«Ματαιότης ματαιοτήτων…ένεκεν Παγκόσμιας Ἡμέρας Βλακείας»

«Ματαιότης ματαιοτήτων…ένεκεν Παγκόσμιας Ἡμέρας Βλακείας»

Αμφιβαλλω ἄν ὑπάρχει ἄλλη περίοδος τῆς ἱστορίας ποὺ νὰ ξεπερνᾶ τὸ μέγεθος τῆς βλακείας τῆς δικῆς μας ἐποχῆς. Ἴσως τὰ ἔσχατα χρόνια τῆς ρωμαϊκῆς παρακμῆς.
Τὰ τελευταῖα χρόνια ἡ λέξη «παγκοσμιοποίηση» ἔχει γίνει καραμέλα ποὺ ὁ καθένας πιπιλάει «ἐν παντί τόπῳ καὶ χρόνῳ». Παρεπόμενο αὐτῆς τῆς παγκοσμιοποιησιολαγνείας εἶναι καὶ ἡ καθιέρωση κάποιων ἡμερομηνιῶν ὡς ἡμερῶν ἑορτασμοῦ ὄχι ἀγίων, ἀλλὰ θεσμῶν, ἰδεῶν, κινημάτων κ.λπ. Δὲν ξέρω ποιοῦ φαεινὴ ἰδέα ἦταν ἡ θεσμοθέτηση τῆς «Παγκόσμιας ἡμέρας τοῦ ἤ τῆς…». Ἀγνοῶ ἀπὸ ποιὸ κέντρο ξεκινοῦν ὅλες αὐτὲς οἱ θεσμοποιήσεις καὶ ἐκ προοιμίου λέγω ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ θεωρῶ καραγκιοζιλίκια ποὺ προκαλοῦν τὸν κοινὸν νοῦν καὶ τὴ στοιχειώδη σοβαρότητα…

Ξεφυλλίζοντας ἕνα διαφημιστικὸ ἡμερολόγιο ἑνὸς φαρμακείου εἶδα καταγεγραμμένες μὲ κόκκινα γράμματα καταγραφὲς τῆς Παγκόσμιας Ἡμέρας τοῦ ἤ τῆς… Ἀπό περιέργεια τὶς κατέγραψα καὶ μετρώντας τες διαπίστωσα ὅτι ἀνέρχονται σὲ 143, ἤτοι: Ἰανουάριος 3, Φεβρουάριος 8, Μάρτιος 9, Ἀπρίλιος 13, Μάιος 14, Ἰούνιος 17, Ἰούλιος 6, Αὔγουστος 7, Σεπτέμβριος 16, Ὀκτώβριος 25, Νοέμβριος 14, Δεκέμβριος 11.
Μ’ ἄλλα λόγια τὸ 40% τῶν ἡμερῶν τοῦ ἔτους ἔχουμε θεσμοθετημένες ἡμέρες τοῦ ἤ τῆς…!
Κάνοντας μιὰ πρόχειρη ἐπιλογὴ τέτοιων ἡμερῶν κατέγραψα: Παγκόμια Ἡμέρα (στὸ ἑξῆς Π.Η.)
τηλαγκαλιᾶς (21/1), Π.Η. ἀσφαλοῦς πλοήγησης στὸ internet (5/2), Π.Η. σκέψης (22/2), Π.Η. νεφροῦ (11/3), Π.Η. τοῦ σχεδίου (29/4), Π.Η. τοῦ γέλιου (2/5), Π.Η. τῶν μαιῶν (5/5), Π.Η. τῶν κυανόκρανων (29/5), Π.Η. τοῦ σκαραβαίου (22/6), Διεθνὴς Ἡμέρα ὁμοφυλοφιλικῆς ὑπερηφάνειας (27/6), Π.Η. φεστιβάλ (6/7), Π.Η. ἀλλεργίας (8/7), Π.Η. ὀργασμοῦ (8/8), Π.Η. ἰθαγενῶν (9/8), Π.Η. ἀριστεροχείρων (13/8), Π.Η. κατὰ τῶν κουνουπιῶν (20/8), Π.Η. ἀμφισεξουαλικότητας (23/9), Π.Η. ἀντισύλληψης (26/9), Π.Η. καρδιᾶς (26/9), Διεθνὴς Ἡμέρα μετάφρασης (30/9), Π.Η. ἀβγοῦ (8/10), Π.Η. πλυσίματος χεριῶν (15/10), Π.Η. ζυμαρικῶν (25/10), Π.Η. ψωρίασης (29/10), Π.Η. αὐστηρᾶς χορτοφαγίας (1/11), Διεθνὴς Ἡμέρα Ἀνεκτικότητας (16/11), Π.Η. φιλοσοφίας (21/11), Π.Η. τηλεόρασης (21/11), Π.Η. ἀγοραστικῆς ἀποχῆς (30/11), Διεθνὴς Ἡμέρα Πολιτικῆς Ἀεροπορίας (7/12), Π.Η. ἰδιοκτησίας (ἄχ, ποῦ ’σαι Μάρξ! – 10/12), Π.Η. βουνοῦ (11/12).

Μετὰ τὰ παραπάνω κάθομαι καὶ ἀναλογίζομαι μέχρι ποῦ μπορεῖ νὰ φτάσει ἡ ἀνθρώπινη ρηχότητα. Ἐπειδὴ, ὅμως, δὲν θέλω νὰ θεωρηθῶ ἐξωπραγματικὸς καὶ ἀσύγγνωστα ἀρτηριοσκληρωτικὸς, ἔχω νὰ προτείνω κι ἐγὼ ἀπὸ πλευρᾶς μου τὸν ἑορτασμὸ παγκοσμίως κάποιων ἡμερῶν, ὅπως:

Παγκόσμιος Ἡμέρα μουσκεμμένων ὑδάτων

Παγκόσμιος Ἡμέρα τρίζοντος μεντεσέ

Παγκόσμιος Ἡμέρα ἀφοδράριστου μπουφὰν

Παγκόσμιος Ἡμέρα φαλτσογκανίζοντος ὄνου

Παγκόσμιος Ἡμέρα κοιλιακοῦ στοχασμοῦ

Παγκόσμιος Ἡμέρα ἀνοικτοῦ ὑποκαμίσου

Παγκόσμιος Ἡμέρα σπαστικῆς κωλίτιδας

Παγκόσμιος Ἡμέρα κακοφορμισμένης παρωνυχίδας

Παγκόσμιος Ἡμέρα ἀνονειρικῆς ὀνειροφαντασίας

Παγκόσμιος Ἡμέρα ἀνίατης κρονοληρίας

Παγκόσμιος Ἡμέρα συμπεπυκνωμένης βλακείας!

Tό πιό εὔκολο πρᾶγμα όμως εἶναι νὰ βάλεις μία ταμπέλα στοὺς ἄλλους. Τὸ πιὸ δύσκολο –ἄν βέβαια θέλεις νὰ εἶσαι εἰλικρινὴς– εἶναι τὸ νὰ δώσεις «ταυτότητα» στὸν ἑαυτὸ σου.
Δύσκολο κανεὶς νὰ ἀνιχνεύσει τὴ δική του ψυχὴ, νὰ εἰσχωρήσει στοὺς μαιάνδρους τοῦ πνεύματὸς του καὶ νὰ βρεῖ τὴν πρωταρχικὴ σύσταση τῆς ὑπαρξιακῆς του ταυτότητος.

Προσωπικά, ἐπειδὴ δὲν θέλω νὰ ἑτεροκαθορίζομαι, ἀποφεύγω νὰ προσαρμόζομαι. Ἡ ὅποια ἔνταξη –κατ’ ἐμὲ– εἶναι μορφὴ ὑποταγῆς, ἔστω σὲ κολοβωμένη μορφή. Ἀκόμη καὶ ἡ προσαρμογὴ σὲ καταστάσεις τοῦ παρόντος μοῦ προκαλεῖ δυσφορία. Αὐτὸ δὲν μὲ ἐμποδίζει νὰ βλέπω μὲ καθαρὴ ματιὰ ὅσα ἐνδεχομένως θὰ γίνουν μελλοντικά. Μάλιστα, γιὰ νὰ εἶμαι πιὸ κοντὰ στὸ μέλλον, τρέφομαι πνευματικὰ περισσότερο ἀπὸ τὸ παρελθὸν.
Διαισθάνομαι ὅτι τὰ πάντα γύρω μας διαλύονται, χωρὶς τὴ θέση του νὰ παίρνει κάτι καινούργιο. Τὸ παλαιὸ πεθαίνει ἀλλὰ ἡ προσκόλληση στὸ τωρινὸ δὲν ἐπιτρέπει νὰ δοῦμε τὸ τὶ καλύτερο μπορεῖ νὰ ἔλθει.
Συχνὰ μᾶς ἐκπλήσσει ἡ ἀπότομη ἀνάδειξη κάποιων ἀνθρώπων ἀπὸ τὸ πουθενά. Ἀκοῦμε γι’ αὐτὸν μιὰ συναυλία ἐγκωμίων: θαυμάσιος ἄνθρωπος, ἐξαίρετος πολίτης, ἀγλάισμα τῆς κοινωνίας, σπουδαῖος ἐπιστήμονας (μὲ τίτλους νὰ!), ροταριανὸς, μασσόνος ὑψηλοῦ βαθμοῦ, μέλος δημοτικῆς ἀρχῆς γιὰ τὴ βελτίωση τῶν ἀποχετεύσεων, στέλεχος Μ.Κ.Ο. γιὰ τὴν προστασία τῶν σκύλων, στοργικὸς σύζυγος, ἔμπιστος φίλος καὶ ἱδρυτὴς φιλανθρωπικοῦ σωματείου.
Ἄν μάλιστα ἔχει «διαπράξει» καὶ οἰκονομικὲς σπουδὲς, διαχέεται φημολογικῶς ὅτι κατέχει καὶ τὴ φιλοσοφικὴ λίθο τῆς οἰκονομίας, ἄρα μπορεῖ σὰν τοὺς ἀλχημιστὲς νὰ μετατρὲπει ἕνα κοινὸ μέταλλο σὲ χρυσάφι.

Ἀρχίζει νὰ ἐπικρατεῖ ἡ μόλυνση τῆς πληροφορίας. Γι’ αὐτὸ προσωπικὰ δὲν ἐπεδίωξα νὰ διεκδικήσω καμμία θέση, γιὰ νὰ μπορῶ ἀδέσμευτος νὰ ὑποστηρίζω τὶς δικὲς μου θέσεις. Δὲν θέλησα τίποτα, γιὰ νὰ εἶμαι κάτι…

Ξεχνούν πως μία των ημερών ,ΟΛΟΙ θα βρεθούμε 2 μέτρα υπο της γής και ΑΝ δεν είμαστε έτοιμοι τότε…τα πάντα ματαιότης ένεκεν της βλακείας!

Να οπλιστείτε με φρόνηση και σύνεση Θεού,

Κων/νος Μουρούτης

Πηγή:Σ.Ι.Καργάκος

Εγγραφή στο Newsletter

 

Επικοινωνία
Dr. Mouroutis Konstantinos
Επίσημη και μοναδική ιστοσελίδα
In English