Προ(σ)κλήσεις – Η πρωτεΐνη στα Γαλακτοκομικά προκαλεί Καρκίνο!

Προ(σ)κλήσεις – Η πρωτεΐνη στα Γαλακτοκομικά προκαλεί Καρκίνο!

Η Κασείνη είναι ένα χημικό καρκινογόνο.
Μερικά χημικά στο περιβάλλον μας ταξινομούνται πλέον ως καρκινογόνα.. Αυτό
σημαίνει ότι, προκαλούν καρκίνο ,με βάση σε δοκιμές σε πειράματα με ζώα και
σύμφωνα με τα κριτήρια που τίθενται στις ΗΠΑ.
[1]
Μια τέτοια μελέτη έχει μια ομάδα ελέγχου(control group-δεν έχει δηλαδή χημικά), μετά
2-3 ομάδες, κάθε μια με αυξανόμενη ποσότητα χημικών, περισσότερη και μεγαλύτερη
από αυτή που συνήθως θα εκτιθέμεθα με σκοπό να βεβαιώσουμε πως δεν προκαλεί
καρκίνο (ρίξτε μια ματιά στο γραφικό).

Μια καρκινογόνος προκληθείσα ανταπόκριση( όπως φαίνεται στην συνάρτηση της με
την ποσότητα κατανάλωσης της χημικής ουσίας),χρησιμοποιείται για υπολογισμό ποια
ποσότητα έκθεσης καρκινογόνων μπορεί να αποτελέσει έγνοια για τον άνθρωπο(η
ένδειξη στο πράσινο κουτί στο γραφικό σχήμα) Το να υπολογιστεί όμως η πιθανή αντίδραση στον άνθρωπο είναι σχεδόν αδύνατη διότι τα ποσοστά καρκινογόνων στα
πειραματόζωα είναι υπερθετική σε μέγεθος απότι η συνήθης ανθρώπινη έκθεση.
Στα πειραματικά μας μοντέλα εδώ και 25 και πλέον χρόνια και στις εκτενείς μας
δημοσιεύσεις, έχουμε καταδείξει πως η κασείνη αυξάνει τον καρκίνο σε εργαστηριακές
συνθήκες εντός του φάσματος της ανθρώπινης εμπειρίας-χωρίς να υφίσταται η
αναγκαιότητα μέτρησης της ελάχιστης ποσότητας ανταποκρίσεως σε ανθρώπους από
υψηλή έκθεση σε πειραματόζωα- και τώρα πλέον γνωρίζουμε πως λειτουργεί!!Αυτό
συνιστά πως η κασείνη –και κατ’ επέκταση οι πλείστες άλλες ζωικές πρωτεΐνες-
αποτελούν κατά πολύ περισσότερο απότι πιστεύαμε ένα συσχετισμένο καρκινογόνο σε
σχέση με οποιοδήποτε ζιζανιοκτόνο, εντομοκτόνο ,συντηρητικό τροφών, ή άλλο άσχημο
χημικό που ποτέ δοκιμάστηκε…Ποιο θα είναι το δικό σας συμπέρασμα;

References
• National Toxicology Program. Report on carcinogens. 499 (Research Triangle
Park, NC, 2011).
Author: T. Colin Campbell, PhD
Dr. T. Colin Campbell has been at the forefront of nutrition research for over forty years.
His legacy, the China Project, has been acknowledged as the most comprehensive study
of health and nutrition ever conducted. Dr. Campbell is the Jacob Gould Schurman
Professor Emeritus of Nutritional Biochemistry at Cornell University

Γιατί είναι τόσο ξεχωριστή η ανάπαυση την ημέρα του Σαββάτου

Γιατί είναι τόσο ξεχωριστή η ανάπαυση την ημέρα του Σαββάτου

Από τον Δρ. Κωνσταντίνο Μουρούτη- Φυσίατρο/Νευροεπιστήμονα MD,PHD,SCD (Med)
Διευθυντή του Ινστιτούτου Νέου Ζωής-
Καθηγητής Προληπτικής Ιατρικής και Νευροεπιστημών

Το Σάββατο δεν είναι ξεχωριστό επειδή είναι η έβδομη ημέρα ή επειδή είναι η ημέρα της
ανάπαυσης. Είναι ξεχωριστό διότι ο Θεός ευλόγησε το Σάββατο και το καθαγίασε. Το κλειδί
για την κατανόηση της σημασίας του Σαββάτου του βρίσκεται στην πλήρη κατανόηση της
ευλογίας που έδωσε ο Θεός στην έβδομή μέρα. Όταν δεν μπορούμε να δούμε την ευλογία
του Θεού, αποτυγχάνουμε να κατανοήσουμε το πραγματικό νόημα του Σαββάτου και το
αντιμετωπίζουμε απλώς ως μια μέρα διαλείμματος από την εργασία.

Χρειάζεται να αποκτήσουμε βαθύτερη κατανόηση της σημασίας της ημέρας του Σαββάτου
μέσα στο πλαίσιο της Θείας ευλογίας. Χωρίς να αποδεχτούμε τη χάρη της ευλογίας του
Θεού, το Σάββατο γίνεται απλώς μια μέρα ξεκούρασης και λατρείας. Η αληθινή ουσία της
ημέρας του Σαββάτου βρίσκεται στην αποδοχή της ευλογίας του Θεού, η οποία έχει τη
δύναμη να θεραπεύει, να αναζωογονεί και να αποκαθιστά τα κύτταρα του σώματος ώστε
να μπορούμε να «αυξάνουμε και πληθαίνουμε» (Γένεσις 1:28). Η ανάπαυση μας έχει
νόημα μόνο όταν λαμβάνουμε την ευλογία του Θεού.

Ως εκ τούτου, το πραγματικό νόημα του Σαββάτου κρύβεται στην ευλογία του Θεού. Ο
Σατανάς προσπαθεί να μας εμποδίσει από την πίστη μας στην μοναδικότητα του Σαββάτου,
έτσι ώστε να επικεντρωνόμαστε μόνο στην ξεκούραση κατά την έβδομη ημέρα και να
ξεχνάμε το αληθινό νόημα της ευλογίας του Θεού. Ο Σατανάς προσπαθεί να διαστρεβλώσει
την ευλογία του Θεού εξαπατώντας μας και οδηγώντας μας στην πεποίθηση ότι η ευλογία
αυτή μπορεί να βρίσκεται στην επιτυχία, στην φήμη, στον πλούτο, ή ακόμη και στο σέξ, έτσι
ώστε να μας απομακρύνει από τη Θεϊκή και πρακτική σπουδαιότητα της ευλογίας Του.

Η σπουδαιότητα του Σαββάτου δεν μπορεί να τονιστεί αρκετά είναι μια μέρα ευλογημένη
και καθαγιασμένη από τον Θεό. Η ευλογία είναι η δύναμη της ανα-δημιουργία και της
θεραπείας χειροτονημένη από τον Θεό. Όσοι δεν εκτιμούν πραγματικά τη ζωή, και την
υγεία τους, δεν μπορούν να εκτιμήσουν την άμεση σύνδεση του Σαββάτου με τη ζωή και τη
ζωτικότητα. Οι έννοιες του Σαββάτου, της δημιουργίας του Θεού, της ευλογίας Του και του
μηνύματος Του για υγεία είναι όλες αλληλένδετες. Ο Θεός απολυτρώνει, θεραπεύει και
δίνει ζωή στους αμαρτωλούς και η δύναμη Του τους καθαγιάζει.

Το νόημα της Ευλογίας στη Βίβλο

Ο Μωυσής, που κατανοούσε τα μηνύματα του Θεού, περιέγραφε τη σημασία της ευλογίας
ως εξής «Να πολλαπλασιάζεστε και να γεμίσετε τα νερά των θαλασσών. Και τα πτηνά ας
πληθαίνουν πάνω στη γη» (Γένεσις 1:22). Είναι αξιοσημείωτο ότι στα πέντε Βιβλία που
έχουν γραφτεί από το Μωυσή, συμπεριλαμβανομένης και της Γένεσης, η ευλογία ορίζεται
ως δώρο από τον Δημιουργό και ως η δύναμη της ζωής που μας επιτρέπει να πολλαπλασιαζόμαστε. Η ευλογία του Θεού έχει δωθεί σε όλα τα ζωντανά πλάσματα του
πλανήτη, συμπεριλαμβανομένων των ζώων. Η ευλογία Του δεν εκφράζεται με ανθρώπινα
κριτήρια που εκτιμώνται από την κοινωνία μας, όπως είναι ο υλικός πλούτος ή η εξουσία. Η
ευλογία του εκφράζεται ως ζωτική ενέργεια που επιτρέπει στα κύτταρα μας να
αναπαράγονται και να διατηρείται η καλή κατάσταση της υγείας μας. Είναι η ενέργεια του
Δημιουργού που επιτρέπει στα κύτταρα μας να λειτουργούν κάθε λεπτό της ζωής μας.

Ποιόν ευλόγησε πρώτα ο Θεός σύμφωνα με τη Βίβλο; Μας εκπλήσσει η απάντηση που
βρίσκεται μέσα στη Γένεση ( 1:21-22) ότι ο Θεός πρώτα ευλόγησε τα πουλιά και τη
θαλάσσια ζωή και είπε «Αυξάνεστε και Πληθύνεστε». Η προώθηση της ζωής είναι δυνατή
μόνο μέσα από την αναπαραγωγή σε κυτταρικό επίπεδο και η ενέργεια για την αντιγραφή
των κυττάρων έρχεται από το Θεό, τον Δημιουργό. Για να λάβει χώρα η αντιγραφεί των
κυττάρων, χρειάζεται να παραχθούν αυξητικές ορμόνες, το οποίο είναι δυνατόν να
πραγματοποιηθεί μόνο μέσα από την ευλογία του Θεού στα γονίδια που είναι υπεύθυνα
για την παραγωγή αυτών των ορμονών. Η ευλογία του Θεού είναι υπέρτατη και μοναδική
πηγή όλης της απαραίτητης ενέργειας για τη ζωή και αποτελεί έκφραση της αγάπης Του
προς εμάς. Η αγάπη του Θεού είναι η δύναμη της ζωής και η αναδημιουργία επέρχεται
μέσα από το Άγιο Πνεύμα κάθε στιγμή της ζωής μας. Αν κοιτάξουμε γύρω μας βλέπουμε ότι
η ευλογία Του δεν περιορίστηκε στους ανθρώπους αλλά επενεργεί πάνω σε όλα τα έμβια
όντα. Συνεπώς, το Σάββατο δεν είναι μόνο μια θρησκευτική τελετουργία για να
αναπαύονται και να λατρεύουν τον Θεό οι άνθρωποι. Η σπουδαιότητα του Σαββάτου
έγκειται στην ευλογία του Θεού που είναι υπόσχεση του να διατηρήσει και να προάγει τη
ζωτικότητα όλων των έμβιων όντων.

Η εντολή του Θεού «Πολλαπλασιάζεστε…» είναι στην ουσία της ίδια με την υπόσχεση Του
να μας παρέχει την αγάπη Του, τη δύναμη της ζωής. Απόδειξη της αγάπης του Θεού έχει
παρατηρηθεί ακόμη και σε επιστημονικά πειράματα. Μια έρευνα έδειξε ότι όταν ένα
ποντίκι γεννάει μικρά, η μητέρα συνεχώς γλείφει τα νεογέννητα μωρά της. Το γλείψιμο της
μητέρας δεν είναι μόνο μια έμφυτη συμπεριφορά αλλά και μια σημαντική πράξη έκφρασης
αγάπης της προς τα μικρά της. Αυτή η αγάπη ενεργοποιεί επίσης τα γονίδια στα νεογέννητα
ποντίκια για την παραγωγή αυξητικών ορμονών. Κατά τον ίδιο τρόπο, ένα πείραμα που
διεξήχθη σε ένα αμερικανικό νοσοκομείο έδειξε ότι τα πρόωρα μωρά μεγαλώνουν πιο
γρήγορα και είναι πιο υγιή όταν οι νοσοκόμες που τα προσέχουν δείχνουν τακτικά τη
φροντίδα τους και τα γαλουχούν με τρυφερότητα και αγκαλιές. Τα πειράματα αυτά
δείχνουν ότι η ενέργεια της αγάπης έχει τη δύναμη να ενεργοποιεί τα γονίδια να παράγουν
τις απαραίτητες για την ανάπτυξη και αντιγραφή των κυττάρων αυξητικές ορμόνες, όπως
στην εντολή «Να πολλαπλασιάζεστε…». Τα γονίδια είναι υπεύθυνα για την αύξηση των
κυττάρων και την θεραπεία των κατεστραμμένων ή αρρωστημένων κυττάρων. Για να
αυξηθούν τα κύτταρα , χρειάζεται προηγουμένως τα γονίδια να αντιγραφούν και αυτό δε
θα συμβεί από μόνο του. Τα γονίδια χρειάζονται εξωγενή ενέργεια για να αντιγραφούν και
η ενέργεια αυτή είναι η δύναμη της αγάπης και της δημιουργίας εκπεφρασμένης μέσα από
την ευλογία του Θεού. Στην ουσία, τα γονίδια είναι χημικές ουσίες που περιέχουν γενετικές
πληροφορίες (DNA). Το οποίο δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί αυτόκλητα. Χρειάζεται να
πυροδοτηθεί με εξωγενή ενέργεια. Η αγάπη σαφώς μια δύναμη που μπορεί να
ενεργοποιήσει τα γονίδια ώστε με τη σειρά τους να πυροδοτήσουν την αντιγραφή των κυττάρων. Συνεπώς, η εντολή του Θεού «Να πολλαπλασιάζεστε…» είναι μια έκφραση της
υπόσχεσης του να δίνει τη δυνατότητα στα κύτταρα να αυξάνονται και να
πολλαπλασιάζονται έτσι ώστε να είμαστε και μεις υγιείς και να πολλαπλασιαστούμε. Τα
γονίδια που είναι υπεύθυνα για την αύξηση και την αντιγραφή των κυττάρων είναι
ενσωματωμένα μέσα στα κύτταρα μας, όπως είναι και τα γονίδια που είναι υπεύθυνα για
τη θεραπεία των κατεστραμμένων κυττάρων. Πολλά εδάφια στην Αγία Γραφή πιστοποιούν
το γεγονός ότι η ευλογία του Θεού προάγει την αντιγραφή των κυττάρων, την βιολογική
αύξηση και τον πολλαπλασιασμό του ανθρώπινου γένους.

«Δημιούργησε, λοιπόν, ο Θεός τον άνθρωπο σύμφωνα με την δική του εικόνα, «κατ΄εικόνα
Θεού τον δημιούργησε. Έπλασε τον άντρα και τη γυναίκα. Τους ευλόγησε και τους είπε:
«Να κάνετε πολλά παιδιά ώστε να πολλαπλασιαστείτε, να γεμίσετε τη γη και να
κυριαρχήσετε σ΄αυτή». Γένεσις 1:27-28.

«Ο Θεός ευλόγησε τον Νώε και τους γιούς και τους είπε: «Να κάνετε πολλά παιδιά ώστε οι
απόγονοι σας να εξαπλωθούν πάνω στη γη.» Γένεσις 9:1.

«Θα την ευλογήσω και θα σου δώσω γιο από αυτήν. Θα την ευλογήσω και θα προέλθουν
απ’ αυτήν λαοί και βασιλιάδες λαών». ( Η Σάρα η γυναίκα του Αβραάμ δεν μπορούσε να
κάνει παιδιά και μπόρεσε, όταν έλαβε την ευλογία του Θεού). Γένεσις 17:16.

«Σχετικά με τον Ισμαήλ σε άκουσα. Ιδού, θα τον ευλογήσω και θα του δώσω αμέτρητα
παιδιά και απογόνους». Γένεσις 17:20.

«Θα σε ευλογήσω με το παραπάνω και θα σου δώσω αναρίθμητους απογόνους σαν
τ΄αστέρια του ουρανού και σαν την άμμο που είναι στις ακτές της θάλασσας.» Γένεσις
22:17.

«Θα σε ευλογήσω κα θα σου δώσω πάρα πολλούς απογόνους.» Γένεσις 26:24.

Φαίνεται ξεκάθαρα ότι η ευλογία του Θεού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την
ενεργοποίηση των γονιδίων μας που οδηγεί στην κυτταρική αντιγραφή, η οποία με τη σειρά
της είναι απαραίτητη για τη βιολογική αύξηση και την αύξηση του πληθυσμού. Η ευλογία
του Θεού περιλαμβάνει όλα τα έμβια όντα στον πλανήτη όπως φαίνεται και μέσα στο
Δευτερονόμιο 7:13-14.

«Θα σας αγαπάει, θα σας ευλογεί και θα σας κάνει πολυάριθμους. Θα πολλαπλασσιάσει τα
παιδιά σας και τον καρπό της γης σας, το στάρι σας, το κρασί σας και το λάδι σας, τα
βοοειδή και αμνοερίφια σας, εκεί στη χώρα που υποσχέθηκε με όρκο στους προγόνους σας
να σας δώσει. Εκεί θα είστε ο πιο ευλογημένος λαός από όλους τους άλλους. Δε θα υπάρξει
κανείς στείρος ανάμεσα σας, ούτε άντρας, ούτε γυναίκα, ούτε κανένα ζώο σας.».
Δευτερονόμιο 7:13-14.

Στα παραπάνω εδάφια βλέπουμε ξεκάθαρα ότι η ευλογία του Θεού συνεπάγεται τη
δημιουργική δύναμη να ενεργοποιούνται τα γονίδια, να αντιγράφονται τα κύτταρα και να πολλαπλασιάζονται όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί συμπεριλαμβανομένων των ζώων και των
φυτών.

Η αντίληψη της Ellen G.White για την ευλογία

Η Ellen G. White, που γνώριζε καλά το νόημα της ευλογίας, ερμήνευε την ευλογία του Θεού
ως τη δύναμη της θεραπείας. Το Σάββατο θεωρείτε συχνά ως το υπόμνημα της δημιουργία
και συνήθως παραβλέπουμε το αληθινό νόημα της ευλογίας του Θεού. Η White δεν πίστευε
ότι το Σάββατο είναι μόνο η ανάμνηση του γεγονότος της δημιουργία αλλά αντιθέτως, η
ανάμνηση της θεϊκής δημιουργικής δύναμης της δημιουργία, όπως είναι ο Λόγος του Θεού.
Ο λόγος Του είναι η δύναμη της δημιουργίας και μας ενισχύει ώστε να θεραπευτούμε και
να πολλαπλασιαστούμε.

Ο Λόγος του Θεού επιτρέπει την ύπαρξη του κόσμου. Ο Λόγος Του μας παρέχει τη
δυνατότητα να διατηρούμαστε στη ζωή. Ο Θεός μας δίνει την υπόσχεση Του για να μας
βοηθήσει να ακολουθήσουμε τις εντολές Του. Όταν δεχθούμε τις εντολές του στην καρδιά
μας και ασπαστούμε με ευλάβεια, μπορούμε να βιώσουμε την παμμεγέθη δύναμη Του
πάνω στη ζωή και να μετασχηματίσουμε τις καρδιές μας σύμφωνα με τη θέληση Του.

«Εφ’ όσον το Σάββατο είναι η μνήμη της δύναμης της δημιουργίας. ( Education pp 251)

Το Σάββατο είναι ένα σύμβολο της δημιουργικής και λυτρωτικής δύναμης. Καταδεικνύει το
Θεό ως την πηγή της ζωής και της γνώσης. Θυμίζει την πρώτερη/ δόξα του ανθρώπου και
έτσι καταμαρτυρεί το σκοπό του Θεού να αναδημιουργήσει τους ανθρώπους κατ’εικόνα
Του. (Education pp.250)

«Η δημιουργική ενέργεια που έφερε στην ύπαρξη τον κόσμο μέσω του λόγου είναι ο Λόγος
του Θεού. Ο Λόγος αυτός μεταδίδει δύναμη. Γεννά τη ζωή. Κάθε εντολή είναι μια υπόσχεση
η οποία εφ’ όσον γίνει αποδεκτή με ελεύθερη βούληση και κατακλύσει την ψυχή, φέρνει
μαζί της τη ζωή του Παντοδύναμου. Μεταμορφώνει τη φύση και αναδημιουργεί την ψυχή
κατ’ εικόνα Θεού.» (Education pp. 126).

«Καθώς επενεργεί η τελειότητα του χαρακτήρα Του, ο νους ανακαινίζεται και η ψυχή
αναδημιουργείται κατ’ εικόνα Θεού» ( Education pp. 18).

«Η αγάπη που διαχέεται δια μέσω του Χριστού σε ολόκληρη την ύπαρξη είναι μια ζωοποιός
δύναμη. Κάθε ζωτικό όργανο-ο εγκέφαλος, η καρδιά, τα νεύρα-αγγίζεται με θεραπευτική
δύναμη. (Ministry of Healing pp.115)

Συμπερασματικά. Το Σάββατο που δόθηκε στον κόσμο περικλείει τα πάντα σχετικά με το
Θεό, Τον Δημιουργό, που μας έπλασε αγίους. Είπε: Τους έδωσα το Σάββατο μου, να
αποτελεί σημάδι μεταξύ εμού και εκείνων, ώστε να γνωρίζουν ότι είμαι ο Κύριος Τους που
τους καθαγιάζει» Ιεζεκιήλ 20:12.
Έτσι έχουμε το σχήμα: Δημιουργική δύμανη=Λόγος=Ευλογία=Ζωή=Θεραπευτική
δύμανη=Αναδημιουργία=Μεταστροφή του χαρακτήρα=Καθαγιασμός.

Πώς εμφανίζεται ο Θεός στο Σάββατο;

Το γεγονός ότι ο Θεός ευλόγησε το Σάββατο, την έβδομη ημέρα, έχει ειδικό νόημα. Το
Σάββατο δεν κάνει διακρίσεις. Έρχεται για όλους τους ανθρώπους. Η ευλογία του Θεού
είναι μια έκφραση απόλυτης, ανιδιοτελούς αγάπης για όλους μας. Με την αγάπη του Θεού
μας έχει δωθεί η ελευθερία της επιλογής, ενώ αναλαμβάνει ωστόσο Εκείνος όλες τις
ευθύνες πάνω Του. Ο Θεός δεν συμπεριφέρεται με αγένεια και η αγάπη Του δεν είναι
καταπιεστική. (Α Κορινθίους 13:5). Αυτό σημαίνει ότι η αγάπη του Θεού δεν είναι
καταπιεστική. (Α Κορινθίους 13:5). Αυτό σημαίνει ότι η αγάπη του Θεού δε μας επιβάλλει
μια συγκεκριμένη στάση ακόμη κι αν γνωρίζει ότι οι ίδιες μας επιλογές θα μας οδηγήσουν
στο θάνατο. Λόγω της αγάπης Του προσπαθεί τρυφερά να μας αποτρέψει από το κακό,
αλλά τελικά θα μας επιτρέψει πρόθυμα να πάμε με τον πονηρό αν το επιλέξουμε. Εάν ο
Θεός μας επέβαλε τη σωτηρία μας από τον πονηρό για να ικανοποιήσει το δικό Του
θέλημα, τότε η αγάπη Του δεν θα ήταν δίκαιη και θα μπορούσε να θεωρηθεί επεμβατική. Ο
Θεός λυπάται για την ίδια Του τη δικαιοσύνη, καθώς δεν υπάρχει άλλος τρόπος παρά να
επιτρέπει στους αμαρτωλούς να κάνουν τις λανθασμένες τους επιλογές που ο ίδιος
γνωρίζει εκ των προτέρων ότι θα τους οδηγήσουν στο θάνατο.

Ο Θεός δίνει μέσα από την ευλογία Του που είναι η ίδια η ζωή, την ανιδιοτελή Του αγάπη.
Η ευλογία και η δύναμη Του για δημιουργία και θεραπεία έχει αποδοθεί στο Σάββατο, την
έβδομη ημέρα. Είναι αξιοσημείωτο να αναφερθεί ότι η ευλογία, η απολύτως ανεκτίμητη
δύναμη της αγάπης του Θεού, διοχετεύθηκε σε κάτι τόσο ευρύ και παγκόσμιο όπως είναι
μια μέρα που επηρεάζει όλη τη σε αυτόν τον πλανήτη. Αυτά είναι τα διαπιστευτήρια της
αγάπης του Θεού προς όλους, καλούς και κακούς.

Είναι λυπηρό, ωστόσο, ότι δεν επιλέγουν όλοι να δεχθούν την ευλογία του Θεού την ημέρα
του Σαββάτου. Ο Θεός μέσα από την αγάπη Του που “ δεν φέρεται με απρέπεια, δεν ζητάει
τα δικά της, δεν εξάπτεται, δεν συλλογίζεται το κακό” (Α Κορινθίους 13:5) επιθυμεί δικαίως
να δώσει την ευλογία του σε όλους μας, αλλά η δικαιοσύνη Του δε Του επιτρέπει να
επιβάλλει την ευλογία Του σε μια καρδιά που την αρνείται. Μέσα από τη δικαιοσύνη του
Θεού φαίνεται η μακροθυμία Του. Ο Θεός προτιμάει να κλαίει με πικρά δάκρυα για τις
αμαρτίες μας παρά να μας συμπεριφερθεί με επιβολή ή απρέπεια. Τα παρακάτω εδάφια
αποκαλύπτουν την δικαιοσύνη Του, την αγωνία Του για τις αμαρτίες μας και την ανιδιοτελή
Του αγάπη προς εμάς.

“Ω Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, εσύ που φονεύεις τους προφήτες και λιθοβολείς τους
απεσταλμένους σε σένα! Πόσες φορές θέλησα να συγκεντρώσω τα παιδιά σου, με τον ίδιο
τρόπο που η όρνιθα συγκεντρώνει τα μικρά της κάτω από τις φτερούγες της, αλλά δεν
θελήσατε;” (Κατά Ματθαίον 23:37).

“Kαι ο βασιλιά ταράχτηκε, και ανέβηκε στο υπερώο της πύλης και έκλαψε. Κι ενώ βάδιζε, έλεγε ως εξής: Γιέ μου Αβεσσαλώμ, γιέ μου, γιέ μου Αβεσσαλώμ! Είθε να πέθαινα εγώ αντί
για σένα, Αβεσσαλώμ, γιέ μου, γιέ μου! (Β Σαμουήλ 18:33).

“Απορρίψτε από σας όλες τις ανομίες σας, που ανομήσατε σε μένα, και κάντε για τον εαυτό
σας νέα καρδιά και νέο πνεύμα. Γιατί να πεθάνετε, οίκος Ισραήλ; (Ιεζεκιήλ 18:33).

“Πες τους: Ζω εγώ, λέει ο Κύριος ο Θεός, δεν θέλω τον θάνατο του αμαρτωλού, αλλά να
επιστρέψει ο ασεβής από το δρόμο του, και να ζει. Επιστρέψτε, επιστρέψτε από τους
πονηρούς σας δρόμους. Γιατί να πεθάνετε, οίκος Ισραήλ;” (Ιεζεκιήλ 33:11).

Όλοι οι βιολογικοί οργανισμοί λειτουργούν με συγκεκριμένους βιολογικούς ρυθμούς. Τα
κύτταρα των ανθρώπων και των ζώων εκτελούν λειτουργίες όπως παραγωγή ορμονών και
άλλες απαραίτητες ουσίες που απαιτούνται για την ανάπτυξη των κυττάρων. Οι λειτουργίες
αυτές εκτελούνται στους βιολογικούς ρυθμούς που έχουν καθοριστεί στα γονίδιά μας από
τον Θεό. Για παράδειγμα, η παραγωγή κορτιζόλης από τους επινεφρίδιους αδένες είναι
προγραμματισμένη να βρίσκεται σε μεγάλα επίπεδα το πρωί και να μειώνεται το
απόγευμα. Ένας άλλος βιολογικός ρυθμός είναι ο έμμηνος κύκλος (ανά 28 ημέρες) στις
γυναίκες. Οι βιολογικοί αυτοί ρυθμοί είναι προγραμματισμένοι μέσα στα γονίδιά μας από
τον Θεό πριν καν γεννηθούμε.

Απ` όλους τους βιολογικούς ρυθμούς, ο κύκλος ανάπαυσης είναι ο πιο σημαντικός.
Υπάρχουν δύο είδη κύκλων ανάπαυσης. Ο ένας είναι ο 24ωρος κύκλος, ο οποίος ρυθμίζει
τα κύτταρά μας να δουλεύουν με πιο αργούς ρυθμούς και να αναπαύονται κατά τη δύση
του ήλιου και να βρίσκονται σε εγρήγορση κατά την ανατολή του ήλιου. Έχει παρατηρηθεί
το φαινόμενο οι νοσοκόμες που εργάζονται κατά τη νυχτερινή βάρδια έχουν σημαντικά
υψηλότερο ποσοστό καρκίνου του μαστού σε σύγκριση με αυτές που εργάζονται την
ημέρα, καθώς η εργασία κατά την διάρκεια της ημέρας ακολουθεί τους φυσιολογικούς
βιολογικούς μας ρυθμούς. Όταν ο φυσιολογικός αυτός κύκλος διαταράσσεται, τα κύτταρά
μας είναι εκτεθειμένα σε κίνδυνο και είναι δύσκολο να επανέλθουν στη φυσιολογική τους
μορφή με αποτέλεσμα τα φυσιολογικά κύτταρα να μετατρέπονται σε καρκινικά. Το
ανοσοποιητικό μας σύστημα ακολουθεί έναν παρόμοιο κύκλο ανάπαυσης. Τα Τ-
λεμφοκύτταρα, το πιο σημαντικό είδος των λευκών αιμοσφαιρίων, είναι ενεργά κατά τη
διάρκεια της νύχτας, περίπου στη 1 μετά τα μεσάνυχτα, όταν το σώμα μας βρίσκεται σε
πλήρη ανάπαυση. Η αύξηση των κυττάρων και η αντιγραφή τους πιστεύεται ότι είναι
περισσότερη ενεργή κατά τις 2 μετά τα μεσάνυχτα.

Ο δεύτερος κύκλος ανάπαυσης είναι αυτός των 7 ημερών, ο οποίος μας ρυθμίζει να
εργαζόμαστε τις 6 ημέρες και να αναπαυόμαστε την έβδομη. Μία μελέτη έδειξε ότι ζώα τα
οποία έχουν υποστεί συναισθηματικό και σωματικό στρες για 6 ημέρες, τα γονίδιά τους
καταστράφηκαν, ενώ όταν τα άφησαν να ξεκουραστούν την έβδομη ημέρα, ανέκαμψαν
πλήρως. Όταν τα ίδια ζώα υπέστησαν έντονο στρες για 12 ημέρες, αρρώστησαν και
εμφάνισαν συμπτώματα όπως μειωμένη όρεξη, γαστρεντερική αιμορραγία, ακόμα και
απώλεια μνήμης. Τα παραπάνω επιστημονικά ευρήματα μαρτυρούν την ανάγκη για τακτική
ανάπαυση κατά τη διάρκεια των 7 ημερών για να διατηρηθεί η υγεία μας σε καλή κατάσταση.

Ανάπαυση και Θεραπεία

Η ευλογία του Θεού είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να θεραπεύσει τα κατεστραμμένα
γονίδια και να αναπλάσει υγιή κύτταρα. Μόνο ο Θεός και κανείς άλλος μπορεί να δώσει
αυτή την ευλογία. Η αρρώστια προέρχεται από μεταλλαγμένα γονίδια τα οποία γίνονται
δυσλειτουργικά ή βρίσκονται εκτός λειτουργίας. Τα γονίδια καταστρέφονται όταν υποστούν
συναισθηματικό και σωματικό στρες, το οποίο προκαλεί την απελευθέρωση ελεύθερων
ριζών. Οι ελεύθερες ρίζες παίζουν σημαντικό ρόλο στην μετάλλαξη των γονιδίων.
Ανάρρωση από την αρρώστια επιτυγχάνεται μόνο όταν τα κατεστραμμένα γονίδια
επιστρέφουν στην αρχική τους μορφή και στις φυσιολογικές λειτουργίες τους. Πρόσφατα,
οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι η επιστροφή των γονιδίων στην αρχική τους μορφή είναι
δυνατή μόνο όταν τα κύτταρα απομακρύνονται από το αντίξοο περιβάλλον και
αναπαύονται. Αυτή είναι η επιστημονική αληθεια που υποδεικνύεται στα εδάφια της
Βίβλου. Τα κύτταρα μπορούν να διατηρήσουν υγειή διχοτόμηση όταν όλα τους τα γονίδια
είναι πλήρως αποκατεστημένα. Η διχοτόμηση των κυττάρων οδηγεί σε ομαλή ανάπτυξη και
εν τέλει στον πολλαπλασιασμό ενός υγειούς πληθυσμού. Αυτή είναι η αρχή που επιτρέπει
στην αρρώστια να θεραπεύεται μέσα από τη δύναμη της ευλογίας του Θεού.

Η ανάπαυση κατά περιόδους είναι ζωτικής σημασίας για την επανόρθωση των γονιδίων και
την ομαλή ανάπτυξη των κυττάρων, που τελικά θα θεραπεύσουν οποιαδήποτε ασθένεια.
Μια αναλογία είναι αυτή του αυτοκινήτου. Αν είχαμε κάποιο πρόβλημα με το αυτοκίνητό
μας θα έπρεπε πρώτα να σταματήσουμε να το οδηγούμε για να επιδιορθώσουμε τα
προβληματικά εξαρτήματα.Ο Παντοδύναμος Θεός γνώριζε όλες τις αδυναμίες του
ανθρώπινου γένους πριν καν μας δημιουργήσει. Για το λόγο αυτό μας έδωσε την τέταρτη
εντολή, την υπόσχεσή Του να επιδιορθώσει τα κατεστραμμένα γονίδια και να αναπλάσει
νέα κύτταρα, όταν εμείς θα συνεργαστούμε ξεκουράζοντας το σώμα μας την έβδομη
ημέρα.

Η ημέρα του Σαββάτου έχει καθοριστεί από τον Θεό, έχεις τις ευλογίες Του και δεν μπορεί
αυθαίρετα να αντικατασταθεί με οποιαδήποτε άλλη ημέρα της εβδομάδας, για δική μας
ευκολία. Αν γίνει κάτι τέτοιο, είναι αμαρτία διότι απορρίπτουμε το δώρο του Θεού και την
υπόσχεσή Του για θεραπεία, ανάπλαση των κυττάρων και για αγιασμό. Τέτοιου είδους
συμπεριφορά, ακόμα κι αν δεν γίνεται ηθελημένα, είναι σαν να ερχόμαστε σε
αντιπαράθεση με την δύναμη του Δημιουργού. Δεν μπορούμε να ορίσουμε εκ νέου την
ημέρα ανάπαυσης. Πρέπει να αναπαυόμαστε την έβδομη ημέρα όπως επέλεξε και έδωσε
την ευλογία Του για την ημέρα αυτή ο Δημιουργός.

Πρόγραμμα ανάπαυσης στα γονίδια

Πλέον, γνωρίζουμε την αναγκαιότητα της ξεκούρασης για τη διατήρηση της καλής
κατάστασης της υγείας μας. Αν ο Θεός δημιούργησε τα γονίδιά μας γνωρίζοντας τις αδυναμίες μας, θα έφτιαχνε συγκεκριμένα γονίδια τα οποία θα ρύθμιζαν τα κύτταρά μας σε
κατάσταση «ξεκούρασης». Οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ότι υπάρχουν πράγματι
τέτοιου είδους γονίδια. Το πιο γνωστό απ` αυτά είναι το γονίδιο P53 που βρίσκεται στο
χρωμόσωμα 17. Το γονίδιο αυτό, που ονομάζεται ογκοκατασταλτικό, είναι υπεύθυνο για
την παραγωγή μιας πρωτεΐνης που καταστέλλει τον σχηματισμό όγκων. Μία άλλη κύρια
λειτουργία του ογκοκατασταλτικού γονιδίου είναι ότι επιτρέπει στα κύτταρα να
αναπαυθούν ακολουθώντας τον ρυθμικό κύκλο τους. Το γονίδιο P53 μπορεί να ονομαστεί
«γονίδιο της ανάπαυσης» και το παράγωγό του ως «πρωτεΐνη ανάπαυσης», γιατί αναγκάζει
τα κύτταρα να ξεκουραστούν. Η συχνή ξεκούραση είναι απαραίτητη ώστε να αποφευχθεί η
ανεξέλεγκτη κυτταρική διαίρεση. Όταν τα γονίδια P53 μεταλλάσσονται και δεν παράγουν
πλέον την «πρωτεΐνη ανάπαυσης», τα κύτταρα μετατρέπονται σε καρκινικά και διαιρούνται
ανεξέλεγκτα για να σχηματίσουν όγκους. Ο Θεός προγραμμάτισε συγκεκριμένες
λειτουργίες στην αλληλουχία των νουκλεοτιδικών βάσεων των γονιδίων P53 στο DNA μας,
ώστε τα κύτταρα μας να έχουν και περιόδους ανάπαυσης.
Η λειτουργία των γονιδίων P53 δεν εξαντλείται στη ρύθμιση των κυττάρων σε κατάσταση
ανάπαυσης αλλά επιπλέον στην «παρακίνηση» άλλων γονιδίων να παράγουν
συγκεκριμένες πρωτεΐνες που θα επιδιορθώσουν τα μεταλλαγμένα γονίδια. Όταν τα
κύτταρα που περιέχουν γονίδια έχουν καταστραφεί εντελώς, τα γονίδια P53 ρυθμίζουν τα
κύτταρα να υποστούν «προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο» ή, με την επιστημονική
ορολογία, απόπτωση.
Τα γονίδια P53 αποτελούν απόδειξη της αγάπης του Θεού και της υπόσχεσης που μας έχει
δώσει. Με τη χάρη Του, έχουμε την ικανότητα εκ των έσω να επιδιορθώνουμε και να
θεραπεύουμε τα ίδια μας τα κύτταρα με λειτουργίες που έχουν γραφτεί στο DNA μας από
τον Θεό. Οι επιστήμονες μπόρεσαν να διαβάσουν το πρόγραμμα που έχει γραφτεί με
μορφή αλληλουχίας βάσεων στο DNA μας. Η υπόσχεση του Θεού είναι αυτή: «Θα κάνω τα
κύτταρά σας να αναπαυθούν και να επανέλθουν μόνα τους στην υγιή μορφή για να
σωθείτε από όλες τις αρρώστιες». Η ευλογία του Θεού είναι το έναυσμα που παρακινεί τα
γονίδια P53 να παράγουν την «πρωτεΐνη ανάπαυσης», η οποία στη συνέχεια ενεργοποιεί
τρία άλλα γονίδια να παράγουν πρωτεΐνες που θα επιδιορθώσουν τα κατεστραμμένα
γονίδια. Η σοφία του Θεού είναι αυτή που καθιστά δυνατή τη συγκεκριμένη διαδικασία,
γιατί ο Θεός γνώριζε τις ανάγκες και τις αδυναμίες μας πριν ακόμα δημιουργηθούμε. Οι
επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ότι τα καρκινικά κύτταρα περιέχουν P53 γονίδια τα οποία
έχουν καταστραφεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να μη λειτουργούν σωστά, ή σε μερικές
περιπτώσεις, δεν λειτουργούν καθόλου. Χωρίς τα ογκοκατασταλτικά γονίδια P53, οι
«πρωτεΐνες ανάπαυσης» δεν παράγονται και τα κύτταρα δεν ξεκουράζονται καθόλου αλλά
συνεχίζουν να διαιρούνται ανεξέλεγκτα, σχηματίζοντας όγκους. Το πρόγραμμα του DNA
μας στα ογκοκατασταλτικά γονίδια αποδεικνύει ξεκάθαρα την γεμάτη αγάπη υπόσχεση του
Θεού για εμάς. Είναι σαν να μας λένε, «Θα σε προφυλάξω από τον καρκίνο» ή «Θα
θεραπεύσω τον καρκίνο στο σώμα σου». Ο ρόλος μας είναι να εμπιστευθούμε απόλυτα την
υπόσχεση που είναι γραμμένη στο DNA μας. Ο Θεός, στη συνέχεια, θα βάλει σε εφαρμογή
αυτή την υπόσχεση ευλογώντας την ημέρα του Σαββάτου, την ημέρα που έχει ορίσει για
ανάπαυση. Πράγματι, η ανάπαυση είναι αναγκαία για τη διατήρηση της υγείας μας.

Οι διάφορες διαδικασίες της επανόρθωσης γονιδίων, της κυτταρικής αντιγραφής και της
κυτταρικής ανάπαυσης εκτελούνται με άψογο συγχρονισμό σε διαφορετικά γονίδια σε μοριακό, μη αντιληπτό από εμάς επίπεδο. Οι εξαιρετικά πολύπλοκοι μηχανισμοί των
γονιδίων είναι πέραν της δικής μας κατανόησης. Η σοφία του Θεού και η απέραντη δύναμή
Του είναι ο μόνος τρόπος να γίνουν πραγματικότητα τέτοιου είδους διαδικασίεςΜπορούμε
να κατανοήσουμε διάφορες καταστάσεις μόνο στο επίπεδο των αισθήσεων
χρησιμοποιώντας την αντίληψη και τη λογική. Οι πολλές ασυνείδητες διαδικασίες που
λαμβάνουν χώρα στο σώμα μας είναι πέρα από τον έλεγχό μας. Έρευνες έχουν δείξει ότι
μόνο 5% της εγκεφαλικής ικανότητας σχετίζεται με το επίπεδο των αισθήσεων, ενώ το 95%
λαμβάνει χώρα στο ασυνείδητο επίπεδο. Οι δραστηριότητες των γονιδίων που είναι
απαραίτητες για τη διατήρηση της ζωής συμβαίνουν ασυνείδητα στο σώμα μας εξαιτίας της
ζωτικής ενέργειας που δίνει ο Θεός στα κύτταρά μας. Όταν μας κατακλύζουν συναισθήματα
όπως άγχος, θυμός, μίσος ή φόβος, μπορούμε πιο εύκολα να επηρεαστούμε από τον
σατανά και να απομακρυνθούμε από τον Θεό, που εργάζεται συνεχώς για εμάς στο
ασυνείδητο επίπεδο. Υπό τέτοιες συνθήκες, δεν μπορούμε να αναπαυθούμε ουσιαστικά,
πράγμα αναγκαίο για την προσπάθεια του Θεού να θεραπεύσει τα τραυματισμένα κύτταρά
μας.
Ανάπαυση δεν σημαίνει μονάχα να κάνουμε ένα διάλειμμα από την δουλειά. Η ανάπαυση
απαιτεί ολοκληρωτική εμπιστοσύνη στον Θεό και παράδοση του εαυτού μας στην δύναμή
Του για να εργαστεί μέσα μας στο ασυνείδητο επίπεδο (95%) καθώς εμείς θα
αναπαυόμαστε (5%) στο επίπεδο των αισθήσεων. Αυτή είναι η πραγματική ουσία της
ανάπαυσης για εμάς τους αμαρτωλούς. Η επιδιόρθωση και η ανάπλαση των κυττάρων μας,
επομένως και η διατήρηση της ζωής, καθίσταται δυνατή μόνο μέσω της ουσιαστικής
ανάπαυσης. «Γιατί αυτός που θα μπει στη γη της επαγγελίας, θα αναπαυθεί κι ο ίδιος από
τα έργα του, όπως ακριβώς κι ο Θεός αναπαύθηκε από τα δικά του» (Προς Εβραίους 4:10).
Σάββατο και μήνυμα Υγείας

Η ουσία του μηνύματος της υγείας από τον Θεό προέρχεται από την ευλογία στην ημέρα
του Σαββάτου. Το μήνυμα υγείας από τον Θεό δεν εστιάζει σε διατροφικές προϋποθέσεις.
Ούτε επικεντρώνεται στην άσκηση, το νερό, τον αέρα, το ηλιακό φως, την αυτοσυγκράτηση,
την ανάπαυση ή την εμπιστοσύνη στο Θεό. Το μήνυμα υγείας εστιάζει στην
αναζωογονητική και θεραπευτική δύναμη που μας έχει δώσει ο Θεός μέσα από την ευλογία
Του. Το Σάββατο είναι η ημέρα της ευλογίας και της θεραπεία και είναι άρρηκτα
συνδεδεμένο με το μήνυμα υγείας από τον Θεό.

Ο Θεός θέλει να κατανοήσουμε το μήνυμα του Σαββάτου βιώνοντας τη θεραπευτική του
δύναμη κατά την έβδομη ημέρα. Οι άνθρωποι του Θεού πρέπει να διαδώσουν το μήνυμα
του Σαββάτου σε όλον τον κόσμο ώστε το νόημα του μαζί με το χαρακτήρα του Θεού που
είναι η αγάπη να γίνου γνωστά σε όλους, όπως θέλει ο Θεός.

Μόνο εκείνοι που έχουν κατανοήσει βιωματικά το μήνυμα της θεραπείας μέσα από την
ευλογία του Σαββάτου θα αποτελέσουν πραγματικά, απομεινάρια των ανθρώπων του
Θεού. Όσοι βλέπουν το Σάββατο ως τίποτε άλλο παρά μια ημέρα ξεκούρασης από την
εργασία ή ζουν σύμφωνα με το μήνυμα της υγείας Του χωρίς όμως να κατανοούν το πόσο
σημαντική είναι η ευλογία Του, δεν μπορούν να βιώσουν την θεραπευτική δύναμη του
Θεού. Εν τέλει οι άνθρωποι αυτοί θα αναφωνήσουν “Θεέ μου έχω εργαστεί όπως οι προφήτες στο όνομα Σου και έχω αποβάλλει πονηρά πνεύματα…”.

Χρειάζεται να βιώσουμε αληθινά την αναζωογονητική και θεραπευτική δύναμη της
ευλογίας του Σαββάτου. Χρειάζεται να βιώσουμε τη δύναμη της ζωής, τη δύναμη του Ιησού
Χριστού. Πραγματική θεραπεία δεν μπορεί να επέλθει χωρίς την ευλογία Του. Το μήνυμα
της υγείας μας έχει δοθεί έτσι ώστε να μπορέσουμε να βιώσουμε την παντοδυναμία Του
και να εκτιμήσουμε τη μεγάλη σημασία της ευλογίας Του στην ημέρα του Σαββάτου. Σε
αυτούς τους ταραχώδεις καιρούς είναι ακόμη σημαντικό να κατανοήσουμε το νόημα του
Σαββάτου και την ευλογία του Θεού. Η θεραπευτική ωφέλει του μηνύματος της υγείας
μπορεί να υπάρξει μόνο μέσα από την ευλογία του Θεού, που προέρχεται από τον Λόγο του
Θεού, την αγάπη Του δηλαδή προς εμάς. Πολλοί από εμάς αντιμετωπίζουμε τα
προβλήματα υγείας μέσω της συμβατικής ιατρικής, της διαιτολογίας ή άλλων μεθόδων
χωρίς να βλέπουμε την ευλογία του Θεού και την αγάπη του προς εμάς, με αποτέλεσμα, να
χάνουμε την επαφή μας με τον Ιησού Χριστό που είναι η πηγή της αληθινής θεραπείας.

Το ΝΕWSTART και η ευλογία του Θεού

Η αρρώστια προέρχεται από μεταλλαγμένα γονίδια τα οποία γίνονται δυσλειτουργικά ή
βρίσκονται εκτός λειτουργίας. Ανάρρωση από την αρρώστια επιτυγχάνεται μόνο όταν τα
κατεστραμμένα γονίδια επιστρέφουν στην αρχική τους μορφή και στις φυσιολογικές
λειτουργίες τους. Η δύναμη για την θεραπεία των κατεστραμμένων γονιδίων βρίσκεται
μέσα στην ευλογία που έχει αποδώσει ο Θεός στο Σάββατο. Για να μπορεί να λειτουργεί
αποτελεσματικά η ευλογία Του, π.χ. να επανορθώνει τα κατεστραμμένα κύτταρα,
χρειάζεται να παρέχουμε στα κύτταρά μας ένα καθαρό, θρεπτικό,υγιές περιβάλλον. Η
υγειινή διατροφή είναι ένα μόνο κομμάτι του υγιούς περιβάλλοντος. Οι υπόλοιποι
απαραίτητοι παράγοντες είναι η άσκηση, το νέρό, το ηλιακό φως, η εγκράτεια, ο αέρας, η
ανάπαυση και η αμπιστοσύνη στο Θεό που δημιουργούν το ακρώνυμο NEWSTART. Όταν το
πρόγραμμα NEWSTART εφαρμόζεται ορθά και ολοκληρωμένα στον τρόπο ζωής μας,
παρέχει το βέλτιστο περιβάλλον, ώστε η ευλογία του Θεού να επανορθώσει τα
κατεστραμμένα γονίδια διορθώνοντας τις ελαττωματικές βάσεις αλληλουχίας του DNA μας.

Ο απώτερος στόχος του προγράμματος NEWSTART είναι οι άνθρωποι να βιώσουν την
θεραπευτική δύναμη του Δημιουργού μέσα από την ευλογία Του. Το πρόγραμμα
NEWSTART παρέχει τις βέλτιστες συνθήκες για τα κύτταρά μας, και επιτρέποντας στη
θεραπευτική δύναμη του Δημιουργού να επανορθώσει και να αποκαταστήσει τα
κατεστραμμένα γονίδια και ως εκ τούτου να θεραπεύσει τις ασθένειες. Η δύναμη της
απόλυτης θεραπείας βρίσκεται στην ευλογία του Θεού που έχει δωθεί στην ημέρα του
Σαββάτου.

Όλα τα πνευματικά δικαιώματα είναι κατοχυρωμένα από το Ινστιτούτο Νέας Ζωής
2006

Νόημα και Σημασία στη ζωή σας βοηθά να ζήσετε περισσότερο!

Alexandra Sifferlin @acsifferlin –Nov. 7, 2014

Οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι η ζωή τους έχει νόημα και σκοπό πεθαίνουν αργότερα από ό, τι τα άτομα με χαμηλότερο αίσθηση της προσωπικής ευημερίας, σύμφωνα με μια νέα μελέτη(1).
Περίπου 9.000 άτομα άνω των 65 ετών παρακολουθήθηκαν για οκτώ και μισό χρόνια ως μέρος μιας μελέτης που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό Lancet. Ερευνητές μέτρησαν την ευημερία τους, δίνοντάς τους ένα ερωτηματολόγιο που εκτιμηθεί πόσο έλεγχο που δήλωσαν ότι είχαν πάνω από τη δική τους ζωή, και πόσο πίστευαν ότι αυτό που έκαναν αξίζει τον κόπο. Οι συμμετέχοντες στη συνέχεια χωρίζονται σε τέσσερις ομάδες, που κυμαίνονται από το υψηλότερο στο χαμηλότερο επίπεδο ευημερίας.
Πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι τείνουν να ζουν περισσότερο από λιγότερο εκείνους τους συνομήλικους που, δεν εχουν εκπληρωσει τους σκοπούς τους . Κατά τη διάρκεια των οκτώ ετών, μόνο το 9% των ανθρώπων στην υψηλότερη κατηγορία της ευημερίας έχασαν τη ζωή τους, σε σύγκριση με 29% στη χαμηλότερη κατηγορία. Προηγούμενη έρευνα έχει συνδέσει την ευτυχία με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, και αυτό το νέο εύρημα προσθέτει στη θεωρία.
«Υπάρχουν αρκετά καλά στοιχεία από μελέτες των ανθρώπων σε γηροκομεία που δείχνουν ότι όσοι έχουν κάτι να κάνουν και ανυπομονούν να έχουν την τάση να είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση», λέει ο συντάκτης της μελέτης Andrew Steptoe, διευθυντής του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου Ινστιτούτο Επιδημιολογίας και Υγείας. «Νομίζω ότι μία από τις θεμελιώδεις ιδέες είναι ότι της αυτονομίας και την αίσθηση ελέγχου της ζωής τους. Οι άνθρωποι μπορούν να νιώθετε ότι η ζωή είναι ακριβώς γεμάτη σημασία , ή μόλις πχ. υπαρξει απώλεια εργασίας ο σκοπός της ζωής τους μπορεί να μειωθεί σε κάποιο βαθμό. »
Ο Δρ.Steptoe λέει ότι είναι δυνατό για να κατασκευάσει περιβάλλοντα που ενθαρρύνουν τη μεγαλύτερη ευημερία, όπως να φέρει τα κατοικίδια ζώα σε γηροκομεία ή με τους κατοίκους να συμμετέχουν στην κηπουρική. Αύξηση της νοηματόδοτησης της ζωής κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορεί να αυξήσει τη διάρκεια ζωής , πάρα πολύ!

The Lancet, Early Online Publication, 6 November 2014

doi:10.1016/S0140-6736(13)61489-0

Subjective wellbeing, health, and ageing

Prof Andrew Steptoe DPhil a , Prof Angus Deaton PhD b, Prof Arthur A Stone PhD c d

Summary

Subjective wellbeing and health are closely linked to age. Three aspects of subjective wellbeing can be distinguished—evaluative wellbeing (or life satisfaction), hedonic wellbeing (feelings of happiness, sadness, anger, stress, and pain), and eudemonic wellbeing (sense of purpose and meaning in life). We review recent advances in the specialty of psychological wellbeing, and present new analyses about the pattern of wellbeing across ages and the association between wellbeing and survival at older ages. The Gallup World Poll, a continuing survey in more than 160 countries, shows a U-shaped relation between evaluative wellbeing and age in high-income, English speaking countries, with the lowest levels of wellbeing in ages 45—54 years. But this pattern is not universal. For example, respondents from the former Soviet Union and eastern Europe show a large progressive reduction in wellbeing with age, respondents from Latin America also shows decreased wellbeing with age, whereas wellbeing in sub-Saharan Africa shows little change with age. The relation between physical health and subjective wellbeing is bidirectional. Older people with illnesses such as coronary heart disease, arthritis, and chronic lung disease show both increased levels of depressed mood and impaired hedonic and eudemonic wellbeing. Wellbeing might also have a protective role in health maintenance. In an analysis of the English Longitudinal Study of Ageing, we identify that eudemonic wellbeing is associated with increased survival; 29·3% of people in the lowest wellbeing quartile died during the average follow-up period of 8·5 years compared with 9·3% of those in the highest quartile. Associations were independent of age, sex, demographic factors, and baseline mental and physical health. We conclude that the wellbeing of elderly people is an important objective for both economic and health policy. Present psychological and economic theories do not adequately account for the variations in patterns of wellbeing with age across different parts of the world. The apparent association between wellbeing and survival is consistent with a protective role of high wellbeing, but alternative explanations cannot be ruled out at this stage.

 

Ο σκοπός της δημιουργίας είναι ο σκοπός της ζωής

Από τον

Δρ. Κωνσταντίνο Μουρούτη- Φυσίατρο-Νευροεπιστήμονα, ΜD,PhD,ScD(Med)

Διευθυντή του Ινστιτούτου Νέα Ζωή- Καθηγητή Προληπτικής Ιατρικής & Νευροεπιστημών

Αγαπητοί μου φίλοι, ποιός είναι ο σκοπός της ζωής; Γιατί ζουν οι άνθρωποι; Όταν οι άνθρωποι φτάνουν στον τελικό προορισμό του ταξιδιού της ζωής τους, ρωτούν, “Γιατί εργάστηκα τόσο σκληρά; Γιατί προσπάθησα να κερδίσω τόσα πολλά χρήματα; Γιατί παιδεύτηκα να πετύχω; Tι αξιολύπητη σπατάλη ζωής να πεθάνει κανείς χωρίς να καταφέρει να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα. Πολλοί ζουν τις ζωές τους χωρίς να έχουν κατανοήσει το νόημα ή το σκοπό της ζωής.

Αγαπητοί φίλοι ας απευθύνουμε ένα ερώτημα στους εαυτούς μας. “Ποιό έιναι το νόημα της ζωής;”

Ειλικρινώς κανείς από εμάς δε δύναται να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα πολύ έυκολα. Γιατί αυτό; Γιατί δεν είμαστε ικανοί να απαντήσουμε σε ένα φαινομενικά απλό ερώτημα; Aυτό συμβαίνει διότι είναι στην πραγματικότητα αδύνατο να γνωρίζουμε το νόημα της ζωής χωρίς να έρθουμε σε στενή και σταθερή επαφή με την καταγωγή μας, με την απαρχή της ύπαρξής μας.

Ας υποθέσουμε για μια στιγμή ότι η ύπαρξή μας εξηγείται από τη θεωρία της εξέλιξης. Έκρηξη! Υπήρξε η μεγάλη έκρηξη. Μετά μια σειρά γεγονότων οδηγούν στο DNA… μετά σε γονίδια… κύτταρα… αμοιβάδες…και τελικά στα ανθρώπινα όντα. Τώρα πώς προέκυψαν όλα αυτά; Τυχαία σύμφωνα με τη θεωρία της εξέλιξης σωστά; Όμως το τυχαίο εξ ορισμού είναι κάτι που απλώς συνέβη χωρίς κάποιο συγκεκριμένο σκοπό ή νόημα. Συνεπώς το να πιστεύει κανείς στη θεωρία της εξέλιξης συνεπάγεται την αποδοχή της ιδέας ότι δεν υπάρχει κάποιος σκοπός στη ζωή. Kάτι τέτοιο έχει σοβαρές συνέπειες. Όχι μόνο θα χάναμε ως άνθρωποι την αίσθηση του σκοπού στη ζωή, αλλά επίσης, η ζωή η ίδια θα καταντούσε απόλύτως ανούσια αν πιστεύαμε στη θεωρία της εξέλιξης. Σύμφωνα με την εξέλιξη η ύπαρξή μας είναι τυχαία, αλλά αν δεν συνέβαινε να υπάρξουμε αυτό δε θα έκανε καμία διαφορά.

Χωρίς σαφή κατανόηση του ποιός είναι ο Θεός, δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτού του είδους τη συλλογιστική ακόμη και αν πηγαίνουμε στην εκκλησία. “Γιατί είμαι εδώ;”, “ Η μαμά μου και ο μπαμπάς μου αποφάσισαν να κοιμηθούνε μια μέρα… και να ‘μαι!”. Αυτού του είδους η συλλογιστική δεν μπορεί ποτέ να οδηγήσει στην ανακάλυψη της αιτίας της ύπαρξής μας σε αυτόν τον κόσμο.

Έχουμε μάθει ότι τα γονίδιά μας είναι σαν γράμματα και τα γράμματα πρέπει να δημιουργηθούν. Τα γράμματα εμπεριέχουν νόημα. Εμείς οι άνθρωποι, είμαστε συνεπώς, μια συλλογή γραμμάτων. Δεν είμαστε ένα κομμάτι κρέας, αλλά μια συλλογή από γράμματα.

Ένα γονίδιο αποτελείται από τέσσερις (a, t, c, g) βάσεις χημικά διατεταγμένες σε ποικίλες αλληλουχίες. Mια διαφορετική αλληλουχία καταδεικνύει διαφορετικό νόημα, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που γίνεται με τα γράμματα. Συνεπώς δεν είμαστε μοναχά ένα συνοθύλλευμα κυττάρων, ή μία μάζα πρωτεινών. Όχι! Αυτό που είμαστε είναι μια συλλογή γραμμάτων με νόημα και σκοπό! Το ερώτημα είναι, τότε, ποιανού το σκοπό εκφράζουν αυτά τα γράμματα;

Tώρα, τα γράμματα (όλα τα γράμματα) δεν μπορούν να υπάρχουν με τυχαίο τρόπο. Όλα πρέπει να δημιουργηθούν! Τότε η απάντηση στην προηγούμενη ερώτηση είναι αυταπόδειχτη. Τα γράμματα πρέπει να εκφράζουν το σκοπό του δημιουργού τους!

Βλέπετε, τα γονίδια έχουν φτιαχτεί για να ανταποκρίνονται με διαφορετικό τρόπο στα ποικίλα νοήματα. Όπως γνωρίζουμε από τα πειράματα του δρ. Παβλόφ, όταν ένα υποκείμενο αντιλαμβάνεται ένα θετικό νόημα, πυροδοτείται εκ μέρους του μια θετική αντίδραση. Ένα αρνητικό νόημα πυροδοτεί μια αρνητική αντίδραση. Όταν υπάρχει έλλειψη νοήματος υπάρχει και έλλειψη αντίδρασης. Όταν ένας σκύλος ακούσει τον ήχο “ντριν” του κουδουνιού δεν υπάρχει κανένα νόημα συσχετισμένο με αυτόν τον ήχο. ‘Αρα, δεν υπάρχει αντίδραση . Η ουρά του δεν κουνιέται με την προσδοκία για μια νόστιμη λιχουδιά. Δεν ακούγεται ο ήχος χαρούμενου γαυγίσματος. Καμία παραγωγή ενδορφινών που θα του προκαλέσει έξαψη. Καμία απολύτως αντίδραση! Η παραμικρή! Χωρίς νόημα, τα γονίδια δεν ανταποκρίνονται. Τη στιγμή που ο σκύλος θα αρχίσει να συνδέει τον ήχο του κουδουνιού με το τάισμά του (δίνοντας θετικό νόημα στον ήχο του κουδουνιού) κι όχι νωρίτερα, θα αρχίσει και να έχει σιελόρροια, θα γαυγίζει χαρούμενα και θα κουνάει την ουρά του στο άκουσμα του κουδουνιού. Αυτό είναι ένα εμφανές παράδειγμα του πώς ανταποκρίνονται τα γονίδια στο νόημα.

Πρωτού παρεκκλίνουμε πολύ, ας επιστρέψουμε στο υποκείμενο του νοήματος της ζωής. Όπως προαναφέρθηκε, δεν μπορεί να υπάρξει αληθινό νόημα στη ζωή αν η θεωρία της εξέλιξης είναι σωστή. Πολλόι άνθρωποι ωστόσο, πιστεύουν στη θεωρία της εξέλιξης. Κατά συνέπεια, είναι αδύνατον για αυτούς να γνωρίζουν ποιος είναι ο αληθινός, θεμελιώδης σκοπός στη ζωή. Ο καθένας τους πρέπει να επινοήσει τον δικό του σκοπό ζωής. Γίνεται ευθύνη για τον καθένα να βρει τη δική του εκδοχή του νοήματος στη ζωή. Πράγμα που γίνεται πολύ συχνά. “Ο σκοπός στη ζωή μου είναι αυτός”, “Θα επιτύχω εκείνο πριν πεθάνω”. Αρκετά συχνά όμως, οι στόχοι των άλλων ανθρώπων μοιάζουν πολύ ασήμαντοι και επιπόλαιοι. Πολλές φορές πιάνουμε τον εαυτό μας να σκέφτεται “Αυτό ονομάζεις σκοπό της ζωής σου;” και έιμαι σίγουρος πως και οι άλλοι σκέφτονται το ίδιο για μας. Η αλήθεια είναι ότι η θεωρία της εξέλιξης, αν γίνει αποδεκτή, θα μας οδηγήσει όλους στο μονοπάτι μιας ζωής άνευ σκοπού.

Ποιές άλλες θεωρίες υπάρχουν; Λοιπόν, υπάρχει η μετενσάρκωση. Τί άλλο; Υπάρχουν υποθέτω πολλοί μύθοι και θρύλοι στις ποικίλες εθνοτικές ομάδες και κουλτούρες που προσπαθούν να εξηγήσουν την προέλευσή τους. Ωστόσο, καμιά από τις θεωρίες αυτές δεν μπορεί να παρέχει μια ουσιαστική, πλήρη νοήματος γνώση περί του σκοπού της ζωής.

Ας δούμε πιο διεξοδικά την μετενσάρκωση, η οποία έχει αρκετούς υποστηρικτές ανά τον κόσμο. Ποιό είναι το κέντρο αυτής της φιλοσοφίας; Πιστεύεται ότι οι ψυχές μετενσαρκώνονται ξανά και ξανά σε έναν αέναο κύκλο. Αυτό μπορεί να ισχύει μόνο εφ’ όσον οι ψυχές είναι αθάνατες. Άρα, το να πιστεύει κανείς στην μετενσάρκωση συνεπάγεται την αποδοχή της ιδέας περί αθανασίας της ψυχής σε φυσικό επίπεδο. Ωστόσο, ο ισχυρισμός της ύπαρξης των ψυχών απαρχής της αιωνιότητας αποκλέιει την ιδέα της δημιουργίας. Προφανώς, δε χρειάζεται να δημιουργηθεί κάτι το οποίο ήδη υπάρχει.

Άρα έχουμε τη θεωρία της εξέλιξης, τη φυσική αθανασία της ψυχής και τη δημιουργία γα να εξηγήσουμε την ύπαρξή μας. Ποιά από αυτές τις θεωρίες είναι πιο αληθοφανής από την σκοπιά της γενετικής βιολογίας; Φυσικά και είναι η δημιουργία! Γιατί; Διότι είμαστε φτιαγμένοι από κύτταρα, και μέσα σε κάθε ένα από αυτά υπάρχουν οι γενετικοί κωδικοί γραμμένοι με γράμματα που δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν εάν δεν είχαν δημιουργθηθεί. Ποιός τότε είναι ο σκοπός της ζωής; Μπορεί να μας πει η δημιουργία ποιό είναι το νόημα της ζωής;

Ξέρετε, προσωπικά πιστεύω, ότι μέσα από τη μελέτη της Βίβλου και ιδιαίτερα του βιβλίου της Γενέσεως ανακαλύπτει κανείς το νόημα της ζωής. Κάποιος από σας μόλις είπε ότι “το να ζει κανείς με το Θεό αιώνια” είναι ο σκοπός της ζωής. Συμφωνώ με τη δήλωση αυτή διότι είναι σωστή από τεχνικής απόψεως. Ωστόσο, η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν θα εύρισκε αυτήν την άποψη πειστική. Βλέπετε, μόνο οι άνθρωποι που έχουν περπατήσει με το Θεό γνωρίζουν τι σημαίνει να ζουν με Αυτόν. Διαφορετικά η ιδέα αυτή ηχεί κενή οποιουδήποτε νοήματος.

Ας μιλήσουμε τώρα για το νόημα της ζωής. Ας στραφούμε στις Γραφές. Γένεση 1:1 “ Εν αρχή ο Θεός εποίησε τον ουρανό και τη γη”. Είναι πράγματι ένας πολύ όμορφος στίχος. Πώς ξεκινάει;”Εν αρχή…” –αυτό είναι το σημείο εκκίνησης. Πού είναι το σημείο εκκίνησης στη θεωρία της φυσικής αθανασίας της ψυχής; Δεν υπάρχει. Η θεωρία της εξέλιξης δεν μας παρέχει καμία χρήσιμη πληροφόρηση για την καταγωγή μας. Γιατί λοιπόν από το πουθενά η θεωρία της μεγάλης έκρηξης; Κανείς δεν ξέρει. “Εν αρχή…” Μόνο ο Θεός, ο δημιουργός, μπορεί να παρέχει μια τόσο καθοριστική αρχή.

Τι άρχισε Εκείνος; Το έργο της δημιουργίας από το τίποτα! “ Εν αρχή ο Θεός εποίησε τον ουρανό και τη γη”. Αυτός ο στίχος περιλαμβάνει την πραγματική θεωρία της μεγάλης έκρηξης! Υπάρχει μια απίστευτη ποσότητα δύναμης συμπυκνωμένη σε αυτόν τον στίχο. Τη μια στιγμή δεν υπάρχει τίποτα και την επόμενη υπαρχουν ο ουρανός και η γη! Τι δυναμικό ξεκίνημα! Προφανώς δεν μπορεί να υπάρξει ένα τέτοιο ξεκίνημα χωρίς τον Θεό, τον δημιουργό. Αλλά αντί να εστιάσουμε στη δική Του δύναμη, ας αναλογιστούμε τον σκοπό Του μέσα στη δημιουργία, διότι το να γνωρίζουμε γιατί μας δημιοργησε, είναι απαραίτητο για να καταλάβουμε το νόημα της ζωής.

Γιατί οι αυτοκινητοβιομηχανίες κατασκευάζουν αυτοκίνητα; Οι υπολογιστές γιατί κατασκευάζονται; Υπάρχει κάποιος λόγος και σκοπός που δημιουργούνται αυτά τα εργαλεία. Όσο πιο περίπλοκη και δύσκολη είναι η κατασκευή μιας μηχανής, τόσο πιο ισχυρός είναι ο λόγος για να κατασκευαστεί. Δεν υπάρχουν μηχανές που να είναι τόσο περίπλοκες και σύνθετες όσο τα ανθρώπινα όντα. Φίλοι μου, πρέπει να υπάρχει κάποιος υποχρεωτικός λόγος που οδηγεί στην ύπαρξή μας.

Γενικά, τα απλά πράγματα υπάρχουν για απλούς λόγους. Για παράδειγμα, ένα ρόπαλο έχει μια πολύ απλή δομή. Είναι απλώς ένα κομμάτι ξύλου. Ο μόνος λόγος για να κατασκευάσει κανείς ένα ρόπαλο είναι για να χτυπήσει κάποιον – ή τουλάχιστον για να τον απειλήσει, μια απλή δομή για έναν απλό λόγο. Αλλά εκείνα που έχουν δημιουργηθεί για να επιτύχουν πολύ περίπλοκους και πολυσύνθετους σκοπούς έχουν εξελιγμένες και περίτεχνες δομές ώστε να ανταποκρίνονται στον υψηλό σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν. Συνεπώς, η πολυπλόκοτητα του δημιουργήματος του ανθρώπου καταδεικνύει ότι πρέπει να υπάρχει κάποιος σκοπός αντιστοίχως ανώτερος. Ποιός θα μπορούσε να είναι αυτός ο σκοπός;

Αισθάνομαι τόσο ευδαίμων και ευγνώμων που γνώρισα τον Θεό. Μόνο αφού τον συνάντησα στη ζωή μου βρήκα το πραγματικό νόημά της. Ξέρετε πώς ήταν η ζωή μου πριν γνωρίσω τον Θεό; Λοιπόν, ήμουν σαν εκείνα τα εξαιρετικής κατασκευής πλοία που επιπλέουν στον ωκεανό- που κυριολεκτικά απλώς περιφέρονται επιπλέοντας. Πού πήγαινε αυτό το πλοίο; Πουθενά. Απλώς επέπλεε στην κατεύθυνση οποιουδήποτε ανέμου. Πήγαινε με τη μανία όταν αυτή φυσούσε δυνατά. Μερικές φορές πήγαινε με την αλαζονεία, και άλλες φορές με τη δόξα και τις τιμές. Δεν μπορούμε να αφήσουμε απ’ έξω την απληστία. Πηγαίνοντας δεξιά-αριστερά, σε οποιαδήποτε κατεύθυνση φυσούσε ο άνεμος, με καμία απολύτως αίσθηση αληθινού σκοπου.

Ξέρετε, υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη ανέμων. Ορισμένοι από εμάς έχουμε πολλά απωθημένα θαμμένα βαθιά στις καρδιές μας ως αποτέλεσμα ταλαιπωριών και στερήσεων. Συνεπώς, για ορισμένους από εμάς, ο άνεμος μπορεί να φυσήξει προς την κατεύθυνση της εκπλήρωσης αυτών των απωθημένων. Το να αποζημιωθούμε με κάποιον τροπο για τα δεινά που έχουμε υποφέρει, γίνεται σκοπός ζωής. “Ω, υπέφερα τόσο πολύ μεγαλώνοντας διότι ήμουν τόσο φτωχός. Σκοπεύω να βγάλω ένα βουνό χρήματα και να τα ξοδέψω εώς ότου ευχαριστηθεί η καρδιά μου!” Αυτό είναι ένα παράδειγμα ενός εντελώς επιφανειακού σκοπού στη ζωή. Είναι απολύτως αυθαίρετος και φαντασιώδης από τη φύση του. Ξέρετε κάτι; Ας μην τον ονομάσουμε καν σκοπό της ζωής, διότι δεν είναι. Δεν έχει καμία σχέση με το θεμελιώδες νόημα της ζωής. Είναι μόνο ένας ακόμη άνεμος που φυσάει πέρα δώθε. Όλοι οι παρόμοιοι άνεμοι φυσούν σε διαφορετικές κατευθύνσεις χωρίς νόημα ή σκοπό.

Τι είδους άνεμος φυσούσε στη δική μου ζωή; Ήταν η αγάπη για τα χρήματα. Απλώς πουλούσα για να κερδίσω χρήματα. Το να κερδίζω χρήματα ήταν τόσο εύκολο! Επιπλέον ήταν πολύ ωραία η αίσθηση. Όμως πολύ βαθιά μέσα μου, ήξερα ότι αυτό δεν μπορεί να είναι το αληθινό νόημα της ζωής. Ήξερα ότι δε θα μπορούσα να κοιτάξω πίσω στο τέλος της ζωής μου και να πω ότι έζησα μια ζωή που είχε εκπληρώσει το σκοπό της, αν συνέχιζα να ζω με αυτόν τον τρόπο. “Ποιός, τότε, είναι ο αληθινός σκοπός της ζωής μου;” Για χρόνια, αυτό ήταν ένα βασανιστικό ερώτημα στο πίσω μέρος του νου μου.

Μόλις πριν λίγο μιλούσαμε για την δημιουργία. Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν, τουλάχιστον εν μέρει, στην εξέλιξη και στη φυσική αθανασία της ψυχής, αλλά λένε επίσης και “αμήν” όταν ένας κήρυκας λέει πως ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από το Θεό και κατ΄ εικόνα του. Οι σκέψεις μας είναι τόσο συγκεχυμένες και ασυνάρτητες. Πιστεύουμε στη Δημιουργία, αλλά πιστεύουμε επίσης και σε άλλες θεωρίες που έρχονται σε αντίθεση με τη δημιουργία. Αυτός είναι ο λόγος που η πίστη μας στη δημιουργία δε μας επιτρέπει να ξεκαθαρίσουμε ποιό είναι το νόημα της ζωής. Λέμε ότι πιστεύουμε στη δημιουργία όμως είμαστε ακόμη μπερδεμένοι αναφορικά με το νόημα της ζωής. Έχουμε ίσως μια αόριστη ιδέα ότι προοριζόμαστε για να ζήσουμε στον παράδεισο με το Θεό στην αιώνια ζωή. Αλλά τι συμβαίνει με την εδώ ζωή μας;

Αν ο Θεός πράγματι μας δημιούργησε, θα πρέπει να υπήρχε κάποιος σκοπός. Αν θέλουμε να κατανοήσουμε το σκοπό της ζωής, χρειάζεται να αποκτήσουμε μια πιο ξεκάθαρη γνώση σχετικά με τον σκοπό της δημιουργίας. Γιατί; Διότι ο σκοπός της δημιουργίας από τον Θεό είναι ο σκοπός της ύπαρξής μας. Αν δεχτούμε αυτή τη λογική, τότε ο σκοπός της ζωής μας θα γίνει ξεκάθαρος, από τη στιγμή που θα αποκτήσουμε μια βαθύτερη κατανόηση σχετικα με το σκοπό της δημιουργίας Του. Αυτό είναι το φαινόμενο ντόμινο της πίστης στη δημιουργία. Αυτός είναι ο τρόπος που θα πρέπει να προσεγγίσουμε την πίστη μας στη δημιουργία.

“ Εν αρχή ο Θεός εποίησε τον ουρανό και τη γη”. Αυτός ο στίχος καθιερώνει για μας, τον ίδιο το σκοπό της ζωής από την αρχή ως το τέλος. Όμως ο στίχος αυτός δεν έχει κανένα νόημα για μας έως ότου κατανοήσουμε γιατί μας δημιούργησε ο Θεός. Εδώ έγκειται η δυσκολία που αντιμετωπίζει ο Θεός. Βλέπετε, δεν είναι εύκολο για το Θεό να μας κάνει να κατανοήσουμε το λόγο για τον οποίο μας δημιούργησε. Δεν μπορεί να μας εξαναγκάσει να καταλάβουμε τη θέλησή Του ή να τη δεχτούμε. “Όχι, όχι! Μην το κάνεις αυτό!” Κάποιος που σέβεται την ελευθερία μας μέχρι το σημείο του θανάτου (ο σταυρός του Γολγοθά το αποδεικνύει) δε θα μας συμπεριφερόταν με αυτόν τον τρόπο. Αυτό είναι το δίλημμα του Θεού. Πρέπει να αποκαλύψει ήπια τον σκοπό του σε μας χωρίς να μας επιβληθεί με τη βία.

Ο Θεός μας έδωσε τη Βίβλο για να μας βοηθήσει να καταλάβουμε το σκοπό του στη δημιουργία- και κατ’ επέκταση το σκοπό μας στη ζωή. Αυτός είναι ο λόγος που η Βίβλος ξεκινάει με τη φράση “Εν αρχή…”. Αυτός είναι ο λόγος που ο πρώτος απ’ όλους τους στίχους έπρεπε να λέει “Εν αρχή ο Θεός εποίησε τον ουρανό και τη γή”.

Έχω μια κόρη, ξέρετε. Πάντοτε πίστευα ότι δε θα είχε καμιά σημασία για μένα αν το παιδί μου ήταν αγόρι ή κορίτσι. Ένας γιός θα ήταν καλός  όμως μια ακόμη κόρη θα ήταν εξίσου καλή, σκεφτόμουν. Αλλά όταν γεννήθηκε το παιδί μου, φώναξα “Είναι κορίτσι!” χωρίς καν να το συνειδητοποιώ. Ήμουν τόσο χαρούμενος! Ήταν 6 Νοεμβρίου, το 1998. Ακόμη και μόνο στη σκέψη εκείνης της μέρας νιώθω ευτυχισμένος.

“Εν αρχή ο Θεός εποίησε τον ουρανό και τη γη”. Σας φαίνεται οικείος αυτός ο στίχος τώρα; Εκείνη ήταν η πιο ευτυχισμένη στιγμή του Θεού. “Σας δημιούργησα στην αρχή”. Αυτή ήταν η στιγμή που ήρθαμε στον κόσμο κατά μια έννοια. Α! Τι χαρούμενη στιγμή πρέπει να ήταν για το Θεό!

Τώρα, ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε γιατί μας δημιούργησε ο Θεός. Τι λέει η Βίβλος; Είναι μέσα στη Βιβλο; Μπορείτε να το βρείτε; Μετά από ενδελεχή έρευνα κατάφερα πράγματι να βρω στη Βίβλο ένα στίχο που αναφέρεται στο ζήτημα αυτό. Στη Γένεση 2:18. “Και είπε Κύριος ο Θεός, “Δεν είναι καλό για τον άνθρωπο να είναι μόνος”. Τι σημαίνει αυτός ο στίχος; Γιατί να νοιάζεται ο Θεός για το αν είναι μόνος ο άνθρωπος; Διότι ο Θεός γνωρίζει πως είναι να είναι κάποιος μόνος του. Υπήρξε μόνος. Προτίμησε ωστόσο να υπάρχει μαζί με άλλα όντα με τα οποία να επικοινωνεί. Ο Αδάμ πλάστηκε κατ’ εικόνα του Θεού ώστε να είναι σαν Αυτόν. Φυσικά, ο Θεός ήξερε ότι ο Αδάμ δεν θα ήθελε να είναι μόνος!

Υπάρχουν στην πραγματικότητα, κάποιοι άνθρωποι που δεν τους πειράζει η μοναξία. Κάποιοι μάλιστα την απολαμβάνουν. Φωνάζουν, “Αφήστε με ήσυχο!” Αλήθεια είναι ότι όλοι μας κάποια στιγμή στη ζωή μας πιθανόν να νιώσουμε έτσι. Αλλά πότε νιώθουμε έτσι; Γενικά αυτό συμβαίνει όταν είμαστε επικριτικοί, θυμωμένοι ή αισθανόμαστε μίσος. Δεν μπορούμε να απολαύσουμε τη συντροφιά των άλλων όταν αισθανόμαστε έτσι.

Πότε όμως θέλουμε να είμαστε με κάποιον; Πότε είναι πιο δυνατή αυτή η επιθυμία; Μα φυσικά όταν αγαπάμε! Αισθανόμαστε τη μοναξία ως μια θλιβερή κατάσταση όταν είμαστε ερωτευμένοι. Πάντα θέλουμε να είμαστε με τον ξεχωριστό εκείνο άνθρωπο για να πάρουμε και να δώσουμε αγάπη. Είναι αδύνατο να βιώσουμε αυτήν την αγάπη όταν είμαστε μόνοι. Όταν είμαστε ερωτευμένοι δε θέλουμε καθόλου να είμαστε μόνοι!

Ο Θεός είναι αγάπη. Δεν είναι απλώς “στοργικός”. Είναι η ίδια η ενσάρκωση της αγάπης! Ποτέ δεν απολαμβάνει τη μοναξιά. Δεν είναι καλό για Εκείνον που είναι Αγάπη να είναι μόνος. Γι΄αυτό δημιούργησε. Για να αγαπά.

Γένεση 2:18. ‘Και είπε Κύριος ο Θεός, “Δεν είναι καλό για τον άνθρωπο να είναι μόνος.” Συνήθως διάβαζα αυτόν τον στίχο χωρίς να τον πολυσκεφτώ. Αλλά η αγάπη κάνει τα πάντα πιο σημαντικά, συμπεριλαμβανομένου και αυτού του στίχου.

Είμαστε όλοι μαζί εδώ τώρα: Οι οικογένειες, οι φίλοι, αδερφοί και αδερφές εν Χριστώ! Τρώμε, γελάμε και απλώς απολαμβάνουμε τη συντροφιά ο ένας του άλλου. Αυτό είναι θαυμάσιο! Με κάνει να αναρωτιέμαι τι θα γινόταν αν δεν είχα την αγαπημένη μου σύζυγο, την οικογένειά μου, τους φίλους μου. Πώς θα ήταν τότε η ζωή μου; Κανείς μας δεν είναι τέλειος. Όμως και μόνο το να βρισκόμαστε μαζί με τα αγαπημένα μας πρόσωπα και να νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλο παρά τις ελλείψεις μας, δεν ειναι το νόημα της ευτυχίας;

Την πρώτη φορά που ήμουν στον Καναδά, οι φίλοι μου με άφησαν στη λίμνη Louis και φύγανε όλοι. Φαντάζομαι ότι σκέφτηκαν να με αφήσουν στην ησυχία μου ώστε να απολαύσω το όμορφο τοπίο, εφ’ όσον είχα χρόνο. Θεωρείτε ένα απο τα ομορφότερα μέρη του Καναδά. Ξέρετε όμως κάτι; Δεν μου άρεσε. Σίγουρα ήταν ένα πολύ όμορφο μέρος. Δεν το απολάμβανα όμως να βρίσκομαι εκεί πέρα ολομόναχος. Όση ομορφιά και να υπήρχε γύρω μου δεν μπορούσα να την εκτιμήσω. Όταν δεν υπήρχε κανείς να μοιραστεί μαζί μου τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου, η ομορφιά έχασε το νόημά της. Ούτε που μπορώ να διανοηθώ πως θα ήταν η ζωή μου χωρίς τους αγαπημένους μου ανθρώπους!

Ο Θεός ειναι αγάπη. Ο Θεός αισθάνεται τη μεγαλύτερη χαρά όταν δίνει την αγάπη του στους άλλους. Γι’ αυτό το λόγο μας δημιούργησε. Μας έπλασε ως αντικείμενα της αγάπης του για να τη διαμοιράσει σε όλους μας. Αισθάνεται τη μεγαλύτερη χαρά όταν βρίσκεται με τα αγαπημένα του πρόσωπα.

Ξέρετε, ο αληθινός σκοπός στη ζωή είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την ευτυχία. Η εκπλήρωση του πραγματικού σκοπού θα μας κάνει ευτυχείς ακόμη κι αν δεν υπάρξει κανένα άλλο όφελος από την επιτευξή του. Να εξηγήσω. Ας υποθέσουμε ότι θέτω ένα στόχο για τον εαυτό μου. Πραγματικά μισώ τη διαδικασία αλλά γνωρίζω ότι οι άλλοι πραγματικά θα εντυπωσιαστούν εάν τον πετύχω. Έτσι πιέζω τον εαυτό μου να κάνω κάτι που μισώ για να εντυπωσιάσω τους άλλους. Καταλαβαίνετε ότι αυτός ο στόχος δεν αξίζει. Μου δημιουργεί μόνο στρες. Ο αληθινός σκοπός διαφέρει. Η χαρά της επιτυχίας πηγάζει μέσα από την επίτευξη του σκοπού και χάριν αυτού μπορεί κανείς να ξεπεράσει τις κακουχίες και τα δεινά που αντιμετωπίζει στην πορεία.

Η δημιουργία είχε τα δικά της δεινά και δυσκολίες. Ναι, ο Θεός είναι Παντοδύναμος, αλλά ακόμη κι ο Θεός δεν μπορούσε να υπερκεράσει αυτήν τη δυσκολία. Ο Θεός αποφάσισε να μας δημιουργήσει για να μας λούσει με τη θεία αγάπη του. Υπήρχε όμως μια πιθανή παρενέργεια σε αυτήν την προσπάθεια. Η αγάπη δεν μπορεί να επιβληθεί για να γίνει αποδεκτή. Ο Θεός δεν μπορούσε και δεν ήθελε να επιβάλει στα πλάσματά του την αγάπη Του. Ωστόσο, είμαστε πλασμένοι να νιώθουμε χαρά και να έχουμε υγεία όταν λαμβάνουμε την αγάπη Του. Να που είναι το πρόβλημα. Τι γίνεται αν δεν θέλουμε να αποδεχτούμε την αγάπη Του; Ακριβώς διότι ο Θεός δεν θέλει να μας επιβάλει την αγάπη Του, θα υπάρξει πρόβλημα. Τότε γιατί εξακολουθεί να επιλέγει να δημιουργεί όντα που μπορούν να απορρίπτουν την αγάπη Του; Ακριβώς διότι η αγάπη δεν έχει νόημα χωρίς την ελευθερία να την απορρίψει κανείς.

Ας υποθέσουμε ότι ένας άντρας είναι νυμφευμένος με μια γυναίκα. Εκείνη είναι εκπαιδευμένη να του λέει συνεχώς “ναι”. Έτσι τη μεγάλωσαν. Από την παιδική της ηλικία προγραμματίστηκε από τους γονείς της να λέει “ναι” σε οποιαδήποτε περίπτωση. Πράγματι, αυτός ήταν και ο τρόπος που έζησε τη ζωή της και η μητέρα της. Υπάρχουν στ’ αλήθεια πολλές γυναίκες που ανατράφηκαν έτσι. Παντρεύεται λοιπόν, και ξεκινάει μια ζωή γεμάτη “ναι” με τον σύζυγό της. Ο σύζυγός της, της λέει κάνε αυτό. “Ναι”. Κάνε εκείνο. “Ναι”. “Ναι, ναι” σε όλες τις περιπτώσεις. Δεν μπορεί να πει “όχι”. Λοιπόν τώρα, πόσο νόημα εμπεριέχεται στα “ναι” της όταν ο άντρας της γνωρίζει ότι έχει προγραμματιστεί μόνο να λέει “ναι”; Μόνο όταν κερδίσει την απόλυτη ελευθερία και αυτοπεποίθηση να λέει “όχι”, νοηματοδοτείται το “ναι” της. Η αληθινή αγάπη και ευτυχία μπορεί μόνο να ενυπάρχει στη γνώση ότι μπορεί κανείς πάντα να πει “όχι”, αλλά αντ’ αυτού, επιλέγει να πει “ναι”. Για τον λόγο αυτό, ο Θεός μας δημιούργησε με την ελευθερία να μπορούμε να Του πούμε “όχι”.

Κατά συνέπεια, ο Θεός έπρεπε να τηρήσει τις παρακάτω προϋποθέσεις για τη δημιουργία Του.

1. Λόγο του ότι ο σκοπός της δημιουργίας ήταν να μας διοχετεύσει ο Θεός την αγάπη του, δημιουργηθήκαμε για να ζούμε λαμβάνοντας αυτήν την αγάπη, χωρίς την οποία δεν μπορούμε να επιβιώσουμε.

2. Ωστόσο, χρειάζεται να κατέχουμε την ελευθερία να απορρίψουμε αυτήν την αγάπη.

Αυτές οι δύο προυποθέσεις έρχονται σε αντίθεση μεταξύ τους. Τι θα γινόταν αν καταλήγαμε να απορρίψουμε αυτήν την αγάπη; Θα πεθαίναμε διότι χρειαζόμαστε την αγάπη Του για να επιβιώσουμε. Ωστόσο, πρέπει να μας επιτρέπει να απορρίπτουμε την αγάπη του για να διασφαλίσει την ελευθερία μας. Αυτό ήταν ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα που έπρεπε να λύσει ο Θεός πριν αποφασίσει να μας δημιουργήσει. Ο Θεός έλυσε το πρόβλημα αυτό αποφασίζοντας να θυσιάσει τον μονογενή Υιό Του αν επιλέγαμε την αμαρτία. Για το λόγο αυτό ονομάζεται ο Ιησούς “ο αμνός που θυσιάστηκε εκ της θεμελίωσης του κόσμου”.

Αλλά τι είναι αμαρτία; Δεν είναι ο ισχυρισμός των πλασμάτων ότι μπορούν να ζήσουν χωρίς Θεό; | “Δεν έχω καμία σχέση μαζί σου”. Έχω εξελιχθεί από την αμοιβάδα” ή “Η ψυχή μου υπήρξε απ’ αρχής της αιωνιότητας. Δεν προήλθε απο τη δική σου δημιουργία”. “Πραγματικά δεν σε χρειάζομαι. Μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα”. Σε τι αναφέρονται όλα αυτά; Στο χωρισμό από το Θεό! Ναι, η ίδια η ουσία της αμαρτίας έγκειται στο διαχωρισμό από τον Θεό.

Αυτή ήταν η πιθανή παρενέργεια της δημιουργίας: Ορισμένα δημιουργήματα να επέλεγαν να αποξενώσουν τον εαυτό τους άπο το Θεό και την αγάπη Του. Όμως η απόρριψη τη αγάπης Του και ο διαχωρισμός από Εκείνον σημαίνει θάνατος. Κάτι τέτοιο προκαλεί την αντιστροφή της δημιουργίας του Θεού, ακυρώνοντας για τον αμαρτωλό το σκοπό της δημιουργίας Του. Η αντίστροφη αυτή διαδικασία φέρνει τον αμαρτωλό στην πρότερη κατάσταση, πριν ακόμη λαβει χώρα η δημιουργία.

Επομένως, εμείς τα δημιουργήματα έχουμε μόνο δύο επιλογές.

1. Να λάβουμε την αγάπη Του και να ζήσουμε

2. Να απορρίψουμε την αγάπη του και να επιστρέψουμε στην προ της δημιουργίας κατάσταση (σκόνη)

Δεν υπάρχουν άλλες επιλογές. Αλλά ο Σατανάς προσπαθεί να μας εξαπατήσει με την σκέψη ότι υπάρχει και τρίτη επιλογή. Λέει ότι μπορούμε να ζούμε στην αμαρτία, στην κατάσταση του διαχωρισμού μας από Εκείνον και την αγάπη Του. Φίλοι μου μην τον αφήσετε μα σας εξαπατήσει! Τον χρειαζόμαστε πάντα. Χρειαζόμαστε συνεχώς την αγάπη Του. Διαφορετικά δεν μπορούμε να ζήσουμε!

Τώρα ας μιλήσουμε γι’αυτό, στο πλαίσιο του σκοπού της ζωή μας. Ο Θεός μας δημιούργησε για να μας διοχετεύσει την αγάπη Του. Γιατί; Διότι έτσι αισθάνεται χαρούμενος. Νιώθει τη μεγαλύτερη χαρά όταν μας προσφέρει την αγάπη Του. Μας δημιούργησε για να βιώσει αυτήν την ανώτερη μορφή ευτυχίας!

Τι θέλει λοιπόν ο Θεός από εμάς; Φυσικά, θα ήθελε να είμαστε ευτυχισμένοι. Αλλά πως; Μα, με τον ίδιο τρόπο που Εκείνος είναι – δίνοντας την αγάπη Του στους άλλους. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να βιώσει κανείς την αληθινή ευτυχία, την ευτυχία του Θεού. Από εμπειρία ο Θεός γνωρίζει ότι η μεγαλύτερη ευτυχία πηγάζει από την αγάπη που δίνουμε στους άλλους. Η ευτυχία προέρχεται από την ίδια την πράξη της προσφοράς κι όχι από το αν λαμβάνει κανείς αντάλλαγμα ή όχι. Αυτή δεν είναι η επίγεια ευτυχία πού προέρχεται από την απόκτηση πλούτου, την επιτυχημένη καριέρα, ή τον “κανακεμένο” εγωισμό μας. Καθώς δίνουμε αγάπη μεταξύ μας γινόμαστε ευτυχισμένοι. Αυτός είναι ο σκοπός στη ζωή μας!

Για το λόγο αυτό ο Ιησούς κατέδειξε καινούρια εντολή, “Μια νέα εντολή σας δίνω, να αγαπάτε αλλήλους όπως εγώ σας αγάπησα”. Δεν επινόησε αυτήν την εντολή επειδή ακουγόταν ωραία. Η εντολή ήταν άμεση συνέπεια της δημιουργίας. Συνεπώς, η κατανόηση της αγάπης του Θεού συνεπάγεται την κατανόηση της δημιουργίας. Η γνώση του νοήματος της δημιουργίας ξεδιαλύνει κάθε σύγχυση σχετικά με το νόημα της ζωής.

Ξέρετε, τελευταία σκεφτόμουν πολύ το θέμα της δημιουργίας. Ήξερα ότι θα δώσω μια σειρά διαλέξεων σχετικά με τη Γένεση. Έτσι συλλογίστηκα πολύ το θέμα αυτό. “Εν αρχή ο Θεός δημιούργησε τον ουρανό και τη γη”. Είναι τόσο δυναμικός στίχος κι ωστόσο ποτέ πριν δε σήμαινε κάτι για μένα. Τότε εντελώς ξαφνικά, το κατάλαβα! Συνειδητοποίησα ότι αυτός ο στίχος εμπεριέχει όλα όσα χρειάζεται κανείς να γνωρίζει για τη ζωή και το σκοπό της.

Αν ο Θεός με δημιούργησε και είναι Αγάπη, τότε θα πρέπει να με δημιούργησε για να είμαι χαρούμενος όπως Εκείνος! Θα πρέπει να είχε μια απλή ευχή για μένα. Η οποία είναι, “Κώστα να είσαι ευτυχισμένος όπως είμαι εγώ”. Με άλλα λόγια “Να αγαπάτε αλλήλους όπως εγώ σας αγάπησα”. Για την ακρίβεια είπε και κάτι άλλο που σημαίνει ακριβώς το ίδιο. Λουκάς 6:35,36 “Αλλά να αγαπάτε τους εχθρούς σας, κάνετε το καλό, και δανείζετε μην ελπίζοντας σε αντάλλαγμα. και η ανταμοιβή σας θα είναι μεγάλη, και θα γίνετε Υιοί του Υψίστου. Διότι Εκείνος είναι καλός με τους αγνώμονες και τους πονηρούς”. “Να είστε λοιπόν ελεήμονες, οπως ο Πατέρας σας είναι ελεήμων”.

Γνωρίζουμε ότι ο σκοπός της ζωής είναι να αγαπάμε όπως μας αγαπάει ο Θεός και έτσι να νιώθουμε ευτυχείς όπως Εκείνος. Τώρα χρειάζεται να μάθουμε τι σημαίνει να αγαπάμε όπως Εκείνος. Βλέπετε η ανθρώπινη αγάπη μας είναι διαφορετική από του Θεού. Μισούμε τους εχθρούς μας και αγαπάμε μόνο όσους μας αγαπούν. Χρειάζεται όμως να βιώσουμε το δικό Του είδος αγάπης αν θέλουμε να ρίξουμε έστω και μια ματιά στο τι σημαίνει η φράση “νόημα της ζωής”. Ποιά είναι τα συναισθήματά μας απέναντι σε όσους υπήρξαν αχάριστοι; “Αχάριστε! Δε θα σου δείξω άλλη φορά καλοσύνη! Ποτέ!” Αν είναι αυτή η στάση μας, δε θα γνωρίσουμε ποτέ το πραγματικό νόημα της ζωής. Ακόμη κι αν έχουμε κατανοήσει πλήρως όλα όσα ειπώθηκαν εδώ σε νοητικό επίπεδο και μπορούμε ακόμη και να διδάξουμε τους άλλους, δεν ξέρουμε πραγματικά τι σημαίνει να ζούμε μια ζωή γεμάτη νόημα, εάν δε βιώσουμε αυτού του είδους την αγάπη. Μόνο εάν μάθουμε να αγαπάμε, με τη Χάρη του Θεού, όσους απωθούν την αγάπη μας (εκείνους που δείχνουν μόνο περιφρόνηση για την καλοσύνη μας) θα αρχίσουμε να “αντιλαμβανόμαστε” το νόημα της ζωής. “Αχά…Ώστε αυτό σημαίνει να αγαπάς αληθινά. Αυτή είναι η σημασία της ζωής…”

Γι’αυτό δεν πρέπει να παίρνουμε τα λόγια του Ιησού ως μια δικτατορική διαταγή. “Πρέπει να αγαπάς τον εχθρό σου!” Όχι, ως ο δημιουργός μας, απλώς μας λέει πώς θα γίνουμε ευτυχισμένοι. Διότι αυτός ήταν ο σκοπός της δημιουργίας Του κι ως εκ τούτου ο σκοπός της ζωής μας.

Λουκάς 6:35 “…η αμοιβή σας θα είναι μεγάλη”.

Ποιά είναι λοιπόν η αμοιβή; Η ευτυχία, φυσικά! “Α! Αυτός είναι τρόπος να ζεις! Τι χαρά υπάρχει μέσα στη συγχώρεση του εχθρού!” Το να βιώνουμε το σκοπό του Θεού για τη ζωή μας είναι η ανταμοιβή.

Εμπειρικώς έχω μάθει ότι αυτό είναι το είδος της αγάπης που με κάνει πιο ευτυχισμένο από όλα τα χρήματα που έχω κερδίσει και όλη την αναγνώριση που έχω πετύχει στο παρελθόν. Ωστόσο, γνωρίζοντας όλα αυτά, ακόμη αγωνίζομαι ενάντια στην ανάγκη αναζήτησης της συναρπαστικής αίσθησης που απορρέει από το χειροκρότημα. Ώντας στους κύκλους των διαλέξεων, μπαίνω συνεχώς στον πειρασμό να βρω τη χαρά στη φήμη μου και την κολακεία του κοινού μου. Δεν θα έπρεπε να είναι έτσι, όμως είναι. Όλοι μπαίνουμε στον πειρασμό να αντικαταστήσουμε την πραγματική ευτυχία με κάτι άλλο. Μην πείτε ότι δεν είναι σημαντικό. Είναι! Ολόκληρη η ζωή μας εξαρτάται από αυτό! Χρειάζεται να εμπλακούμε σε μια μάχη στήθος με στήθος ενάντια σε αυτούς τους εχθρούς της πραγματικής ευτυχίας.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε στηριζόμενοι μόνο στις δικές μας δυνάμεις. Πώς μπορούμε να συγχωρέσουμε και να αγαπήσουμε τον εχθρό μας; Αυτό απαιτεί αλλαγή σε επίπεδο συνάψεων στον εγκέφαλό μας. Ο εγκέφαλός μας χρειάζεται εκ νέου “καλωδίωση” τρόπον τινά.

Ο φίλος μου με εξαπάτησε και έχασα πολλά χρήματα. Δεν ήταν μόνο η απώλεια των χρημάτων που με θύμωσε: Πρόδωσε την εμπιστοσύνη μου και εκμεταλλεύτηκε τη φιλία μας. Κάθε σκέψη που τον αφορούσε γέμιζε την καρδιά μου θυμό και μίσος. Μια σύναψη στον εγκέφαλό μου δημιούργησε μια αρνητική αλυσιδωτή αντίδραση στο σώμα μου όταν τον σκεφτόμουν απελευθερώνοντας στρεσογόνες ορμόνες και ελεύθερες ριζες κάνοντας ταχύτερο το χτύπο της καρδιάς μου και σφίγγοντας τα δόντια μου. Όλες αυτές οι αντιδράσεις αποδυνάμωναν σε αξιοσημείωτο βαθμό το ανοσοποιητικό μου σύστημα. Κυριολεκτικά μίκραινε τη ζωή μου. Αλλά ξέρετε κάτι; Δεν μπορούσα να το σταματήσω. Κάθε φορά που γινόταν αναφορά στο όνομά του, η αλυσιδωτή αντίδραση ξεκινούσε! Δεν υπήρχε τρόπος να απαλλαγώ από τη σύναψη αυτή στον εγκέφαλό μου που ήταν υπεύθυνη για αυτή τη διαδικασία. Η δύναμη να αλλάξει η σύναψη, η δύναμη να αναδιαταχθεί ο γενετικός μου κώδικας, η δύναμή που θα μπορούσε να αλλάξει εντελώς το αίσθημα στην καρδιά μου, δεν βρισκόταν υπό την κατοχή μου. Χρειάστηκε η δύναμη του Θεού, η δύναμη της δημιουργίας Του. Χρειάστηκε να μου χαρίσει μια νέα καρδιά για να συγχωρέσω τον φίλο μου. Ο Θεός χρειάστηκε να δημιουργήσει μια απολύτως νέα σύναψη στον εγκέφαλό μου που θα με γέμιζε ευτυχία στη σκέψη του φίλου μου. Τι θαυμάσιο δώρο ήταν αυτό!

Όταν λαμβάνεις και βιώνεις αυτήν την εκπληκτική δύναμη του Θεού, αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι αυτού του είδους η εμπειρία είναι ασυγκρίτως πολύτιμη από όλα τα χρήματα του κόσμου. Ξέρετε, το να συγχωρέσω τον φίλο μου με γέμισε με πολύ περισσότερη ευτυχία από όση θα μπορούσαν να μου προσφέρουν τα χρήματα που είχα χάσει εξ’αιτίας του. Είναι πολύ δύσκολη απόφαση να συγχωρέσει κανείς το ασυγχώρητο. Χρειάζεται να παλεύουμε μαζί με το Θεό όλη νύχτα για να μας δωθεί η δύναμη και η ισχύς Του, αν υπάρχει ανάγκη. Αξίζει όμως ο αγώνας. Αν όμως πούμε απλά στους εαυτούς μας “Αυτό είναι το βιβλικό ιδανικό αλλά η πραγματικότητα διαφέρει…” τότε πετάμε το πιο πολύτιμο δώρο του Θεού, την αγάπη Του, την χαρά Του, και την ίδια την ουσία της ζωής Του.

Αγαπητοί μου φίλοι, πάρτε την απόφαση να βιώσετε αυτού του είδους το έλεος έστω για μια φορά. Γίνεται όλο και πιο εύκολο στην πορεία. Γιατί; Διότι η απίστευτη ευτυχία που είχαμε βιώσει στην αρχή θα λειτουργήσει ενισχυτικά μέσα μας. Αναζητούμε την ευτυχία ενστικτωδώς. Αν δε γευτούμε αυτού του είδους την ευτυχία ποτέ, τότε οι μόνες εκδοχές τις ευτυχίας που γνωρίζουμε είναι οι ψεύτικες. Αισθανόμαστε μια προσωρινή ανακούφιση όταν κάνουμε επίθεση σε κάποιον. Όταν βάζουμε τους ανόητους στη θέση τους υπάρχει αυτή η ικανοποίηση. Αν αυτό είναι το μόνο είδος ευτυχίας στο οποίο είμαστε συνηθισμένοι, φυσικά και θα το επιζητούμε. Το μίσος και η εκδίκηση θα γίνουν ο πρωταρχικός σκοπός της ζωής μας. Τι άδεια και ανούσια ζωή θα ήταν αυτή!

Φίλοι μου, έχουμε ένα ξεχωριστό σκοπό για τον οποίο βρισκόμαστε σε αυτόν εδώ τον αμαρτωλό κόσμο. Είμαστε εδώ για να βιώσουμε τη βιβλική αρχή. Γνωρίζετε τι σημαίνει να μελετά κανείς πραγματικά τη Βίβλο; Μια αληθινή μελέτη της Βίβλου προϋποθέτει να γνωρίσουμε πως να αγαπήσουμε τους εχθρούς μας. Δν είναι απλώς η μελέτη μιας εντυπωσιακής θεολογίας. Είναι το να γνωρίσουμε πως να γίνουμε ευτυχισμένοι όπως ο Θεός. Είναι να μάθουμε τον ίδιο το σκοπό της δημιουργίας βιωματικά. Χρειάζεται να “γευτούμε” την αλήθεια, βιώνοντας οι ίδιοι τη σημασία του. Διαφορετικά δεν θα υπάρχει κανένα όφελος για μας. Θα αποτελεί απλώς μια θεωρία χωρίς αξία που απλώς ακούγεται ωραία.

Λοιπόν, είμαστε τα μόνα όντα στο σύμπαν που έχουν την ευκαιρία να Τον ακολουθήσουμε εώς τέλους, να είμαστε ελεήμονες όπως ο ουράνιος Πατέρας μας είναι ελεήμων. Γιατί;Διότι η γη είναι το μόνο μέρος στο σύμπαν που είναι γεμάτο “εχθρούς” για να αγαπήσουμε.Βλέπετε, στον Παράδεισο δεν υπάρχουν εχθροί. Δεν υπάρχουν αγνώμονες στον Παράδεισο που να χρειάζονται έλεος. Όντας οι απόγονοι του Αδάμ και ζώντας σε αυτόν τον ατελή κόσμο, έχουμε κάθε ευκαιρία να μάθουμε και να βιώσουμε την αγάπη και το έλεος του Θεού. Έχουμε το προνόμιο να πάμε πέρα από την απλή νοητική κατάσταση της αγάπης Του. Μπορούμε να τη γευτούμε και να τη νιώσουμε από πρώτο χέρι. Έχουμε το προνόμιο να τη μοιραζόμαστε μεταξύ μας. Αυτός είναι ο ξεχωριστός σκοπός της ζωής μας στη γη.

Υπό αυτήν την έννοια, ο σκοπός της ζωής μας είναι υψηλοτέρου επιπέδου από εκείνων όσων βρίσκονται στην προ της πτώσης κατάσταση. Το να μπορέσουμε να αγαπήσουμε τον εχθρό μας και να βιώσουμε την υπέρτατη ευτυχία του ίδιου του Θεού, είναι ένα προνόμιο που τα μη έκπτωτα όντα δεν απολαμβάνουν. Είναι όλα καλά και ευγενικά μεταξύ τους. Απλώς δεν έχουν κανέναν εχθρό να αγαπήσουν. Αγαπητοί μου φίλοι ωφείλουμε να είμαστε ευγνώμονες που έχουμε εχθρούς στις ζωές μας. Παρά την ύπαρξη του Σατανά και τις προσπάθειές του να καταστρέψει τις ζωές μας, μπορούμε πάντα να νιώθουμε ευγνώμονες όταν είμαστε προσηλωμένοι στο ανώτερο μας κάλεσμα.

Το βιβλίο της Αποκάλυψης μας δίνει μια επιπλέον γνώση σχετικά με το σκοπό για τον οποίο βρισκόμαστε εδώ. Αποκάλυψη 22:4 “Θα δουν το πρόσωπό Του και το όνομά του θα είναι στα μέτωπά τους”. Τι σημαίνει να έχουν το όνομά Του στα μέτωπά τους; Ο Ιωάννης μιλάει για τον χαρακτήρα του Ιησού. Σημαίνει ότι ο χαρακτήρας Του θα είναι εμποτισμένος μέσα μας κωδικοποιημένος μέσα στα γονίδιά μας. Θα είμαστε ελεήμονες όπως ο Θεός είναι ελεήμων.

Αποκ. 22:5 “Και δεν θα υπάρχει σκοτάδι εκεί. Δεν θα χρειάζονται ούτε λυχνάρι, ούτε το φως του ήλιου, διότι ο Κύριος ο Θεός τους παρέχει φως. Και θα βασιλεύουν για πάντα”. Δεν είχα καταλάβει το κομμάτι σχετικά με την παντοτινή “βασιλεία”. Ο Ιησούς είναι ο βασιλιάς! Γιατί, τότε, να βασιλεύουμε εμείς; Και αν όλοι βασιλεύουν ποιοί θα είναι οι υπήκοοι σε αυτό το βασίλειο; Η σύγχυση προήλθε από την παρανόηση της λέξης “βασιλεύω”. Στον Παράδεισο οι άρχοντες δεν βασιλεύουν με τον τρόπο που γίνεται στη γη. Στον Παράδεισο, το να είναι κανείς τελευταίος σημαίνει να είναι πρώτος. Οι βασιλείς στον Παράδεισο πρεσβεύουν για τους άλλους σαν υπηρέτες τους.

Βλέπετε, εμείς, τα ανθρώπινα όντα, γνωρίζουμε τι θα πει να αγαπάμε τους εχθρούς μας με τον τρόπο που αγαπούσε ο Ιησους. Έχουμε εμπειρία αυτής της θεόσταλτης δύναμης για συγχώρεση και αγάπη προς τους εχθρούς μας. Με αυτήν την βαθειά γνώση της αγάπης του Θεού, θα σταλούμε σε πιθανά προβληματικά σημεία στο σύμπαν ως πρεσβευτές της αγάπης Του. Όλοι στο σύμπαν γνωρίζουν τι έγινε εδώ στη γη. Πώς έπρεπε να μάθουμε την υπομονή του Θεού, τη συγχώρεσή του και την αγάπη του μέσα από τα πάθη Του. Όλοι γνωρίζουν πως η γνώση της αγάπης Του μας είναι οικεία μέσα από την προσωπική μας εμπειρία. Είμαστε η ζωντανή απόδειξη ότι, ναι, όλοι μπορούν να μάθουν πώς να είναι ελεήμονες όπως ο Θεός είναι ελεήμων. Ακόμη και τα αμαρτωλά πλάσματα της γης κατάφεραν να το μάθουν!

Όλοι μας εδώ στη γη έχουμε γεννηθεί με ένα ανώτερο πεπρωμένο, να γίνουμε βασιλείς στο νέο ουρανό και στη νέα γη. Ω! Τί υψηλό κάλεσμα!

Είμαι τόσο ευτυχής που έχω βρει αυτό το υπέροχο νόημα της ζωής μέσα από τη μελέτη της Γένεσης. Συγκεκριμένα, αυτο το θέμα ενώνει ολόκληρη τη Βίβλο από τη Γένεση ως την Αποκάλυψη με μία και μοναδική κλωστή.

Έχω δουλέψει πολύ για την προετοιμασία αυτής της διάλεξης. Ελπίζω απλώς ότι θα σας βοηθήσει να βρείτε το πραγματικό νόημα της ζωής.

Επιμέλεια

Δρ. Κωνσταντίνος Μουρούτης

Επιλογές Υγείας στον τρόπο ζωής μειώνουν δραματικά τον κίνδυνο για Καρδιακή προσβολή σε άνδρες.

4 στις 5 καρδιακές προσβολές μπορεί να μειωθούν με μια υγειή συμπεριφορά.

Rachel Cagan-September 22, 2014

Με έναν υγιεινό τρόπο ζωής, συμπεριλαμβανομένης της διατήρησης ενός υγιούς σωματικού βάρους και τη διατροφή, την άσκηση, αποχή από το κάπνισμα και την μετριοπαθή κατανάλωση αλκοόλ, θα μπορούσαν  να αποτραπούν τέσσερα από τα πέντε στεφανιαία επεισόδια σε άνδρες, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύει σήμερα στην Εφημερίδα της η  American College of Cardiology.

Ενώ η θνησιμότητα από καρδιακή νόσο έχει μειωθεί κατά τις τελευταίες δεκαετίες, με μεγάλο μέρος της μείωσης να  οφείλεται σε ιατρικές θεραπείες, οι συγγραφείς, δήλωσαν ότι  η πρόληψη μέσω ενός υγιεινού τρόπου ζωής αποφεύγει πιθανές παρενέργειες των φαρμάκων και σιγουρα  να είναι πιο αποδοτικό  στη μειωση για ολόκληρο τον πληθυσμό σε νοσηρότητα της  στεφανιαίαςνόσου.

Για τη μελέτη, οι ερευνητές εξέτασαν ένα πληθυσμό από 20,721 υγιείς Σουηδών ανδρών ηλικίας 45 έως 79 ετών και τους ακολούθησαν για 11 χρόνια. Επιλογές  στο Lifestyle αξιολογήθηκαν μέσω ενός ερωτηματολογίου που διερευνά τη διατροφή, την κατανάλωση αλκοόλ, το κάπνισμα, το επίπεδο της φυσικής δραστηριότητας και την κοιλιακή παχυσαρκία (λίπος της κοιλιάς). Οι άνδρες στη μελέτη με τον χαμηλότερο κίνδυνο ήταν μη-καπνιστές, περπάτούν για τουλάχιστον 40 λεπτά την ημέρα, ασκούνται τουλάχιστον μία ώρα την εβδομάδα, είχαν περίμετρο μέσης κάτω από 95 εκατοστά, κατανάλωση  σε μέτριες ποσότητες αλκοόλ, και ακολούθησαν  μια υγιή διατροφή με τακτική κατανάλωση φρούτων, λαχανικών, όσπρια, ξηρούς καρπούς, μειωμένης περιεκτικότητας σε λιπαρά γαλακτοκομικά προϊόντα, δημητριακά ολικής αλέσεως και ψάρια.

Οι ερευνητές βρήκαν μια σαφή μείωση του κινδύνου για καρδιακή προσβολή για κάθε παράγοντα του τρόπου ζωής . Για παράδειγμα, με μια δίαιτα χαμηλή σε κίνδυνο μαζί με μια μέτρια κατανάλωση αλκοόλ οδήγησε σε περίπου 35 τοις εκατό χαμηλότερο κίνδυνο από καρδιακή προσβολή σε σύγκριση με την ομάδα υψηλού κινδύνου.

Οι άνδρες που συνδύαζαν  την δίαιτα χαμηλού κινδύνου και μέτρια κατανάλωση αλκοόλ με την αποχή από το κάπνισμα, και  σωματική δραστηριότητα και έχοντας μια μικρή ποσότητα του κοιλιακού λίπους, είχαν 86 τοις εκατό χαμηλότερο κίνδυνο. Οι ερευνητές βρήκαν παρόμοια αποτελέσματα σε άνδρες με υπέρταση και υψηλά επίπεδα χοληστερόλης.

«Δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι οι υγιείς επιλογές στον τρόπο ζωής θα οδηγήσει σε μείωση των καρδιακών προσβολών,» δήλωσε ο Agneta Akesson, Ph.D., αναπληρωτής καθηγητής στο Ινστιτούτο Περιβαλλοντικής Ιατρικής, του Ινστιτούτου Καρολίνσκα, της Στοκχόλμης, και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. «Αυτό που είναι εκπληκτικό είναι το πώς δραστικά ο κίνδυνος μειώθηκε λόγω των παραγόντων αυτών.»

Σύμφωνα με τους συγγραφείς, λιγότερο από 2 τοις εκατό του αμερικανικού πληθυσμού είναι σύμφωνο με ό, τι ορίζεται ως ιδανική καρδιαγγειακή υγεία. Το βάρος των καρδιαγγειακών νοσημάτων θα μπορούσε να μειωθεί σημαντικά μέσω προγραμμάτων στοχευμένων σε άνδρες και την προώθηση των επιλογών του τρόπου ζωής χαμηλού κινδύνου. Ακόμα και σε αυτούς που λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή, ένας επιπλέον παραγοντας για μείωση του κινδύνου για χρόνιες καρδιακές παθήσεις έχει παρατηρηθεί σε εκείνους με έναν υγιή τρόπο ζωής.

«Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτές οι συμπεριφορές στον τρόπο ζωής μπορούν να τροποποιηθούν, και την αλλαγή από υψηλού κινδύνου συμπεριφορές χαμηλού κινδύνου μπορεί να έχει μεγάλη επίδραση στην καρδιαγγειακή υγεία», δήλωσε ο Akesson. «Ωστόσο, το καλύτερο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να υιοθετήσουν υγιεινές επιλογές στον τρόπο ζωής νωρίς στη ζωή.»

Το American College of Cardiology είναι ενας οργανισμος με 47.000-μέλη,που αποτελούν τμημα  της ιατρικής κοινωνίας που είναι η επαγγελματική κατοικία για ολόκληρο το καρδιαγγειακό  σώμα των ιατρών. Η αποστολή της Ακαδημίας είναι να μετατρέψει την καρδιαγγειακή φροντίδα και να βελτιώσει την υγεία της καρδιάς. Το ACC οδηγεί στη διαμόρφωση της πολιτικής για την υγεία, τα πρότυπα και τις κατευθυντήριες γραμμές. Η Ακαδημία λειτουργεί  με εθνικά μητρώα για τη μέτρηση και τη βελτίωση της περίθαλψης, παρέχει επαγγελματική ιατρική εκπαίδευση, διαδίδει την καρδιαγγειακή έρευνα και θεσμοθετεί διαπιστευτήρια μετά τα καρδιαγγειακά ειδικούς, οι οποίοι πληρούν αυστηρές προσόντα. Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε cardiosource.org/ACC.

Το περιοδικό του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας, που δημοσιεύει κριτικές και έρευνα σχετικά με όλες τις πτυχές της καρδιαγγειακής νόσου, είναι το πιο ευρέως διαβασμένο καρδιαγγειακή περιοδικό σε όλο τον κόσμο. JACC κατατάσσεται Νο 1 μεταξύ των καρδιαγγειακών περιοδικών σε όλο τον κόσμο για την επιστημονική της εντρυφηση.

Σύνταξη και επιμέλεια

Δρ.Κων/νος Μουρούτης

Η Θεοβιολογια της Αναπαύσεως

Το σώμα μας αποτελείται από δισεκατομμύρια κύτταρα. Για να παραμείνουμε υγιής, τα κύτταρα αυτά πρέπει να εκτελούν τις συνήθεις λειτουργίες τους. Όταν τα γονίδια που βρίσκονται στα κύτταρά μας υποστούν μετάλλαξη, τα κύτταρα γίνονται δυσλειτουργικά οδηγώντας έτσι στην αρρώστια. Τα προγράμματα που είναι κωδικοποιημένα μέσα στα γονίδιά μας καθορίζουν τη λειτουργία του κυττάρου. Τα γονίδια είναι «συλλογές» DNA που συνίστανται από τέσσερις βάσεις αλληλουχίας: την αδεδίνη, την κυτοσίνη, την γουανίνη και την θυμίνη. Οι τέσσερις αυτές βάσεις συνιστούν το μοριακό αλφάβητο και συναρμολογούνται σε συγκεκριμένες αλληλουχίες για να σχηματίσουν ένα μόριο DNA διπλής έλικας. Η αλληλουχία των βάσεων είναι αυτή που καθορίζει τα χαρακτηριστικά του κυττάρου. Επομένως, η ουσία ενός κυττάρου αλλάζει όταν οι βάσεις αλληλουχίας μεταλλάσσονται, με τον ίδιο τρόπο που μία λέξη αλλάζει νόημα όταν αλλάξει ένα από τα γράμματά της. Κάθε γονίδιο έχει ένα έμφυτο «νόημα», το οποίο καθορίζεται από τις βάσεις αλληλουχίας που έχουν προγραμματιστεί από τον Θεό, για ένα συγκεκριμένο σκοπό. Όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί αποτελούνται από γονίδια και είναι προϊόν του Δημιουργού. Ο Θεός έχει αφήσει το δικό Του αποτύπωμα σε κάθε γονίδιο για να εκφράσει την υπόσχεση που μας έδωσε για ζωή και υγεία. Ο Δαβίδ, ο συγγραφέας των Ψαλμών, και η συγγραφέας Ellen G. White, στα βιβλία τους, αναφέρθηκαν στην ύπαρξη των γονιδίων. Δεν είμαστε απλώς μάζες που δημιουργήθηκαν από τον Θεό. Είμαστε το αποτέλεσμα γονιδίων που έχουν δημιουργηθεί από τον Θεό και που περιέχουν την γραπτή σφραγίδα και την υπόσχεσή Του για ζωή.

«Με είδες κιόλας τελειωμένον, όταν ακόμα ήμουν μάζα άμορφη. Και στο βιβλίο σου όλες ήταν γραμμένες οι μέρες που για μένα πρόβλεπες, ακόμα πριν καμιά απ` αυτές υπάρξει».
Ψαλμός 139:16

«Ο Θεός είναι πράγματι ο συγγραφέας των φυσικών νόμων όπως και ο συγγραφέας των ηθικών νόμων. Ο νόμος γράφεται με το δικό Του χέρι σε κάθε νεύρο του σώματός μας, σε κάθε μυ, σε κάθε ικανότητά που έχει εμπιστευθεί στο ανθρώπινο γένος».


Απόσπασμα από το βιβλίο Christ`s Object Lessons, σελ. 347.

Η αρρώστια είναι μία παθολογική κατάσταση κατά την οποία τα κύτταρα έχουν μεταλλαχθεί εξαιτίας της αλλαγής στην αλληλουχία βάσεων των γονιδίων. Η ανάρρωση επιτυγχάνεται μόνο όταν η αλληλουχία βάσεων επιστρέψει στην αρχική της μορφή.

Το συναισθηματικό στρες, η κόπωση και η υπερβολική κατανάλωση φαγητού συντελεί στην απελευθέρωση ελεύθερων ριζών (ατόμων οξυγόνου), οι οποίες μεταλλάσουν τα γονίδια και καταστρέφουν τα κύτταρα. Η επαναφορά των γονιδίων στην αρχική τους μορφή είναι προϋπόθεση για να μπορέσει να γίνει η αντιγραφή των κυττάρων, κατά την οποία δημιουργούνται νέα, υγιή κύτταρα που έρχονται για να αντικαταστήσουν τα κατεστραμμένα. Η τακτική ανάπαυση είναι απαραίτητη ώστε να γίνεται σωστά η κυτταρική διαίρεση και, ως αποτέλεσμα, να θεραπεύεται η αρρώστια και να διατηρείται η καλή υγεία.

Πλέον, γνωρίζουμε την αναγκαιότητα της ξεκούρασης για τη διατήρηση της καλής κατάστασης της υγείας μας. Αν ο Θεός δημιούργησε τα γονίδιά μας γνωρίζοντας τις αδυναμίες μας, θα έφτιαχνε συγκεκριμένα γονίδια τα οποία θα ρύθμιζαν τα κύτταρά μας σε κατάσταση «ξεκούρασης». Οι επιστήμονες έχουν  ανακαλύψει ότι υπάρχουν πράγματι τέτοιου είδους γονίδια. Το πιο γνωστό απ` αυτά είναι το γονίδιο P53 που βρίσκεται στο χρωμόσωμα 17. Το γονίδιο αυτό, που ονομάζεται ογκοκατασταλτικό, είναι υπεύθυνο για την παραγωγή μιας πρωτεΐνης που καταστέλλει τον σχηματισμό όγκων. Μία άλλη κύρια λειτουργία του ογκοκατασταλτικού γονιδίου είναι ότι επιτρέπει στα κύτταρα να αναπαυθούν ακολουθώντας τον ρυθμικό κύκλο τους. Το γονίδιο P53 μπορεί να ονομαστεί «γονίδιο της ανάπαυσης» και το παράγωγό του ως «πρωτεΐνη ανάπαυσης», γιατί αναγκάζει τα κύτταρα να ξεκουραστούν. Η συχνή ξεκούραση είναι απαραίτητη ώστε να αποφευχθεί η ανεξέλεγκτη κυτταρική διαίρεση. Όταν τα γονίδια P53 μεταλλάσσονται και δεν παράγουν πλέον την «πρωτεΐνη ανάπαυσης», τα κύτταρα μετατρέπονται σε καρκινικά και διαιρούνται ανεξέλεγκτα για να σχηματίσουν όγκους. Ο Θεός προγραμμάτισε συγκεκριμένες λειτουργίες στην αλληλουχία των νουκλεοτιδικών βάσεων των γονιδίων P53 στο DNA μας, ώστε τα κύτταρα μας να έχουν και περιόδους ανάπαυσης.

Η λειτουργία των γονιδίων P53 δεν εξαντλείται στη ρύθμιση των κυττάρων σε κατάσταση ανάπαυσης αλλά επιπλέον στην «παρακίνηση» άλλων γονιδίων να παράγουν συγκεκριμένες πρωτεΐνες που θα επιδιορθώσουν τα μεταλλαγμένα γονίδια. Όταν τα κύτταρα που περιέχουν γονίδια έχουν καταστραφεί εντελώς, τα γονίδια P53 ρυθμίζουν τα κύτταρα να υποστούν «προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο» ή, με την επιστημονική ορολογία, απόπτωση.

Τα γονίδια P53 αποτελούν απόδειξη της αγάπης του Θεού και της υπόσχεσης που μας έχει δώσει. Με τη χάρη Του, έχουμε την ικανότητα εκ των έσω να επιδιορθώνουμε και να θεραπεύουμε τα ίδια μας τα κύτταρα με λειτουργίες που έχουν γραφτεί στο DNA μας από τον Θεό. Οι επιστήμονες μπόρεσαν να διαβάσουν το πρόγραμμα που έχει γραφτεί με μορφή αλληλουχίας βάσεων στο DNA μας. Η υπόσχεση του Θεού είναι αυτή: «Θα κάνω τα κύτταρά σας να αναπαυθούν και να επανέλθουν μόνα τους στην υγιή μορφή για να σωθείτε από όλες τις αρρώστιες». Η ευλογία του Θεού είναι το έναυσμα που παρακινεί τα γονίδια P53 να παράγουν την «πρωτεΐνη ανάπαυσης», η οποία στη συνέχεια ενεργοποιεί τρία άλλα γονίδια να παράγουν πρωτεΐνες που θα επιδιορθώσουν τα κατεστραμμένα γονίδια. Η σοφία του Θεού είναι αυτή που καθιστά δυνατή τη συγκεκριμένη διαδικασία, γιατί ο Θεός γνώριζε τις ανάγκες και τις αδυναμίες μας πριν ακόμα δημιουργηθούμε.  Οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ότι τα καρκινικά κύτταρα περιέχουν P53 γονίδια τα οποία έχουν καταστραφεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να μη λειτουργούν σωστά, ή σε μερικές περιπτώσεις, δεν λειτουργούν καθόλου. Χωρίς τα ογκοκατασταλτικά γονίδια P53, οι «πρωτεΐνες ανάπαυσης» δεν παράγονται και τα κύτταρα δεν ξεκουράζονται καθόλου αλλά συνεχίζουν να διαιρούνται ανεξέλεγκτα, σχηματίζοντας όγκους. Το πρόγραμμα του DNA μας στα ογκοκατασταλτικά γονίδια αποδεικνύει ξεκάθαρα την γεμάτη αγάπη υπόσχεση του Θεού για εμάς. Είναι σαν να μας λένε, «Θα σε προφυλάξω από τον καρκίνο» ή «Θα θεραπεύσω τον καρκίνο στο σώμα σου». Ο ρόλος μας είναι να εμπιστευθούμε απόλυτα την υπόσχεση που είναι γραμμένη στο DNA μας. Ο Θεός, στη συνέχεια, θα βάλει σε εφαρμογή αυτή την υπόσχεση ευλογώντας την ημέρα του Σαββάτου, την ημέρα που έχει ορίσει για ανάπαυση. Πράγματι, η ανάπαυση είναι αναγκαία για τη διατήρηση της υγείας μας.

Παρουσιάζει ενδιαφέρον το γεγονός ότι η επιστημονική έρευνα έδειξε ότι όταν τα καρκινικά κύτταρα μεγαλώνουν σε ίδιο περιβάλλον με υγιή κύτταρα και κάτω από ιδανικές συνθήκες, με σωστή ξεκούραση και διατροφή, τα καρκινικά κύτταρα επανέρχονται σε φυσιολογική μορφή. Αυτό το εύρημα δείχνει ότι τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να επωφεληθούν από τις ογκοκατασταλτικές πρωτεΐνες που παράγονται από τα υγιή κύτταρα, επιτρέποντας έτσι τα καρκινικά κύτταρα να περάσουν περιόδους ανάπαυσης και να επαναφέρουν τα πολύτιμα P53 γονίδια. Η αλήθεια εντοπίζεται στη δύναμη της ευλογίας του Θεού που ενεργοποιεί τα γονίδια να παράγουν ογκοκατασταλτικές πρωτεΐνες. Η σημαντικότητα αυτών των πρωτεϊνών δείχνει τη σπουδαιότητα της ανάπαυσης και τον ρόλο που παίζει στη θεραπεία του σώματος και της ψυχής μας.

Οι διάφορες διαδικασίες της επανόρθωσης γονιδίων, της κυτταρικής αντιγραφής και της κυτταρικής ανάπαυσης εκτελούνται με άψογο συγχρονισμό σε διαφορετικά γονίδια σε μοριακό, μη αντιληπτό από εμάς επίπεδο. Οι εξαιρετικά πολύπλοκοι μηχανισμοί των γονιδίων είναι πέραν της δικής μας κατανόησης. Η σοφία του Θεού και η απέραντη δύναμή Του είναι ο μόνος τρόπος να γίνουν πραγματικότητα τέτοιου είδους διαδικασίες.

Μπορούμε να κατανοήσουμε διάφορες καταστάσεις μόνο στο επίπεδο των αισθήσεων χρησιμοποιώντας την αντίληψη και τη λογική. Οι πολλές ασυνείδητες διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα στο σώμα μας είναι πέρα από τον έλεγχό μας. Έρευνες έχουν δείξει ότι μόνο 5% της εγκεφαλικής ικανότητας σχετίζεται με το επίπεδο των αισθήσεων, ενώ το 95% λαμβάνει χώρα στο ασυνείδητο επίπεδο. Οι δραστηριότητες των γονιδίων που είναι απαραίτητες για τη διατήρηση της ζωής συμβαίνουν ασυνείδητα στο σώμα μας εξαιτίας της ζωτικής ενέργειας που δίνει ο Θεός στα κύτταρά μας. Όταν μας κατακλύζουν συναισθήματα όπως άγχος, θυμός, μίσος ή φόβος, μπορούμε πιο εύκολα να επηρεαστούμε από τον σατανά και να απομακρυνθούμε από τον Θεό, που εργάζεται συνεχώς για εμάς στο ασυνείδητο επίπεδο. Υπό τέτοιες συνθήκες, δεν μπορούμε να αναπαυθούμε ουσιαστικά, πράγμα αναγκαίο για την προσπάθεια του Θεού να θεραπεύσει τα τραυματισμένα κύτταρά μας.

Ανάπαυση δεν σημαίνει μονάχα να κάνουμε ένα διάλειμμα από την δουλειά. Η ανάπαυση απαιτεί ολοκληρωτική εμπιστοσύνη στον Θεό και παράδοση του εαυτού μας στην δύναμή Του για να εργαστεί μέσα μας στο ασυνείδητο επίπεδο (95%) καθώς εμείς θα αναπαυόμαστε (5%) στο επίπεδο των αισθήσεων. Αυτή είναι η πραγματική ουσία της ανάπαυσης για εμάς τους αμαρτωλούς. Η επιδιόρθωση και η ανάπλαση των κυττάρων μας, επομένως και η διατήρηση της ζωής, καθίσταται δυνατή μόνο μέσω της ουσιαστικής ανάπαυσης. «Γιατί αυτός που θα μπει στη γη της επαγγελίας, θα αναπαυθεί κι ο ίδιος από τα έργα του, όπως ακριβώς κι ο Θεός αναπαύθηκε από τα δικά του» (Προς Εβραίους 4:10).

Γιατί ο Δημιουργός όρισε την ημέρα ανάπαυσης;

Ο Θεός, ο Δημιουργός, μας έδωσε όλα τα απαραίτητα μέσα για τη διατήρηση της ζωής μας μέσω της ευλογίας Του στα γονίδιά μας, επιτρέποντάς μας μ` αυτό τον τρόπο να έχουμε υγεία. Ο Θεός, ωστόσο, γνώριζε ότι εμείς οι άνθρωποι θα συνεχίζαμε να αμαρτάνουμε και θα καταστρέφαμε τα γονίδιά μας. Η ευλογία του Δημιουργού που είναι γραμμένη στο DNA μας είναι η υπόσχεση ζωής που Αυτός μας έχει δώσει. Ο Θεός μας έδωσε την ημέρα του Σαββάτου, την έβδομη ημέρα, που είναι γεμάτη με τη δημιουργική δύναμη της αγάπης Του. Μας έδωσε την εντολή την ημέρα εκείνη να αναπαυόμαστε ώστε Αυτός να θεραπεύσει τα γονίδιά μας. Όταν υπακούμε στην εντολή Του για ανάπαυση και λαμβάνουμε την ευλογία Του, τα γονίδιά μας ενεργοποιούνται ώστε να παράγουν την «πρωτεΐνη ανάπαυσης» που είναι αναγκαία για την ανάπαυση και την ανάπλαση των κυττάρων μας.

Εν περιλήψει:

Ο Θεός, ο ένας και μοναδικός Δημιουργός, είναι Αυτός που μπορεί να δημιουργήσει και να ανα-δημιουργήσει

Τα γονίδια υπάρχουν γιατί τα δημιούργησε ο Θεός

Μόνο ο Θεός μπορεί να μας δώσει την ευλογία, τη δύναμη της αγάπης, την δημιουργία και τη ζωή

Η ευλογία Του είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να ενεργοποιήσει τα γονίδια για τη διατήρηση της ζωής

Η ευλογία Του είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να επιδιορθώσει και να αναπλάσει τα γονίδια

Συμπέρασμα: Μόνο ο Θεός μπορεί να μας δώσει την διαθήκη του Σαββάτου, την υπόσχεση της ζωής

Ο Θεός δημιούργησε τα γονίδια και έγραψε την υπόσχεσή Του για θεραπεία και σωτηρία στην αλληλουχία βάσεων του DNA μας. Ο Θεός μας έδωσε την ημέρα του Σαββάτου ως σημάδι της υπόσχεσης και της αγάπης Του. Τα γονίδιά μας καταστρέφονται συνεχώς από τις αμαρτίες μας και χρειαζόμαστε την ευλογία του Θεού για να θεραπευτούν και να αποκατασταθούν στην αρχική μορφή που Αυτός τα δημιούργησε. Ο Θεός μας προτρέπει να θυμόμαστε την ημέρα του Σαββάτου και να αναπαυόμαστε, δείχνοντας έτσι την επιθυμία Του να θεραπεύσει και να επιδιορθώσει τα γονίδιά μας. Η ημέρα του Σαββάτου, η τέταρτη εντολή και υπόσχεση του Θεού για εμάς, είναι η μόνη διαθήκη που έχει τη σφραγίδα του Δημιουργού. «Μόνο η τέταρτη εντολή από τις δέκα περιέχει τη σφραγίδα του μεγάλου Νομοδότη, του Δημιουργού του ουρανού και της γης. Όσοι υπακούν σ` αυτή την εντολή, αναπαύονται σ` Αυτόν και όλες οι ευλογίες Του είναι δικές τους». Από το βιβλίο Testimonies for the Church, Volume 6, σελ. 350.

Οι άνθρωποι δεν μπορούν να ορίσουν ημέρα ανάπαυσης. Μόνο ο Θεός μπορεί γιατί Αυτός είναι που έχει τη δύναμη να ευλογήσει και να θεραπεύσει τα γονίδιά μας.

Ρυθμική κυκλοειδής ανάπαυση και Βιολογικοί Ρυθμοί

Όπως καλλιεργούμε ανά διαστήματα τη γη για να βελτιώσουμε την παραγωγή, έτσι έχουμε διαστήματα ανάπαυσης για να βελτιώσουμε την υγεία μας.

Όλοι οι βιολογικοί οργανισμοί λειτουργούν με συγκεκριμένους βιολογικούς ρυθμούς. Τα κύτταρα των ανθρώπων και των ζώων εκτελούν λειτουργίες όπως παραγωγή ορμονών και άλλες απαραίτητες ουσίες που απαιτούνται για την ανάπτυξη των κυττάρων. Οι λειτουργίες αυτές εκτελούνται στους βιολογικούς ρυθμούς που έχουν καθοριστεί στα γονίδιά μας από τον Θεό. Για παράδειγμα, η παραγωγή κορτιζόλης από τους επινεφρίδιους αδένες είναι προγραμματισμένη να βρίσκεται σε μεγάλα επίπεδα το πρωί και να μειώνεται το απόγευμα. Ένας άλλος βιολογικός ρυθμός είναι ο έμμηνος κύκλος (ανά 28 ημέρες) στις γυναίκες. Οι βιολογικοί αυτοί ρυθμοί είναι προγραμματισμένοι μέσα στα γονίδιά μας από τον Θεό πριν καν γεννηθούμε.

Απ` όλους τους βιολογικούς ρυθμούς, ο κύκλος ανάπαυσης είναι ο πιο σημαντικός. Υπάρχουν δύο είδη κύκλων ανάπαυσης. Ο ένας είναι ο 24ωρος κύκλος, ο οποίος ρυθμίζει τα κύτταρά μας να δουλεύουν με πιο αργούς ρυθμούς και να αναπαύονται κατά τη δύση του ήλιου και να βρίσκονται σε εγρήγορση κατά την ανατολή του ήλιου. Έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο οι νοσοκόμες που εργάζονται κατά τη νυχτερινή βάρδια έχουν σημαντικά υψηλότερο ποσοστό καρκίνου του μαστού σε σύγκριση με αυτές που εργάζονται την ημέρα, καθώς η εργασία κατά την διάρκεια της ημέρας ακολουθεί τους φυσιολογικούς βιολογικούς μας ρυθμούς. Όταν ο φυσιολογικός αυτός κύκλος διαταράσσεται, τα κύτταρά μας είναι εκτεθειμένα σε κίνδυνο και είναι δύσκολο να επανέλθουν στη φυσιολογική τους μορφή με αποτέλεσμα τα φυσιολογικά κύτταρα να μετατρέπονται σε καρκινικά. Το ανοσοποιητικό μας σύστημα ακολουθεί έναν παρόμοιο κύκλο ανάπαυσης. Τα Τ-λεμφοκύτταρα, το πιο σημαντικό είδος των λευκών αιμοσφαιρίων, είναι ενεργά κατά τη διάρκεια της νύχτας, περίπου στη 1 μετά τα μεσάνυχτα, όταν το σώμα μας βρίσκεται σε πλήρη ανάπαυση. Η αύξηση των κυττάρων και η αντιγραφή τους πιστεύεται ότι είναι περισσότερη ενεργή κατά τις 2 μετά τα μεσάνυχτα.

Ο δεύτερος κύκλος ανάπαυσης είναι αυτός των 7 ημερών, ο οποίος μας ρυθμίζει να εργαζόμαστε τις 6 ημέρες και να αναπαυόμαστε την έβδομη. Μία μελέτη έδειξε ότι ζώα τα οποία έχουν υποστεί συναισθηματικό και σωματικό στρες για 6 ημέρες, τα γονίδιά τους καταστράφηκαν, ενώ όταν τα άφησαν να ξεκουραστούν την έβδομη ημέρα, ανέκαμψαν πλήρως. Όταν τα ίδια ζώα υπέστησαν έντονο στρες για 12 ημέρες, αρρώστησαν και εμφάνισαν συμπτώματα όπως μειωμένη όρεξη, γαστρεντερική αιμορραγία, ακόμα και απώλεια μνήμης. Τα παραπάνω επιστημονικά ευρήματα μαρτυρούν την ανάγκη για τακτική ανάπαυση κατά τη διάρκεια των 7 ημερών για να διατηρηθεί η υγεία μας σε καλή κατάσταση.

Γιατί δεν μπορούν οι άνθρωποι να αλλάξουν την ημέρα της ανάπαυσης;

Η ευλογία του Θεού είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να θεραπεύσει τα κατεστραμμένα γονίδια και να αναπλάσει υγιή κύτταρα. Μόνο ο Θεός και κανείς άλλος μπορεί να δώσει αυτή την ευλογία. Η αρρώστια προέρχεται από μεταλλαγμένα γονίδια τα οποία γίνονται δυσλειτουργικά ή βρίσκονται εκτός λειτουργίας. Τα γονίδια καταστρέφονται όταν υποστούν συναισθηματικό και σωματικό στρες, το οποίο προκαλεί την απελευθέρωση ελεύθερων ριζών. Οι ελεύθερες ρίζες παίζουν σημαντικό ρόλο στην μετάλλαξη των γονιδίων. Ανάρρωση από την αρρώστια επιτυγχάνεται μόνο όταν τα κατεστραμμένα γονίδια επιστρέφουν στην αρχική τους μορφή και στις φυσιολογικές λειτουργίες τους. Πρόσφατα, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι η επιστροφή των γονιδίων στην αρχική τους μορφή είναι δυνατή μόνο όταν τα κύτταρα απομακρύνονται από το αντίξοο περιβάλλον και αναπαύονται.

Ο Παντοδύναμος Θεός γνώριζε όλες τις αδυναμίες του ανθρώπινου γένους πριν καν μας δημιουργήσει. Για το λόγο αυτό μας έδωσε την τέταρτη εντολή, την υπόσχεσή Του να επιδιορθώσει τα κατεστραμμένα γονίδια και να αναπλάσει νέα κύτταρα, όταν εμείς θα συνεργαστούμε ξεκουράζοντας το σώμα μας την έβδομη ημέρα.

Η ημέρα του Σαββάτου έχει καθοριστεί από τον Θεό, έχεις τις ευλογίες Του και δεν μπορεί αυθαίρετα να αντικατασταθεί με οποιαδήποτε άλλη ημέρα της εβδομάδας, για δική μας ευκολία. Αν γίνει κάτι τέτοιο, είναι αμαρτία διότι απορρίπτουμε το δώρο του Θεού και την υπόσχεσή Του για θεραπεία, ανάπλαση των κυττάρων και για αγιασμό. Τέτοιου είδους συμπεριφορά, ακόμα κι αν δεν γίνεται ηθελημένα, είναι σαν να ερχόμαστε σε αντιπαράθεση με την δύναμη του Δημιουργού. Δεν μπορούμε να ορίσουμε εκ νέου την ημέρα ανάπαυσης. Πρέπει να αναπαυόμαστε την έβδομη ημέρα όπως επέλεξε και έδωσε την ευλογία Του για την ημέρα αυτή ο Δημιουργός.

Η κατανόηση της Αλήθειας προηγείται της ειρήνης και της ανάπαυσης

Ο Μωυσής, που κατανοούσε όσα του έλεγε ο Θεός, περιέγραψε την ευλογία ως εξής, «Να πολλαπλασιάζεστε και να γεμίσετε τα νερά των θαλασσών. Και τα πτηνά ας πληθαίνουν πάνω στη γη»(Γένεσις 1:22). Προκαλεί ενδιαφέρον το γεγονός ότι στα 5 βιβλία που έγραψε ο Μωυσής, μαζί και το βιβλίο της Γένεσης, η ευλογία ορίζεται ως δώρο του Δημιουργού και ως η δύναμη της ζωής που μας επιτρέπει «να πολλαπλασιαζόμαστε». Η ευλογία του Θεού έχει δοθεί σε όλα τα ζωντανά πλάσματα στον πλανήτη, μαζί και στα ζώα. Η ευλογία Του δεν εκφράζεται με ανθρώπινα κριτήρια όπως υλικός πλούτος ή εξουσία. Η ευλογία Του εκφράζεται ως η ζωτική ενέργεια που είναι απαραίτητη για τα κύτταρά μας ώστε να εκτελούν τις λειτουργίες τους και να διατηρείται η καλή κατάσταση της υγείας μας. Η ενέργεια που μας δίνεται από τον Δημιουργό είναι αυτή που κάνει τα κύτταρά μας να λειτουργούν κάθε λεπτό της ζωής μας.

Ποιον ευλόγησε πρώτο ο Κύριος σύμφωνα με όσα διαβάζουμε στην Αγία Γραφή; Με μεγάλη μας έκπληξη, διαβάζουμε στη Γένεση 1:21-22 ότι ο Θεός ευλόγησε πρώτα τα πουλιά και τα όντα της θάλασσας και είπε, «Να πολλαπλασιάζεστε και να γεμίζετε τα νερά των θαλασσών». Η αναπαραγωγή καθίσταται δυνατή μόνο διαμέσου της κυτταρικής αντιγραφής και η ενέργεια για την κυτταρική αντιγραφή προέρχεται από τον Θεό, τον Δημιουργό. Για  να γίνει η κυτταρική αντιγραφή, πρέπει να παραχθούν αυξητικές ορμόνες, κάτι που είναι δυνατό μόνο με την ευλογία του Θεού στα γονίδια που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή ορμονών. Η ευλογία του Θεού είναι η υπέρτατη και μοναδική πηγή ενέργειας που είναι απαραίτητη για τη ζωή και αποτελεί έκφραση της αγάπης του Θεού προς εμάς. Η αγάπη του Θεού είναι η δύναμη της ζωής και η ανα-δημιουργία διαμέσου του Αγίου Πνεύματος λαμβάνει χώρα κάθε λεπτό της ζωής μας. Αν κοιτάξουμε γύρω μας, βλέπουμε ότι η ευλογία Του δεν περιορίστηκε στους ανθρώπους αλλά χαρίζεται σε όλα τα ζωντανά πλάσματα. Η ημέρα του Σαββάτου, επομένως, δεν είναι ένα θρησκευτικό τελετουργικό για να ξεκουράζονται οι άνθρωποι και να υμνούν τον Θεό. Η σημασία του Σαββάτου έγκειται στο ότι είναι η ευλογία του Θεού, η υπόσχεσή Του να διατηρήσει τη ζωτικότητα και τον πολλαπλασιασμό όλων των ζωντανών πλασμάτων στη γη.

Η εντολή του Θεού «Πολλαπλασιάζεστε…» είναι ουσιαστικά ίδια με την υπόσχεσή Του να μας προσφέρει την αγάπη Του, την δύναμη της ζωής. Απόδειξη της αγάπης του Θεού έχει παρατηρηθεί σε επιστημονικά πειράματα. Μία έρευνα έδειξε όταν ένα ποντίκι γεννάει, η μητέρα συνεχώς γλείφει το μικρό ποντίκι. Το γλείψιμο της μητέρας δεν είναι μόνο μία έμφυτη συμπεριφορά, αλλά και μία σημαντική πράξη έκφρασης αγάπης προς το μικρό της. Αυτή η πράξη αγάπης ενεργοποιεί τα γονίδια στο νεογέννητο ποντίκι για την παραγωγή αυξητικών ορμονών. Παρόμοια, ένα πείραμα που διεξήχθη σε ένα αμερικανικό νοσοκομείο έδειξε ότι τα μωρά που γεννιούνται πρόωρα, μεγαλώνουν πιο γρήγορα και είναι πιο υγιή όταν οι νοσοκόμες που τα φροντίζουν ασχολούνται μαζί τους τακτικά, ταΐζοντας και αγκαλιάζοντάς τα. Τα πειράματα αυτά αποδεικνύουν ότι η ενέργεια της αγάπης έχει την δύναμη να ενεργοποιεί τα γονίδια να παράγουν αυξητικές ορμόνες που είναι απαραίτητες για την αύξηση και αντιγραφή των κυττάρων, π.χ. «Να πολλαπλασιάζεστε». Τα γονίδια είναι υπεύθυνα για την αύξηση των κυττάρων και την θεραπεία κατεστραμμένων ή αρρωστημένων κυττάρων. Για να αυξηθούν τα κύτταρα, πρέπει πρώτα τα γονίδια να αντιγραφούν και αυτό δεν θα συμβεί από μόνο του. Τα γονίδια χρειάζονται εξωτερική ενέργεια για να αντιγραφούν και η ενέργεια αυτή είναι η δύναμη της αγάπης και της δημιουργίας που εκφράζεται στην ευλογία του Θεού. Τα γονίδια είναι χημικές ουσίες που περιέχουν γενετικές πληροφορίες (DNA), το οποίο DNA δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί μόνο του, παρά μόνο από ενέργεια που προέρχεται από εξωτερικό παράγοντα. Η αγάπη είναι μία δύναμη που ενεργοποιεί τα γονίδια να προχωρήσουν σε κυτταρική αντιγραφή. Επομένως, η εντολή του Θεού «Να πολλαπλασιάζεστε» είναι μία έκφραση της υπόσχεσής Του να κάνει τα κύτταρά μας να αυξηθούν και να πολλαπλασιαστούν ώστε  να είμαστε και εμείς υγιείς και να πολλαπλασιαστούμε. Τα γονίδια που είναι υπεύθυνα για την αύξηση των κυττάρων και την αντιγραφή τους είναι ενσωματωμένα στα κύτταρά μας, το ίδιο και τα γονίδια που είναι υπεύθυνα να θεραπεύουν τα κατεστραμμένα κύτταρα. Πολλά εδάφια στην Αγία Γραφή πιστοποιούν την ευλογία του Θεού που αναφέρεται στην κυτταρική αντιγραφή, την βιολογική αύξηση και τον πολλαπλασιασμό του ανθρώπινου γένους.

«Δημιούργησε, λοιπόν, ο Θεός τον άνθρωπο σύμφωνα με τη δική του την εικόνα, «κατ` εικόνα Θεού» τον δημιούργησε, τους δημιούργησε άντρα και γυναίκα. Τους ευλόγησε και τους είπε: «Να κάνετε πολλά παιδιά, ώστε να πολλαπλασιαστείτε, να γεμίσετε τη γη και να κυριαρχήσετε σ` αυτή.» Γένεσις 1:27-28

«Ο Θεός ευλόγησε το Νώε και τους γιους του και τους είπε: «Να κάνετε πολλά παιδιά, ώστε οι απόγονοί σας να εξαπλωθούν πάνω στη γη.» Γένεσις 9:1

«Θα την ευλογήσω και θα σου δώσω γιο απ` αυτήν. Θα την ευλογήσω και θα προέλθουν απ` αυτήν λαοί και βασιλιάδες λαών.» (Η Σάρα, η γυναίκα του Αβραάμ δεν μπορούσε να κάνει παιδιά και μπόρεσε, όταν έλαβε την ευλογία του Θεού) Γένεσις 17:16

«Σχετικά με τον Ισμαήλ σε άκουσα. Θα τον ευλογήσω, και θα του δώσω αμέτρητα παιδιά και απογόνους.» Γένεσις 17:20

«Θα σε ευλογήσω με το παραπάνω και θα σου δώσω αναρίθμητους απογόνους σαν τ` αστέρια του ουρανού και σαν την άμμο που είναι στις ακτές της θάλασσας.» Γένεσις 22:17

«Θα σε ευλογήσω και θα σου δώσω πάρα πολλούς απογόνους.» Γένεσις 26:24

Φαίνεται ξεκάθαρα ότι η ευλογία του Θεού είναι στενά συνδεδεμένη με την ενεργοποίηση των γονιδίων μας που οδηγεί στην κυτταρική αντιγραφή, η οποία με τη σειρά της είναι απαραίτητη για την βιολογική αύξηση και την αύξηση του πληθυσμού. Η ευλογία του Θεού περιλαμβάνει όλα τα ζωντανά όντα στον πλανήτη, όπως βλέπουμε και στο Δευτερονόμιο 7:13-14.

«Θα σας αγαπάει, θα σας ευλογεί και θα σας κάνει πολυάριθμους. Θα πολλαπλασιάσει τα παιδιά σας και τον καρπό της γης σας, το στάρι σας, το κρασί σας και το λάδι σας, τα γελάδια σας και τα πρόβατά σας εκεί στη χώρα την οποία υποσχέθηκε με όρκο στους προγόνους σας να σας δώσει. Εσείς θα είστε ευλογημένοι περισσότερο από όλους τους άλλους λαούς. Κανείς σας δε θα είναι στείρος, ούτε άντρας ούτε γυναίκα ούτε κανένα ζώο σας.» Δευτερονόμιο 7:13-14

Στα παραπάνω εδάφια βλέπουμε ξεκάθαρα ότι μαζί με την ευλογία του Θεού έρχεται και η δημιουργική δύναμη να ενεργοποιούνται γονίδια, να αντιγράφονται κύτταρα και  να πολλαπλασιάζονται όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί, συμπεριλαμβανομένων των ζώων και των φυτών.

Γιατί πρέπει να αναπαυόμαστε την ημέρα του Σαββάτου;

Ο Θεός θέλει να αποκαλύψει τη δύναμη της αναδημιουργίας, της λύτρωσης και της επανόρθωσης μέσω της ευλογίας Του. Ο Θεός θέλει να λυτρώσει και να καθαγιάσει εμάς τους αμαρτωλούς. Ο Θεός θέλει να μας θεραπεύσει μέσω της ευλογίας Του όταν καταστρέφουμε τα ίδια μας τα γονίδια. Γι` αυτό μας έδωσε την έβδομη ημέρα, την ημέρα του Σαββάτου. Ο Θεός ξεχώρισε την ημέρα του Σαββάτου από τις άλλες ημέρες καθαγιάζοντας και ευλογώντας την. Γι` αυτό, θα λάβουμε την περισσότερη δόση ευλογίας και θεραπείας όταν ξεκουραζόμαστε την συγκεκριμένη ημέρα. Η πράξη θεραπείας των αμαρτωλών από τον Θεό είναι ο τρόπος Του να τους καθαγιάζει. Η θεραπεία μπορεί να λάβει χώρα μόνο όταν ξεκουραζόμαστε και ουσιαστική ξεκούραση είναι δυνατή μόνο μέσα στην αγάπη και στην ευλογία Του. Επομένως, οι αμαρτωλοί θα ωφεληθούν περισσότερο όταν αναπαύονται την ημέρα του Σαββάτου, την ημέρα που είναι γεμάτη από την ευλογία Του. Η ανάπαυση την ημέρα του Σαββάτου θα μας προσφέρει όχι μόνο ουσιαστική ανάπαυση αλλά και την πιο αποτελεσματική θεραπεία των γονιδίων μας.

Αποτέλεσμα της επιρροής του σατανά στον κόσμο είναι η εργασία να γίνεται προτεραιότητα στη ζωή πολλών ανθρώπων. Ωστόσο, η ξεκούραση είναι αυτή που πρέπει να έρχεται πρώτη σύμφωνα με τους βιολογικούς μας ρυθμούς. Όταν δημιουργήθηκαν ο Αδάμ και η Εύα, η πρώτη ημέρα ήταν το Σάββατο, η ημέρα της ανάπαυσης. Μετά την ανάπαυση ξεκίνησαν με τα καθήκοντά τους (φροντίδα της γης που τους ανέθεσε ο Κύριος). Στο βιβλίο της Γένεσης, κεφάλαιο 1, η δημιουργία του σύμπαντος έλαβε χώρα την νύχτα, κατά τη διάρκεια της ανάπαυσης, και στη συνέχεια ο Θεός δημιούργησε το φως ως ένδειξη ότι έπρεπε να ξεκινήσει την εργασία Του. Ο Θεός μας δημιούργησε με τέτοιο τρόπο ώστε πρέπει πρώτα να ξεκουραζόμαστε για να μπορούμε να λάβουμε την ευλογία Του και την ανάπλαση των γονιδίων μας, πριν αρχίσουμε την οποιαδήποτε εργασία μας. Στη μοντέρνα κοινωνία, ωστόσο, έχουμε επηρεαστεί από τις δυνάμεις του σατανά να πιστεύουμε ότι μπορούμε να εργαζόμαστε χωρίς να ξεκουραζόμαστε και χωρίς την ευλογία του Θεού. Στόχος του σατανά είναι να καταστρέψει την σχέση μεταξύ του Δημιουργού και των αμαρτωλών, οι οποίοι στηρίζονται στην ευλογία του Δημιουργού. Τέλος, η δύναμη του σατανά δημιουργεί ιδεολογίες όπως δυισμός και αθανασία της ψυχής, οι οποίες δημιουργούν σύγχυση στους ανθρώπους που πιστεύουν στη Δημιουργία και τους οδηγούν σε σημείο παρόμοιο με τους ανθρώπους στην Βαβυλώνα.

Ανάπαυση δεν σημαίνει μόνο διάλειμμα από την εργασία. Η ανάπαυση είναι μια γεμάτη ζωή διαδικασία κατά την οποία εκτελούμε περισσότερες δραστηριότητες με την βοήθεια του Θεού διότι ο Θεός μπορεί να κάνει περισσότερα όταν είμαστε σε κατάσταση ανάπαυσης. Η πλειοψηφία των λειτουργιών του σώματός μας γίνεται χωρίς εμείς να το καταλαβαίνουμε και τα γονίδιά μας είναι περισσότερο δραστήρια όταν ξεκουραζόμαστε. Ανάπαυση σημαίνει ολοκληρωτική εξάρτηση από τη δύναμη του Θεού. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της ξεκούρασης για τους αμαρτωλούς. Όταν αναπαυόμαστε γνωρίζοντας τι κάνει ο Θεός, βιώνουμε τη δύναμη της αναδημιουργίας. Όταν γνωρίζουμε την αλήθεια, μπορούμε να αναπαυθούμε ουσιαστικά. Η ειρήνη και η ανάπαυση έρχονται μετά που κατανοήσουμε την σημαντικότητα και το αληθινό νόημα της ανάπαυσης.

Ανάπαυση και Κόπωση

Η έννοια της ανάπαυσης έχει διαστρεβλωθεί εξαιτίας της αμαρτίας. Η κόπωση είναι προϊόν (παράγωγο) της αμαρτίας και αναπαυόμαστε για να απομακρύνουμε την κόπωση. Ο Θεός αναπαύθηκε την έβδομη ημέρα προτού η αμαρτία εισέλθει στον κόσμο. Η ανάπαυση του Θεού έχει διαφορετική έννοια από αυτήν που καταλαβαίνουμε γιατί χωρίς αμαρτία δεν υπάρχει και κόπωση.

Η ανάπαυση την ημέρα του Σαββάτου δεν έχει σκοπό να απομακρύνει την κόπωση αλλά να βιώσουμε την δύναμη της αναδημιουργίας και την επανορθωτική δύναμη του Θεού και να αναγνωρίσουμε τον Θεό που μας καθαγιάζει. Όταν έχουμε ανακτήσει πλήρως τις δυνάμεις μας με την ευλογία του Θεού, είμαστε έτοιμοι να επιστρέψουμε στην εργασία μας. Αυτός είναι ο σωστός τρόπος να προσεγγίσουμε την εργασία κάτω από τη φροντίδα του Θεού, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς πρώτα θα σκεφτούμε την εργασία και μετά την ανάπαυση.

Ημέρα του Σαββάτου, Σημείο της Δικαιοσύνης του Θεού

Αν η ευλογία είναι η δύναμη ζωής που μόνο ο Θεός μπορεί να δώσει, η ημέρα του Σαββάτου είναι άκρως σημαντική για την ανάπλαση των γονιδίων μας και της υγείας μας. Στην Αγία Γραφή διαβάζουμε ότι η ευλογία του Θεού δεν δόθηκε μόνο σε συγκεκριμένους ανθρώπους. Η ημέρα του Σαββάτου ορίστηκε να είναι η έβδομη ημέρα, η οποία είναι καθολική για όλα τα ζωντανά πλάσματα στη γη. Επομένως, η ημέρα αυτή και η ευλογία που συνεπάγεται είναι για κάθε άνθρωπο στη γη, χωρίς διακρίσεις. Δεν χρειάζεται να κάνουμε καμία ιδιαίτερη προσπάθεια για να λάβουμε την ευλογία Του παρά μόνο να Τον εμπιστευθούμε και να λάβουμε την ευλογία με ανοιχτή καρδιά. Μόνο ο ίδιος ο Θεός μπορεί να ευλογήσει αυτή την ημέρα. Για το λόγο αυτό, το Σάββατο είναι «σημείο ανάμεσα σ` εμένα(τον Δημιουργό) και σ` εκείνους (εμάς)» Έξοδος 31:13, 17, Ιεζεκιήλ 20:12, 20.

Μέσα από την πίστη μας, το Σάββατο μετατρέπεται σε σημείο της δικαιοσύνης του Θεού. Ο Θεός μας ζητάει να θυμόμαστε αυτή την ημέρα που αυτός ξεχώρισε. Θέλει να θυμόμαστε το αίμα που χύθηκε από τον μοναδικό Του Υιό, τον Ιησού Χριστό. Ζητώντας μας να θυμόμαστε όλα αυτά, μας εκφράζει την αγάπη Του. Το σημείο αυτό δεν είναι προϋπόθεση για τη σωτηρία μας, αλλά έκφραση της αγάπης Του προς εμάς. Το σημείο του Θεού βασίζεται στην απέραντη αγάπη Του. Η πίστη βασίζεται στην έννοια μιας σχέσης όπου και οι δύο πλευρές έχουν αμοιβαία επικοινωνία. Μία σχέση που βασίζεται στην αγάπη διαφέρει από μία σχέση που βασίζεται σε συγκεκριμένες προϋποθέσεις ή προσόντα. Το σημείο δείχνει την δικαιοσύνη του Θεού η οποία προέρχεται από την γεμάτη εμπιστοσύνη και αγάπη σχέση μας μαζί Του. Το σημείο είναι η απόλυτη υπόσχεση του Θεού, όχι κάποιο προαπαιτούμενο.

Ας λάβουμε όλοι την υπόσχεση αγάπης του Θεού, για την οποία θυσίασε την ζωή Του. Μπορούμε να την λάβουμε μόνο διαμέσου της πίστης μας σ` Αυτόν. Πώς μπορούμε να αυξήσουμε την πίστη μας; Επικεντρώσου στο σταυρό όπου πέθανε ο Χριστός, Αυτός θα σε βοηθήσει να αυξήσεις την πίστη σου. Άνοιξε την καρδιά σου σ` αυτόν και λάβε την ευλογία Του και όλα όσα έχεις Αυτός να σου προσφέρει. Ας βάλουμε στην άκρη τις λάθος αντιλήψεις μας και τον εγωισμό μας και ας επικεντρωθούμε σε μια ουσιαστική σχέση με τον Θεό. Ας εργαστούμε μαζί για να επαναφέρουμε την διαθήκη του Θεού στη ζωή μας και να βιώσουμε τα οφέλη της ευλογίας Του που μας υπόσχεται ουσιαστική ξεκούραση και δύναμη που μπορεί να αναπλάσει, να επανορθώσει και να αναδημιουργήσει. Ας τηρήσουμε τη διαθήκη για να μην τα ξεχάσουμε όλα αυτά. Δεν είναι πιο σωστό να τιμήσουμε την διαθήκη του Θεού, το σημείο της απόλυτης υπόσχεσής Του, αντί να τηρούμε τη διαθήκη της κοινωνίας που θέτει προαπαιτούμενα και προσόντα; Όπως το σημείο της αγάπης και της υπόσχεσης του Θεού μένουν ακλόνητα και αιώνια, το ίδιο συμβαίνει και με τη διαθήκη Του.

Ο Θεός δημιούργησε τους ανθρώπους και τα ζώα γιατί ήθελε να μοιραστεί την αγάπη Του μαζί τους. Στη συνέχεια πρόσφερε την ημέρα του Σαββάτου, γεμάτη από την ευλογία Του, σε όλους τους ανθρώπους και τα ζώα. Γιατί ο Θεός ζητάει να θυμόμαστε την ημέρα του Σαββάτου; Πρώτον, η ευλογία του Θεού αντανακλά την αγάπη Του. Δεύτερον, τα ζώα και οι άνθρωποι πρέπει να ξεκουράζονται ώστε να λάβουν την ευλογία του Θεού και να επαναφέρουν τα γονίδια στην αρχική τους μορφή, ώστε να μπορούν να ψάχνουν για τροφή και να επιβιώνουν. Είναι σημαντικό να τηρούμε την ημέρα του Σαββάτου για να χτίσουμε μία σωστή σχέση με τον Δημιουργό, που επιθυμεί πάνω απ` όλα να καλύψει τις ανάγκες μας.

«Να θεωρείτε το Σάββατο μέρα ιερή κι αυτό να είναι το σημείο ανάμεσα σ` εμένα και σ` εσάς για να θυμάστε ότι εγώ είμαι ο Κύριος, ο Θεός σας.» Ιεζεκιήλ 20:20

Όταν λαμβάνουμε και βιώνουμε την ευλογία του Σαββάτου, κατανοούμε ότι ο Δημιουργός είναι πράγματι ο Κύριός μας. Ο Δημιουργός μας έδωσε την ευλογία, την δύναμη της αγάπης και της ζωής αυτή την συγκεκριμένη ημέρα που μόνο Αυτός καθόρισε. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να λάβουμε την ευλογία του Σαββάτου και να απολαύσουμε την δύναμη της ζωής που θα αναπλάσει τα γονίδιά μας και θα επαναφέρει την υγεία μας σε καλή κατάσταση. Λαμβάνοντας την ευλογία, αναγνωρίζουμε την αγάπη του Δημιουργού προς εμάς. Το Σάββατο είναι η ημέρα για να θυμηθούμε την πολύτιμη σχέση ανάμεσα στον Θεό και στους αμαρτωλούς, την ημέρα που μπορούμε να βιώσουμε την δύναμη Του που μπορεί να αναπλάσει τα κύτταρά μας και να θυμηθούμε ότι η ύπαρξή μας βασίζεται στη χάρη Του. Όταν αναπαυόμαστε το Σάββατο, τα οφέλη της ευλογίας Του, η ενέργεια της θεραπευτικής σπίθας Του γίνεται πιο αποτελεσματική στην επαναφορά του DNA μας. Μπορούμε, επιπλέον, να φτάσουμε ένα βήμα πιο κοντά στον αγιασμό, όπως Αυτός θέλει. Η ανάπαυση την ημέρα του Σαββάτου μας επιτρέπει να κατανοήσουμε και από καρδιάς και από βιολογικής πλευράς ότι ο Θεός μας, είναι ο Δημιουργός. Στο Ευαγγέλιο του Μάρκου, κεφάλαιο 5ο, διαβάζουμε την ιστορία μιας γυναίκας που υπέφερε από αιμορραγία για 12 χρόνια. Στη συνέχεια θεραπεύτηκε και καθαγιάστηκε αγγίζοντας το ρούχο του Ιησού και αισθανόμενη την δύναμη του Δημιουργού. Κατά Μάρκον 5:29 «Η αιμορραγία της σταμάτησε αμέσως κι αισθάνθηκε στο σώμα της ότι θεραπεύτηκε από την αρρώστια που τη βασάνιζε.»

Ο Θεός έδωσε την ευλογία Του τόσο πλουσιοπάροχα την ημέρα του Σαββάτου ώστε έγινε αιώνιο σημείο ανάμεσα στον Δημιουργό και όλων όσων Αυτός δημιούργησε. Όταν ο Ιησούς υπηρετούσε στη γη, τα περισσότερα θαύματα θεραπείας έγιναν την ημέρα του Σαββάτου. Ας πάρουμε μέρος στη διακονία Του ακολουθώντας τη διαθήκη Του, το μήνυμα του Σαββάτου και να γίνουμε η συνέχεια του λαού Του.

Το σχέδιο του σατανά να αποκόψει την φύση από τον Θεό

Ο Θεός κάνει τα φυτά να μεγαλώνουν μέσα στη φύση. Στέλνει τη βροχή, το φως, τη δροσιά στη γη για να πολλαπλασιαστούν τα φυτά και να εξαπλωθούν σ` όλη τη γη, τα δέντρα να φέρουν καρπούς και φρούτα. Η βλάστηση των σπόρων των φυτών δεν βρίσκονται υπό τον έλεγχο των κανόνων της φύσης. Ο Θεός ελέγχει τη φύση για να δημιουργήσει όλα όσα βλέπουμε γύρω μας. Όταν οι σπόροι μεγαλώνουν και γίνονται φυτά, όταν βγαίνουν καινούρια φύλλα στα δέντρα και τα λουλούδια ανθίζουν, τότε βλέπουμε την πρόνοια του Θεού.

Τα όργανα του σώματός μας βρίσκονται επίσης κάτω από τη συνεχή φροντίδα του Θεού και δεν μπορούν να λειτουργήσουν ανεξάρτητα, όπως ένα ρολόι. Κάθε βιολογική μας λειτουργία, από την αναπνοή μέχρι τον κάθε χτύπο της καρδιάς μας καθίσταται δυνατή με τον συνεχή έλεγχο του Θεού.

Όταν οι άνθρωποι συζητούν για φυσικά φαινόμενα ή νόμους της φύσης, ξεχνούν εντελώς τον ρόλο του Θεού. Πιστεύουν ότι η φύση λειτουργεί ανεξάρτητα από τον Θεό. Πιστεύουν ότι η φύση εξελίσσεται και ακολουθεί την πορεία της χωρίς επιρροή από καμία ανώτερη οντότητα. Σύμφωνα με τις απόψεις τους, υπάρχουν δύο αποκλειστικά είδη ύπαρξης: η φυσική και η υπερφυσική. Η φυσική υφίσταται χωρίς την επιρροή του Θεού και η δύναμη για τη διατήρηση της ζωής στη γη πηγάζει αποκλειστικά από τους νόμους της ίδιας της φύσης. Η φύση θεωρείται οντότητα από μόνη της και ο Θεός δεν έχει κανένα έλεγχο επάνω της.

Η εξήγηση αυτή βασίζεται σε λανθασμένα επιστημονικά συμπεράσματα. Στην Αγία Γραφή δεν βλέπουμε καμία ένδειξη που να υποστηρίζει τη θεωρία της φύσης. Ο Θεός δεν μειώνει την ισχύ του νόμου Του. Ο Θεός δημιουργεί και ελέγχει τη φύση σύμφωνα με τον νόμο Του. Ο νόμος του Θεού για τη φύση δεν ακολουθεί την «θέληση» της φύσης. Η φύση υπάρχει σύμφωνα με την εντολή του Θεού. Η φύση αναπαριστά τη δύναμη του Θεού στη δημιουργία, τη σοφία Του να φροντίζει για εμάς και την αγάπη Του για όλα όσα έχει δημιουργήσει. Ο ετήσιος θερισμός της σοδειάς και η ακριβής περιστροφή της γης γύρω από τον άξονά της για να εναλλάσσονται η ημέρα και η νύχτα δεν είναι προϊόν της δύναμης της φύσης. Η απέραντη δύναμη του Θεού είναι αυτή που ελέγχει όλη τη φύση.

Είναι λυπηρό που ακόμα και χριστιανοί επιστήμονες διστάζουν να αναγνωρίσουν την δύναμη του Θεού που έχει επιρροή επάνω μας κάθε λεπτό της ζωής μας. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η διαδικασία της κυτταρικής διαίρεσης και επανόρθωσης είναι αποτέλεσμα προγραμματισμένων μηχανισμών στα γονίδιά μας, οι οποίοι μηχανισμοί αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον σε spontaneous basis. Λένε ότι υπάρχει διαφορά στη φιλοσοφία μεταξύ επιστήμης και θρησκείας και ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει επιστημονική απόδειξη ότι οι λειτουργίες του σώματός μας βρίσκονται υπό τον έλεγχο του Θεού.

Δεν κατανοούμε πλήρως πώς λειτουργεί το σώμα μας. Το σώμα μας διαθέτει ασυνήθιστες και εξωπραγματικές λειτουργίες που εκπλήσσουν ακόμα και τον πιο διαβασμένο επιστήμονα. Η αναπνοή μας δεν γίνεται από μόνη της. Τα όργανά μας δεν λειτουργούν από μόνα τους. Κάθε κομμάτι τις σωματικής και πνευματικής μας δραστηριότητας εξαρτάται από την παρουσία του Θεού και από τον έλεγχό Του. Ακόμα και ο πιο διαβασμένος και σοφότερος στη γη δεν μπορεί να κατανοήσει πόσο πολύπλοκη είναι η μυστήρια δύναμη του Θεού στη φύση. Υπάρχουν πολλές ερωτήσεις που ούτε οι πιο αναγνωρισμένοι επιστήμονες δεν μπορούν να απαντήσουν. Οι ερωτήσεις αυτές δεν αναζητούν απάντηση αλλά, αντίθετα, πρέπει να μας θυμίζουν τους περιορισμούς που έχουμε στην κατανόηση της δύναμης και του βάθους Του. Υπάρχουν πολλά πράγματα στο φυσικό μας περιβάλλον τα οποία δεν καταλαβαίνουμε και δεν θα κατανοήσουμε ποτέ πλήρως πώς ο Θεός δημιουργεί και ελέγχει. Η απέραντη σοφία του Θεού είναι πράγματι μυστήριο για `μας.

Επιμέλεια και παραγωγή,

Δρ.Κων/νος Μουρούτης

Μετάφραση αρχικού κειμενου: Κωνσταντινίδου Χαρούλα (Tελειόφοιτη Τμήματος Ξένων Γλωσσών, μετάφρασης και διερμηνείας, Ιόνιο Πανεπιστήμιο

Η ζωική πρωτεϊνη συνδέεται με το σύνδρομο του πρόωρου θανάτου

1) Η Ζωική πρωτεΐνη συνδέεται με σύνδρομο πρόωρου Θανάτου

Καταναλώνοντας μια διατροφή πλούσια σε ζωική πρωτεΐνη οδηγεί σε πρόωρο θάνατο, συγκριτικά με τα άτομα που καταναλώνουν λιγότερο, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που αναλύει τα δεδομένα από 6.381 Αμερικανούς ενήλικες ηλικίας 50 ετών και άνω. Οι συμμετέχοντες που έτρωγαν τις περισσότερες ζωικές πρωτεΐνες είχαν κίνδυνο αύξησης 5 φορές του θανάτου που σχετίζονται με το διαβήτη. Εκείνοι κάτω των 65 ετών που έτρωγαν την περισσότερη ζωική πρωτεΐνη είχαν ένα κίνδυνο 74 τοις εκατό αύξηση για το θάνατο από οποιαδήποτε αιτία και μια 4-πλάσια αύξηση των θανάτων που σχετίζονται με τον καρκίνο, κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης στην έρευνα των 18 ετών. Ο κίνδυνος θανάτου ήταν μειωμένος ή απών όταν πηγές πρωτεϊνών ήταν φυτικής προέλευσης.

Levine ME, Suarez JA, Brandhorst S, et al. Low protein intake is associated with a major reduction in IGF-1, cancer, and overall mortality in the 65 and younger but not older population. Cell Metab. 2014; 19:407-417.

2)Ζωική πρωτεΐνη ενδέχεται να οδηγήσει σε διαβήτη

Οι άνθρωποι που τρώνε ζωικές πρωτεΐνες είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν διαβήτη, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε από το American Diabetes Association.

Οι ερευνητές εξέτασαν τους συμμετέχοντες οι οποίοι ήταν μέρος της μελέτης EPIC και διαπίστωσαν ότι εκείνοι που κατανάλωναν τις μεγαλύτερες ποσότητες ζωικής πρωτεΐνης είχαν 22 τοις εκατό περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν διαβήτη, σε σύγκριση με εκείνους που έτρωγαν λιγότερο. Για κάθε επιπλέον 10 γραμμάρια πρωτεΐνης οι άνθρωποι έτρωγαν, ο κίνδυνος για ανάπτυξη διαβήτη αυξήθηκε κατά 6 τοις εκατό.

Άλλες μελέτες έχουν δείξει, επίσης, τους κινδύνους που συνδέονται με την ζωική πρωτεΐνη

Σταύρωση Χριστού

Τοποθέτηση του ζητήματος

Αγαπητοί μου φίλοι,


Είναι πραγματικά ένα μεγάλο προνόμιο το ότι δίνεται η ευκαιρία να συναντηθούμε σ’ ένα τέτοιο περιβάλον όπως ο χώρος αυτός, αν και απαραίτητο περιεχόμενο τής μεταδόσεως ορισμένων επιστημονικών γνώσεων, αλλά σ’ εκείνη την ατμόσφαιρα και το επίπεδο τής στενής και χωρίς περιορισμούς, ως προς το βάθος και το πλάτος τής γνωριμίας, σε επίπεδο που έχει σχέση με την ψυχική ζωή τόσον των ταγμένων για να μας διδάσκουν μερικές γνώσεις όσον και όλων αυτών που έρχονται στον χωρο αυτό για να αποκτήσουν, για να οικοδομήσουν τον ψυχικό τους κόσμο..


Θα πρέπει να σας πω ότι, ό,τι θα διαβάσετε από εδώ και εμπρός δεν είναι τίποτε άλλο από προσωπικά  βιώματα του ομιλητού. δεν είναι τίποτε άλλο από εκείνα που σε ώρες, είτε που απέχουν πολύ από το σήμερα, είτε και πρόσφατες παίδεψαν την ψυχή , πράγματα που αποτελούν το τέρμα πορείας πνευματικής, πράγματα που μπορώ να βεβαιώσω γι’ αυτά με την σφραγίδα τής απολύτου εσωτερικής πληροφορίας, με την σφραγίδα ότι επιβεβαιώνονται από την βίωση και απ’ την παρατήρηση αρκετών δεκαετιών από τον καιρό που επέστρεψα στον Κύριόν μας Ιησούν Χριστόν. Και νομίζω ότι είναι επίκαιρη η εκλογή τού θέματος που έχει σχέση με την Σταύρωση και την Ανάσταση τού Χριστού μας, όχι μονάχα γιατί ευρισκόμαστε στην εποχή εκείνη που έχει τάξει η Εκκλησία μας για τις ψυχές όλων των Χριστιανών να στρέφονται και να προετοιμάζονται και να συμμετέχουν στα Πάθη τού Χριστού μας, αλλά και γιατί ακριβώς η Σταύρωση και η Ανάσταση είναι το επίκεντρο, είναι ο πυρήνας τής καταφάσεως τού Χριστιανισμού και τού αντιλόγου εις τον Χριστιανισμό.

 

  Γιατί αν η Σταύρωση και η Ανάσταση τού Χριστού μας είναι αλήθεια, τότε όλα εκείνα τα οποία πιστεύαμε, όλα εκείνα στα οποία έχουμε προσκολληθεί, όλα εκείνα τα οποία ακολουθούμε και που είναι ξένα ή αντίθετα προς τον Χριστό και προς το Ευαγγέλιό Του είναι είδωλα που πρέπει να γκρεμισθούν. Γι’ αυτό και με τόση μανία και με τέτοιο πείσμα έχουν εγερθεί τόσες πολλές αντιρρήσεις, έχουν παρουσιασθεί τόσο πολλά επιχειρήματα για να πείσουν τον καθένα ότι η Ανάσταση τού Χριστού δεν έγινε. Γιατί αν η Ανάσταση τού Χριστού, έγινε, τότε ο Χριστός είναι: «ο Θεός», τότε όλα όσα λέει ο Χριστός, όλα όσα λέει το Ευαγγέλιο είναι αλήθεια και θα πρέπει να πεθάνουμε για όλα όσα έχουμε ζήσει, που είναι αντίθετα και ξένα προς τον Χριστό και να ξαναζήσουμε μια νέα ζωή σύμφωνη με όλα όσα είπε ο Χριστός και εξακολουθεί να πρεσβεύει και να βιώνει η Εκκλησία.


Τα επιχειρήματα τα οποία υψώνονται για να αμφισβητήσουν την Ανάσταση τού Χριστού μπορούμε να τα κατατάξουμε σε τρεις μεγάλες κατηγορίες:


– Η μια είναι ότι ο Κύριος δεν απέθανε επάνω στον Σταυρό και συνεπώς αφού δεν απέθανε και δεν ανεστήθη.


– Η δεύτερη κατηγορία επιχειρημάτων κατά τής Αναστάσεως, είναι η αμφισβήτηση για τις εμφανίσεις που ρητά περιγράφουν τα Ευαγγέλια ότι συνέβησαν μετά την ανάσταση τού Χριστού.


– Και η τρίτη, περιστρέφεται γύρω από το γεγονός ότι ευρέθηκε κενός ο Τάφος Του.


Το εάν ο Χριστός απέθανε πάνω στον Σταυρό ασφαλώς είναι θέμα που έχει απόλυτη συνάφεια με την επιστήμη τής Ιατρικής γιατί αυτή είναι εκείνη η οποία μελετάει τη φύση και τις συνέπειες όλων των σωματικών κακώσεων και η οποία μελετάει όλες τις εκδηλώσεις οι οποίες σχετίζονται με την βαθμιαία κατάρρευση των ζωτικών λειτουργιών τού σώματος και με την διαπίστωση ότι οι συνθήκες πλέον για την επιβίωση τού οργανισμού είναι εξαντλημένες και ότι ο θάνατος έχει επέλθει. Αξίζει λοιπόν την προσοχή μας ότι αυτή η αμφισβήτηση – ότι ο Χριστός δεν απέθανε πάνω στον Σταυρό – δεν παρουσιάσθηκε ποτέ κατά το διάστημα τής γενεάς των ανθρώπων που έζησαν όταν συνέβη η Σταύρωσις τού Χριστού, δεν παρουσιάσθηκε ούτε και κατά την εποχή των διωγμών, δεν παρουσιάσθηκε κατά την εποχή των μεγάλων αιρέσεων, οι οποίες αμφισβήτησαν και την θεότητα τού Χριστού και την Ανάστασή Του, δεν παρουσιάσθηκε παρά μόνον στον 17ον αιώνα.

 

Αυτό είναι πολύ χαρακτηριστικό γιατί απλούστατα τότε μονάχα είχαν τελείως εκλείψει οι άνθρωποι που είτε οι ίδιοι είχαν παρακολουθήσει, είτε είχε φθάσει μέχρις αυτούς μια ζωντανή περιγραφή τού μαρτυρίου τής Σταυρώσεως. Εάν και σήμερα είχαμε ανθρώπους, και ευτυχώς που δεν έχουμε, που είχαν παρακολουθήσει την Σταύρωση δεν θα είχε – όπως θα δούμε σε λίγο – παρουσιασθεί μια τέτοια αμφισβήτηση με αξιώσεις λογικής ισορροπίας.

 


Υπήρξε νεκροφάνεια του Χριστού στον Σταυρό;

Είναι βέβαιο το ερώτημα αυτό, εάν ο Χριστός απέθανε επάνω στον Σταυρό, συνυφασμένο με τον τρόπο με τον οποίο πεθαίνει ο άνθρωπος όταν σταυρώνεται. Μια κοινή διαδεδομένη αντίληψη είναι ότι ο θάνατος επάνω στον Σταυρό παρουσιάζεται από τον πόνο και την αιμορραγία που δημιουργούν τα καρφιά που έχουν τρυπήσει τα χέρια και τα πόδια τού εσταυρωμένου.
Όπως θα δούμε, αυτά δεν είναι παρά απλώς ένα μικρό συμπλήρωμα πολύ βασανιστικό, όπως θα αναπτύξουμε, αλλά όχι με πρωτεύοντα ρόλο στην πρόκληση τού θανάτου.

 

Ο θάνατος τού Σταυρού, ο θάνατος τού Χριστού επάνω στον Σταυρό, βεβαίως είχε και αυτό και πολλά άλλα προδιαθετικά αίτια. Ανάμεσα σ’ αυτά θα αναφέρουμε τα κτυπήματα που δέχθηκε ο Κύριός μας, τον οποίον «εράπιζον, εκολάφιζον, έτυπτον, έδερον», λέει το Ευαγγέλιο οι βάρβαροι στρατιώται τής Ρωμ. Αυτοκρατορίας, με όλη την δύναμη η οποία τους χαρακτήριζε και την τραχύτητα με την οποία ήταν συνηθισμένοι να κάνουν τα μαρτύριά τους την εποχή εκείνη. Αλλά βεβαίως, ενώ γνωρίζουμε ότι ένα ισχυρό κτύπημα στο πρόσωπο ενός απροστάτευτου ανθρώπου από έναν τραχύ στρατιώτη μπορεί πραγματικά να τον φέρει σε κατάσταση αφασίας ή λιποθυμίας, αυτό θα το αντιπαρέλθουμε.


Θα το αντιπαρέλθουμε για να φθάσουμε σε μία φράση που ίσως χωρίς πολλή προσοχή την ακούμε διότι σαν μετοχή απλώς τού αορίστου αναφέρεται μέσα στο Ευαγγέλιο, όταν μάς λέει το Ευαγγέλιο ότι «φραγγελώσας παρέδωσεν αυτόν…» (Μάρκ. ιε΄ 15).


Τι ήταν το φραγγέλιο; Ίσως νομίζουμε ότι το φραγγέλιο ήταν μία απλή μαστίγωσις. Δεν είναι καθόλου έτσι. Αυτόν που επρόκειτο να υποστεί το φραγγέλιο τον έδεναν σε μια κολώνα και ο ειδικός δήμιος που εκτελούσε την φραγγέλωση έπαιρνε ένα μαστίγιο βαρύ το οποίο είχε πολλές λουρίδες στην άκρη του, πάνω στις λουρίδες ήταν δεμένες σφαίρες από μολύβι ή μικρά οστάρια, κότσια από αρνί και τις έφερνε με όση δύναμη είχε πάνω στην ράχη δεμένου ανθρώπου. Πολύ σύντομα, απ’ τα πρώτα κτυπήματα εξεσχίζετο το δέρμα τού ανθρώπου που εδέχετο την φραγγέλωση και ύστερα από μερικά κτυπήματα ακόμη έφευγαν και κατεξεσχίζοντο τελείως οι σάρκες του και απεγυμνώνοντο τα κόκαλα τής ράχης. Αναφέρονται στην ιστορία αρκετές περιπτώσεις από ανθρώπους, που απέθαναν την ώρα τής φραγγελώσεως.

 

Σ’ αυτήν τώρα την καταξεσχισμένη, καταματωμένη και καταπονεμένη ράχη, κουβάλησε ο Χριστός μας τον Σταυρό του, που ήταν ξύλο βαρύτατο, έτσι ώστε να μπορεί να σηκώσει επάνω του το βάρος ενός ανθρώπου χωρίς να λυγίσει. Και είναι γνωστό αλλά και πάρα πολύ φυσικό να το περιμένει κανείς ότι λύγισε κάτω από το βάρος τού Σταυρού, ήδη εξαντλημένος και με αιμορραγία που τού είχε στοιχίσει απώλεια δυνάμεων, λύγισε κάτω από το βάρος τού Σταυρού αυτού και έπεσε, όπως λένε οι παραδόσεις, με το πρόσωπο πάνω στη γη, με το πρόσωπο, χωρίς καν να μπορεί να προστατεύσει το σώμα του απ’ τις συνέπειες τής πτώσεως χάρις στο Σταυρό, τον οποίο ήταν αναγκασμένος να κρατάει και που έπεσε σαν βάρος από πάνω του. Και ξέρουμε ότι για να μην πεθάνει πριν φθάσει καν στο ύψος τού Γολγοθά, ανέθεσαν στον Σίμωνα τον Κυρηναίο να κουβαλήσει αυτός για τον υπόλοιπο δρόμο τον Σταυρό.

 

Ας προσθέσουμε ακόμη και για τα αγκάθια που είχε ο στέφανος εκείνος που σε πολλά σημεία είχε τρυπήσει το κεφάλι Του και όλοι όσοι έχουν μια πείρα από θάλαμο ατυχημάτων τού Νοσοκομείου, ξέρουνε πόσο ιδιαίτερη τάση έχουν να αιμορραγούν τα τραύματα στο τριχωτό τής κεφαλής. Αυτό λοιπόν το έξαιμο σώμα, το καταπονημένο σώμα, καρφώθηκε επάνω στον Σταυρό.

Ας δούμε τώρα για το θέμα τού καρφώματος ακριβώς των άκρων πάνω στον Σταυρό. Από την παράδοση και από την κοινή εντύπωση πιστεύουμε ότι τα καρφιά πέρασαν τις παλάμες.

 

Όμως από πειράματα που έκανε ένας Γάλλος χειρουργός ο Barbet επάνω σε πτώματα, είδε ότι είναι αδύνατον ένα καρφί που περνάει ανάμεσα στα κόκαλα τής παλάμης να συγκρατήσει το ανθρώπινο σώμα, ακόμη και αν αυτό στηρίζεται με καρφιά από τα πόδια. Κάτω από το βάρος αυτό, εάν περνούσαν από εκεί τα καρφιά, τα καρφιά θα έσχιζαν το δέρμα που είναι στην πρόσθια και στην οπίσθια επιφάνεια τής παλάμης πέρα για πέρα ανάμεσα στα δάκτυλα και ο Εσταυρωμένος θα έπεφτε με το κεφάλι κάτω ενώ θα τον συγκρατούσαν μονάχα τα καρφιά με τα οποία ήταν καρφωμένα τα πόδια του. Ο ίδιος χειρουργός έδειξε ότι το μόνο σημείο στα χέρια τού ανθρώπου που μπορεί να στηρίξει το σώμα, αν περάσει ένα καρφί απ’ αυτό, είναι ο καρπός, και σε επανειλημμένα πειράματα που έκανε έδειξε ότι σε όποιο σημείο τού καρπού και αν βάλουμε ένα καρφί, αυτό οδηγούμενο από τα οστά και τους συνδέσμους που βρίσκονται εδώ, θα περάσει από έναν ανατομικόν χώρον, γνωστό στους γιατρούς, που λέγεται ο χώρος τού destot, ανάμεσα σε δύο οστάρια τού καρπού. Και εκείνο που είναι χαρακτηριστικό από μια σειρά 12 παρομοίων πειραμάτων που έκανε ο χειρουργός αυτός είναι δύο παρατηρήσεις του, ότι και στα 12 χέρια κανένα κόκαλο δεν τραυματίσθηκε ή δεν έσπασε από την ήλωση τού χεριού, για να επιβεβαιωθεί αυτό που λέει και με άλλη μια ευκαιρία, όπως θυμάστε, το Ευαγγέλιο, ότι δεν θα συντριβή κανένα κόκαλο.

 

Και δεύτερον ότι ακριβώς από τον χώρο αυτό σε επαφή με το καρφί βρίσκεται ένα μεγάλο νεύρο τού χεριού, το μέσο νεύρο, το οποίο σε όλες τις κακώσεις που θα υποστεί επάνω στον Σταυρό το χέρι τού Εσταυρωμένου θα βρίσκεται σε αδιάκοπη επαφή και τριβή και τραυματισμό από το καρφί. Τώρα το τι σημαίνει να δέχεται και ένα απλό, ελαφρό ερέθισμα ένα νεύρο, το έχουμε όλοι δοκιμάσει, όταν δεχθούμε σ’ ένα σημείο εδώ στον αγκώνα μας, ένα κτύπημα. Εκείνο το αφόρητο αίσθημα τής ηλεκτρικής εκκενώσεως και τής παραλύσεως που δοκιμάζουμε και που πραγματικά επαναστατεί όλο το είναι μας από το ελαφρό κίνημα. Ας σκεφθούμε λοιπόν ότι όλη την ώρα τής σταυρώσεως ένα πολλαπλάσιο ερέθισμα πόνου συνόδευε το μαρτύριο τής Σταυρώσεως.

 

Επίσης για το καρφί που θα περάσει από τα πόδια ευρέθηκε ότι κι αυτό πρέπει να περάσει από ένα σημείο των ποδιών και δεν μπορεί παρά να βρει διέξοδο εκεί, και αυτό είναι ανάμεσα στο δεύτερο και στο τρίτο μετατάρσιο.

 

Όσα είπαμε μέχρι τώρα δεν είναι παρά ένα προανάκρουσμα, δεν είναι παρά μια μικρή αρχή τού μαρτυρίου τής σταυρώσεως και ακόμη δεν μπήκαμε στο αίτιο που φέρνει τον θάνατο. Και αυτό το αίτιο που φέρνει τον θάνατο έχει μεγάλη σημασία για την συζήτησή μας, για το αν δηλαδή ο Σταυρωμένος Χριστός απέθανε επάνω στον Σταυρό.


Για να αντιληφθούμε τον μηχανισμό τού θανάτου θα πρέπει να υπενθυμίσουμε μερικά πράγματα. σε μερικές εικόνες παρουσιάζεται ότι οι δύο λησταί δεν είχαν καρφωθεί επάνω στον Σταυρό, αλλά είχαν δεθεί τα χέρια τους με σχοινί. Καμία παράδοση δεν υποστηρίζει κάτι τέτοιο ότι συνέβη στους δύο ληστές που σταυρώθηκαν μαζί με τον Χριστό, αλλά το ότι αυτό απεικονίζεται, μαρτυρεί κάτι που και πολλοί ιστορικοί περιγράφουν: ότι δηλαδή μπορεί να σταυρωθεί και να πεθάνει ένας άνθρωπος, αν έχει εξαρτηθεί επάνω στον σταυρό, όχι με καρφιά, αλλά απλώς αν έχουν δεθεί τα χέρια του επάνω στον Σταυρό.

 

Για να το αποδείξουμε αυτό ακόμη καλύτερα δεν έχουμε παρά να ανατρέξουμε σε μια πειθαρχική ποινή που συνήθιζαν να εφαρμόζουν κατά την διάρκεια τού Πρώτου Παγκ. Πολέμου στον Γερμανικό Στρατό. Αυτή η ποινή ονομάζεται Aufbinden και συνίσταται στο ότι έδεναν αυτόν που είχε τιμωρηθεί, έδεναν τα χέρια του ψηλά από έναν πάσσαλο, έτσι ώστε να μην ακουμπούν τα πόδια του στη γη. Σύντομα το άτομο αυτό παρουσίαζε φαινόμενα ασφυξίας. Οι αναπνευστικές του κινήσεις γινόντουσαν εξαιρετικά δύσκολες και εργώδεις. το αίμα του συγκεντρωνόταν με μεγάλη πίεση στο κεφάλι του, οι φλέβες του πρήζονταν, το κεφάλι του γινόταν όλο υπεραιμικό και ο άνθρωπος σύντομα έφθανε σε λιποθυμία και αν δεν έκοβαν, δεν προλάβαιναν να κόψουν το σχοινί, μπορούσε και να πεθάνει.


Ας σημειώσουμε και το τραγικότατο ότι καθώς αναφέρεται από το ιστορικό τού Νταχάου ξαναθυμήθηκαν τότε και εκεί οι Γερμανοί αυτό το μαρτύριο και αναφέρονται αρκετές περιπτώσεις φρικιαστικές, όπου άνθρωποι απέθαναν και θανατώθηκαν με το μαρτύριο τού Aufbinden. Μάλιστα αναφέρεται ότι κρεμούσαν και ένα μικρό βάρος στα πόδια όταν ήθελαν να συντομεύσουν το μαρτύριο αυτό, που το περιέγραφαν κατάδικοι που βρισκόντουσαν δίπλα την ώρα τού μαρτυρίου αυτού, που όταν φθάσει μέχρι τα τελικά του στάδια είναι αποτρόπαιο. Το πρόσωπο τού ανθρώπου πραγματικά παραμορφώνεται όπως τού κρεμασμένου, ο θώρακάς του διατείνεται σε αφάνταστο βαθμό, το κοιλιακό τοίχωμα δημιουργεί μια βαθιά κοιλότητα, ο άνθρωπος περιβρέχεται από ιδρώτα τόσο, που όπως λένε οι μάρτυρες που ήταν μπροστά, εδημιουργείτο μια λίμνη μεγάλη από ιδρώτα κάτω από τα πόδια τού δυστυχισμένου αυτού καταδίκου. Αποδεικνύεται λοιπόν ότι ο σταυρός φέρνει τον άνθρωπο σε μια μεγάλη έλξη χάρις στο βάρος τού σώματος που τραβάει το κορμί προς τα κάτω από τα χέρια, μια μεγάλη έλξη των χεριών, των μυών, των βραχιόνων, τής ωμικής ζώνης και τού θωρακικού τοιχώματος. Αυτή η έλξις βαστάει τον θώρακα σε μία συνεχή αναγκαστική θέση εισπνοής καίτοι ο άνθρωπος δεν μπορεί να εκτελέσει εκπνευστικές κινήσεις.

 

Και ξέρουμε ότι οι εκπνευστικές κινήσεις γίνονται παθητικά από τον θώρακά μας, ακριβώς χωρίς καμία δύναμη, σαν μια αυτόματη επάνοδο τού μεταμορφωμένου από την εισπνοή θώρακος με την οποία γεμίζει ο θώρακας με αέρα και έτσι μπορεί ο άνθρωπος και ανανεώνει τον αέρα στις κυψελίδες του και οξυγονώνει το αίμα του και μπορεί να συνεχίζει και επιβιώνει. Στην κατάσταση τής εξαρτήσεως και από τα χέρια, στην κατάσταση τής Σταυρώσεως, ο άνθρωπος βρίσκεται σ’ ένα μεγάλο, πολύ μεγάλο περιορισμό τής αναπνοής του σαν και εκείνο που θα βρισκόταν εάν είχε δεθεί με ένα πολύ σφικτό θώρακα ή εάν είχε πλακώσει τον θώρακά του με ένα πολύ μεγάλο βάρος. Δεν μπορεί να γεμίσει πάλι αέρα, ώστε ο θάνατος από την σταύρωση οφείλεται κυρίως σε ασφυξία. Κατά δεύτερο λόγο, επειδή δημιουργείται αυτή η μεγάλη πίεση μέσα στον θώρακα είναι αδύνατο να παροχετευθή, να κατέβει προς την καρδιά, το αίμα που βρίσκεται στο κεφάλι. Γι’ αυτό και η μεγάλη συμφόρηση αίματος στο κεφάλι των ανθρώπων αυτών, των σταυρωμένων. Εάν δεν είχε κάποια άλλη διέξοδο, εάν δεν εύρισκε κάποια άλλη διέξοδο, για να μπορέσει να απαλλάξει το κεφάλι του από αυτήν την πληθώρα αίματος θα πέθαινε πάρα πολύ σύντομα πάνω στον σταυρό.

 

Όμως ο σταυρωμένος βρίσκει μια διέξοδο. Και αυτή είναι να στηρίξει το κορμί του πιέζοντας τα πόδια του πάνω στα καρφιά με τα οποία είναι καρφωμένα. Έτσι ανυψώνεται λίγο ο θώρακας, σταματάει η εξάρτηση τού βάρους από τα χέρια και από τους ώμους, ανακουφίζεται το θωρακικό τοίχωμα, μπορεί και αναπνέει πάλι, κατεβαίνει πάλι το αίμα από το κεφάλι και ο άνθρωπος συνέρχεται. Όμως η κούραση, την οποία έχει δεν τού επιτρέπει να καταβάλλει αυτήν την μυϊκή προσπάθεια, ώστε να στηρίζει όλο το βάρος τού σώματός του από το καρφί το οποίο έχει περάσει από τα πόδια του. Έτσι εξαντλημένος ξαναπέφτει πάλι στην πρώτη θέση, για να ξαναρχίσει πάλι η ασφυξία μέχρις ότου μετά από μια διαδοχική σειρά από τέτοιες προσπάθειες εξαντληθεί, μείνει στην στάση τής εξαρτήσεως και πεθάνει από ασφυξία.


Πραγματικά είναι ένα σατανικό σχέδιο θανατώσεως ο σταυρός και γι’ αυτό και οι Ρωμαίοι τόσο πολύ ικανοποιούντο, μέσα σε κείνη την βάρβαρη επιθυμία τους να βλέπουν τον άνθρωπο να βασανίζεται, από την θέα των σταυρωμένων ανθρώπων. Και γι’ αυτό, επειδή ήταν τόσο άθλιος ο θάνατος, στην Ρωμαϊκή νομοθεσία αυτός ο θάνατος, ορίζεται να χρησιμοποιείται μονάχα στους δούλους και στους προδότες.


Ο Κικέρων, που είχε παρακολουθήσει θάνατο επάνω στον σταυρό, τον ονομάζει: «Cruderissimum et deterimum Supplicium», δηλ. το πλέον φρικτό βασανιστήριο το οποίο είχε ποτέ παρακολουθήσει. Τώρα σε περιπτώσεις όπου για κάποιο λόγο ήθελε ο επικεφαλής τού εκτελεστικού αποσπάσματος να συντομεύσει την επέλευση τού θανάτου, τι έκανε; με ένα ισχυρό κτύπημα, διέταζε να σπάσουν οι κνήμες τού σταυρωμένου και έτσι, αφού πια βρισκόταν ο σταυρωμένος σε αδυναμία να στηρίξει το βάρος τού σώματός του στα πόδια του και να ανακουφίσει τον θώρακά του και να μπορέσει να αναπνεύσει, αναγκαζόταν πλέον να εξαρτήσει όλο το βάρος, όπως είπαμε, τού κορμιού του από τα χέρια του και να πεθάνει μέσα στην ασφυξία. Και αυτό ήταν η ειδική χαριστική βολή την οποίαν επεφύλασσαν οι έμπειροι ρωμαίοι εκτελεσταί στους καταδικασμένους σε σταύρωση. Και γι’ αυτό είδατε ότι τους δύο ληστάς που ζούσαν ακόμη τους εξετέλεσαν με την χαριστική βολή αυτή, τους έσπασαν τα πόδια. Όταν, λέει, επήγαν στον Χριστό, είδαν πώς είχε ήδη αποθάνει. Τώρα εδώ πρέπει να προσέξουμε πολύ. Είναι δυνατόν ένας αξιωματικός επικεφαλής τού εκτελεστικού αποσπάσματος, που ασφαλώς είχε δει πολλές θανατώσεις με σταύρωση, είναι δυνατόν να απατηθεί; Είναι δυνατόν εκείνη την ώρα να βρίσκεται σε νεκροφάνεια το άτομο; Είναι πασίγνωστο ότι οι νεκροφάνειες δεν συνοδεύονται από άπνοια αλλά μονάχα από φαινομενική άπνοια.

Εάν πραγματικά δεν γίνονται αναπνευστικές κινήσεις είναι αδύνατο να ζήση ο άνθρωπος περισσότερο από 3-6 λεπτά, εφ’ όσον το αίμα δεν οξυγονώνεται στους πνεύμονες. Είναι όμως δυνατόν να γίνονται ανεπαίσθητες αναπνευστικές κινήσεις στον σταυρό, την ώρα που για να αναπνεύσει ο άνθρωπος, πρέπει να κάνη μια εργώδη προσπάθεια για να κινήσει λίγα εκατοστά αέρος μέσα και έξω από τους πνεύμονές του; Είναι δυνατόν εκείνη την εργώδη προσπάθεια να μην την αντιληφθεί εκείνος, ο οποίος θα πλήρωνε με την ζωή του, εάν ένας κατάδικος παρουσιαζόταν ότι δεν είχε πράγματι πεθάνει, ενώ ήταν καταδικασμένος σε θάνατο; Αλλά ίσως εδώ έμενε σε κάποιο πνεύμα, που πεισματικά στέκει στην αμφιβολία, μία πεισματώδης άρνησις.

 

Είναι δυνατόν; Ο Κεντυρίων ο εκατόνταρχος δεν αρκέσθηκε σ’ αυτήν την πειστική γι’ αυτόν απόδειξη, αλλά εξετέλεσε πάνω στο σταυρωμένο σώμα τού Χριστού μας, την άλλη, την κλασσική μορφή τής χαριστικής βολής, που είχαν οι Ρωμαίοι για όλους τους καταδίκους σε θάνατο, ασχέτως με τον τρόπο με τον οποίο θα εξετελείτο η θανάτωσις, δηλ. την λόγχηση τής πλευράς. Αυτό πραγματικά είναι ένα θανάσιμο κτύπημα με όλη τη δύναμη που ένας γυμνασμένος στρατιώτης μπορεί να κτυπήσει. Σχεδόν εξ επαφής με την λόγχη που ήτο εις την άκρη τού δόρατός του, την κοφτερή εκείνη λόγχη που μπορούσε να κτυπήσει ένα σώμα, ο Ρωμαίος στρατιώτης την έβαλε βαθιά στον θώρακα τού Χριστού μας. Και δεν έβαλε απλώς την λόγχη, αλλά ευθέως έρευσε ύδωρ και αίμα. Τώρα ποια είναι η μεγάλη δογματική σημασία αυτού τού ύδατος και τού αίματος δεν θα το συζητήσουμε εδώ. Και δεν είναι θέμα που αρμόζει σε μένα, ένα γιατρό, σαν ένα επιστήμονα των θετικών επιστημών που πρέπει να το αναλύσω. Όμως πρέπει να πούμε ότι για να τρέξει αίμα θα πρέπει ασφαλώς να τρύπησε αυτή η λόγχη ή την καρδιά ή ένα μεγάλο αγγείο.

 

Και να πούμε ακόμη ότι εάν ο Χριστός μας ζούσε, από όπου και αν προήρχετο αυτό το αίμα, θα ήτανε μια συνεχής ροή, ροή με σφύξεις, η οποία θα μαρτυρούσε την παρουσία τής ζωής. Όμως μετά από εκείνη τη ροή ύδατος και αίματος δεν παρουσιάσθηκε πλέον τίποτε άλλο και ιδίως ένα τόσο μεγάλο τραύμα δεν προκάλεσε Καμία αντίδραση. Αντιθέτως επεβεβαίωσε η έλλειψις αυτή τής αντιδράσεως στον Κεντιρίωνα την ήδη υπάρχουσα βεβαιότητα ότι ο Χριστός απέθανε. Δεν είναι λοιπόν δυνατή αυτή η νεκροφάνεια πάνω στον σταυρό, δεν είναι δυνατή η νεκροφάνεια μπροστά σ’ ένα τόσο μεγάλο τραύμα, κατά το οποίο πρέπει να σημειώσουμε ότι η είσοδος μιας λόγχης μέσα στον θώρακα, δεν προκάλεσε μονάχα την τρώση μεγάλων οργάνων τής κυκλοφορίας, όπως την καρδιά και των μεγάλων αγγείων, αλλά εξάπαντος προκάλεσε μια κατάσταση που την γνωρίζουν όσοι έχουν κάποια σχέση με την Ιατρική, τον πνευμοθώρακα, δηλ. την είσοδο αέρος ατμοσφαιρικού έξω από τους πνεύμονες, ένα φαινόμενο που όπως γνωρίζουμε είναι ασυμβίβαστο με την επιβίωση. Ένας ανοικτός πνευμοθώρακας δεν επιτρέπει την αναπνοή, ακόμη και αν ο άνθρωπος βρισκόταν στο κρεβάτι του. Ακόμη και αν δεν υπήρχε κανένας άλλος επιβαρυντικός παράγων για την αναπνοή του – όπως είδαμε ήταν πλέον ανύπαρκτη η αναπνοή του – ακόμη και αν δεν υπήρχε τίποτε άλλο, ένα τέτοιο μεγάλο τραύμα στον θώρακα θα είχε καταργήσει την ικανότητα τού αναπνευστικού συστήματος να εκτελεί το έργο του και θα είχε θανατώσει μέσα σε λίγα λεπτά τον άνθρωπο αυτό.

 

Ας πούμε ακόμη και κάτι άλλο, ότι μετά από αυτή τη διαπίστωση τού θανάτου από τον Κεντιρίωνα δεν κατέβασαν αμέσως τον Χριστό από τον Σταυρό. Κατεβαίνει ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας από τον Γολγοθά που ήταν παρών, μέχρι το πραιτόριο. Πάει, βρίσκει τον Πιλάτο και τού ζητεί το σώμα τού Χριστού.

 

Ο Πιλάτος εθαύμασε «ει ήδη απέθανε» για να μας έχει και μας πληροφορημένους απόλυτα ότι όταν απέθανε και εκάλεσε τον Κεντιρίωνα, ο οποίος πλέον αυτήν την πεποίθησή του, δεν την επισφραγίζει μονάχα με το ότι έφυγε αφήνοντας τον Χριστό πεθαμένο, αλλά και με το ότι διαβεβαίωσε τον ηγεμόνα, ότι πράγματι απέθανε. Και αφού λέει το διαβεβαίωσε τότε τρίτος δρόμος; – πρώτος τού Ιωσήφ προς τον Πιλάτο, δεύτερος τού αγγελιοφόρου προς τον Κεντιρίωνα, τού Κεντιρίωνα προς τον Πιλάτο, τρίτος δρόμος ξανα-ανεβαίνει ο Ιωσήφ φέρνοντας μαζί του και την σινδόνη και τότε μονάχα γίνεται αυτή η αποκαθήλωση, πράγμα που δίνει άνετο καιρό σε όλους αυτούς τους μηχανισμούς τού θανάτου και εάν ακόμη, πράγμα λογικώς αδύνατον, θετικώς απαράδεκτον, και εάν ακόμη αυτοί οι μηχανισμοί δεν είχαν προκαλέσει τον θάνατο, να τον προκαλέσουν στο διάστημα αυτό.

 

Και τώρα αρχίζει η διαδικασία τής ταφής, η οποία μας λέει το ευαγγέλιο, έγινε από τον Ιωσήφ και τον Νικόδημο και τους άλλους που ευρίσκοντο εκεί, καθώς ήταν έθος στους Ιουδαίους.

 

  Βρίσκουμε μέσα στο «ταλμούδ» όλη τη διαδικασία τής ταφής, η οποία για να αποτρέψει προφανώς το ενδεχόμενο τής νεκροφανείας περιείχε και το να βάλουν επί 15΄ ένα φτερό μπροστά στα ρουθούνια τού πεθαμένου για να βεβαιωθούν ότι δεν κουνάει η αναπνοή τού ανθρώπου αυτού το φτερό. Και αφού τον ετοίμασαν, έβαλαν γύρω του την σινδόνη ή τα ωθόνια και τον εκάλυψαν από πάνω καθώς ήταν το έθιμο ακριβώς στους Ιουδαίους και πάνω σε όλα αυτά τα υφάσματα έρριψαν 32 κιλά – 100 λίτ. – από μείγμα τής σμύρνας και τής αλόης, δύο αρωματικών ουσιών, που καθώς ανακατεύονται παίρνουν ένα παχύρρευστο κολλώδες σχήμα με το οποίο διαποτίζουν κατά ένα τρόπο τελείως αεροστεγή – όταν μάλιστα ρίχνουν 32 κιλά – από όλες τις πλευρές το πτώμα που περιβάλλεται από τα υφάσματα. Ώστε εάν υποτεθεί ότι ένα υγιέστατο άτομο είχε περιτυλιχθεί με το σεντόνι από παντού και με τα οθόνια και είχε περιβραχεί το σεντόνι αυτό μ’ αυτήν την κολλώδη και αδιαπέραστη ουσία, που τόσο άφθονα έπεφτε επάνω του, θα είχε πεθάνει από ασφυξία. Ώστε και αν ξεχάσουμε όλες τις άλλες πολυάριθμες αιτίες, που κάθε μια από αυτές αρκεί να προκαλέσει τον θάνατο, έχουμε τώρα εδώ, μέσα στον τάφο, μια πρόσθετη αιτία θανάτου, που είναι η ασφυξία από την σμύρνα και την αλόη.


Τον 18ον αιώνα, ο πρώτος που παρουσίασε τα επιχειρήματα τής νεκροφανείας ήταν ο Venturino. Εδέχθησαν οι ορθολογισταί ότι η σμύρνα και η αλόη αναζωογόνησαν με το άρωμά τους έναν άνθρωπο που βρισκότανε ασφαλώς κατατραυματισμένος, έξαιμος, αφυδατωμένος, ακίνητος, σε λιποθυμία, σε κωματώδη κατάσταση, αν δεν ήταν πεθαμένος, πράγμα αδιανόητον. Εάν η σμύρνα και η αλόη είχαν τέτοιο αποτέλεσμα, εμείς οι γιατροί αντί να χρησιμοποιούμε χίλιες δυο μεθόδους, ενέργειες και εξετάσεις για να σώσουμε τους βαριά τραυματισμένους δεν είχαμε παρά να τους δώσουμε να μυρίσουν σμύρνα και αλόη και αμέσως να αναζωογονηθούν. Η σμύρνα και η αλόη ήταν ένας πρόσθετος λόγος θανάτου, μια πρόσθετη αιτία, ένα τελικό επιχείρημα για όλους εκείνους που αμφιβάλλουν.


Αλλά ας προεκτείνουμε με ένα πεισματικό και εωσφορικό τρόπο την αμφιβολία μας και πέρα από δω και ας πούμε ότι πραγματικά ήταν νεκροφάνεια και ας πούμε ότι πραγματικά δεν είχε πεθάνει ο Χριστός και ας πούμε πραγματικά ότι δεν παρουσιάσθηκε ανάστασις, αλλά ότι σηκώθηκε την Τρίτη ημέρα και άρχισε να βαδίζει. Πώς, σας παρακαλώ, μπόρεσε να απαλλαγή απ’ αυτόν τον σφικτό κλοιό των ενδυμάτων, των ρούχων, των υφασμάτων που τον περιέβαλλον; Πώς μπόρεσε να αποκυλήση τον βαρύ λίθο με τον οποίο εσφράγισε ο Ιωσήφ ο Αριμαθαίας τον τάφο, τον βαρύ λίθο, τον οποίο τρεις γυναίκες πηγαίνοντας την πρωία τής Κυριακής, διερωτώντο ποίος θα τις βοηθήσει να τον κυλήσουν; Και τέλος πάντων, αυτό το κατατραυματισμένο, το εξαντλημένο σώμα, εάν υποτεθεί πώς θα σηκωνόταν, εάν υποτεθεί πως θα κυλούσε τον λίθο, ασφαλώς μετά από λίγα βήματα θα ξανάπεφτε πάνω σε μια αθλία κατάσταση και δεν θα μπορούσε να συνέλθει και να σταθεί στα πόδια του, παρά μετά από μία πολύμηνη θεραπεία, ακόμη κι αν είχε τα μέσα, τα οποία σήμερα έχουμε για να κάνουμε την εντατική θεραπεία των ανθρώπων που βρίσκονται πάρα πολύ κοντά στον θάνατο.


Είναι πραγματικά έτσι οι εμφανίσεις τού Χριστού; Και εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι δεν αποτελεί απλώς πληροφορία, το ότι είδαν τον Χριστό υγιέστατο όλοι εκείνοι στους οποίους ενεφανίσθη, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να υπάρχει το Ευαγγέλιο. Γιατί από την υγεία από την οποία έσφυζε αυτό το σώμα, επείσθησαν αυτοί οι δύσπιστοι, όπως θα δούμε, ότι πραγματικά ανεστήθη.

 

Αντί να σέρνεται, λοιπόν, και να λιποθυμάει αυτό το σώμα, που πραγματικά προκαλούσε οίκτο και αηδία από τα βασανιστήρια που είχε περάσει, έχουμε μια εμφάνιση ανθρώπου που ήτανε γεμάτος από σφρίγος, που ακτινοβολούσε την επιβολή, την ειρήνη, την άνεση, ένα σώμα που περπατάει τόσο γρήγορα ώστε να κατορθώνει να φθάσει δύο ανθρώπους που βάδιζαν αρκετά χιλιόμετρα μακριά από την Ιερουσαλήμ και που προπορεύονταν από αυτό και τους έφθασε και συνοδοιπόρησε μαζί τους για άλλη μια μεγάλη απόσταση μέσα στο σούρουπο. Ώστε πρόκειται πραγματικά για εμφανίσεις ανθρώπου που βρίσκεται σε απόλυτη υγεία και δύναμη. Ώστε το ότι πέθανε ο Χριστός πάνω στον Σταυρό, το ότι είναι αδύνατο παρά να παραδεχθούμε ότι οι εμφανίσεις του είναι εμφανίσεις ανθρώπου που αναστήθηκε μετά από το μαρτύριο τού Σταυρού, αυτό έχει θετικότατα πλέον αποδειχθεί στην Ιατρική Επιστήμη.

 


Ήταν ψευδαίσθηση;

Τώρα ερχόμαστε στη δεύτερη κατηγορία αμφισβητήσεων. Στο αν οι εμφανίσεις αυτές ήταν πραγματικές. Αν η περιγραφή και η μαρτυρία μέσα στην Αγία Γραφή, για τις ερμηνείες αυτές είναι αξιόπιστες. Τώρα εδώ, χρειαζόμαστε και μπαίνουμε στην περιοχή μιας άλλης επιστήμης, τής νομικής επιστήμης, η οποία είναι η επιστήμη που με μεγάλη ακρίβεια, με μεγάλη λογική προσοχή, μελετάει την αξιοπιστία των ενδείξεων. Διότι, προκειμένου να αποδώσει ευθύνες, προκειμένου να απαγγείλει κατηγορίες και να εκφράσει καταδίκες, στηρίζεται αδιάκοπα σε ενδείξεις και σε μαρτυρίες. Γι’ αυτό λοιπόν έχει με πολύ λεπτό ηθμό και με μεγάλη λογική αυστηρότητα ξεκαθαρίσει ποιες μαρτυρίες είναι αξιόπιστες και ποιες δεν είναι και πότε μία μαρτυρία και μία ένδειξις είναι δυνατόν να αμφισβητηθεί. Τώρα θα πρέπει να πούμε ότι εάν οι μαρτυρίες για τις εμφανίσεις τού Χριστού που υπάρχουν μέσα στα Ευαγγέλια και στην πρώτη προς Κορινθίους επιστολή τού Παύλου, εάν οι μαρτυρίες αυτές δεν ανταποκρίνονται προς την πραγματικότητα, θα είναι αποτέλεσμα δύο ειδών παρεκκλίσεων από την αλήθεια. Η θα πρόκειται περί ψευδαπάτης ή ψευδαισθήσεως ή θα πρόκειται περί απάτης.


Ας πάρουμε τώρα μία-μία τις δύο αυτές αμφισβητήσεις. Ας πάρουμε πρώτα το ενδεχόμενο των ψευδαισθήσεων. Οι ψευδαισθήσεις θα μας αναγκάσουν τώρα να ξαναγυρίσουμε στην Ιατρική. Γιατί οι ψευδαισθήσεις είναι ένα φαινόμενο που η Ιατρική το έχει επί χρόνια πολλά και επί χιλιάδες περιπτώσεων μελετήσει και οι ψευδαισθήσεις εμφανίζονται στον άνθρωπο με ορισμένους τρόπους.

 

Ας αναφέρουμε μερικούς από τους τρόπους αυτούς:

 

Πρώτα-πρώτα τα άτομα τα οποία βλέπουν οράματα και έχουν ψευδαισθήσεις αποτελούν μια ορισμένη κατηγορία ανθρώπων που έχουν την προδιάθεση γι’ αυτές. Οι ψευδαισθήσεις αποτελούν μία προέκταση των διαθέσεών τους και αφορούν σε γεγονότα που η πραγματοποίησης τους επιθυμείται πολύ έντονα από τα άτομα αυτά. Στο πρώτο πρέπει λοιπόν να υπάρχει μία προδιάθεση. Το δεύτερο είναι ότι τα άτομα αυτά ανήκουν σε έναν ορισμένο τύπο ανθρώπων που είναι επιρρεπείς στις εκδηλώσεις αυτές. Επίσης, εάν πολλά άτομα βλέπουν ψευδαισθήσεις, οι ψευδαισθήσεις αυτές έχουν διαφορετικό περιεχόμενο και χαρακτήρα που σχετίζεται με τον ψυχικό κόσμο, τον χαρακτήρα, τις εμπειρίες που χαρακτηρίζει τον κάθε ένα. Έχουν λοιπόν διαφορετική μορφή και διαφορετικό περιεχόμενο. Επίσης αυτές οι ψευδαισθήσεις παρουσιάζονται σε κατάλληλη ώρα και τόπο. Σε περιστάσεις δηλαδή όπου υποβάλλουν τον άνθρωπο για τις ψευδαισθήσεις αυτές.


Τέλος, εάν οι ψευδαισθήσεις αυτές έχουν την τάση να επαναλαμβάνονται, τότε η επάνοδός τους παρουσιάζεται επί πολύ χρονικό διάστημα. Ας δούμε τώρα, ακολουθούν οι εμφανίσεις τού Χριστού, έστω και ένα από τους βασικούς αυτούς κανόνες, οι οποίοι χαρακτηρίζουνε τις παθολογικές ψευδαισθήσεις των ανθρώπων; Πρώτα απ’ όλα, εκείνοι στους οποίους εμφανίσθηκε ο Χριστός είχαν πράγματι την προδιάθεση για να δουν τον Χριστό αναστημένο; Κάθε άλλο. Όχι μονάχα ήταν καταπατημένοι, όχι μονάχα ήσαν βέβαιοι ότι η υπόθεση τελείωσε, αλλά και όταν ακόμα έφθασαν επανειλημμένα μηνύματα από πρόσωπα αξιόπιστα, από πρόσωπα που ζούσαν ανάμεσά τους και τους βεβαίωναν ότι είδαν τον Χριστό αναστημένο, εκείνοι αρνήθηκαν να πιστέψουν ότι ήσαν αληθινές οι εμφανίσεις αυτές, ότι πραγματικά ο Χριστός ανεστήθη. Ώστε λοιπόν, όχι μόνον δεν ήσαν προδιατεθειμένα τα πρόσωπα αυτά για ψευδαισθήσεις, αλλά ήσαν και αρνητικά προδιατεθειμένα για να πιστεύουν ότι είναι δυνατόν να δουν τον Χριστό. Τώρα είπαμε, ότι τα πρόσωπα που παθαίνουν ψευδαισθήσεις ανήκουν σ’ έναν ορισμένο τύπο.

 

Και μάλιστα τύπο επιρρεπή προς τέτοιες εκδηλώσεις. Ας δούμε τώρα ανήκουν σ’ έναν ορισμένο τύπο τα πρόσωπα αυτά;

 

Τα πρόσωπα αυτά τα γνωρίζουμε απ’ τα ίδια τα γραπτά τους και τις αφηγήσεις τους. Κατ’ αρχήν είναι πρόσωπα που δεν έχουν φαντασιώσεις.

 

Ας πάρουμε τον Τελώνη Ματθαίο. Άνθρωπο που πέρασε όλη τη ζωή του πάνω στους λογαριασμούς. Τον Ματθαίο που το Ευαγγέλιό του είναι γεμάτο από ρεαλισμό, που δεν έχει τίποτε το ποιητικό, που δεν έχει τίποτε το λυρικό, που είναι μια πολύ προσεκτική παράθεση γεγονότων, με λεπτομέρειες εξαιρετικά πραγματικές, εξαιρετικά ρεαλιστικές.

 

Ας πάρουμε τον Θωμά. Ο Θωμάς καθόλου ασφαλώς δεν ανήκει στην κατηγορία των ανθρώπων που βλέπουν ψευδαισθήσεις. Είναι ο άνθρωπος που όταν οι 10 μαθηταί, που είχε περάσει μαζί τους 3 χρόνια αδιάκοπης ζωής, τον βεβαιώνουν ομόφωνα ότι είδαν τον Χριστό, αρνείται και λέει: «δεν θα πιστέψω, όχι αν τον δω, αλλά εάν δεν αγγίσω τον Χριστό και μάλιστα ακριβώς στο σημείο τού σώματός του που μαρτυρεί ότι πέθανε». Είναι αυτός ένας τύπος ανθρώπου προδιατεθειμένος για ψευδαισθήσεις;

 

Και ο Παύλος. Ο διώκτης Παύλος. Ο Παύλος ο οποίος κυριολεκτικά θέριζε την εκκλησία και κάθε άνθρωπο που ήθελε να πει ότι ο Χριστός αναστήθηκε, ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για να δει και για να ακούσει τον αναστημένο Χριστό, στη στιγμή ακριβώς που βρισκόταν στο αποκόρυφο τής μανίας του εναντίον τής ιδέας ότι ο Χριστός αναστήθηκε; Βλέπουμε λοιπόν, ότι οι άνθρωποι στους οποίους συνέβησαν οι εμφανίσεις αυτές, ήσαν άνθρωποι με διαφορετικό χαρακτήρα, με διαφορετικό τύπο, μάλιστα με τύπο ξένο προς την εμφάνιση ψευδαισθήσεως.

 

Και ακόμη ξέρουμε πως εμφανίσθηκε σε 500 ανθρώπους ταυτοχρόνως. Και οι άνθρωποι αυτοί πίστεψαν πως τον είδαν στην μεγάλη τους πλειονότητα. Είναι δυνατόν 500 πρόσωπα να ανήκουν όλα ή σχεδόν όλα στον τύπο τού ανθρώπου που βλέπει ψευδαισθήσεις;

 

Τώρα είπαμε επίσης ότι αν πολλά πρόσωπα βλέπουν ψευδαισθήσεις, οι ψευδαισθήσεις αυτές έχουν χαρακτήρα ανάλογο προς την προσωπικότητα τού καθενός. Και γνωρίζουμε πολύ καλά, όπως θα ήταν και επόμενο να το περιμένουμε ότι τα πρόσωπα τού περιβάλλοντος τού Χριστού, είχαν πολύ διαφορετικούς χαρακτήρες. Ένας με στοιχειώδη έτσι ψυχολογική προσοχή, αντιλαμβάνεται τις μεγάλες διαφορές που υφίσταντο, τις βασικές θεμελιώδεις διαφορές χαρακτήρος που υπάρχουν ανάμεσα στον Απόστολο Πέτρο, στον Απόστολο Παύλο και στον Ευαγγελιστή Ιωάννη. Οι διάφοροι χαρακτήρες τού Ευαγγελίου, των μαθητών τού Χριστού, αποτελούν ένα φάσμα που μπορούμε να πούμε αντιπροσωπεύει περίπου όλους τους ανθρώπινους τύπους. Εν τούτοις όλοι τους δέχονται και παραδέχονται ότι ο Χριστός είχε την ίδια εμφάνιση και το μίλημά του όταν τους μίλησε, είχε ακριβώς το ίδιο περιεχόμενο. Όλοι συμφωνούν απολύτως για το ό,τι είδαν και για το ό,τι άκουσαν. Και αυτό είναι αντίθετο προς την ιδέα ότι οι εμφανίσεις τού Χριστού θα ήταν ψευδαισθήσεις. Είπαμε ακόμη ότι οι ψευδαισθήσεις παρουσιάζονται σε κατάλληλους υποβλητικούς τόπους και χρόνους και ώρες τής ημέρας.


Εδώ βλέπουμε ότι δεν υπάρχει καμία ομοιότης. Άλλοτε και συνήθως ο Χριστός εμφανίζεται στο φως τής ημέρας. Εμφανίζεται επί πολλή ώρα, μέρα μεσημέρι, απόγευμα και περπατάει στους αγρούς επί ώρες, εμφανίζεται στον κήπο τού νεκροταφείου τής Ιερουσαλήμ. Εμφανίζεται στο όρος των Ελαιών, εμφανίζεται σ’ ένα μικρό λόφο, σε πολλούς ανθρώπους. Εμφανίζεται σ’ ένα δωμάτιο όπου ήσαν κλεισμένοι οι μαθηταί. Εμφανίζεται δίπλα στην λίμνη τής Τιβεριάδος όπου όπως ξέρετε έγινε η δεύτερη θαυμαστή αλιεία. Καθόλου όμοιοι λοιπόν οι τόποι αυτοί και καθόλου υποβλητικοί για να δημιουργούν το κλίμα και το περιβάλλον για ψευδαισθήσεις. Και ακόμη είπαμε πώς όταν οι ψευδαισθήσεις επαναλαμβάνονται, τότε επαναλαμβάνονται επί πολύ διάστημα και ή τείνουν να αραιώσουν ή να ατονίσουν, οπότε λίγο-λίγο, σιγά-σιγά εξαφανίζονται ή τείνουν να εντείνονται και να γίνονται συχνότερες, οπότε καταλήγουν σε μία κρίση. Αυτό το λέει η Ψυχιατρική. Εδώ δεν βλέπουμε τίποτε.

 

  Οι εμφανίσεις τού Χριστού παρουσιάζονται με τον ίδιο ρυθμό και μετά από 40 ημέρες διακόπτονται χωρίς να έχουν φθάσει ούτε σε μία αραίωση ούτε σε ένα αποκόρυφο, και διακόπτονται μετά την Ανάληψη. Ας σημειώσουμε ακόμη, ότι όταν μιλούμε για ψευδαισθήσεις, όλοι εννοούμε κυρίως οράματα, δηλαδή εμφανίσεις οι οποίες γίνονται αντιληπτές με την όραση. Εδώ όμως δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο μόνο. Όχι μονάχα οι περισσότερες από αυτές τις εμφανίσεις συνδυάζονται και με ακουστικές εντυπώσεις και με διάλογο ο οποίος διαμείβεται ανάμεσα στον εμφανιζόμενο και σε κείνους που τον βλέπουν αλλά επιβεβαιώνονται και με την αφή.

 

Βλέπουμε την διαβεβαίωση την οποία παίρνει ο Απόστολος Θωμάς με την αφή και ακόμη ότι για να μην μείνει αμφιβολία στους μαθητές ότι πραγματική ήταν και όχι ψευδής εντύπωσις η εμφάνισις τού Χριστού, όταν τους είδε ακριβώς από την ταραχή τους και τον φόβο τους και την δυσπιστία που είδαμε, να αμφιβάλλουν για ό,τι ακριβώς βλέπουν, ο Χριστός έφαγε μπροστά τους ψάρι και κηρύθρα από μέλισσα. Οπότε μετά την αποχώρηση του να έχουν την διαβεβαιώσει ότι πραγματικά παρουσιάσθηκε με σώμα αληθινό, πρώτον από το γεγονός ότι το ψάρι και το μέλι που και οι ίδιοι ήξεραν ότι προηγουμένως έτρωγαν ότι υπήρχε επάνω στο τραπέζι, αλλά είναι και τροφές οι οποίες αφήνουν υπόλειμμα. Το κερί, απ’ την κηρύθρα και το κόκαλο απ’ το ψάρι. Ακόμη ο Χριστός μαγειρεύει, ψήνει ο ίδιος το ψάρι στην λίμνη, το ψάρι που είχε ο ίδιος όσο και το ψάρι που είχαν ψαρέψει εκείνοι και τρώνε όλοι μαζί. Έχουμε λοιπόν και υλικά υπολείμματα από τις εμφανίσεις αυτές, τα οποία διαψεύδουν και συντρίβουν τελείως τα επιχειρήματα ότι επρόκειτο για ψευδαισθήσεις.


Πώς θα ήτο δυνατόν από ψευδαισθήσεις να είχαν και να μαρτυρούν και σε μας οι μαθηταί ότι υπήρξαν υλικά δείγματα από τις εμφανίσεις αυτές τού σώματος τού αναστημένου Χριστού;

 

 

Ήταν απάτη;

Εάν τώρα οι εμφανίσεις αυτές που περιγράφηκαν δεν είναι αποτέλεσμα αυταπάτης μήπως είναι αποτέλεσμα απάτης; Διότι αυτή η διέξοδος μένει στην αμφισβήτηση. Αυτή η διέξοδος μένει στην αμφιβολία. Ότι ήταν δηλαδή αποτέλεσμα απάτης. Ο πρώτος λόγος για τον οποίο δεν μπορεί οι εμφανίσεις αυτές να είναι αποτέλεσμα απάτης οφείλεται στο γεγονός, ότι τα πρόσωπα απ’ τα οποία μαρτυρείται ότι είδαν τον Χριστό και μαρτυρείται επί πολλά χρόνια, αρκετά χρόνια μετά την Ανάσταση Του ότι είδαν τον Χριστό, (στην Α΄ προς Κορ. επιστ. απαριθμούνται τα πρόσωπα αυτά και αναφέρει εκεί ο Απ. Παύλος συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται και στο Ευαγγέλιο τού Μάρκου, ότι πάνω από 500 άνθρωποι είδαν τον Χριστό), τα πρόσωπα λοιπόν αυτά ήσαν πάρα πολλά. Είναι λοιπόν πραγματικά αδύνατο, τόσο πολλά πρόσωπα, επί τόσο πολλά έτη, να έκαναν μια τόσο χονδροειδή και βλάσφημο απάτη και να μη βρέθηκε ούτε ένα πρόσωπο, το οποίο να επανέλθει και να μαρτυρήσει και να διαμαρτυρηθεί ότι το ίδιο συμμετέσχε σε μια απάτη και έπεσε θύμα αυτής. Οπότε αυτό για κάθε δικαστήριο, για κάθε κριτή που χρησιμοποιεί τους κανόνες περί ενδείξεων τής νομικής επιστήμης, το ότι έχει τόσους πολλούς μάρτυρες η εμφάνισις τού Χριστού, αυτό και μόνο αποκλείει το ενδεχόμενο τής απάτης.

 

Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο το ενδεχόμενο τής απάτης πρέπει να αποκλεισθεί είναι ότι η πληροφορία και το κήρυγμα για την εμφάνιση τού Χριστού και την Ανάσταση Του, συνοδεύεται και συνοδευόταν πάντα, με την διακήρυξη τού πιο υψηλού κηρύγματος αρετής που δέχθηκε ποτέ η ανθρωπότης. Μιας αρετής που δεν περιορίζεται μονάχα στην πραγματοποίηση ορισμένων πράξεων ενάρετων αλλά και φθάνει με απόλυτο αυστηρότητα ακόμη και στις σκέψεις, στα συναισθήματα και στις διαθέσεις τού κάθε ανθρώπου. Πώς ήταν λοιπόν δυνατόν, άνθρωποι που όχι μονάχα κήρυξαν αυτό το κήρυγμα αλλά άνθρωποι, που κατά την μαρτυρία των πιο ασπόνδων εχθρών τους, στάθηκαν συνεπείς σε όλη τους τη ζωή στο κήρυγμα αυτό το τόσο αυστηρό, να πουν και να στηρίξουν όλο τους το κήρυγμα πάνω σ’ ένα τόσο χονδροειδές ψέμα;

 

Ακόμη η υποψία ότι πρόκειται για μία απάτη αποδεικνύεται εσφαλμένη από το γεγονός τής συμπεριφοράς των αποστόλων που αναφέραμε μέχρι τής 3ης ημέρας μετά την σταύρωση τού διδασκάλου. Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν περίτρομοι, ήσαν καταπτοημένοι. Ήσαν πεπεισμένοι, όπως τόσο ωραία περιγράφεται εκεί στα λόγια τους με τα οποία περιγράφουν την σταύρωση και τις φήμες όπως νόμιζαν περί αναστάσεως, στον Χριστό, στον ίδιο τον Χριστό, οι δύο μαθηταί προς Εμμαούς. Ήσαν πεπεισμένοι ότι η υπόθεσης αυτή τού Χριστού έληξε άδοξα με την σταύρωση Του. Ήσαν οχυρωμένοι, όπως είπαμε, επάνω στην πεποίθηση ότι είναι αδύνατον να τον είδαν άνθρωποι ζωντανό και αυτό δεν ντρέπονται να το φανερώσουν οι ίδιοι και αυτήν την στροφή των 180ο την εμφανίζουν οι ίδιοι μόνον μετά απ’ την τρανή απόδειξη ότι πράγματι δεν μπορεί παρά να είναι μία αληθινή παρουσία η συνάντηση τους μαζί Του.

 

Εάν αυτοί οι άνθρωποι ήθελαν να πουν μια απάτη, δεν θα απέφευγαν να φανερώσουν όλους τους ενδοιασμούς τους οποίους είχαν; Δεν θα απέφευγαν να διακηρύξουν σ’ όλα τα πέρατα τής γης και να το γράψουν σ’ όλα τα Ευαγγέλια ότι ήσαν οι ίδιοι εκείνοι που αμφισβητούσαν, εκείνοι που δεν ήθελαν να πιστέψουν, εκείνοι που παρουσίαζαν επιχειρήματα, εκείνοι που έλεγαν ότι επρόκειτο για λήρο, για μια συναρπαγή, για ένα ψέμα, αυτές οι διηγήσεις για την εμφάνιση τού Χριστού και πώς αυτά τα πρόσωπα τώρα, τα τρομαγμένα, τα περίτρομα έρχονται όχι μονάχα να το διακηρύξουνε μπροστά στους δυνατούς τής γης, μπροστά στους ισχυρούς και μπροστά στους ενόπλους, που ήταν έτοιμοι να τους συντρίψουν, αλλά και δίνουν μετά από διωγμούς και μετά από βασανιστήρια, άκαμπτοι όλοι, χωρίς εξαίρεση την ζωή τους για μια τέτοια απάτη;

 

Όπως λέει, πολύ σωστά, ένας Γάλλος, ο Goguel, «είναι αδύνατον για ένα ψέμα να υποβληθεί κανείς σε διωγμούς και να δώσει την ζωή του με βάσανα και με τυρρανισμούς». Το ψεύδος το χρησιμοποιεί ο άνθρωπος δια να αποφύγει τον διωγμό όχι δια να τον υποστεί. Ώστε λοιπόν, το όλο κήρυγμα τής Εκκλησίας, στηρίζεται επάνω στη διαβεβαιώσει για την Ανάσταση. Και πρέπει να πούμε ακόμα και θάπρεπε να το πούμε ίσως πρώτο απ’ όλα, ότι αυτήν την διαβεβαιώσει για την Ανάσταση την έδωσε ο ίδιος ο Χριστός. Το είπε σαφέστατα και το διακήρυξε και το υπεστήριξε.

 

Και πώς είναι δυνατόν, αυτόν που όχι απλώς εκήρυξε, αυτόν ο οποίος έζησε από το κήρυγμα, αυτόν ο οποίος χωρίς καμία αμφισβήτηση ανέβηκε πάνω στον Σταυρό γι’ αυτό το κήρυγμα, πώς είναι δυνατόν αυτόν τον άνθρωπο να τον θεωρήσουμε σαν ένα απατεώνα, ο οποίος σκηνοθετεί την ταφή Του, ο οποίος σκηνοθετεί την Ανάσταση Του;


Τώρα αφού μιλήσαμε για την απόλυτο αξιοπιστία των εμφανίσεων τού Χριστού που είναι η δεύτερη κατηγορία των αμφισβητήσεων, θα έλθουμε στην 3η κατηγορία που εύκολα ανατρέπεται, δηλ. σχετικά με τον κενό τάφο.

 


Η αμφισβήτηση του κενού τάφου

Η πρώτη αμφισβήτηση για τον κενό τάφο είναι εκείνη η οποία παρουσιάζεται μέσα στο ίδιο το Ευαγγέλιο, όταν έρχεται η κουστωδία και αναγγέλλει στους αρχιερείς πάντα τα γενόμενα: τον σεισμό που έγινε και την ένδοξη Ανάσταση τού Χριστού. Και τι λένε οι αρχιερείς; Τους έδωσαν λέει αργύρια ικανά και τους είπαν να διαδώσουν ότι «αυτών κοιμωμένων έκλεψαν οι μαθηταί το σώμα». Αυτή βέβαια η απλή ανατροπή αυτής τής εκδοχής είναι εκείνη η φράσις ότι «αν εκοιμώντο πώς είδαν τι έγινε;» ότι δηλ. έφυγε το σώμα απ’ εκεί. Και «αν δεν εκοιμώντο πώς άφησαν αυτοί οι στρατιώτες τους μαθητές να πάρουν τον Κύριο;»

 

Τώρα η άλλη σκέψις είναι ότι το σώμα δεν το απεμάκρυναν οι μαθηταί, αλλά το απεμάκρυναν οι αρχιερείς και αυτό για να μη γίνει ο τάφος σημείο προσκυνήματος των οπαδών τού Χριστού. Αλλά και δω πάλι αυτό είναι τελείως αδιανόητο και ξένο προς την λογική. Ξέρουμε ότι λίγες ημέρες μετά εδέχθησαν κατά πρόσωπο, μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους εκείνη την αυστηρότατη κατηγορία τού Πέτρου ότι «απέκτειναν τον αρχηγό τής ζωής ον ο Θεός ήγειρε εκ νεκρών». Και έτσι ο Πέτρος δημιούργησε χιλιάδες πιστών απ’ την ημέρα εκείνη και όλοι οι απόστολοι εν συνεχεία.


Πόσο απλό θα ήταν να αποστομώσουν στη γένεσή του το Χριστιανικό κήρυγμα οι αρχιερείς, παρουσιάζοντας το πτώμα τού Χριστού το οποίο είχαν κρύψει! Αμέσως αυτό θα έπαυε για πάντα στο ξεκίνημά της αυτήν την κίνηση, η οποία αδιάκοπα αφαιρούσε οπαδούς από το Συνέδριο των Γραμματέων και των Φαρισαίων. Θα σταματούσαν αυτήν την βλάσφημη αίρεση παρουσιάζοντας το σώμα τού Χριστού και θα απεδείκνυαν εύκολα, και ήταν στο χέρι τους να το κάνουν, ότι πρόκειται για μια πλάνη.

 

Ο Αρχιδικαστής τής Αγγλίας, (όπως θα λέγαμε σε μας ο Πρόεδρος τού Αρείου Πάγου), λόρδος Darling, συνοψίζει αυτόν τον έλεγχό του νομικώς πάνω στις ενδείξεις για την Ανάσταση τού Χριστού με τα ακόλουθα λόγια, τα οποία είναι τόσο αυθεντικά ώστε δεν χρειάζεται να προσθέσω τίποτε άλλο:

 

«Εμείς λέει σαν Χριστιανοί καλούμαστε να παραδεχθούμε πολλά μόνον με την πίστη. Το βασικό θέμα, εάν δηλ. ο Ιησούς Χριστός ανέστη απ’ τους νεκρούς ή όχι, πάνω στο οποίο στηρίζεται ότι ο Χριστός ήταν πράγματι εκείνο που διακήρυξε, δεν καλούμεθα να το παραδεχθούμε μόνον με την πίστη. Υπάρχουν για την πεποίθηση αυτή, ότι είναι πραγματικά μια ζωντανή αλήθεια, υπάρχουν τόσο πολυάριθμες ενδείξεις θετικές και αρνητικές απ’ τα γεγονότα και τις περιστάσεις, ώστε κανένα σώμα από νοήμονες ενόρκους στον κόσμο δεν θα εξέφερε άλλη απόφαση παρά ότι η Ανάσταση είναι πράγματι αληθινή. Αλλά για να αποδειχθεί η αλήθεια τής Αναστάσεως πολλοί παρουσιάζουν εκείνο το επιχείρημα, το θετικό εκείνο επιχείρημα, το οποίο πιστεύω ότι είναι πιο πειστικό επιχείρημα για μας τους ανθρώπους που ζούμε σε μία εποχή κατ’ εξοχήν εποχή αρνήσεως, αποστασίας και συγχύσεως. Είναι ακριβώς οι απροσδόκητες και ψυχολογικά και λογικά ανεξήγητες επιστροφές ανθρώπων από την άρνηση και την πεισματική απιστία στην πίστη χάρις στην Ανάσταση τού Χριστού».

 

 

Σύγχρονες μεταστροφές απίστων

Υπάρχουν πάρα πολλές, υπάρχουν εκατομμύρια τέτοιες περιπτώσεις και θα αναφέρουμε μονάχα τις περιπτώσεις διασήμων ανθρώπων τού πνεύματος, οι οποίοι διετέλεσαν άπιστοι και έγιναν πιστοί.


Υπήρχε στην Αγγλία ο Καθηγητής Joad, Καθηγητής τής Φιλοσοφίας από τους πιο γνωστούς, ο οποίος ήταν τόσο πολύ φανατικός στην άρνηση, ώστε δεν άφηνε ευκαιρία, με τον γραπτό λόγο αλλά και με μία σειρά από εβδομαδιαίες ομιλίες στο αγγλικό ραδιόφωνο με τίτλο «ο Joad και ο Θεός», να υποστηρίζη την ανακρίβεια τού Ευαγγελίου. Αυτό έκανε ο Joad μελετώντας ακριβώς την Αγία Γραφή, για να παρουσιάσει επιχειρήματα. Ο ίδιος όμως από μόνος του χωρίς καμία επίδραση πείσθηκε ότι το αντίθετο από όσα κήρυσσε ήτο αλήθεια και σε μεγάλη ηλικία παρουσιάσθηκε αιφνιδίως και είπε ότι «όσα πίστευα ήταν ψέμα», και αγωνίσθηκε σαν τον Θωμά και εκήρυξε σ’ όλο τον κόσμο ότι ο Χριστός είναι πραγματικά ο Κύριος και Θεός. Στον 18ον αιώνα, όπως ανέφερα, είχε φθάσει η άρνηση στο κορύφωμά της. Και στην Αγγλία, λέει ο Montesquieu ότι, εάν ένας άνθρωπος πει σε οποιονδήποτε κύκλο μορφωμένων ανθρώπων ότι πιστεύει, δεν γίνεται υποδεκτός με τίποτε άλλο παρά με γέλια και καγχασμούς.


Την εποχή εκείνη δύο μορφωμένοι νέοι από το Πανεπιστήμιο τής Οξφόρδης έβαλαν για σκοπό τής ζωής τους να συγγράψουν δύο συγγράμματα, για να αποδείξουν ο πρώτος ότι η επιστροφή τού Παύλου δεν οφείλεται σε πίστη, σε αληθινή πίστη, και ο δεύτερος ότι η Ανάσταση τού Χριστού ήτο ψέμα.
Ο πρώτος, ο Λόρδος Lytletton μετά από ορισμένο χρονικό διάστημα επέστρεψε με ένα κείμενο που απεδείκνυε ότι η συνάντησης τού Παύλου με τον αναστημένο Χριστό είχε πραγματικά συμβεί στο δρόμο τής Δαμασκού. Και ο άλλος, ο Gilbert West έγραψε ολόκληρο σύγγραμμα το οποίο ονομάζει «Παρατηρήσεις επί τής Ιστορίας και των Ενδείξεων τής Αναστάσεως τού Χριστού» και περιέχει μία σωρεία από επιχειρήματα, πολλά περισσότερα από όσα εγώ σας παρουσίασα τώρα, λογικότατα επιχειρήματα για την αλήθεια τής Αναστάσεως.

 

Θα έχετε ακούσει ίσως ότι το πλέον διάσημο σατυρικό περιοδικό παγκοσμίως είναι το «PUNCH». Επί έτη εκδότης τού Punch υπήρξε ο Muggeridge, πνεύμα οξύ και σκωπτικό, ο οποίος δεν δίσταζε να διακηρύττει την απιστία του. Μια επίσκεψις εν τούτοις εις τους Αγίους Τόπους κατέληξε εις αποτέλεσμα αντίθετο εκείνου το οποίον ανέμενε και επεδίωκε ο Muggeridge. Αντί να κομίσει αποδείξεις ότι η πεποίθησης στο θάνατο και την Ανάσταση τού Ιησού Χριστού είναι ένας μύθος, επέστρεψε με την ακλόνητο πεποίθησιν για την αλήθεια τής Χριστιανικής πίστεως και με μια τέτοια ψυχική μεταστροφή, ώστε έγινε σήμερα ένας από τους κυριότερους ηγέτες τού Χριστιανικού κινήματος στη Μ. Βρετανία. στο περίφημο «Φεστιβάλ τού Φωτός». Στην πολυάριθμη αυτή συγκέντρωση στην Πλατεία TRAFALGAR τού Λονδίνου, ο Muggeridge ήταν εκείνος ο οποίος καυτηρίασε και κάλεσε σε αφύπνιση και αγώνα εναντίον τής χυδαιότητας και τής παρακμής εις την οποίαν οδηγεί η απιστία.


Ίσως όμως πραγματικά για εκείνον που θέλει να κουράσει την σκέψη του, αυτό είναι πραγματικά ανάγκη γύρω από το θέμα αυτό, ίσως το πιο χαρακτηριστικό λογικό μνημείο είναι το έργο του νομικού Morison. Αυτός από μικρή ηλικία, από παιδική ηλικία είχε διαβάσει από τους Κριτικούς τής Γερμανικής Σχολής, την Κριτική τής Αγ. Γραφής. Και είχε πλούσια οπλιστεί με επιχειρήματα κατά τής Χριστιανικής Θρησκείας και ξεκίνησε με τα επιχειρήματα αυτά να γράψει ένα βιβλίο που πραγματικά, λογικά θα έπειθε τον καθένα, ότι η Ανάστασις δεν είχε πραγματοποιηθεί. Και καθώς άρχισε να γράφει αυτό το βιβλίο, βρήκε ότι ήταν αδύνατο το βιβλίο αυτό να γραφή. Και όχι μονάχα ήταν αδύνατο να γραφή αλλά οι σκέψεις και τα λόγια τα οποία έγραφε οδηγούσαν τελείως στον αντίθετο στόχο.

 

Λέει ο ίδιος: «Η δύναμις των περιστάσεων με ανάγκαζε να γράφω κάτι το τελείως αλλιώτικο, όχι γιατί τα ίδια τα γεγονότα τα οποία μελέτησα άλλαξαν, γιατί είναι οριστικά αποτυπωμένα στις σελίδες τής ανθρώπινης ιστορίας, αλλά γιατί η ερμηνεία των γεγονότων αυτών είχε μέσα μου υποστεί μία μεταβολή εξ αιτίας τής επιμονής αυτών των ιδίων των γεγονότων».

 

Ο συγγραφέας ανακάλυψε μία ημέρα ότι όχι μονάχα δεν μπορούσε να γράψει το βιβλίο που είχε σχεδιάσει αλλά και ότι αν ήθελε, δεν μπορούσε. Και από αυτήν την προσπάθεια προέκυψε το πασίγνωστο βιβλίο τού Morison «Ποιος εκύλισε τον λίθο;» που έχει κυκλοφορήσει σε εκατομμύρια αντιτύπων και αποτελεί πραγματικά ένα μνημείο λογικής εργασίας όπου παίρνει όλες τις διεξόδους τής αμφιβολίας και τους κόβει τον δρόμο με τις ίδιες τις μαρτυρίες τής Αγ. Γραφής και με την λογική επάνω σ’ αυτές δέχεται να ασκήσει το έργο τής αμφισβητήσεως και που αποτυγχάνει.


Δίπλα σ’ αυτούς τους διανοουμένους θα ήτανε πραγματικά παρά πολύ τολμηρό να πω δυο λόγια για τον εαυτό μου.


Το λέω με απόλυτη συναίσθηση για την διαφορά σε ανάστημα και την διαφορά σε κύρος που με χωρίζει απ’ αυτούς. Όμως το χρωστώ σε σας, και το κάνω για πρώτη φορά, το χρωστώ σε σας που είσαστε τα αδέλφια μου, με τα οποία ζω τόσο έντονα την ζωή της καθημερίνοτητας, να σας μαρτυρήσω, ότι έζησα τα τελευταία χρόνια τής γυμνασιακής μου ζωής και σχεδόν όλα τα χρόνια τής ζωής μου σαν φοιτητής μέσα στην άρνηση και στην αμφιβολία. Και να σας πω ότι δέχθηκα, μετά από πάρα πολλή μελέτη, το μήνυμα τής Αναστάσεως σαν αληθινό και όλη μου η ζωή, δεν είναι από μία σκοπιά, τίποτε άλλο, παρά ένα πύρωμα επάνω στην ακρίβεια τού κηρύγματος τής Αναστάσεως. Και έχω να σας πω ότι ούτε μια στιγμή, ούτε μια παρατήρησης μέσα στη ζωή μου, δεν παρέλειψε παρά να επιβεβαιώσει την αλήθεια τού κηρύγματος τού Ευαγγελίου, την αλήθεια τής Αναστάσεως τού Χριστού. Είναι αδύνατον λογικά, είναι αδύνατον ψυχολογικά να ζήσω ούτε μία στιγμή, μη πιστεύοντας στην Ανάσταση τού Χριστού. Και θέλω να καλέσω, σαν αδελφός προς αδελφούς, τον καθένα από σας, αν αυτό δεν έχει ολοκληρωτικά συμβεί στην ζωή σας, να πάρει την θέση αυτή και να δεχθεί απροκάλυπτα, τίμια, χωρίς φόβο, την Ανάσταση τού Χριστού σαν ένα γεγονός. Και να με βρει, αν θέλει, να συζητήσουμε, αν θέλει και να χαρούμε μαζί τα όσα θα επακολουθήσουν απ’ αυτό το άνοιγμα τής ψυχής στην Ανάσταση τού Χριστού.

Σας ευχαριστώ πολύ.

 


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Π. Τρεμπέλα: Ιησούς από Ναζαρέτ, Αθήναι, 1955.
2. Ε. Θεοδώρου: Η αιωνία αλήθεια, Αθήναι, 1960.
3. Ι. Αγαπίδη: Ο Ιησούς ενώπιον τής Ιουδαϊκής και Ρωμαϊκής δικαιοσύνης, Θεσσαλονίκη, 1969.
4. R. GUARDINI: Ο Κύριος, Ελλ. Μετάφρασις, Αθήναι, 1956, Τόμος Γ΄.
5. P. BARBET: LA PASSION DE JESUS CHRIST SELON DE CHIRURGIEN, RILLEN ET CIE, ISSOUDUN, 1950.
6. τού ιδίου: A DOCTOR AT CALVARY, P.J. KENNEDY, NEW YORK, 1953.
7. PR. J.N.D. ANDERSON: CHRISTIANITY THE WITNESS OF HISTORY, TYNDOLE PRESS LONDON, 1969.
8. τού ιδίου: EVIDENCE FOR THE RESURECTION, INTERVARSITY, PRESS LONDON, 1968.
9. F. MORISON: WHO MOVED THE STONE, BARNES AND NOBLE, NEW YORK, 1962.
10. J/YOUNG: THE CASE AGAINST CHRIST, FALCON BOOKS, LONDON, 1962.
11. K.N. TAYLOR: IS CHRISTIANITY CREDIBLE? INTERVARSITY PRESS, 1970

Emporing change in early, middle and late life

Εκ φύσεως τους οι άνθρωποι προσεγγίζουν την ευχαρίστηση και αποφεύγουν τον πόνο. αλλά η ισχυρότερη από τις δύο δυνάμεις είναι η επιθυμία να αποφύγουν τον πόνο.  Σε γενικές γραμμές, οι άνθρωποι αλλάζουν, όταν αρχίζουν να ταλαιπωρούνται λόγω πάχους ή κάποιας ασθένειας που αντισταθμίζει της φροντίδας του εαυτού τους. Επειδή η ένταση και το είδος των ερεθισμάτων που απορρέουν από την ευχαρίστηση και την αποφυγή του πόνου ποικίλλει ανάλογα με την ηλικία, διαφέρουν επίσης και τα κίνητρα για την αλλαγή.

Το κίνητρο κατά την πρώιμη ηλικία της ζωής είναι:                                                     

Η αποφυγή του πόνου και η γελοιοποίηση.

Για τα περισσότερα παιδιά, η γελοιοποίηση από τους συμμαθητές είναι μια κοινή και οδυνηρή εμπειρία, και η προσωπική τους εμφάνιση είναι πιο συχνά το επίκεντρο αυτής της διακωμώδησης. Παρακολουθήστε το παιδί σας σαν ‟γαμπρό” πριν από το σχολείο: κάθε τρίχα πρέπει να είναι στη θέση της, και το πιο μικρό ψεγάδι μπορεί να είναι επαρκής λόγος για να του χαλάσει όλη την ημέρα. Ο πόνος, του να μην αισθάνεται κάποιος ελκυστικός είναι συχνά αρκετά ενοχλητικός και θεωρούν ότι μια αλλαγή είναι απαραίτητη. Η κακή απόδοση στην τάξη και στον αγωνιστικό χώρο είναι μια άλλη συνηθισμένη πηγή γελοιοποίησης. Οι αθλητικές ικανότητες είναι ένα άμεσο επακόλουθο του σωματικού βάρους ενός παιδιού, το μυϊκό σύστημα είναι η πηγή της ενέργειας (είναι η τροφή τους).

Τα μωρά γεννιούνται με μια έμφυτη προσπάθεια να μάθουν, και τα μικρά παιδιά εκ φύσεως τους είναι περίεργα, αλλά από τη γέννηση μέχρι τις μεγάλες τάξεις στο σχολείο βρίσκονται στο έλεος των αποφάσεων των γονιών τους σχετικά με την διατροφή τους. Όταν τα παιδιά φεύγουν από το σπίτι (τουλάχιστον μερικώς) η ευημερία τους εξαρτάται από δική τους βούληση και τις δικές  τους επιλογές. Οι εμπειρίες κατά τη διάρκεια αυτών των πρώτων ετών αποτελούν νοοτροπίες και συνήθειες που διαρκούν μια ζωή.

Οι κορυφαίες δέκα προσπάθειες για να βοηθήσετε τα παιδιά:

1. Αναγνωρίστε την στεναχώρια τους και  συζητήστε μαζί  τους γι ‘αυτό. Μήπως το παιδί σας πάσχει από  ακμή, παχυσαρκία, κοιλιακό άλγος, ή πόνο στις αρθρώσεις; Μήπως  έχουν καμιά αδικαιολόγητη ψυχική κατάπτωση ή χαμηλή αυτοεκτίμηση;

2. Είναι οι γονείς για τα παιδιά τους τα «καλύτερα παραδείγματα» Ως εκ τούτου, οι ίδιοι οι γονείς πρέπει να φαίνονται και να αισθάνονται καλά.

3. Οι γονείς πρέπει να παρέχουν ελκυστικά γεύματα. Πιθανόν μια καλή  χορτόσουπα με φιδέ θα είναι καλύτερα αποδεκτή από μια απλή ψητή πατάτα.

4. Εξηγήστε στα παιδιά σας ότι η παχυσαρκία δεν είναι φυσιολογική (αν και το 30% από τους συμμαθητές του ή τις συμμαθήτριες του είναι υπέρβαροι), και ότι η ακμή δεν είναι μόνο από τις ορμονικές αλλαγές που συνοδεύουν την εφηβεία, αλλά είναι και αποτέλεσμα του τρόπου που τρώμε. Εξηγήστε τους ότι οι κινήσεις του εντέρου δεν πρέπει να είναι επώδυνες και να κρατάνε μισή ώρα.

5. Συμπεριλάβετε τα παιδιά σας στα ψώνια και την προετοιμασία των γευμάτων. Διδάξτε τους πώς να παραγγέλλουν όταν τρώνε έξω.

6.  Ερευνήστε τα πάθη του παιδιού σας. Εάν ο αθλητισμός είναι σημαντικός για αυτούς, επισημάνετε  ότι οι αθλητές μεγάλων αποστάσεων (δρομείς, ποδηλάτες, κ.λπ.), κερδίζουν επειδή τρέφονται σωστά με  άμυλα και δεν επιβαρύνονται από τα πρόχειρα φαγητά, τρόφιμα ζωικής προέλευσης και λίπος.

7. Απομυθοποιήστε  ότι η κατανάλωση ζωικής πρωτεΐνης (κρέας, πουλερικά, ψάρια, γαλακτοκομικά και αυγά) χτίζει τους μυς.

8. Εξερευνήστε και άλλα ωφέλημα για την βελτίωση της προσωπικής τους εμφάνισης (εκτός από την απώλεια του υπερβολικού σωματικού πάχους). Το λιπαρό δέρμα και η ακμή είναι αποτέλεσμα των φυτικών ελαίων και του ζωικού λίπους.

9. Ο πόνος των ζώων και η περιβαλλοντική καταστροφή είναι θέματα τα οποία αποσπούν την προσοχή των παιδιών, ακόμη περισσότερο από ότι τα θέματα της εμφάνισης  και της υγείας τους.

10. Κάνετε γνήσια θετικά σχόλια για το παιδί σας ως άτομο (όχι για την εμφάνισή τους) και για τα επιτεύγματά τους.

Το κίνητρο κατά τη διάρκεια της μέσης ηλικίας είναι:

Απόκτηση ομορφιάς & Δύναμης

Με απλά λόγια, η πλούσια δυτική διατροφή στερεί τους ανθρώπους από την ομορφιά και τη δύναμή τους. Πού έχουν πάει  όλες οι ωραίες  γυναίκες και οι ωραίοι άνδρες; Έχουν περάσει  στη σκοτεινή πλευρά της τραπεζαρίας.  Οι άνθρωποι που ενισχύουν την ελκυστικότητα τους ξοδεύοντας χιλιάδες δολάρια σε ρούχα, αυτοκίνητα, μακιγιάζ, αρώματα, και την πλαστική χειρουργική έχουν γίνει απεχθείς, όλα για τα εξεζητημένα φαγητά που  είναι γεμάτα από λίπος και αλάτι, και μυρίζουν αηδιαστικά. Οι ζωές καταστρέφονται από την διατροφή στον ίδιο βαθμό που καταστρέφονται από το κάπνισμα, την κατανάλωση αλκοόλ, ή την εξάρτηση από τα ναρκωτικά. Καταστρέφονται από άστοχες επιλογές. Πολύ λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν ότι μπορούν να έχουν την υγεία τους απλά αλλάζοντας  τη διατροφής τους.

Τα δέκα σημαντικά κίνητρα για τους ενήλικες :

1. Η σεξουαλική ελκυστικότητα εξαρτάται από την υγεία σας και την προσωπική σας εμφάνιση. Η υγεία είναι ελκυστική. Οι φυσικές δυνάμεις για τη συνέχιση της ύπαρξης του ατόμου και για την Επιβίωση του Είδους στους άνδρες και στις γυναίκες είναι να μοιραστούν το γενετικό τους υλικό (ωάρια και σπερματοζωάρια) με υγιείς συντρόφους, έτσι ώστε να παράγουν άριστους απογόνους. Όντας υπέρβαροι, προέκταση κακής υγείας, συμπεριλαμβάνετε  υψηλότερος κίνδυνος καρδιακών νόσων, διαβήτη και καρκίνου.

2. Η φυσική ελκυστικότητα και ομορφιά είναι καλύτερη από όταν καλλωπιζόμαστε. Το λαμπερό δέρμα είναι αποτέλεσμα της βελτίωσης της κυκλοφορίας με μια διατροφή χαμηλής περιεκτικότητας σε λίπος. Οι κηλίδες, η ακμή, και τα σπυράκια, προκαλούνται από μια διατροφή βασισμένη  σε  ζωικά λιπαρά.

3. Η φυσική οσμή του σώματος θα έπρεπε να είναι σεξουαλικά ελκυστική, κάτι που από καιρό είναι γνωστό στη βιομηχανία αρωμάτων. Το πιο αποκρουστικό και η πηγή της κακής αναπνοής και άσχημης σωματικής οσμής που είναι το αποτέλεσμα της ζωικής διατροφής.

4. Η ελκυστική προσωπική σας εμφάνιση και η υγεία σας που ακτινοβολεί, θα χρησιμεύσει ως κίνητρο για καλύτερες επιλογές τροφίμων για το σύζυγό σας, τα παιδιά, τις κοινωνικές επαφές και τους συναδέλφους σας.

5. Η υγιεινή διατροφή βελτιώνει την αναπαραγωγική γονιμότητας, σε άνδρες και γυναίκες.

6.  Καταναλώνοντας κρέας και γαλακτοκομικά προϊόντα  μειώνεται η ποσότητα και η ποιότητα του σπέρματος.

7.  Η κατανάλωση ζωικών προϊόντων αυξάνει τον κίνδυνο γενετικών ανωμαλιών σε απογόνους (για τη μητέρα και τον πατέρα).

8.  Η Αμερικανοί λατρεύουν τους λεπτούς και αποδοκιμάζουν τους παχύσαρκους. Οι πιθανότητές σας για μια επιτυχημένη σταδιοδρομία εξαρτάται από την υγεία και την εμφάνισή σας. Για παράδειγμα, οι παχύσαρκοι άνθρωποι έχουν λιγότερες πιθανότητες να φοιτήσουν σε κολέγιο, και ακόμα παίρνουν  χαμηλότερους μισθούς.

9.  Οι καθημερινές σωματικές δραστηριότητες και η αθλητική απόδοση ενισχύεται με την υγιεινή διατροφή.

10. Η συντόμευση της ζωής από ασθένειες, όπως ο καρκίνος του μαστού και οι καρδιακές παθήσεις είναι το αποτέλεσμα των  λιπαρών της ζωικής διατροφής που βασίζεται η Αμερικανική διατροφή.

Το κίνητρο κατά τα τέλη της ζωής είναι να:                                                    

καθυστερήσει ο θάνατος και  η αποφυγή της αναπηρίας

Τα αναπαραγωγικά και παραγωγικά χρόνια ακολουθούνται από τα χρόνια αφυπηρέτησης (νοητικής και φυσικής). Οι σκέψεις και οι φοβίες σας στρέφονται προς την αναπηρία και το θάνατο. Μία ακόμα ημέρα στο παιχνίδι του γκολφ ή μια ώρα παίζοντας με τα εγγόνια σας αξίζει σχεδόν κάθε θυσία, και ειδικά για ανθρώπους που πλησιάζουν την υπέρτατη θυσία. Παρόλα αυτά συχνά οι άνθρωποι λένε: ‟δεν φοβάμαι τον θάνατο, φοβάμαι την αναπηρία και την εξάρτηση από τα παιδιά μου”.

Τα δέκα σημαντικά κίνητρα για τους μεγάλους.

1. Η κανονική διάρκεια της ανθρώπινης ζωής είναι περίπου στα 85 χρόνια. Αυτό σημαίνει θάνατο από φυσικά αίτια (όχι από πολέμους, ατυχήματα, ή ασθένειες) και μπορεί να συμβεί σε αυτή την ηλικία. Η φυσική ζωή περιορίζεται από τον αριθμό των φορών που ένα κύτταρο θα διαιρεθεί κατά την διάρκεια μιας ζωής. Ένας «φυσικός θάνατος» είναι αποτελέσματα  καρδιακής ανεπάρκειας. Ιδανικά αυτό το τελικό γεγονός συμβαίνει σιωπηλά κατά τη διάρκεια του ύπνου, καθώς η εξασθενημένη καρδιά επιστρέφει το αίμα στους πνεύμονες γεμίζοντας τους με υγρό. Η πραγματική μέση διάρκεια ζωής, σε όλο τον κόσμο, είναι πολύ μικρότερη, περίπου στα 67 χρόνια, λόγω αιτιών που θα μπορούσαν να  προληφθούν σε μεγάλο βαθμό.

2. Οι καρδιακές προσβολές και τα εγκεφαλικά επεισόδια είναι η κύρια αιτία των  θανάτων παγκοσμίως. Η πλούσια δυτική διατροφή είναι η κύρια αιτία θανάτου στις ΗΠΑ.

3. Ο μέσος αριθμός των φαρμάκων που καταναλώνονται από τους ηλικιωμένους κυμαίνεται από 8 έως 13. Οι άρρωστοι άνθρωποι παίρνουν φάρμακα. Αν τρώτε καλά, και κάνετε προσεκτική άσκηση, μαζί με λίγο ηλιοφάνεια, θα πρέπει να αναμένετε ότι θα παραμείνετε  χωρίς φάρμακα για μια ζωή.

4. Οι αισθήσεις της όρασης, ακοής, όσφρησης και της γεύσης θα λειτουργούν για όλη τη διάρκεια της ζωής (με μόνο μια ήπια απώλεια) ακολουθώντας την McDougall δίαιτα.

5. Η ανικανότητα (στυτική δυσλειτουργία) προκαλείται από την έλλειψη αποτελεσματικής κυκλοφορίας του αίματος στο πέος. Η απώλεια της σεξουαλικής επιθυμίας και η απόδοση δεν είναι απλά  αποτέλεσμα της μεγάλης ηλικίας, αλλά και οι τροφές που επιλέγουμε να φάμε.

6.  Οι υγιείς γυναίκες περνούν στην εμμηνόπαυση χωρίς να προσβάλλονται από εξάψεις, ή την ψυχική και συναισθηματική αστάθεια. Η εμμηνόπαυση είναι μια φυσιολογική μετάβαση της ζωής, δεν είναι μια ασθένεια.

7.  Η οστεοπόρωση είναι μια ασθένεια που κατά κύριο λόγο προκαλείται από μια διατροφή πλούσια σε ζωικές πρωτεΐνες. Ωστόσο, η οστική πυκνότητα, αντικατοπτρίζει την αναπαραγωγική κατάσταση πάνω από την υγεία των οστών. Οι γυναίκες στην αναπαραγωγική ηλικία τους αποθηκεύουν περίπου δύο κιλά ορυκτών (ανόργανα συστατικά) για την εγκυμοσύνη και τη γαλουχία.  Πέρα από την εμμηνόπαυση, δεν υπάρχει λόγος να διατηρηθεί αυτή η επιπλέον αποθήκευση του ασβεστίου κλπ, η οστική πυκνότητα μειώνεται φυσιολογικά.

8. Η εκφυλιστική αρθρίτιδα (λόγω γήρατος) είναι συνέπεια της κακής δυτικής διατροφής. Οι αρθρώσεις θα πρέπει να παραμένουν κανονικά διαμορφωμένες και λειτουργικές για μια ζωή.

9. Η Άνοια, συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Alzheimer, οφείλονται στην δυτική δίαιτα και την δηλητηρίαση με αλουμίνιο. Θα πρέπει να περιμένετε να παραμείνετε διανοητικά έξυπνοι όλα τα επόμενα χρόνια σας.

10. Οι ηλικιωμένοι έχουν πολλά να συνεισφέρουν στην κοινωνία. Δυστυχώς, οι δεκαετίες της μάθησης και η επικερδής εμπειρία στις επιχειρήσεις, τη μουσική, την τέχνη, και την πολιτική χάνονται με τη συνταξιοδότηση (65 ετών).

Εάν δεν μπορείτε να βρείτε το κατάλληλο κίνητρο σήμερα, τότε πάντα υπάρχει το αύριο. Το μέλλον επιφυλάσσει πολλές αρνητικές διεγέρσεις για όσους αδυνατούν να κάνουν την αλλαγή. Τα αποτελέσματα της συνέχισης της δυτικής διατροφής είναι καλύτερα να συνοψιστούν ως επιταχυνόμενη γήρανση.

Εμβολιο HPV

Αρχειοθέτηση Κατηγορίας: Σύναψη έκθεσης Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων και τελικό πόρισμα για το εμβόλιο Gardasil μετά από χορήγηση σε 15χρόνη και πρόκληση  σκλήρυνσης κατά πλάκας και την άμεση ανάσχεση/καταστολή του ανοσοποιητικού της συστήματος


Ο κ. Jean-Christophe Coubris, δικηγόρος υπεράσπισης για την Marie-Oceane,μια έφηβη που τραυματίστηκε από το εμβόλιο, έχει ασκήσει κατηγορίες με τη γαλλική εισαγγελία της Bobigny, στα περίχωρα του Παρισιού, έναντι τόσο της
Laboratoire Sanofi Pasteur MSD και της γαλλικής αρχήςAgence Nationale du Φάρμακο (ANSM) , το γαλλικό Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, για παράβαση της πρόδηλης καθήκον τους να διασφαλίσουν την ασφάλεια και για την περιφρόνηση των προφύλαξης και της πρόληψης.


Μόλις πριν από λίγους μήνες, λόγω των  
εκατοντάδων  ανεπιθύμητων ενεργειών από το εμβόλιο κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας στην Ιαπωνία και τις παρενέργειες/βλάβες  που προκάλεσε  και την αναπηρία σε πολλούς εφήβους η χορήγηση του Cervarix και Gardasil HPV σε ενέσιμα εμβόλια. Τον Ιούλιο του 2013, το Ιαπωνικό υπουργείο Υγείας εξέδωσε ανακοίνωση σε εθνικό επίπεδο ότι ο εμβολιασμός για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας  δεν θα πρέπει πλέον να συνιστάται στην Ιαπωνία. Ιάπωνες έφηβοι που έλαβαν τα εμβόλια είναι τώρα σε αναπηρικά καροτσάκια με βλάβες στον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό.

Το εμβόλιο κατά του HPV είναι ίσως η μεγαλύτερη φάρσα εμβολιασμών κατά τον τελευταίο αιώνα . HPV εμβόλια δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια  παγκόσμια άσκηση κερδοσκοπούν σε βάρος της υγείας των παιδιών. Λόγω της συντριπτικής σε ποσοστό  των παρενεργειών που σχετίζονται με το εμβόλιο, οι υπηρεσίες υγείας τώρα ενθαρρύνουν τους επαγγελματίες της υγείας να μην αναφέρουν τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις, μια σαφή ένδειξη ότι κάτι είναι πολύ λάθος.

Κατάθεση αγωγής από την τραυματισθείσα νεαρή

Μια πρώτη ένεση του Gardasil χορηγείται στη Marie-Oceane, ηλικίας 15 στις 11 Οκτωβρίου 2010. Το εμβόλιο είχε προταθεί για την πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.

Μια δεύτερη ένεση του εμβολίου χορηγήθηκε σε Marie-Oceane στις 13 Δεκεμβρίου, 2010. Τα πρώτα κλινικά συμπτώματα εμφανίστηκαν στα μέσα Φεβρουαρίου του 2011 και ήταν γρήγορα διαγνωσιμα ως οξεία διάχυτη εγκεφαλομυελίτιδα ή σκλήρυνση κατά πλάκας.

Η Marie-Oceane επανειλημμένα νοσηλεύτηκε για τους επόμενους μήνες. Έχασε προσωρινά την όρασή της και τη λειτουργική χρήση των ποδιών της. Κατά τη διάρκεια μιας από αυτές τις κρίσεις, το πρόσωπό της ήταν εντελώς παράλυτο.

Η Θεραπεία στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Μπορντό έχει οδηγήσει σε μια ελαφρά βελτίωση στη συνολική κατάσταση της, αλλά με σοβαρές παρενέργειες.Μόλις  τα πρώτα συμπτώματα εμφανίστηκαν, οι γιατροί της Marie-Oceane θεώρησαν ως  ύποπτο για μια σύνδεση με το εμβόλιο Gardasil.

Οι γονείς της Marie-Oceane έχουν αναφερεί αυτή την παρενεργεία  στην  Επιτροπή Συνδιαλλαγής de et d’Indemnisation des  médicaux (ΚΠΕ) d’Aquitaine για να καθοριστεί η αιτία και το αποτέλεσμα του ρόλου του εμβολίου.

Τα συμπεράσματα της ομάδας εμπειρογνωμόνων ελήφθησαν τον Ιούνιο του 2013.

Δήλωσαν ότι φαίνεται να υπάρχει μια σαφής σύνδεση μεταξύ των σοβαρών παθήσεων της Marie-Oceane και το εμβόλιο.

«Μια σε βάθος ανάλυση όλων των πληροφοριών στο αρχείο, η οποία περιελάμβανε μια πληθώρα αναφορών, επιβεβαιώνει ότι νευρολογικές διαταραχέςτης  Marie-Oceane Β είναι σύμφωνες με ιατρογενείς μετά τον εμβολιασμό της νόσου.»

Σε ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, η κ. . Patrick Maire, πρόεδρος της Aquitaine CCI, δήλωσε ότι Laboratoire Sanofi Pasteur MSD ήταν υπεύθυνη για αυτό.

Η Marie-Oceane κατηγορεί την  Laboratoire Sanofi Pasteur MSD ότι παραμελεί να ενημερώσει τους αποδέκτες του εμβολίου Gardasil για τους κινδύνους του κεντρικού νευρικού συστήματος με την πρόκληση φλεγμονής, ενώ ο κίνδυνος αυτός αναγνωρίστηκε ήδη από το 2009 σε δυσμενείς επιπτώσεις αναφοράς.

Η Marie-Oceane θεωρεί ότι με τη μη ανάληψη δράσης κατά της Laboratoire Sanofi Pasteur , η ANSM έχει σαφώς αποτύχει στο ρόλο του φύλακα της ιατρικής.

Μόλις πριν από δύο χρόνια, μια δημοσίευση στο περιοδικό Annals of Medicine εκτεθεί το δόλιο χαρακτήρα των εμβολίων για τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) . Βασικά μηνύματα αναφέρουν οι ερευνητές περιλαμβάνουν την έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων για τυχόν HPV εμβολίων στην πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας και την έλλειψη αξιολόγησης των κινδύνων για την υγεία. Οι ερευνητές δήλωσαν ότι οι γιατροί θα πρέπει να υιοθετήσουν μια πιο αυστηρή προσέγγιση βασισμένη σε στοιχεία της ιατρικής, έτσι ώστε να παρέχουν μια ισορροπημένη και αντικειμενική εκτίμηση των κινδύνων και τα οφέλη του εμβολίου στους ασθενείς τους.

Πηγή: vaccineliberationarmy.com
Επιμέλεια/έρευνα.στοιχειοθέτηση:Δρ.Κων/νος Μουρούτης

Επόμενη σελίδα: »

Εγγραφή στο Newsletter

 

Επικοινωνία
Dr. Mouroutis Konstantinos
Επίσημη και μοναδική ιστοσελίδα
In English