«Δεν είμαι αυτό που μου συνέβη. Είμαι αυτό που επέλεξα να γίνω».

«Δεν είμαι αυτό που μου συνέβη. Είμαι αυτό που επέλεξα να γίνω».

Για 7 έτη αγωνία, φόβοι και απίστευτος πόνος..Η διάγνωση ενός καρκίνου επιφέρει πολυ περισσότερα και δη στην ηλικία των 19 ετών..Ολοι οι άλλοι εγκατέλειψαν γρήγορα τη μάχη..Εσυ όμως έμεινες εκεί βαστωντας Θερμοπύλες..

Για 2 εβδομάδες πάλευες με νύχια και δόντια,μαζι σου και εκείνος ο ιατρός που ,κανεις άλλος στην ηφύλιο δεν θα αποτολμούσε να επέμβει 4 φορές στη πληγωμένη σάρκα σου, και όλοι εμείς έξω απο το θάλαμο σου κοντά ή μακρια στέλναμε ιαχές θριάμβου στα Επουράνια..

Και το προηγούμενο Σάββατο ,στην Μεγάλη τούτη Κατάπαυση του Θεού, αποτόλμησε ο ήρωας αυτος να εγχειρήσει και πάλι..και αυτο που κατόρθωσε ξεπερνα το «θαύμα» διότι ήταν Νεκρανάσταση..
Όμως ενα μικρό αγγείο εκει καπου στο πνευμονα σου σε πρόδωσε,η εμβολή ηταν μεγάλη..η καρδιά σου δεν άντεξε και.. ..Ησυχάσες επιτέλους..Η καρδιά σου δεν άντεξε μα η δική μας θα χτυπά για σένα μέχρι που να δώσουμε σε κάθε ψυχή μια Νέα και ¨ομορφη Καρδιά ..σα τη Δική σου!

Άφησες τον κόσμο να ζήσει όπως αυτός και εσύ διάλεξες και άφησες τον εαυτό σου να ζήσει όπως εσύ διάλεξες…Ο πόνος γίνεται ποίηση όταν η αγάπη αγκαλιάζει την μοναξιά…

Ο εχθρός της ζωής σε μίσησε απο την αρχή και επιβουλεύτηκε την ζωή και τα νειάτα σου τώρα για να σε φοβίσει για το Παντοτινό..Μα το είδα στα μάτια ,στα λόγια και στο σώμα σου οτι ήσουν έτοιμη,την Πίστη την ακλόνητη σε Εκείνον και τη Βεβαιότητα της Παρουσίας Του σε σένα..
Δε γονατίσες ποτέ,ουτε σο φόβο του θανάτου παρεκτός όταν προσευχόσουν σε Εκείνον γιατι..τότε μονάχα ήσουν Ελεύθερη..
«Να πάς εκεί που είσαι Ερωτεύμενος»..το πιο ποιητικο διάγγελμα της Ελευθερίας..Εσυ ταυτίστηκες με αυτην και επιτέλους σου δόθηκε!!Δε παραδόθηκες ποτέ!!

Ποτέ….!!!!!»Μέσα στις ύπουλες ενέδρες των καιρών
έτοιμος πάντα να ‘σαι γι’ αντίσταση κι άγριον αγώνα.
Κι αν τόχει η μοίρα σου να πέσεις βάστα ακόμα,
μη πεις ποτέ, ψυχή μου παραδώσου»..

Ο πόνος είναι αφόρητος, η θλίψη συντρίβει ,η απογοήτευση άπειρη..το μεγάλο «ΓΙΑΤΙ» απαιτεί απάντηση..
«Απάντηση θα πάρουν Ενότητα και Αγώνα για να λάβουν Ανάπαυση οι πρώτοι νεκροί..οχι άλλα δάκρυα κλείσαν οι τάφοι, Λευτεριάς λίπασμα οι πρώτοι νεκροι..»

Ἐσεῖς ποὺ βρήκατε τὸν ἄνθρωπο σας
κι ἔχετε ἕνα χέρι νὰ σᾶς σφίγγει τρυφερά,
ἕναν ὦμο ν᾿ ἀκουμπᾶτε τὴν πίκρα σας,
ἕνα κορμὶ νὰ ὑπερασπίζει τὴν ἔξαψή σας,
κοκκινίσατε ἄραγε γιὰ τὴν τόση εὐτυχία σας,ἔστω καὶ μία φορά;
Εἴπατε νὰ κρατήσετε ἑνὸς λεπτοῦ σιγή γιὰ τοὺς ἀπεγνωσμένα πονεμένους και αδύναμους;!!

Για αυτό λοιπόν φίλοι μου , εγκαλώ ΟΛΟΥΣ και ΟΛΕΣ εσάς που..
..έχετε Πόθο για Ελευθερία,Αλήθεια,Ήθος και Ζωή,να δώσουμε χέρια Αδελφοσύνης και να μεταβολίσουμε το σπαραγμό σε Αγώνα, το πόνο σε Ίαση ,τη λύπη σε Χαρά και το φόβο σε Θάρρος έτσι ώστε..
..ο άδικος χαμός της αδελφής μας να Ενώσει εσας και εμένα παθιασμένα ,στο στίβο της μάχης να πέσουμε και να μη βγούμε εωσού δούμε το Καρπό της Δικαιώσης του..
Οποίοι είναι αποφασισμένοι και διατεθιμένοι τα πληρώσουν το Τίμημα της Μαθητείας, ας δηλώσουν «ΠΑΡΩΝ»..Όσοι είναι απο τη μεριά του Κυρίου ας έλθουν ..Στη Κατερίνη αλλά και σε όλη την Επικράτεια, οφείλουμε να συναθροιζόμαστε απο τούδε και δεόμενοι εν τοι Υψίστοις ,να γίνουμε εμείς η Αλλαγή που θέλουμε να δουμε στους άλλους..Με Λόγο και Έργο..

..Μου υποσχέθηκες να γράψεις το βιβλιο για τη ζωή σου και να έρθεις κοντά μας..μα δε πρόλαβες..
Το βιβλίο θα το γράψω εγώ για σένα..σου είχα πει και τον τίλτο και χαμογέλασες όμορφα τότε..
» Αγγίζωντας Θανάσιμα τη Ζωή»..
Είσαι μαζί μας γιατι Ζείς ,μέσα στις καρδιές μας και στον τραγουδιών τις Λευτέρες στροφές…και στο υποσχέθηκα.. όπως τότε και στο τάφο του πατέρα μου πως..
Θα μάθω την Αλήθεια με όποιο Τίμημα και να χρειαστεί να πληρώσω και την Αλήθεια.. θα την διαλαλήσω ζώντας την στα 4 σημεία του Ορίζοντα..

Αν δεν καώ εγώ…Αν δεν καείς εσύ…
..Αν δεν καούμε εμείς..Πώς θα γενούνε τα σκοτάδια λάμψη!

Εσύ Ησύχασε τώρα..καθώς σήμερα σκεπάζεσαι απο χώμα..εμείς θα συνεχίσουμε τον Αγώνα σου ..μέχρι να ξανα-συναντήθούμε!!

«Να με αφήσετε ήσυχη..Σταμάτατε να έρχεστε στον τάφο μου.
Λουλούδια πάνω μου δε θέλω…
Και πρόσεξτε:το στήθος σου καθώς σκύβεις..ακουμπά την πλάκα μου…Μπήκα εδώ να ησυχάσω…μέχρι που Εκείνος θα με ξυπνήσει στο σφιχταγκάλιασμα της Αιώνιας Αγάπης Του..»

Τιμή και Δόξα σε κείνους που κλήθηκαν να φυλλάτουν Θερμοπύλες..

Γονυπετής ενώπιον μιας Ηρωίδος… γιατί εμείς αδελφέ μου.. γονατίζουμε μονάχα μπροστά σους νεκρούς μας..

Κων/νος Μουρούτης

Εγγραφή στο Newsletter

 

Επικοινωνία
Dr. Mouroutis Konstantinos
Επίσημη και μοναδική ιστοσελίδα
In English