονικής σειράς που τη χαρακτήριζε η βραχιόνωση. Άλλοι, εξίσου αξιόπιστοι ειδικοί, προτιμούν την εξήγηση ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτής της ανατομικής διατάξεως προέρχεται μάλλον από τη βασική δομή του όρθιου κορμού όλων των Πρωτευόντων, παρά από ανατομική κατασκευή ειδικά προσαρμοσμένη στη βραχιόνωση. Το ανθρώπινο χέρι μοιάζει με το χέρι των εδαφόβιων Πρωτευόντων, και αρκετοί θεωρούν αυτό το γεγονός ως ένδειξη ενισχυτική της απόψεως ότι ο άμεσος πρόγονος των Ανθρωπιδών πρέπει να ήταν εδαφόβιος. Άλλοι πάλι επισημαίνουν τις εντυπωσιακές ομοιότητες ανάμεσα στο χέρι τού ανθρώπου και του γίββωνα, που είναι ζώο με σαφή βραχιόνωση. Η αντίληψη ότι οι πρόγονοι των Ανθρωπιδών διαβιούσαν πάνω σε μικρά κλαδιά δέντρων στηρίζεται στη μελέτη εξειδικευμένων σύγχρονων Πρωτευόντων. Τα ελάχιστα οστά των απολιθωμάτων από το Κατώτερο Μειόκαινο αποδίδονταν παλαιότερα σε Πρωτεύοντα με βριαχιόνωση. Όμως αυτή η άποψη είναι αβάσιμη, αφού όλα τα γνωστά μειοκαινικά Hominoidea ήταν τετράποδα και δεν είχαν βραχιόνωση όπως οι σύγχρονοι γίββωνες. Άρα ο δομικός ή ο οικολογικός προγονικός τύπος των Ανθρωπιδών δεν μπορεί να ήταν δενδρόβιος με βραχιόνωση.

»Τα αδρανή απολιθώματα δεν προσφέρουν άμεσες ενδείξεις για τον καθορισμό των προσαρμογών που διαμόρφωσαν τη συμπεριφορά και τη δομή των προανθρωπιδών και των πρώτων Ανθρωπιδών» . Νομίζουμε ότι δεν χρειάζεται να τονίσουμε το αναπόδεικτο των θέσεων των «αξιόπιστων ειδικών», οι οποίοι φθάνουν να προτείνουν τέσσερεις αντιτιθέμενες απόψεις σχετικά με την οικολογική προσέγγιση της προελεύσεως των Ανθρωπιδών, διαφωνώντας τόσο στην επιλογή των ανατομικών ομοιοτήτων συγχρόνων ειδών όσο και στην ερμηνεία των απολιθωμένων οστών, οι οποίες βεβαίως ενέργειες έχουν προφανώς εντελώς υποκειμενικό χρώμα.

Ούτε τέλος η γενετική παρέχει αποδεικτικό στήριγμα στη θεωρία της εξελίξεως, διότι οτιδήποτε διαπιστώνεται στο πεδίο αυτό αφορά το σήμερα και μόνο με μετάθεση στο παρελθόν, με ενέργεια δηλ. η οποία εντάσσεται σε πλαίσια πίστεως, μπορεί να εφαρμοσθεί και στα είδη τα οποία άφησαν απολιθώματα. Η γενετική αφορά ζωντανούς οργανισμούς, γι’ αυτό και δεν θα μπορέσει να αποδείξει ποτέ τίποτα σ’ ότι αφορά τις σχέσεις συγγενείας των ειδών που έζησαν κατά το παρελθόν, δεδομένης ταυτόχρονα και της ανυπέρβλητης αδυναμίας τού ανθρώπου να ζήσει στο παρελθόν και να είναι συνεπώς αυτόπτης μάρτυρας των όσων διαβεβαιώνει. Εξάλλου η μελέτη τού πολλαπλασιασμού των ειδών έχει δείξει ότι δεν έχουν υπερπηδηθεί ποτέ τα όρια τού είδους. Όπως αναφέρει πολύ σωστά ο Βελικόφσκυ: «Στην εκλεκτική αναπαραγωγή, ο αναπαραγωγός δημιουργεί συνθήκες που δεν υπάρχουν στη φύση. Και οι νέες ράτσες ή ποικιλίες ζώων που δημιουργούνται με την επιλογή και την απομόνωση επιστρέφουν στις προγονικές μορφές τους μόλις αφεθούν ελεύθερες στη φύση. . . Παρ’ όλες τους τις προσπάθειες, οι αναπαραγωγοί δεν κατάφεραν να δρασκελίσουν τα αληθινά σύνορα ενός είδους. Τότε, πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα νέο είδος με τυχαίες αλλοιώσεις και διασταυρώσεις στη φύση;» (ΗΓ 277).

Εδώ είναι αναγκαίο να γίνει η εξής διευκρίνηση: Πολλές φορές θριαμβολογούν οι εξελικτικοί αναφέροντας τον σχηματισμό νέων ειδών κατά τη διεξαγωγή των πειραμάτων τους. Το ζήτημα όμως δεν είναι αυτό. Όταν μιλούμε για την εξέλιξη, δεν εξετάζουμε αν μπορούν να γίνουν αλλαγές στα είδη, αλλά αν έγιναν κατά το παρελθόν και μάλιστα χωρίς την παρέμβαση τού ανθρώπου. Ο άνθρωπος, θεωρητικά τουλάχιστον, μπορεί να επιτύχει αλλαγές στα είδη, είτε με κατάλληλες διασταυρώσεις είτε έμμεσα (με πυρηνικές εκρήξεις π. χ. ). Ότι επιτυγχάνει όμως ο άνθρωπος, δεν σημαίνει ότι το κατορθώνει και η φύση. Ο άνθρωπος σε πολλές περιπτώσεις υπερβαίνει και μεταμορφώνει τη φύση. Η φύση όμως από μόνη της δεν μπορεί να επιτύχει τις ανθρώπινες δραστηριότητες.

 Και για να παραδώσουμε λίγο τη γραφίδα στον Ι. Σκαλτσούνη: «Πολλές φορές ο άνθρωπος εφαρμόζοντας τα μέσα που επινόησε ο ίδιος και ακολουθώντας μεθόδους τις οποίες εδημιούργησε βάσει της πείρας ή της επιστημονικής θεωρίας, παράγει με την κατεύθυνση που δίδει ο ίδιος στους φυσικούς νόμους αποτελέσματα τα οποία η φύση δεν παρήγαγε ποτέ αυτομάτως. Όταν βρεθούμε μπροστά σ’ ένα πανάρχαιο ναό ή οβελίσκο ή άλλο μνημείο, τού οποίου αγνοούμε την ιστορία και το χρόνο ανεγέρσεως, ανακαλύπτουμε σ’ αυτό, το έργο τού μυαλού και τού χεριού τού ανθρώπου. Αν κάποιος μας πει ότι και η φύση, κατά το διάστημα πολλών αιώνων και με τη βαθμιαία προσθήκη και συνένωση των ατόμων της ύλης, θα μπορούσε να κατασκευάσει το μνημείο ή τον οβελίσκο. . . θα απορρίπταμε [την υπόθεση αυτή] λέγοντας ότι έχουμε παρατηρήσει μεν τον άνθρωπο να ανεγείρει κτίρια και μνημεία, αλλά δεν είδαμε ποτέ τη φύση να ενεργεί και να παράγει με τον ίδιο τρόπο. Ότι ο άνθρωπος με τα τεχνητά μέσα και με τη διαλογή των ποικιλιών πετυχαίνει την αλλαγή της μορφής και των ιδιοτήτων των ζώων, αυτό είναι βέβαιο και αναμφισβήτητο, αλλά έπραξε άραγε αυτό το πράγμα και η φύση με τη φυσική διαλογή έτσι ώστε από ένα ζωικό είδος να παραχθεί. . . άλλο; Αυτό είναι κάτι που δεν το είδαμε ποτέ, οι δε δαρβινιστές δεν είναι σε θέση να υποδείξουν ούτε ένα γεγονός το οποίο να μαρτυρεί ότι η φ ύ σ η προέβη σε μια τέτοια αλλαγή με τη φυσική επιλογή, όπως ο άνθρωπος προβαίνει με την τεχνητή. Η υπόθεση άρα, η οποία στηρίζεται στην ανθρώπινη δραστηριότητα, λόγω ελλείψεως κάποιου θετικού γεγονότος που να μαρτυρεί την ίδια κατεύθυνση των δυνάμεων της φύσεως από την ίδια, δεν έχει καμμία λογική βάση. Και δεν αρκεί αυτό. Επειδή η υπόθεση του Δαρβίνου θεμελιώνεται πάνω σε συλλογισμό που απορρέει εξ αναλογίας από γεγονός της ανθρώπινης δραστηριότητας, η αναλογία αυτή πρέπει να περιορισθεί μέσα στα όρια του γεγονότος, το οποίο αποτέλεσε τη βάση. . . της υποθέσεως. Τώρα, είναι μεν βέβαιο ότι ο άνθρωπος κατορθώνει με τεχνητά μέσα να μεταβάλλει τις ιδιότητες των ατόμων του ίδιου είδους και να σχηματίσει πολυάριθμες ποικιλίες, αλλά δεν κατόρθωσε ποτέ να μεταμορφώσει τα είδη και να δημιουργήσει πουλιά από ψάρια, πρόβατα από βόδια, ή λαγούς από σκύλους. Σύμφωνα όμως με τη δαρβινική υπόθεση, από τη φυσική επιλογή δεν δημιουργήθηκαν απλώς ποικιλίες, αλλά και όλα τα είδη επήγασαν από. . . ένα αρχέτυπο» (Σκ 145).

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

ΤΑ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

γιατί όσοι αρνούνται την Δημιουργία, αρνούνται τον Χριστό;

Σ’ όποιον διατηρεί ακέραιη την πνευματική τον ευαισθησία, το μεγαλείο της δημιουργίας γίνεται πρόσβασις στα άδυτα της θεολογίας. Γι’ αυτό ο επίλογος τούτου του βιβλίου θα έχει θεολογικό χρώμα. Ο Προφήτης συνιστά σε όλους το «δεύτε και αναβώμεν εις το όρος Κυρίου».

Ο Θεός της χριστιανικής αποκαλύψεως δεν έχει χαρακτήρα στατικό. Είναι αιώνια δυναμικός και κινητικός.

Η ύπαρξις τριών προσώπων στην μία θεϊκή ουσία επιτρέπει την ανάπτυξη αγαπητικής σχέσεως. «Ο Θεός αγάπη εστί» κατά την Καινή Διαθήκη. Και αυτός ο ανέκφραστος και αιώνιος δυναμισμός και πλούτος, αυτή δηλαδή η φλόγα της θεϊκής αγάπης, ξεχύνεται και προς τα έξω με αποτέλεσμα την δημιουργία του κόσμου. Έτσι ο Θεός, αν επιτρέπεται η έκφρασις, πηδάει έξω από τον εαυτόν τον, «έξω εαυτού γίνεται δι’ υπερβολήν αγαθότητος».

 Με την κτίση του κόσμου παράλληλα προς τις άκτιστες έχουμε και κτιστές πραγματικότητες. Άκτιστες είναι ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιον Πνεύμα. Κτιστές, οι άγγελοι, οι άνθρωποι, τα ζώα, τα φυτά, η ανόργανη ύλη Οι πρώτες κινούνται έξω από τον χρόνο και τον χώρο, οι δευτέρες είναι φυλακισμένες μέσα σε χρονικά και τοπικά όρια. Ο Πατήρ άχρονα γεννά από την ουσία του τον Υιό και άχρονα εκπορεύει από την ουσία του το Άγιον Πνεύμα. Ο κόσμος όμως δεν προέρχεται από την ουσία, αλλά από την βούληση και ενέργεια τον Θεού, πιο ακριβώς από την κοινή και ενιαία ενέργεια τον Τριαδικού Θεού.

   Αφ’ ης στιγμής ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, δεν ένοιωσε διαφορετικά, διότι απέκτησε την νέα ιδιότητα του Δημιουργού. Στον Θεό δεν συντελούνται εκπλήξεις και πριν να δημιουργηθεί ο κόσμος, γι’ αυτόν ήταν σαν να υπήρχε. Γι’ αυτόν δεν υπάρχει παρελθόν και μέλλον ούτε πράγματα παρελθόντα ή μέλλοντα, αλλά τα πάντα είναι ένα άχρονο και αιώνιο παρόν.

    Ενώ ο Θεός κατά την ουσία τον είναι άπιαστος, πιάνεται κατά τις ενέργειες του. Εφ’ όσον ο άχρονος Θεός δημιούργησε τον «εν χρόνω» και μαζί με τον χρόνο, κόσμο δια των ενεργειών του, μπορούμε να εξιχνιάσουμε μέσα σ’ αυτόν, τον κόσμο, τις θεϊκές εκφάνσεις και έτσι να προχωρήσουμε στην θεογνωσία.

   Ενώ κατ’ ουσίαν υπάρχει στον Θεόν μία απλή ενέργεια, εν τούτοις αυτή διαιρείται κατά μυστηριώδη τρόπο σε πολλές. Πρόκειται για διαίρεσι αδιαίρετη, «Μερίζεται αμερίστως». Σ’ όλα τα κτίσματα διακρίνουμε την βουλητική και την ουσιοποιό ενέργεια. Σε ωρισμένα και την ζωοποιό. Σε άλλα και την σοφοποιό ή θεοποιό.

Δεν μετέχουν δηλαδή όλα τα οντά κατά τον ίδιο τρόπο στην θεότητα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο Θεός τεμαχίζεται, αφού σε κάθε ενέργεια τον είναι παρών ολόκληρος. Και με κάθε τον ενέργεια μετέχεται όλος και από κάθε του ενέργεια ονομάζεται όλος. Για τον Θεόν δεν υπάρχει μέρος και όλον. Βέβαια αυτός ο αμέριστος μερισμός δεν μπορεί να κατανοηθεί από την πεπερασμένη και κτιστή διάνοια μας. Αν μπορούσαμε να κατανοήσουμε πλήρως τον Θεό, θα ήμασταν κι εμείς θεοί.

   Τα δυσεξαρίθμητα δημιουργήματα μέσα στα οποία δρουν οι δημιουργικές και προνοητικές και συνεκτικές και καλλοποιές και αγαθοποιές και σοφοποιές και θεουργικές τόσες άλλες δυνάμεις του Θεού «σάλπιγγος λαμπρότερον τον Δημιουργόν ανακηρύττουσιν». Όλα τα κτίσματα γίνονται φλογεροί ιεροκήρυκες που εγκώμιαζουν τον Ποιητή τους. Γίνονται, για να χρησιμοποιήσω την φράσι τον Θεολόγου Γρηγορίου, «σιγώντες επαινέται της μεγαλουργίας και διαπρύσιοι κήρυκες». Παρ’ όλο πού στερούνται ανθρώπινης λαλιάς κηρύττουν μεγαλόπρεπα τον Αριστοτέχνη. «Η εν τη κτίσει θεωρούμενη σοφία», «λόγος εστί, καν μη έναρθρος». Και όταν υπάρχουν καθαρά αυτιά κατανοούν τα ιερά αυτά κηρύγματα.

 Μέσα στην δημιουργία έχουν σκορπισθεί μυστικοί καθρέπτες για να αντιφεγγίζουν τα ανέκφραστα και άπειρα μεγαλεία του μεγάλου Βασιλέως. Και να κάνουν προσιτό και καταληπτό και ορατό αυτόν που είναι απρόσιτος και ακατάληπτος και αόρατος.

   Λόγος είναι το δεύτερο πρόσωπο της Τριαδικής θεότητος. Ο μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού. Κατά τον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, «εν αρχή ην ο Λόγος…». Πώς θα εννοήσουμε εδώ τον Λόγο;

Θα τον ιδούμε με τρεις έννοιες. Πρώτον σαν Αιτία. Αιτία από την οποία προήλθαν τα πάντα, αφού «πάντα δι’ αυτού εγένετο». Πανταιτία. Δεύτερον σαν Λογική. Σαν υπέρτατη Λογική και Σοφία. Ακόμη και στην Παλαιά Διαθήκη ο Υιός χαρακτηρίζεται σαν Σοφία τον Θεού. Σοφία προσωπική και ενυπόστατη (πρβλ. 8ον κεφ. Παροιμιών: «Ηνίκα Κύριος ισχυρά εποίει τα θεμέλια της γης, εγώ η Σοφία ήμην παρ’ αυτώ αρμόζουσα κλπ.»). Τρίτον σαν Ομιλία, αφού δι’ αυτού ομιλεί ο Πατήρ και εξαγγέλλει την βουλή του, πράγμα που επισημαίνει και ο προφήτης Ησαΐας με τον χαρακτηρισμό, «μεγάλης βουλής άγγελος».

   Κατά θαυμαστό τρόπο στα θεολογικά κείμενα οι λόγοι των όντων συμπίπτουν εννοιολογικά. Παρουσιάζονται όμοια με τρεις έννοιες. Δηλαδή σαν αιτίες που δημιούργησαν τα όντα. Αυτοί αποτελούν τη βάση της ουσίας όλης της κτίσεως. Αυτοί μορφώνουν το κτιστόν Είναι. Σαν λογικά και σοφά νοήματα που κρύβονται μέσα στην κτίσι και την νοηματοδοτούν. Και σαν φωνές και ομιλίες που κηρύττουν τα θεϊκά μεγαλεία. Με άλλα λόγια κατά την θεολογική αντίληψη, οι λόγοι των όντων αποτελούν ενέργειες και δυνάμεις και εκφάνσεις του Λόγου.

   Κάτω δηλαδή από το εξωτερικό περίβλημα της κτίσεως, και μέσα στην κτίσι, υπάρχουν και δρουν οι ακτίνες του νοητού ήλιου – Χριστού. Γι’ αυτό άλλωστε και ο Απόστολος υπογραμμίζει: «Τα πάντα δι’ αυτού και εις αυτόν έκτισται… και τα πάντα εν αυτώ συνέστηκε». Κτίσις του κόσμου δι’ α υ τ ο ύ. Κτίσις του κόσμου εις α υ τ ό ν. Σύστασις του κόσμου εν α υ τ ώ. Τα νοήματα είναι σπουδαία και γεμάτα βάθος. Ο Υιός του Θεού δημιουργεί, αλλά και διακυβερνά και συγκρατεί τα σύμπαντα «φέρων τα πάντα τω ρήματι της δυνάμεως αυτού». Αποτελεί την συστατική και την συνεκτική τους δύναμι. «Εις αυτόν κρέμαται η πάντων υπόστασις» (Ι. Χρυσόστομος). Και όλα μιλούν γι αυτόν, τον υπακούουν, τον υπηρετούν τον δοξάζουν. Όλα ατενίζουν σ’ αυτόν σαν σε τελικό τους σκοπό, αφού «τα πάντα εις αυτόν έκτισται». Όλα επιζητούν με στεναγμούς αλαλήτους να ενωθούν μαζί του. Αυτός είναι, κατά την Αποκάλυψιν του Ιωάννου, το Α και το Ω της κτίσεως..

Σε όλους τους «διαβεβηκότας εν θεωρία» ο κτιστός κόσμος περιέχει μέσα του δύναμη που έλκει στην ένωση με τον Χριστό. Έτσι ολόκληρη η κτίσις υπό μία ευρύτερη έννοια μπορεί κατά κάποιο μυστικό τρόπο να λογισθεί σαν Εκκλησία του Χριστού. Ας μη σκανδαλισθεί κανείς μ’ αυτό πού λέμε. Τα όρια της Εκκλησίας δεν είναι εύκολο να καθορισθούν επακριβώς. Από μια πλευρά η Εκκλησία έχει όρια, από την άλλη όμως δεν έχει. Και το ένα αληθεύει και το άλλο. Όλοι οι πιστοί οι ενσωματωμένοι δια της πίστεως και των μυστηρίων στο σώμα του Χριστού αποτελούν την Εκκλησία. Αυτό είναι αληθές. Πλην όμως ολόκληρος ο κτιστός κόσμος, και αυτός Εκκλησία είναι. Και αυτό σωστό είναι. Πρόκειται κι εδώ για ένα μυστήριο που ο ανθρώπινος νους δυσκολεύεται να το προσεγγίσει.

  Αφού την κτίση την διαπερνούν, την διαποτίζουν, την ζωοποιούν και την συνέχουν οι ενέργειες του Χριστού, μπορούμε να την νοιώσουμε σαν Εκκλησία. Άλλωστε και η τύχη της στον μέλλοντα αιώνα συνακολουθεί την Εκκλησία, την νύμφη του Αρνιού, διότι και αύτη θά μεταμορφωθή, θα αφθαρτοποιηθή και θα διαποτιστεί από την υπέρλαμπτη δόξα τον, αφού «εις αυτόν έκτισται», αφού σ’ αυτόν αποβλέπει σαν σε έσχατο σκοπό της. «Και αυτή η κτίσις», σημειώνει ο Απόστολος Παύλος, «ελευθερωθήσεται από της δουλείας της φθοράς εις την ελευθερίαν της δόξης των τέκνων του Θεού». Όταν επάνω στο Θαβώρ προβλήθηκε για λίγο η μέλλουσα βασιλεία, «η καλλονή του μέλλοντος αιώνος» (Γρηγόριος Παλαμάς), λαμπρύνθηκε και το σώμα τον Χριστού, αλλά και τα ενδύματά του. Το σώμα και τα ενδύματα αντιπροσωπεύουν τον κτιστό κόσμο. Αυτό προδηλώνει ότι όλη η κτίσις προορίζεται να μετάσχει στην άκτιστη παραδεισένια δόξα του Χριστού.

   Οι υλιστές κατηγορούν τους Χριστιανούς ότι περιφρονούν την ύλη. Πρόκειται για την πιο μεγάλη παρανόηση. Ο Χριστιανισμός δεν δέχεται ότι το σώμα του άνθρώπου, η ύλη, ο υλικός κόσμος είναι κάτι το κακό. Για τον υλιστή, μόλις πεθάνουμε, το υλικό σώμα αποσυντίθεται, χάνεται. Γι αυτόν οδεύουμε προς τον χαμό και τον εκμηδενισμό. Για τον Χριστιανό όμως υπάρχουν και μετά τον θάνατο «οδοί ζωής». («Εγνώρισάς μοι οδούς ζωής» λέει ο ψαλμωδός). Υπάρχει μελλοντική αφθαρσία των σωμάτων. Υπάρχει μελλοντική δόξα των σωμάτων και όλης της κτίσεως. Όταν τα Ιερά κείμενα ομιλούν για καινούργια γη και καινούργιους ουρανούς, εννοούν την ένδοξη μελλοντική μεταμόρφωση και θέωση ολόκληρου τον κτιστού κόσμου.

    Αυτό το πνεύμα εμποτίζει και μία ορθρινή προσευχή που αναφέρει: «Ο Θεός… πρόσδεξαι ημών μετά των κτισμάτων σου πάντων την κατά δύναμιν δοξολογίαν… ότι πάσα πνοή και κτίσις υμνεί την ακατάληπτόν σου δόξαν».

 Ο Θεός είναι ο Δημιουργός των πάντων, και αποκάλυψε στη Γραφή την αυθεντική ιστόρηση της δημιουργικής Του δραστηριότητας. Σε έξι ημέρες ο Κύριος έκανε τον ουρανό, τη γη και τις ζωντανές υπάρξεις επάνω στη γη, και αναπαύθηκε την έβδομη ημέρα εκείνης της πρώτης εβδομάδας. Έτσι, θέσπισε το Σάββατο σαν αένναη ανάμνηση του ολοκληρωμένου δημιουργικού έργου Του. Ο πρώτος άνδρας και η πρώτη γυναίκα δημιουργήθηκαν κατά την εικόνα του Θεού ως κορωνίδα του έργου της Δημιουργίας. Δόθηκε σε αυτούς η κυριαρχία επάνω στον κόσμο και τους ανατέθηκε η ευθύνη να τον φροντίζουν. ΄Οταν ο κόσμος ολοκληρώθηκε, ήταν «καλός λίαν», διακηρύττοντας τη δόξα του Θεού.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

Η βιβλική αφήγηση είναι απλή. Στη δημιουργική εντολή του Θεού για «τον ουρανόν, και την γην, την θάλασσαν και πάντα τα εν αυτοίς» (Έξ. κ΄11), όλα αυτά παρουσιάσθηκαν σε μια στιγμή. Απλώς έξι ημέρες χρειάσθηκαν για να μετα-βάλουν την άμορφη και έρημη γη σε έναν πλούσιο πλανήτη ξέχειλο από ολοκληρωμένες υπάρξεις και κάθε είδους φυτά. Ο πλανήτης μας ήταν κοσμημένος με διαυγή, καθαρά, φω-τεινά χρώματα, σχήματα και αρώματα, σε έναν υπέροχο συνδυασμό ακρίβειας, λεπτομέρειας και λειτουργίας.

Έπειτα ο Θεός «ανεπαύθη», σταμάτησε, για να εορτάσει, να χαρεί. Για πάντα η ομορφιά και η μεγαλειότητα αυτών των έξι ημερών θα έμεναν στη μνήμη, χάρη αυτής της ανά-παυσης. Ας ρίξουμε μια γρήγορη ματιά στη βιβλική αφήγηση της Αρχής.

«Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην.» Η γη περιβαλλόταν από νερά και σκοτάδια. Την πρώτη ημέρα ο Θεός χώρισε το φως από το σκοτάδι, ονομάζοντας το φως «ημέρα» και το σκότος «νύκτα».

Στη δεύτερη ημέρα ο Θεός «διεχώρισε τα ύδατα» ξεχωρί-ζοντας την ατμόσφαιρα από τα νερά που κάλυπταν τη γη, ώστε να δημιουργηθούν συνθήκες κατάλληλες για ζωή. Την τρίτη ημέρα ο Θεός συγκέντρωσε τα ύδατα σε ένα χώρο, δημιουργώντας ξηρά και θάλασσα. Στη συνέχεια ο Θεός κά-λυψε τις γυμνές ακτές τους λόφους και τις κοιλάδες. «Εβλά-στησεν η γη χλωρόν χόρτον, χόρτον κάμνοντα σπόρον, και δένδρον κάρπιμον, κάμνον τον καρπόν κατά το είδος αυ-τού.» (Γέν. α΄12).

Την τέταρτη ημέρα ο Θεός έθεσε τον ήλιο, τη σελήνη και τα άστρα για «ήναι δια σημεία, και καιρούς, και ημέρας και

ενιαυτούς». Ο ήλιος να εξουσιάζει την ημέρα, η σελήνη τη νύκτα. (Γέν. α΄14-16).

Ο Θεός δημιούργησε τα πουλιά και τη θαλάσσια ζωή την πέμπτη ημέρα. Τα δημιούργησε «κατά το είδος αυτών» (Γεν. α΄21), ένδειξη ότι τα πλάσματα που δημιούργησε θα συνέχιζαν να αναπαράγουν κατά το είδος τους.

Την έκτη ημέρα ο Θεός έκανε την ανώτερη μορφή ζωικής ύπαρξης, Είπε: «Ας γεννήση η γη ζώα έμψυχα κατά το είδος αυτών, κτήνη, και ερπετά, και ζώα της γης κατά το είδος αυτών.» (Γέν. α΄24).

Έπειτα – η κορυφαία πράξη της δημιουργίας – ο Θεός έκανε τον άνθρωπο «κατ’εικόνα εαυτού. Κατ’εικόνα Θεού εποίησεν αυτόν, άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς». (Γέν. α΄27). Ο Θεός είδε ότι όλα όσα δημιούργησε «ησαν καλά λίαν». (Γέν. α΄31).

Ο Δημιουργικός Λόγος του Θεού

Ο ψαλμωδός έγραψε: «Με τον λόγον του Κυρίου έγειναν οι ουρανοί, και διά της πνοής του στόματος αυτού πάσα η στρατιά αυτών.» (Ψαλμ. λγ΄6). Πώς ενήργησε αυτός ο δημιουργικός λόγος;

Ο Δημιουργικός Λόγος και Προϋπάρχουσα ΄Υλη. Τα λόγια της Γένεσης «είπεν ο Θεός» εισάγει τη δυναμική θεία εντολή, την υπεύθυνη για τα μεγαλειώδη γεγονότα της εξαήμερης Δημιουργίας. (Γέν. α΄3,6,9,11,14,20,24). Κάθε εντολή ήταν φορτισμένη με δημιουργική ενέργεια, η οποία μετέβαλε σε παράδεισο έναν πλανήτη άμορφο και έρημο. «Διότι αυ-τός είπε και έγεινεν, αυτός προσέταξε και εστερεώθη.» (Ψαλμ. λγ΄9). Πραγματικά, «οι αιώνες εκτίσθησαν με τον λόγον του Θεού». (Εβρ. ια΄3).

Αυτός ο λόγος δεν εξαρτάτο από προϋπάρχουσα ύλη. Εκ του μηδενός δημιούργησε. «Διά πίστεως εννοούμεν ότι οι αιώνες εκτίσθησαν με τον λόγον του Θεού, ώστε τα βλεπόμενα δεν έγειναν εκ φαινομένων.» (Εβρ. ια΄3).

Καμιά φορά ο Θεός χρησιμοποιεί προϋπάρχουσα ύλη. Ο Αδάμ και τα ζώα δημιουργήθηκαν από τη γη, και η Εύα δη-

μιουργήθηκε από την πλευρά του Αδάμ (Γέν. β΄7,19,22). Σε τελική ανάλυση ο Θεός δημιούργησε την ύλη.

Η Ιστορία της Δημιουργίας

Πολλές ερωτήσεις έχουν τεθεί για την περιγραφή της Δημιουργίας στη Γένεση. Οι δύο αφηγήσεις της Δημιουργίας που περιέχει το πρώτο βιβλίο της Γραφής αντιφάσκουν ή συμφωνούν; Οι ημέρες της Δημιουργίας είναι κυριολεκτικές ή αντιπροσωπεύουν μεγάλες χρονικές περιόδους; Ο ουρανός – ο ήλιος, η σελήνη, ακόμη και τα άστρα – πραγματικά δημιουργήθηκαν μόνο πριν έξι χιλιάδες χρόνια;

Η Αφήγηση της Δημιουργίας. Οι δύο αναφορές της Δημιουργίας, η μία στη Γένεση α΄1 – β΄3, και η άλλη στη Γένεση β΄4-25, είναι σε αρμονία.

Η πρώτη αφήγηση εξιστορεί κατά χρονολογική σειρά τη δημιουργία όλων των πραγμάτων.

Η δεύτερη αφήγηση αρχίζει με τις λέξεις «αύτη είναι η γένεσις . . .» μια έκφραση που στη Γένεση εισάγει μια οικογενειακή ιστορία. (Γέν. ε΄1, ς΄9, ι΄1). Αυτή η αφήγηση περιγράφει τη θέση του ανθρώπου στη Δημιουργία. Αυτή δεν είναι επακριβώς χρονολογική, αλλά αποκαλύπτει ό,τι τα πάντα χρησιμοποιήθηκαν για να ετοιμασθεί το περιβάλλον για τον άνθρωπο.1 Δίνει περισσότερες λεπτομέρειες από ό,τι η πρώτη αφήγηση στη δημιουργία του Αδάμ και της Εύας, καθώς και στο περιβάλλον που ο Θεός εξασφάλισε στον κήπο της Εδέμ. Επιπροσθέτως μας γνωστοποιεί τη φύση της ανθρωπότητας καθώς και τη θεία διακυβέρνηση. Μόνο γενόμενες αποδεκτές αυτές οι δύο αφηγήσεις της Δημιουργίας ως κυριολεκτικές και ιστορικές, μπορούν να εναρμονισθούν με το υπόλοιπο της Γραφής.

Οι Ημέρες της Δημιουργίας. Οι ημέρες της Δημιουργίας κατά τη βιβλική αφήγηση σημαίνουν εικοσιτετράωρες κυριο-λεκτικές περιόδους. Η χαρακτηριστική έκφραση πώς υπολόγιζαν οι άνθρωποι της Παλαιάς Διαθήκης το χρόνο «εσπέρα και πρωί» (Γέν. α΄5,8,13,19,23,31) δείχνει ότι η κάθε ημέρα

άρχιζε από το εσπέρας ή τη δύση του ηλίου. (Λευιτ. κγ΄32, Δευτ. ις΄6). Δεν υπάρχει δικαιολογία να πούμε ότι αυτή η έκφραση σημαίνει κυριολεκτική ημέρα στο Λευιτικό και χιλιά-δες ή εκατομμύρια χρόνια στη Γένεση.

Η εβραϊκή λέξη που μεταφράζεται ημέρα στη Γένεση α΄ είναι γιομ. ΄Οταν το γιομ συνοδεύεται από ένα τακτικό αριθμητικό, πάντοτε σημαίνει μια κυριολεκτική εικοσιτετράωρη ημέρα (Γέν. ζ΄11, Έξ. ις΄1) – μια ακόμη απόδειξη ότι η αφήγηση της Δημιουργίας μιλάει για κυριολεκτικές εικοσιτετράωρες ημέρες.

Οι Δέκα Εντολές προσφέρουν ακόμη μια απόδειξη ότι η αφήγηση της Δημιουργίας στη Γένεση αναφέρεται σε κυριολεκτικές ημέρες. Στην τέταρτη εντολή ο Θεός λέει: «Ενθυμού την ημέραν του σαββάτου, διά να αγιάζης αυτήν. Έξ ημέρας εργάζου, και κάμνε πάντα τα έργα σου, η ημέρα όμως η εβδόμη είναι σάββατον Κυρίου του Θεού σου. Μη κάμης εν ταύτη ουδέν έργον . . . διότι εις έξ ημέρας εποίησεν ο Κύριος τον ουρανόν και την γην, την θάλασσαν, και πάντα τα εν αυτοίς, εν δε τη ημέρα τη εβδόμη κατέπαυσε. Διά τούτο ευλόγησε Κύριος την ημέραν του σαββάτου και ηγίασεν αυτήν.» (Έξ. κ΄8-11).

Περιληπτικά ο Θεός επαναλαμβάνει την ιστορία της Δημιουργίας. Κάθε ημέρα (γιομ) ήταν γεμάτη από δημιουργική δραστηριότητα και το Σάββατο ήταν το αποκορύφωμα της δημιουργικής εβδομάδας. Ως εκ τούτου, η εικοσιτετράωρη ημέρα του Σαββάτου αποτελεί αναμνηστικό της κυριολεκτικής εβδομάδας της Δημιουργίας. Η τέταρτη εντολή θα είχε χάσει τη σημασία της αν κάθε ημέρα επεκτεινόταν σε αιώ-νες.

Εκείνοι που αναφέρονται στο εδ. Β΄Πέτρ. γ΄8 «παρά Κυρίω μία ημέρα είναι ως χίλια έτη» προσπαθώντας να αποδείξουν ότι οι ημέρες της δημιουργίας δεν ήταν κυριολεκτικές εικοσιτετράωρες ημέρες, παραβλέπουν το γεγονός ότι το ίδιο εδάφιο τελειώνει «και τα χίλια έτη ως ημέρα μία».

Εκείνοι που βλέπουν μέσα στις ημέρες της δημιουργίας χιλιάδες χρόνια ή αόριστες περιόδους εκατομμυρίων ή ακόμη και δισεκατομμυρίων ετών, αμφιβάλλουν για το κύρος του λόγου του θεού.

του λόγου του Θεού – ακριβώς όπως το φίδι ώθησε την Εύα στην αμφιβολία.

Ποιος Είναι ο «Ουρανός»; Μερικοί άνθρωποι δικαιολογημένα βρίσκονται σε αμηχανία, από τα εδάφια τα οποία λένε ότι «εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην». (Γέν. α΄1, β΄1, Έξ. κ΄11) και ότι έκανε τον ήλιο, τη σελήνη και τα άστρα την τέταρτη ημέρα της δημιουργικής εβδομάδας πριν 6.000 χρόνια (Γέν. α΄14-19). ΄Ολα τα ουράνια σώματα ήρθαν σε ύπαρξη εκείνη την εποχή;

Η εβδομάδα της δημιουργίας δεν εμπλέκεται στον ουρανό όπου ο Θεός έχει την κατοικία Του από την αιωνιότητα. Ο ουρανός της Γένεσης α΄ και β΄ αναφέρεται ενδεχομένως στους πλανήτες και στα άστρα τα πλησιέστερα στη γη.

Πράγματι, η γη αντί να είναι η πρώτη δημιουργία του Χριστού, μάλλον υπήρξε η τελευταία. Η Γραφή αναφέρει ότι οι υιοί του Θεού, πιθανόν οι Αδάμ όλων των αναμαρτήτων κόσμων, συναντήθηκαν με το Θεό σε κάποιο σημείο του σύμπαντος (Ιώβ α΄6-12). Μέχρι τώρα οι έρευνες του διαστήματος δεν ανακάλυψαν άλλους κατοικημένους πλανήτες. Αυτοί φαίνεται ότι βρίσκονται κάπου στην απεραντοσύνη του σύμπαντος, πολύ πέρα από το μολυσμένο ηλιακό μας σύστημα, ασφαλισμένοι από τη μόλυνση της αμαρτίας.

Ο Θεός της Δημιουργίας

Λοιπόν, τι είδους Θεός είναι ο Δημιουργός μας; Μια τόσο άπειρη Προσωπικότητα ενδιαφέρεται για μας – τα ελάχιστα μόρια ζωής σε μια μακρινή γωνιά του σύμπαντος; Αφού δημιούργησε τη γη, πέρασε σε μεγαλύτερα και πιο ενδιαφέροντα πράγματα;

΄Ενας Θεός που Φροντίζει. Η βιβλική αφήγηση της Δημιουργίας αρχίζει με το Θεό και συνεχίζει με τις ανθρώπινες υπάρξεις. Αυτό υποδηλώνει ότι δημιουργώντας τον ουρανό και τη γη ο Θεός ετοίμασε ένα τέλειο περιβάλλον για την ανθρώπινη φυλή. Το ανθρώπινο γένος, άνδρας και γυναίκα, ήταν το ένδοξο αριστούργημά Του. Η αφήγηση αποκαλύπτει

ένα Θεό ως ένα προσεκτικό σχεδιαστή με ενδιαφέρον για τη δημιουργία Του. Φύτευσε γι’αυτούς έναν κήπο για κατοικία και τους έδωσε την ευθύνη να τον καλλιεργούν. Δημιούργησε τις ανθρώπινες υπάρξεις έτσι ώστε να έχουν σχέσεις με Αυτόν. Δεν ήταν μια σχέση επιβαλλόμενη, αφύσικη. Τους έπλασε με την ελευθερία της εκλογής και με την ικανότητα να Τον αγαπούν και να Τον υπηρετούν.

Ποιος Ήταν ο Δημιουργός Θεός; ΄Ολα τα μέλη της Θεότητας συμμετέχουν στη Δημιουργία (Γέν. α΄2,26). Ο δραστήριος παράγων, οπωσδήποτε, ήταν ο Υιός του Θεού, ο προϋπάρχων Χριστός. Στον πρόλογό του για την αφήγηση της δημιουργίας ο Μωυσής έγραψε: «Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην.» Ανακαλώντας τις ίδιες λέ-ξεις, ο Ιωάννης καθορίζει το ρόλο του Χριστού στη Δημιουργία: «Εν αρχή ήτο ο Λόγος, και ο Λόγος ήτο παρά τω Θεώ, και Θεός ήτο ο Λόγος . . . Πάντα δι’αυτού έγειναν, και χωρίς αυτού δεν έγεινε ουδέ έν το οποίον έγεινε.» (Ιωάν. α΄1-3). Μετά από αυτό, στο ίδιο κείμενο κάνει ολοφάνερο για ποιον έγραφε: «Ο Λόγος έγεινε σαρξ και κατώκησε μεταξύ ημών.» (Ιωάν. α΄14). Ο Ιησούς ήταν ο Δημιουργός, Εκείνος που με το λόγο Του έφερε τη γη σε ύπαρξη. (Εφεσ. γ΄9, Εβρ. α΄2).

Επίδειξη της Αγάπης του Θεού. Πόσο βαθιά είναι η αγάπη του Θεού! ΄Οταν ο Χριστός με τρυφερή φροντίδα γονάτισε επάνω από τον Αδάμ διαμορφώνοντας το πρώτο ανθρώπινο χέρι, οπωσδήποτε γνώριζε ότι κάποια ημέρα οι άνθρωποι θα έκαναν κακή χρήση των χεριών και τελικά με αυτά θα Τον κάρφωναν στο σταυρό. Κατά κάποια έννοια, η Δημιουργία και ο σταυρός συγχωνεύονται, αφού ο Χριστός ο Δημιουργός είναι εσφαγμένος από καταβολής κόσμου. (Αποκ. ιγ΄8). Η θεία πρόγνωσή Του3 δεν Τον σταμάτησε. Κάτω από τα δυσοίωνα σύννεφα του Γολγοθά, ο Χριστός εμφύσησε στα ρουθούνια του Αδάμ πνοή ζωής, γνωρίζοντας ότι αυτή η δημιουργική πράξη Του θα Του αφαιρούσε την πνοή της ζωής. Αδιανόητη αγάπη είναι η βάση της Δημιουργίας.

Ο Σκοπός της Δημιουργίας

Η αγάπη αποτελεί το κίνητρο σε ό,τι κάνει ο Θεός, γιατί ο ΄Ιδιος είναι αγάπη (Α΄Ιωάν. δ΄8). Δε μας δημιούργησε μόνο για να Τον αγαπούμε, αλλά επειδή Αυτός μας αγαπάει. Η αγάπη Του Τον οδήγησε να μοιρασθεί, κατά τη Δημιουργία, ένα από τα μεγαλύτερα δώρα που μπορεί να επιδαψιλεύσει – την ύπαρξη. Δείχνει η Γραφή για ποιο σκοπό το σύμπαν και οι κάτοικοί του υπάρχουν;

Για να Αποκαλύψουν τη Δόξα Του Θεού. Μέσα από τα δημιουργήματά Του ο Θεός αποκαλύπτει τη δόξα Του. «Οι ουρανοί διηγούνται την δόξαν του Θεού, και το στερέωμα αναγγέλλει το έργον των χειρών αυτού. Η ημέρα προς την ημέραν λαλεί λόγον, και η νυξ προς την νύκτα αναγγέλλει γνώσιν. Δεν είναι λαλιά, ουδέ λόγος, των οποίων η φωνή δεν ακούεται. Εις πάσαν την γην εξήλθεν ο φθόγγος αυτών, και έως των περάτων της οικουμένης οι λόγοι αυτών.» (Ψαλμ. ιθ΄1-4).

Γιατί μια τέτοια εκδήλωση της δόξας του Θεού; Η φύση λειτουργεί σαν μια μαρτυρία για το Θεό. Ο Θεός έχει πρόθεση τα δημιουργήματα να κατευθύνουν τους ανθρώπους προς Αυτόν. Ο Παύλος λέει: «Επειδή τα αόρατα αυτού βλέπονται φανερώς από κτίσεως κόσμου νοούμενα διά των ποιημάτων, η τε αΐδιος αυτού δύναμις και η θειότης, ώστε αυτοί είναι αναπολόγητοι.» (Ρωμ. α΄20).

Καθώς η φύση μάς ελκύει στο Θεό, μαθαίνουμε περισσότερο για τις ιδιότητές Του, ιδιότητες που μπορούν να ενσω-ματωθούν στη δική μας ζωή. Και, αντανακλώντας το χαρακτήρα του Θεού, φέρουμε δόξα σε Αυτόν, εκπληρώνοντας έτσι το σκοπό για τον οποίον δημιουργηθήκαμε.

Για να Κατοικηθεί ο Κόσμος. Ο Δημιουργός δεν είχε πρόθεση να κάνει τη γη μοναχική, έναν άδειο πλανήτη, αλλά για να κατοικείται (Ησ. με΄18). ΄Οταν ο πρώτος άνθρωπος αισθάνθηκε την ανάγκη μιας συντροφιάς, τότε ο Θεός δημιούργησε τη γυναίκα (Γέν. β΄20, Α΄Κορ. ια΄9). ΄Ετσι, ιδρύθηκε ο θεσμός του γάμου. (Γέν. β΄22-25). Και ο Δημιουργός

όχι μόνο έδωσε στο ζευγάρι την κυριαρχία του νεοδημιουργηθέντος κόσμου, αλλά με τις λέξεις «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε» (Γέν.α΄28) τους έδωσε το προνόμιο να συμμετέχουν στη δημιουργία.

Η Σημασία της Δημιουργίας

Οι άνθρωποι έχουν την τάση να αγνοούν τη διδασκαλία της Δημιουργίας. Λένε: ‘’Ποιος ενδιαφέρεται πώς ο Θεός έ-κανε τη γη; Εκείνο που μας ενδιαφέρει να ξέρουμε, είναι πώς να έχουμε πρόσβαση στον ουρανό.’’ Και όμως, η διδασκαλία της θείας Δημιουργίας σχηματίζει «το απαραίτητο θεμέλιο για τη χριστιανική και βιβλική θεολογία.»4 Ένας αριθμός θεμελιωδών βιβλικών απόψεων έχει τις ρίζες στη θεία Δημιουργία.5 Πράγματι, η γνώση πώς ο Θεός δημιούργησε «τον ουρανόν και την γην» μπορεί τελικά να βοηθήσει κάποιον να βρει το δρόμο του προς το νέο ουρανό και τη νέα γη που αναφέρει ο Ιωάννης ο Αποκαλυπτής. Ποιες είναι λοιπόν οι επιπτώσεις της διδασκαλίας της Δημιουργίας;

Το Αντίδοτο της Ειδωλολατρίας. Η ιδιότητα του Θεού ως Δημιουργού Τον ξεχωρίζει από τους άλλους θεούς (Α΄ Χρον. ις΄24-27, Ψαλμ. 96:5,6, Ησ. μ΄18-26, μβ΄5-9, μδ΄). Οφείλουμε να προσκυνήσουμε το Θεό που μας δημιούργησε και όχι τους θεούς που εμείς δημιουργήσαμε. Με βάση τη δημιουργική Του ιδιότητα, δικαιούται την πλήρη υποταγή μας. Οποιαδήποτε σχέση εμποδίζει αυτή την υποταγή, είναι ειδωλολατρία και υπόκειται στη θεία κρίση. Έτσι, η πιστότη-τα στο Δημιουργό είναι θέμα ζωής ή θανάτου.

Το Θεμέλιο της Αληθινής Λατρείας. Η λατρεία μας στο Θεό βασίζεται στο γεγονός ότι Αυτός είναι ο Δημιουργός μας και εμείς είμαστε τα δημιουργήματά Του. (Ψάλμ. 95:6). Η σπουδαιότητα αυτού του θέματος φαίνεται και από την κλή-ση που δίδεται στους κατοίκους όλης της γης πριν από την επιστροφή του Χριστού, να προσκυνήσουν «τον ποιήσαντα τον ουρανόν και την γην και την θάλασσαν και τας πηγάς των υδάτων.» (Αποκ. ιδ΄7).

Το Σάββατο – ένα Αναμνηστικό της Δημιουργίας. Ο Θεός θέσπισε την έβδομη ημέρα – το Σάββατο – για να έχουμε μια εβδομαδιαία ανάμνηση ότι είμαστε πλάσματά Του. Το Σάββατο ήταν ένα δώρο χάρης που αναφέρεται όχι σε ό,τι κάναμε αλλά σε ό,τι Εκείνος έκανε. Ο Θεός ευλόγησε ειδικά αυτή την ημέρα και την αγίασε ώστε να μη ξεχάσουμε ποτέ πως, δίπλα στην εργασία μας, η ζωή πρέπει να συμπεριλαμβάνει και την επικοινωνία με το Δημιουργό, την ανάπαυση και τον εορτασμό των θαυμάσιων έργων του Θεού. (Γέν. β΄2,3). Δίνοντας έμφαση στη σπουδαιότητά του, ο Δημιουργός τοποθέτησε την εντολή να θυμόμαστε αυτή την ιερή ανάμνηση της δημιουργικής δύναμής Του στο κέντρο του ηθικού νόμου ως ένα αιώνιο σημείο και σύμβολο της Δημιουργίας. (Έξ. κ΄8-11, λα΄13-17, Ιεζ. κ΄20).

Γάμος – ένα Θείο Θέσπισμα. Κατά την εβδομάδα της Δημιουργίας, ο Θεός εγκαθίδρυσε το γάμο ως θείο θέσπισμα. Είχε πρόθεση αυτή η ιερή ένωση μεταξύ δύο ατόμων να είναι αδιάλυτη: Ο άνδρας «θέλει προσκολληθή εις την γυναίκα αυτού, και θέλουσιν είσθαι οι δύο εις σάρκα μίαν». (Γέν. β΄24, Μάρκ. ι΄9, δείτε το κεφάλαιο 22).

Η Βάση του Αληθινού Αυτοσεβασμού. Η αφήγηση της Δημιουργίας δηλώνει ότι πλασθήκαμε κατά την εικόνα του Θεού. Αυτή η διαπίστωση εξασφαλίζει μια αληθινή άποψη της αξίας του ατόμου. Δεν αφήνει περιθώρια για ελαττωμένη εκτίμηση του εαυτού μας. Πραγματικά, μας έχει δοθεί μια μοναδική θέση στη δημιουργία, με το ειδικό προνόμιο συνε-χούς επικοινωνίας με το Δημιουργό και την ευκαιρία να Του μοιάσουμε περισσότερο.

Η Βάση για Αληθινή Αδελφοσύνη. Η δημιουργία του Θεού εγκαθιδρύει την πατρότητά Του (Μαλ. β΄10) και αποκαλύπτει την αδελφότητα της ανθρωπότητας. Αυτός είναι ο Πατέρας μας και εμείς είμαστε παιδιά Του. ΄Ασχετα από το

γένος, τη φυλή, τη μόρφωση ή τη θέση, όλοι έχουμε δημιουργηθεί κατά την εικόνα του Θεού. Η κατανόηση και εφαρμογή αυτής της αντίληψης θα εξάλειφε το φυλετισμό, τη μισαλλοδοξία και κάθε είδους μεροληψία.

Η Χρήση της Προσωπικότητάς μας. Εφόσον ο Θεός μας δημιούργησε, Του ανήκουμε. Αυτό το γεγονός συνεπάγεται ότι έχουμε ιερή υποχρέωση να είμαστε πιστοί διαχειριστές των φυσικών, διανοητικών και πνευματικών ικανοτήτων μας. Να ενεργούμε τελείως ανεξάρτητα από το Δημιουργό αποτελεί το αποκορύφωμα της αχαριστίας.

Ευθύνη προς το Περιβάλλον. Κατά τη Δημιουργία ο Θεός τοποθέτησε τον πρώτο άνδρα και την πρώτη γυναίκα σε κήπο. (Γέν. β΄8). Θα καλλιεργούσαν τη γη και θα εξουσίαζαν τα ζώα. (Γέν. α΄28). Μας ανατέθηκε λοιπόν από το Θεό η ευθύνη να διατηρήσουμε το περιβάλλον μας.

Αξιοπρέπεια της Χειρονακτικής Εργασίας. Ο Δημιουργός ανέθεσε στον Αδάμ «να εργάζηται αυτόν [τον παράδεισο] και να φυλάττη αυτόν». (Γέν. β΄15). Η ανάθεση αυτής της χρήσιμης ενασχόλησης στην ανθρωπότητα μέσα σε έναν τέλειο κόσμο αποκαλύπτει την αξιοπρέπεια της χειρονακτικής εργασίας.

Η Αξια του Φυσικού Κόσμου. Σε κάθε στάδιο της Δημιουργίας ο Θεός έλεγε πως ό,τι είχε κάνει, ήταν «καλόν». (Γέν. α΄10,12,17,21,25). Πρόφερε για τα έργα Του όταν τε-λείωσε «καλά λίαν» (Γέν. α΄31). Έτσι, η δημιουργημένη ύλη ουσιαστικά δεν ήταν κακή, αλλά καλή.

Το Φάρμακο κατά της Απαισιοδοξίας, της Μοναξιάς και της Μετριότητας. Η αφήγηση της Δημιουργίας αποκαλύπτει ότι το κάθετι δημιουργήθηκε για ένα σκοπό και δεν ήρθε σε ύπαρξη με τυχαία εξέλιξη. Η ανθρώπινη φυλή προ-ορίσθηκε για αιώνια σχέση με τον ίδιο το Δημιουργό.

κατανοήσουμε ότι δημιουργηθήκαμε για κάποιο σκοπό, η ζωή αποκτά σημασία και πλούτο, η επώδυνη κενότητα και η δυσαρέσκεια γρήγορα εξαφανίζονται, και τη θέση τους παίρ-νει η αγάπη του Θεού.

Η Αγιότητα του Νόμου του Θεού. Ο νόμος του Θεού υπάρχει πριν από την πτώση. Στην αναμάρτητη κατάστασή τους ο Αδάμ και η Εύα υπόκειντο στο νόμο. Αυτός ήταν να τους προστατεύσει από την αυτοκαταστροφή τους, να απο-καλύψει τα όρια της ελευθερίας τους (Γέν. β΄17), και να δια-φυλάξει την ευτυχία και την ειρήνη των υπηκόων της βασι-λείας του Θεού. (Γέν. γ΄22-24, δείτε το κεφάλαιο 18).

Η Ιερότητα της Ζωής. Ο Δημιουργός της ζωής συνεχίζει να ενδιαφέρεται στη διαμόρφωση της ανθρώπινης ζωής θεωρώντας την ιερή. Ο Δαβίδ δοξολογεί το Θεό που συνετέλεσε στη γέννησή του: «Συ εμόρφωσας τους νεφρούς μου, με περιετύλιξας εν τη κοιλία της μητρός μου. Θέλω σε υμνεί, διότι φοβερώς και θαυμασίως επλάσθην . . . Δεν εκρύφθησαν τα οστά μου από σου, ενώ επλαττόμην εν τω κρυπτώ και διεμορφωνόμην εν τοις κατωτάτοις της γης. Το αδιαμόρφωτον του σώματός μου είδον οι οφθαλμοί σου, και εν τω βιβλίω σου πάντα ταύτα ήσαν γεγραμμένα.» (Ψαλμ. ρλθ΄13-16). Ο Κύριος προσδιορίζεται ως αυτός που «σε έπλασεν εκ κοιλίας». (Ησ. μδ΄24). Επειδή η ζωή είναι δώρο του Θεού, οφείλουμε να τη σεβασθούμε. Πραγματικά, έχουμε ηθική υποχρέωση να τη διατηρήσουμε.

Το Δημιουργικό Έργο του Θεού Συνεχίζεται

Ο Θεός Τελείωσε τη Δημιουργία Του; Η αφήγηση της Δημιουργίας τελειώνει με τη δήλωση: «Και συνετελέσθησαν ο ουρανός και η γη, και πάσα η στρατιά αυτών.» (Γέν. β΄1). Η Καινή Διαθήκη βεβαιώνει ότι «τα έργα αυτού ετελείωσαν από καταβολής κόσμου». (Εβρ. δ΄3). Αυτό σημαίνει ότι η δημιουργική ενέργεια του Χριστού δεν είναι πια σε λειτουργία; Κάθε άλλο. Ο δημιουργικός λόγος ενεργεί με διάφορους τρόπους.

1. Ο Χριστός και ο δημιουργικός λόγος Του. Τέσσερες χιλιάδες χρόνια μετά τη Δημιουργία, ένας εκατόνταρχος είπε στο Χριστό: «Μόνον ειπέ λόγον, και θέλει ιατρευθή ο δούλος μου.» (Ματθ. η΄8). ΄Οπως έκανε στη Δημιουργία, ο Ιησούς μίλησε, και ο δούλος θεραπεύθηκε. Μέσα από την επίγεια διακονία του Χριστού η ίδια δημιουργική ενέργεια που έδωσε ζωή στο άψυχο σώμα του Αδάμ, ανέστησε νεκρούς και έδωσε νέα ζωή στους βασανισμένους που ζήτησαν τη βοή-θειά Του.

2. Ο δημιουργικός λόγος σήμερα. Ούτε αυτός ο κόσμος, ούτε το σύμπαν μπορούν να ενεργήσουν με κάποια δική τους εσωτερική δύναμη. Ο Θεός που δημιούργησε όλα, τα διαφυλάττει και τα συντηρεί. Ο ψαλμωδός για τον Κύριο λέει: «Τον σκεπάζοντα τον ουρανόν με νεφέλας, τον ετοιμάζοντα βροχήν διά την γην, τον αναδίδοντα χόρτον επί των ορέων, τον διδόντα εις τα κτήνη την τροφήν αυτών και εις τους νεοσσούς των κοράκων οίτινες κράζουσι.» (Ψαλμ. ρμζ΄8,9, Ιώβ κς΄7-14). Αυτός κρατάει τα πάντα με το λόγο Του, «και τα πάντα συντηρούνται δι’αυτού». (Κολ. α΄17, Εβρ. α΄3).

Εξαρτόμαστε από το Θεό για τη λειτουργία του κάθε κυττάρου στο σώμα μας. Κάθε αναπνοή, κάθε χτύπος της καρδιάς, κάθε ανοιγοκλείσιμο του ματιού μιλάει για τη φροντίδα του στοργικού Δημιουργού. «Εν αυτώ ζώμεν και κινούμεθα και υπάρχομεν.» (Πράξ. ιζ΄28).

Η δημιουργική δύναμη του Θεού δεν εκδηλώθηκε μόνο στη Δημιουργία, αλλά και στη λύτρωση και στην αποκατάσταση. Ο Θεός αναδημιουργεί τις καρδιές (Ησ. μδ΄21-28, Ψαλμ. να΄10). Ο Παύλος είπε: «Αυτού ποίημα είμεθα, κτισθέντες εν Χριστώ Ιησού προς έργα καλά.» (Εφεσ. β΄10). «Εάν τις είναι εν Χριστώ, είναι νέον κτίσμα.» (Β΄Κορ. ε΄17). Ο Θεός που εκτόξευσε τους γαλαξίες στο σύμπαν, χρησιμοποιεί την ίδια δύναμη για να αναδημιουργήσει τον πιο εκφυλισμένο αμαρτωλό κατά την εικόνα Του.

Αυτή η δύναμη που λυτρώνει και αποκαθιστά, δεν περιορίζεται μόνο στην αλλαγή της ανθρώπινης ζωής. Η ίδια δύναμη η οποία από την αρχή δημιούργησε τον ουρανό και τη

Δημιουργία και Σωτηρία

Έτσι, στο πρόσωπο του Χριστού συναντώνται η Δημιουργία και η σωτηρία. Αυτός δημιούργησε ένα μεγαλειώδες σύμπαν και έναν τέλειο κόσμο. Και οι δύο αντιθέσεις και παράλληλοι μεταξύ δημιουργίας και σωτηρίας έχουν τη σημα-σία τους.

Η Διάρκεια της Δημιουργίας. Κατά τη Δημιουργία ο Χριστός έδινε εντολή, και αμέσως γινόταν η εκτέλεση. Αντί για τεράστιες χρονικές περιόδους μεταμόρφωσης, ο ισχυρός λόγος Του ήταν ο γενεσιουργός της Δημιουργίας. Σε έξι η-μέρες έκανε τα πάντα. Και όμως, γιατί πήρε έξι ημέρες; Θα μπορούσε να μιλήσει απλώς μια φορά και να έφερνε όλα σε ύπαρξη σε μια στιγμή;

΄Ισως αισθανόταν ευχαρίστηση να διαμορφώσει τον πλανήτη μας στις έξι αυτές ημέρες. Ή ίσως αυτή η επέκταση του χρόνου ήταν περισσότερο για να δώσει την αξία σε κάθε δημιούργημα, ή επιθυμούσε να αποκαλύψει την επταήμερη περίοδο – την εβδομάδα – ως τύπο για τον κύκλο των δρα-στηριοτήτων και της ανάπαυσης που προόριζε για τον άνθρωπο.

Αλλά ο Χριστός δε μίλησε για τη σωτηρία μόνο στην επί-γεια ζωή Του. Η διαδικασία για τη σωτηρία των ανθρώπων επεκτείνεται σε χιλιετηρίδες. Αυτή περιλαμβάνει την παλαιά και την καινή διαθήκη, τα τριαντατριάμιση χρόνια του Ιησού στη γη και στη συνέχεια τα περίπου 2.000 χρόνια της ουρά-νιας μεσιτείας Του. Εδώ υπάρχει ένα μεγάλο διάστημα χρνου – σύμφωνα με τη βιβλική χρονολογία περίπου 6.000 χρόνια από τη Δημιουργία – και οι άνθρωποι ακόμη δε γύρι-σαν στον κήπο της Εδέμ.

Η αντίθεση ανάμεσα στο χρόνο που απαιτήθηκε για τη Δημιουργία και για την αναδημιουργία αποδεικνύει ότι οι δραστηριότητες του Θεού είναι πάντοτε για το καλύτερο μας.

Το Δημιουργικό Έργο του Χριστού. Στην Εδέμ ο Χριστός πρόφερε το δημιουργικό λόγο Του. Στη Βηθλεέμ «ο Λόγος έγινε σαρξ και κατώκησε μεταξύ ημών» (Ιωάν. α΄14) – ο Δημιουργός έγινε μέρος της δημιουργίας. Τι υπέρτατη συγκατάβαση! Ενώ κανένας δεν έδωσε μαρτυρία ότι ο Χριστός δημιούργησε τον κόσμο, πολλοί έδωσαν μαρτυρία της δύναμής Του ότι έδωσε φως στον τυφλό (Ιωάν. θ΄9,7), ομιλία στο βουβό (Ματθ. θ΄32,33), θεραπεία στους λεπρούς (Ματθ. η΄2,3) και ζωή στο νεκρό (Ιωάν. ια΄14-45).

Ο Χριστός ήρθε ως δεύτερος Αδάμ, η νέα αρχή για τη φυλή (Ρωμ. ε΄). Έδωσε στον άνθρωπο το δένδρο της ζωής στην Εδέμ, και ο άνθρωπος Τον ύψωσε σε έναν ξύλινο σταυρό στο Γολγοθά. Στον Παράδεισο ο άνθρωπος στάθηκε μεγαλόπρεπος κατά την εικόνα του Θεού. Στο Γολγοθά ο ΄Ανθρωπος κρεμάσθηκε άτονος κατά την εικόνα ενός φονιά. Και στις δύο Παρασκευές – στη δημιουργία και στη σταύρω-ση, προφέρθηκαν οι λέξεις «συνετελέσθησαν» και «τετέλε-σται» για την ολοκλήρωση του δημιουργικού έργου (Γέν. β΄1, Ιωάν. ιθ΄30) – το ένα ο Χριστός ολοκλήρωσε ως Θεός και το άλλο ως ΄Ανθρωπος, το ένα με άμεση δύναμη και το άλλο με ανθρώπινη θλίψη, το ένα για ένα συγκεκριμένο χρόνο και το άλλο για την αιωνιότητα, το ένα υποκείμενο στην πτώση, το άλλο με νίκη κατά του Σατανά.

Ήταν τα τέλεια, θεία χέρια του Χριστού που έδωσαν ζωή στον άνθρωπο, και πάλι ήταν τα χέρια του Χριστό, τα τρυπημένα και ματωμένα που θα δώσουν στον άνθρωπο αιώνια ζωή και λύτρωση από την παρουσία, δύναμη και ύπαρξη της αμαρτίας.

Όσοι διαθέτουμε ευαίσθητες πνευματικές χορδές ας αφήσουμε την «φυσικήν θεολογίαν» να συνθέσει επάνω τους κάποιες αγγελόπρεπες μελωδίες, όμοιες μ’ εκείνες των Τριών Παίδων. Μέσα από το καμίνι της σύγχρονης αποστασίας και κακίας, όπως εκείνοι μέσα από «την κάμινον του πυρός» ας αναφωνήσουμε υμνολογικά:

«Αινετός Κύριος και υπερυψούμενος εις τους αιώνας.

Ευλογείτε πάντα τα έργα Κυρίου τον Κύριον’

υμνείτε και υπερυψούτε αυτόν εις τους αιώνας».

« Προηγούμενη σελίδαΕπόμενη σελίδα: »

Εγγραφή στο Newsletter

 

Επικοινωνία
Dr. Mouroutis Konstantinos
Επίσημη και μοναδική ιστοσελίδα
In English