Θεού σέβου και πάντα πράξεις ενθέως ή αλλιώς.. Τα αδύνατα παρ’ ανθρώποις δυνατά εστί παρά τω Θεώ.

Θεού σέβου και πάντα πράξεις ενθέως ή αλλιώς.. Τα αδύνατα παρ’ ανθρώποις δυνατά εστί παρά τω Θεώ.

Το ερώτημα τίθεται:»Πως θα πολεμήσουμε; Πως θα λυθεί η κρίση; Γίνεται να πράξουμε κάτι που θα μας βοηθήσει να εγερθούμε από τη λήθη και μέθη της α-νοησίας και α-κηδίας μας;»

Η απάντηση είναι ένα ηχηρό :»ΝΑΙ!!»

«Τοις ελευθέροις μεγίστη ανάγκη η υπέρ των πραγμάτων αισχύνη.» είπε ο Δημοσθένης τουτέστιν , Ν’ αγαπάς την ευθύνη να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο.
Αν χαθεί, εγώ θα φταίω»(Καζαντζάκης).

Οι περισσότεροι άνθρωποι όμως δεν θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης, και οι περισσότεροι άνθρωποι τρέμουν την ανάληψη ευθύνης. Ελευθερία είναι η θέληση να είναι κανείς υπεύθυνος απέναντι στον εαυτό του.

Τι πράττουμε εμείς όμως εμείς σήμερα;! Τόσο στο παρελθόν αλλά μέχρι τούδε αυτό που και εγώ ο ίδιος διαπιστώνω σε σχέση με τη δική μου διακονία που σχετίζεται με πόνο, ασθένεια και θάνατο είναι όταν οι ασθενείς μου βρίσκονται εγγύς της ιάεσως τους.Η χειρότερη στιγμή των ασθενών μου ήταν όταν ανακάλυπταν ότι ήταν κύριοι της τύχης τους. Δεν ήταν πια θέμα καλής ή κακής τύχης. Όταν δεν μπορούσαν πια να κατηγορήσουν τη μοίρα, απελπίζονταν. Η ευθύνη γεννιέται όταν δεν λέμε εγκαίρως «όχι», και δυστυχώς, Η τιμωρία δεν είναι πια της μόδας γιατί δημιουργεί διακρίσεις που για τη δημοκρατική νοοτροπία μας είναι απαράδεκτες. Προτιμούμε μια ανούσια συλλογική ενοχή αντί για μια ουσιαστική ατομική ευθύνη.

Όλα τα παράπονα για την αδικία του κόσμου είναι αδικαιολόγητα. Δεν συνάντησα ούτε έναν προικισμένο άνθρωπο που να αδικήθηκε απ’ τη μοίρα του. Για όλες τις αποτυχίες μας φταίμε μόνο εμείς οι ίδιοι. Η ζωή μας είναι ο καρπός των δικών μας πράξεων. Δεν έχουμε κανέναν να κατηγορήσουμε εκτός από τον εαυτό μας. Όταν κατηγορουμε τους άλλους, παραιτούμεθα από τη δύναμή μας για αλλαγή.Θέλουμε αυτήν στην πραγματικότητα; Τι είναι αυτό που επιζητούμε αλήθεια; Ποιος ο σκοπός της ζωής; Σε τελευταία ανάλυση, ο άνθρωπος δεν θα πρέπει να ρωτάει ποιο είναι το νόημα της ζωής του, αλλά θα πρέπει μάλλον να συνειδητοποιήσει ότι είναι αυτός στον οποίο απευθύνεται η ερώτηση.

Το χθες δεν είναι δικό μας για να το διορθώσουμε, αλλά το αύριο είναι δικό μας για να το κερδίσουμε ή να το χάσουμε. Κι αν είναι ο λάκκος σου πολύ βαθύς, χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς.(Βάρναλης). Να είμαστε έτοιμοι κάθε ώρα είναι η δική μας ώρα.

Θάρσει. Λέγων τ’ αληθές ου σφαλεί ποτε».(Σοφοκλής)

«Είναι καλύτερα να στέκεσαι όρθιος με σπασμένο και μπανταρισμένο κεφάλι, από το να σέρνεσαι με την κοιλιά για να γλιτώσεις το κεφάλι σου»…είχε πεί κάποτε ο Γκάντι. Είκοσι χρόνια από τώρα θα είσαι πιο απογοητευμένος για τα πράγματα που δεν έκανες παρά για τα πράγματα που έκανες. Γι’ αυτό, λύσε τους κάβους. Σαλπάρισε μακριά από το σίγουρο λιμάνι. Εξερεύνησε, ονειρέψου, ανακάλυψε!! Κάνε πάντα αυτό που φοβάσαι να κάνεις. Να αρχίζεις ό,τι μπορείς να κάνεις ή ονειρεύεσαι πως θα ήθελες να κάνεις. Η τόλμη χαρίζει ευφυΐα, μαγεία και δύναμη. Δεν πρέπει να γυρνάς την πλάτη σου σε έναν επαπειλούμενο κίνδυνο και να προσπαθείς να ξεφύγεις απ’ αυτόν. Αν το κάνεις, θα διπλασιάσεις τον κίνδυνο. Αλλά αν τον αντιμετωπίσεις εγκαίρως, θα τον μειώσεις στο μισό. Ποτέ μην τρέχεις να γλιτώσεις από κάτι. Ποτέ!

Η τύχη φοβάται και τρέμει τους γενναίους, αλλά τρομοκρατεί και ποδοπατεί τους δειλούς. Μερικές φορές λοιπόν  ακόμα και το να ζεις είναι μια θαρραλέα πράξη. Το αντίθετο του θάρρους στην κοινωνία μας δεν είναι η δειλία, είναι το βόλεμα.Μη το ξεχάσεις αυτό! Και πόσο ολοι μας είμαστε βολεμένοι μέσα στην αναβλητικότητα μας! Αυτός που δεν τολμάει τίποτε, δεν χρειάζεται ελπίδα για τίποτε. Ένας άνθρωπος με θάρρος είναι πλειοψηφία. Οχυρώστε το θάρρος με το τείχος της υπομονής,της υπομονής που τόσο έχουμε χρεία σήμερα! Θαρραλέος είν’ εκείνος που αναγκάζει τον εαυτό του, σε πείσμα των φόβων του, να συνεχίσει. Η πεθαρχεία, η περηφάνια, ο αυτοσεβασμός, η αυτοπεποίθηση και η αγάπη για τη δόξα είναι οι ιδιότητες που θα κάνουν έναν άνδρα θαρραλέο ακόμα κι αν φοβάται.

Στις μέρες μας μπορεί να φαίνεται ότι η εξουσία ασκεί κραυγαλέα καταπάτηση δικαιωματων στους πολίτες της, και ..Αν απουσιάζει η δικαιοσύνη, τι άλλο είναι η πολιτική εξουσία, παρά οργανωμένη ληστεία; Εμείς οφείλουμε να κρατήσουμε μια σωστη σχεση με αυτήν: Η στάση απέναντι στην εξουσία πρέπει να είναι ίδια με τη στάση απέναντι στη φωτιά: να μη στέκεσαι ούτε πολύ κοντά, για να μην καείς, ούτε πολύ μακριά για να μην ξεπαγιάσεις. Φυλαχτείτε από αυτόν που λέει ότι τα πράγματα πρέπει να μπουν σε τάξη. Το να βάζεις πράγματα σε τάξη σημαίνει επίσης να θέτεις άλλους ανθρώπους υπό τον έλεγχό σου. Κείνος που στ’ αληθινά αγαπά το Λαό δε γίνεται ποτέ αρχηγός του, γίνεται υπηρέτης του. Πριν αποκτήσουμε εξουσία πρέπει να αποκτήσουμε σοφία για να τη διαχειριστούμε καλά.

Αυτό που έχω να που σε όλους εκείνους που αργυρώνητα διέπουν στα των εξουσιών πασης φύσεως είναι πως.. Έχετε εξουσία πάνω στους ανθρώπους, μέχρι τη στιγμή που τους πήρατε τα πάντα. Όμως από τη στιγμή που τους αφήσατε χωρίς τίποτα, τότε τους χάσατε, είναι ελεύθεροι!!

«Έμφυτος πάσιν ανθρώποις ο της ελευθερίας πόθος.»(Διονύσιος Αλικαρνασευς)

«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία»…κήρυττε ο Ισοκράτης στην αρχαία Αθήνα..Τι θα έλεγε σήμερα αν ζούσε άραγε;!

Ελεύθερος είναι εκείνος που μπορεί να ζει χωρίς να λέει ψέματα. Tι θα πει λεύτερος; Αυτός που δεν φοβάται το θάνατο.Είμαστε έτοιμοι για τούτο;Να πεθάνουμε για τις προσωπικές μας αρέσκειες,κιβδηλες επιθυμίες και ιδιοτελείς παθήσεις; «Και λευτερωθήκαμεν από τους Τούρκους και σκλαβωθήκαμεν εις ανθρώπους κακορίζικους, όπου ήταν η ακαθαρσία της Ευρώπης..» μονολογούσε ο έρμος ο Μακρυγιάννης. Όσοι θυσιάζουν στοιχειώδεις ελευθερίες για λίγη ασφάλεια, δεν αξίζουν ούτε ελευθερία ούτε ασφάλεια. Όταν ο λαός φοβάται την κυβέρνηση, υπάρχει τυραννία. Όταν η κυβέρνηση φοβάται το λαό, υπάρχει ελευθερία. Κανείς δεν μπορεί να είναι ελεύθερος, αν δεν είναι κύριος του εαυτού του.Πως γίνεται εφικτό αυτό; Το ηθικόν σύνορον της Ελευθερίας είναι τούτο το ρητόν: Μη κάμης εις τον άλλον εκείνο οπού δεν θέλεις να σε κάμουν…ο χρυσός καν΄νοας που ο Χριστός διακήρυξε πριν από 2000 χρόνια..Και μόνο αυτό είναι που μας λείπει..Εκκείνος μας υπολείπεται για να πορευτουμε μπροστά και ψηλά.

Διότι η χειρότερη Αμαρτία είναι η απώλεια της Αγάπης για Ελευθέρια..Χωρίς Ελευθερία δεν υπάρχει Ευτυχία και άνευ ευτυχίας δεν υφίσταται Ελευθερη Βούληση. Η αγάπη για την ελευθερία είναι αγάπη για τους άλλους. Η αγάπη για την εξουσία είναι αγάπη για τον εαυτό μας. Για τους πραγματικά έντιμους ανθρώπους που έχουν αρχές, οι δέκα εντολές του Θεού συνοψίζονται σε μια που είναι γραμμένη πάνω από την είσοδο της ψυχής μας: «Αγάπα τον πλησίον ως εαυτόν».

«Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε
Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!»

Ο.Ελύτης

Με σεβασμό,

Κων/νος Μουρούτης

Εγγραφή στο Newsletter

 

Επικοινωνία
Dr. Mouroutis Konstantinos
Επίσημη και μοναδική ιστοσελίδα
In English